Alle berichten (2935)

Sorteer op

LAND VAN AFKOMSTDINAND WOESTHOFF

Dinand Woesthoff is ‘absoluut verbonden met indorock’

1240?appId=93a17a8fd81db0de025c8abd1cca1279&quality=0.9
Beeld Ernst Coppejans
Zanger Dinand Woesthoff heeft geen last van de discriminatie die zijn vader en zussen ondervonden toen ze in 1953 naar Nederland kwamen. ‘Zij werden met de nek aangekeken.’

Bronvermelding 

Rockzanger Dinand Woesthoff zat een keer met zijn vader in de auto, op de Laan van Meerdervoort in Den Haag. ‘Naast ons stopte een dikke Chevrolet met het dak open. Mijn vader is geboren in Nederlands-Indië, hij is donkerder dan ik. Toch werd hij lijkbleek: dat is Andy Tielman. Daar zat hij, in de auto naast ons, de ultieme oudere rockster. Via mij ontmoette mijn vader mensen die beroemder waren dan Andy Tielman, daar was hij totaal niet van onder de indruk. Maar voor Indische mensen was dit toch wel de superster.’

En toen?

‘Met Kane waren we een paar jaar later de eerste Nederlandse band die een concert gaf in wat nu de Johan Cruijff Arena heet. Daar heb ik Andy Tielman voor uitgenodigd, om hem te bedanken voor hoe hij de rock ’n roll naar Nederland bracht. De indorock, eigenlijk nu de rockmuziek. We hebben hem in de koninklijke loge neergezet en tijdens het concert legde ik het hele stadion plat, met alleen een licht op hem.’

Voel jij je verbonden met de indorock?

‘Absoluut. Mijn vader is geboren in Bandoeng, op Java. Hij noemde zichzelf Nederlands-Indisch, daar was hij precies in. In 1953 waren zij de eersten die er anders uitzagen dan de Nederlanders. Ik heb geen last gehad van de discriminatie die mijn vader en zijn zussen ondergingen. Zij waren de hangjongeren van die tijd, laat ik het zo noemen. Ze werden met de nek aangekeken.’

Ben je op Java geweest?

‘In 2004 voor het eerst, met mijn vader. Mijn eerste vrouw was net overleden. Omdat ze een bekende actrice was, werd het in Nederland heel heftig. Overal waar ik kwam, werd ik erop aangesproken. Dus ik zei: pa, laten we gaan naar waar jij vandaan kwam en even niet hier zijn. Daar vertelde hij voor het eerst over de pijn en de weggestopte emotie.

Robert Vuijsje interviewt voor de Volkskrant Nederlanders over de rol die afkomst speelt in hun leven. Hij spreekt onder anderen nog met nieuwslezer Amber Brantsen (Surinaams) en influencer Oumayma Elboumeshouli (Marokkaans).

‘De hutkoffer waarmee hij van Java naar Nederland kwam, drie weken op de boot, staat nog in mijn huis. Ze moesten kiezen: of je wordt een Indonesiër of je moet weg, als je een band hebt met Nederland. Het bekende Indische verlangen naar een land dat er niet meer is, dat herken ik wel. En er niet over praten. Dat is toch de natuur van deze bevolkingsgroep: nederig, je stil opstellen in een grotere samenleving. Als ik dat vergelijk met de Nederlandse Molukkers, zij hebben een totaal ander vuur, een andere trots.’

Wat vond je van Indonesië?

‘Ik heb veel gereisd. In China keken ze naar me: jij bent niet Chinees, maar wel Aziatisch, dus ben je ook een Chinees. Zo had ik mezelf nooit gezien. Ik zie mezelf als een Europeaan, niet als een Aziaat. Eigenlijk ben ik gewoon van de hele wereld, zoals iedereen.

‘Ik was benieuwd hoe Java bij mij zou resoneren. Het was niet zo dat ik me meteen thuis voelde bij de voor de hand liggende dingen, zoals het eten of de temperatuur. Ik herkende me in de verfijning van hoe mensen bewogen, in de finesse van de kunst en ik was vooral volledig geïntrigeerd door de muziek.’

Vorige week verscheen de tweede single van het nog te verschijnen album van Dinand Woesthoff, zes jaar na het einde van de band Kane. ‘Can You Hear Me is eerder opgenomen, maar het gaat natuurlijk ook over wat we de laatste weken zien gebeuren, dat zal altijd relevant zijn. Een tijdje terug bekeek ik een documentaire, King in the Wilderness, over Martin Luther King. Daarin zat een gesprek uit 1967, kort voor zijn dood. We kennen allemaal zijn speech over I have a dream. Hem werd toen gevraagd of die droom niet was veranderd in een nachtmerrie. Dat was zo, zei hij. Hij was ontgoocheld door de enorme polarisatie terwijl hij juist iedereen wilde samenbrengen. Zijn gedachten over het verlichte pad van eenwording werden een desillusie.

‘Meer dan vijftig jaar later zijn racisme en de beperkte erkenning ervan nog steeds aan de orde van de dag. George Floyd was de laatste druppel in zó’n lange reeks. Wij kijken nu naar Amerika, maar natuurlijk ligt de oorsprong van de slavernij, van het racisme, hier in Europa. In Nederland, Engeland, Spanje, Portugal, wij hebben de slaven gebracht.

‘Ik denk dat muziek een tijdgeest moet representeren. Rock, hiphop, dat moet de stem zijn van een maatschappij. Wat ik bedoel met Can you hear me: pas als we elkaar echt horen en zien, kunnen we elkaar begrijpen, daarna zelfs omhelzen en zo uiteindelijk de generaties na ons verder dragen in harmonie.’

Is het als solo-artiest anders dan in een band?

‘Het is bevrijdend omdat je niet te maken hebt met heel veel mensen. Ik kan me steeds omringen met nieuwe inspiratie, nieuwe muzikanten.’

Dat deden jullie bij Kane toch ook al?

‘Ik weet dat we die naam hadden. En daar kan ik nu wel om lachen. We hebben bijna twintig jaar succes gehad, daarin werkten we ook periodes van zeven, acht jaar met dezelfde muzikanten.’

Waarom zing je in het Engels?

‘In die taal kan ik me het beste uitdrukken. Ik weet dat de helft verloren gaat bij een publiek van niet-native speakers. Maar ik zie mijn teksten meer als een travelogue, een reis die ik vastleg, zoals in een dagboek, voor later.’

Is het moeilijk om nieuwe muziek te maken als je misschien niet de grote successen uit het verleden kunt evenaren?

‘Is ego nog een drijvende factor? Om die vraag gaat het. Waarom wil ik dat podium op? Je went snel aan dingetjes. Nadat je zoveel jaren succes hebt gehad, wordt het normaal. Ik voel me gezegend dat ik mijn muziek mag delen. Als ik een boek lees waardoor ik word gepakt en verrast, dan ben ik blij dat de schrijver het niet voor zichzelf heeft gehouden.

‘Wat me is is overkomen had niet alleen te maken met talent en doorzettingsvermogen, het was ook de tijdgeest en een combinatie van factoren waarop ik geen invloed had. Het is niet aan jou, je kunt het niet afdwingen. Zodra je die controle loslaat, kun je genieten van het delen van je muziek.’

NEDERLANDS

‘Als ik mijn muziek kan delen met zoveel mensen en we samen die energie voelen. Ze zijn allemaal anders en toch allemaal Nederlanders. ’

INDISCH

‘Wanneer ik voel dat het leven en de geest in alles is.’

PARTNER

‘Engels, maar dat is toeval. Ik ben niet bezig met waar iemand vandaan komt. Totaal onbelangrijk.’

WIT OF BLANK

‘Wit, dat is waar we nu op zijn uitgekomen. Het levert een gelijkwaardiger samenzijn op.’

Dinand Woesthoff (Nederland, 1972) is muzikant, ex-zanger van rockband Kane, oprichter van stichting Het Vergeten Kind en eigenaar van Dromenjager, het kindermediabedrijf achter onder meer Woezel & Pip, ooit gecreëerd door zijn eerste, overleden echtgenote Guusje Nederhorst. Momenteel is hij bezig met de release van zijn eerste solo-album, dat najaar 2020 zal verschijnen.
Lees verder…

Een nieuw verdrag  tussen Nederland en de republiek Indonesie ?

10897335255?profile=original



10897387674?profile=original 

De verdragen zijn een politieke modetrend geworden tegenwoordig. Op zich een goede overeenkomst waar je op land - of landen nivo keiharde afspraken vastlegt naar de toekomst toe. 

De werking is net als in natuurkunde geënt op communicerende vaten. Met zo’’n verdrag wordt getracht om de rechten van de mensen te nivelleren. De culturen dichter bij elkaar te brengen, de gevoerde politiek op 1 lijn brengen, niet onbelangrijk de economieën doelmatig in stappen in elkaar te laten vloeien voor een gestaagd groei, en uiteraard de democratie verder gestalte te geven als het om de rechten van mensen gaat.

De bedenker van de Euro - Oud-premier Lubbers- had dezelfde missie voor zich zoals bovengenoemd. 1 Europa net als de Verenigde Staten. 1 Europa zou vele voordelen opleveren als wij naar VS kijken, maar VS kent niet de verschillende landen en een ieder met zijn eigen cultuur. Met Verdrag van Maastricht werd de Euro ingevoerd. Ambitieus werd dit Europroject opgepakt en door de strot van de Burgers geduwd. De Euro heeft de burgers alleen veel geld kost en in de ellende gestort, naast dat NL Overheid alles heeft weggesaneerd; In de zorg, scholen, Ouderen, en  veel geld dat naar Brussel gaat. Niet te vergeten als consequentie voortvloeiend uit het verdrag de tientallen miljarden om Griekenland te redden. Verdrag meldt dat ieder Lid van de Euro moet een lid in nood moet redden. Echter de burgers worden door politiek en de media nog verder dom gehouden, ook de goeroes uit de scholen van de economieën hullen in het zwijgen.

Hoe zit het nu met de waarde van onze bezittingen “Assets”? Als Nederland nu terugkeert naar de oude harde Nederlandse Gulden, is deze door de koers van de euro diep gevallen tot wel 45 %. Stel dat voor de invoering van de Euro uw huis 300.000 guldens bedroeg, is deze rond de 180.000 gulden waard. 120.000 gulden is aan de luchtbel van de Euro in rook opgegaan.

 

Wij hebben nog een verdrag dat het Traktaat van Wassenaar heet.

 Geratificeerd door de regeringen van Nederland en Indonesië in 1966. Deze beoogde dezelfde ambities en intenties van de huidige president Jokowi voor het onderdeel hervormingen van toepassing op beide landen.

Het andere onderdeel financieel paragraaf hield in dat de republiek Indonesië 689  miljoen oude Nederlandse guldens diende te betalen aan het Ministerie van Buitenlandse zaken van Stef Blok. Deze gelden hebben de bestemming voor het compenseren van de Indische Gemeenschap (ruim 500.000), die al hun bezittingen in het voormalige Indiër hebben verloren, omdat deze het land moesten uitvluchten. De republiek heeft in 2003 de laatste termijnbetaling gedaan. Nimmer zijn deze gelden door NL Overheid uitbetaald aan de Indische Gemeenschap. Inmiddels is  het bedrag opgelopen door inflatie de rente op rente, en de invoering van de Euro op  het zestienvoudig van 689 miljoen. Diverse rapporten gaan uit dat de republiek Indonesië vooraf het sluiten van het verdrag periode 1947 - 1956 ruim 4,6 miljard aan Kabinet Drees en Luns betaalde. Ter illustratie de Javaanse Bank had een totaalbalans van 61 miljoen, wordt deze afgezet naar de huidige maatstaf, kent een Rabobank een totaalbalans van ongeveer ruim 600 miljard, exclusief assets.

Hierboven op komt dat de Indische Gemeenschap als vluchteling alles tot op de laatste cent hebben moeten terugbetalen aan de Overheid voor: de overtocht, tijdelijk verblijf, en voorschot herinrichtingskosten dit in tegenstelling tot de huidige vluchtelingen. Om de Overheid tot de orde te roepen heeft de Indische Gemeenschap het Actie Comité TvW-66 in leven geroepen om de Overheid – Min. Buza – te sommeren om over te gaan tot uitbetaling.

Het verdrag van Oekraïne is nu in beeld.

Nederland zal eerst moeten beginnen om in de spiegel te kijken. Twee verdragen van het merk “Nederland” die bevolkingsgroepen in de ellende hebben gestort. In het bijzonder werd bij het Traktaat van Wassenaar de Indische gemeenschap als bevolkingsgroep hard getroffen dat nu 51 jaren wacht op hun eigen geld.

 

Sluiten nieuw verdrag tussen Nederland en Indonesië.

De communicerende vaten komen weer uit de kas. Indonesië heeft een economische groei van jaarlijks ruim 7`,7 % dit heb ik Jokowi persoonlijk horen zeggen in business forum in Kurhause in Scheveningen,  tegen Nederland nog geen 1%. Hier liggen mogelijkheden voor Nederlandse economie. De kwakkelende pensioenfondsen met 1300 miljard, kunnen hier duurzaam investeren met hoge rendementen. 

De vele masterplannen in de republiek biedt Nederland voor meer dan ruim 100.000 arbeidsplaatsen tot 2027. De republiek weer kan haar infrastructuur verbeteren en naar een next level brengen. De intensiveringen van de betrekkingen en de banden die het verdrag traktaat van Wassenaar beogen, kan nu worden geconcretiseerd naar een gezamenlijke duurzame toekomst toe.

Maar eerst zal  het financieel deel uit het Traktaat Wassenaar uitbetaald moeten worden aan de rechthebbenden.

 

Lees verder…

Net binnen uit Java, prachtige authentieke batik tjap mondkapjes 

10897423459?profile=original
Deze niet medische en herbruikbare mondkapjes zijn 2-laags met ruimte voor een filter en machine wasbaar.

Stichting Hibiscus blijft niet stil in deze crisis tijd veroorzaakt door de corona pandemie.
Naast het uitdelen van voedselpakketten, heeft de stichting twee batikdorpen in Jogjakarta, in Wonosari en in Tembi, en in Lasem, Semarang geholpen om te kunnen blijven produceren. Zij heeft ze gevraagd om mondkapjes te maken van batikdoek. De mondkapjes worden verkocht en de opbrengst gaat terug naar hen opdat ze kunnen blijven produceren.

Deze mondkapjes zijn nu ook in Nederland verkrijgbaar.
Motief naar beschikbare voorraad.

Prijs: 7 euro per stuk exclusief verzendkosten.
Ik hoor het graag, uw hulp wordt enorm gewaardeerd!
Delen mag ook, graag zelfs 

Groetjes,
Marjolijne
0031-(0)624346426

Lees verder…

Indië-onderzoekers kiezen opnieuw partij

Indië-onderzoekers kiezen opnieuw partij

10897422480?profile=original

DEN HAAG (14 juni 2020) - Het grote Indië-onderzoek ligt opnieuw onder vuur. Waar een van de betrokken onderzoekers oproept om Nederlandse standbeelden te verwijderen, pleit een ander voor het vernoemen van straten en pleinen naar Soekarno. Daarmee kiezen de onderzoekers opnieuw partij.

Aanvankelijk werd de schijn van onpartijdigheid nog hoog gehouden, maar inmiddels kiezen de onderzoekers steeds vaker openlijk partij binnen het postkoloniale debat. Meest recent is de oproep van hoogleraar Remco Raben om vooral een petitie vóór het verwijderen van Nederlandse standbeelden te tekenen. Vorig jaar riep Anne-Lot Hoek ook al op om straten en pleinen te vernoemen naar Soekarno. Beide onderzoekers zijn verbonden aan het grote Indië-onderzoek.

De oproepen van Raben en Hoek worden door veel mensen als partijdig ervaren. Volgens Raben zouden vooral Nederlandse standbeelden, zoals Jan Pieterszoon Coen, moeten worden verwijderd, omdat die niet “onze huidige politieke moraal weerspiegelen”. Kennelijk weerspiegelt een figuur als Soekarno die ‘politieke moraal’ juist wel. Dat Soekarno een buitengewoon discutabele reputatie heeft, onder andere door zijn optreden tijdens de Tweede Wereldoorlog en de Bersiap deert de onderzoekers kennelijk niet.

Het is niet de eerste keer dat onderzoekers zich partijdig tonen. Exact 1 jaar geleden uitte Federatie Indische Nederlanders (FIN) al forse kritiek, mede als gevolg van de onrust die in de Nederlands-Indische gemeenschap was ontstaan over vermeende partijdigheid. Het gevoel dat wordt toegewerkt naar een conclusie waarin louter plaats lijkt voor Indonesisch slachtofferschap, terwijl Nederlands leed wordt gebagatelliseerd was een van de stenen des aanstoots. Ook het betrekken van Bersiap-ontkenners bij het onderzoek wekt wrevel.

* FIN heeft programmadirecteur Frank van Vree om opheldering verzocht. Hij was bij de publicatie van dit artikel niet bereikbaar voor commentaar.

http://www.federatie-indo.nl/20-06-14/

Lees verder…

Mijn oude auto is TE KOOP 5008  1.6 HTP  Executive  7 personen,, comfortabel als reisauto voor uw vakantie, genoeg plaats ook voor oma en opa.

10897426271?profile=original

EXTERIEUR

  • Buitenspiegels elektrisch inklapbaar
  • Buitenspiegels elektrisch verstelbaar
  • Centrale deurvergrendeling met afstandsbediening
  • Dimlichten automatisch
  • Elektronische remkrachtverdeling
  • Automatische Elektronische handrem, ook bij steile heiling
  • Extra getint glas
  • Lichtmetalen velgen 17"
  • Metaalkleur
  • mistlampen voor
  • Panoramadak
  • Parkeer assistent
  • Parkeersensor voor en achter
  • SP
  • Warmtewerende voorruit

INTERIEUR

  • Binnenspiegel automatisch dimmend
  • Cruise control
  • Electronic climate controle
  • Elektrische ramen achter
  • Elektrische ramen voor
  • Gelaagde zijruit(en)
  • Lederen stuurwiel
  • Lederen versnellingspook
  • Voorstoelen in hoogte verstelbaar
  • Regensensor

Infotaiment

  • Audio- CD MP3
  • Autotelefoonvoorbereiding met bluetooth
  • Head-up display

ALLE VITALE ONDERDELEN ZIJN VERVANGEN 

- kettingen van de Turbo

- Totale  Airco  systeem met alle toe behoren 

- Waterpomp

- Benzine pomp

- Multi Riem 

- Accu

-  Bobine

-  Bougies

-  lagers

-  remblokken

-  vier banden.

-  etc.   Inzage in van alle facturen 

Auto kent eerste eigenaar

Alle onderhoudsbeurten gehad

My Peugeot Card  / assistance van Peugeot bij Pech  ook voor het buitenland. Zelfde dekking als ANWB. tot september 2021.

Bouwjaar september 2010  -    183.000  km Vraag prijs  was 8400 nu 6900

Dragers  +  kofferdak   extra  400.

Info schwab@icm-online.nl

Lees verder…

Open brief aan de heer Klaas Dijkhoff,

Open brief aan de heer Klaas Dijkhoff,

10897428691?profile=originalGeachte heer Dijkhoff,

In mijn brief wil ik twee zaken aan de order stellen: Hoe democratische is Nederland, en als onderwerp/thema hiervoor het groene beest (klimaat).

Hoe democratische is Nederland,

met stijgende verbazing heb ik moeten aanzien hoe een Diederik Samsom en Jesse Klaver zo overtuigen het “groen “ in de Tweede Kamer weet te poneren, en de rest van onze volksvertegenwoordigers (Kamerleden) lieten het over zich heen komen.  Beangstigend deze opstelling. Wel hoorde ik tussendoor Hans de Boer mopperen en tegenspartelen. Om extra te benadrukken in 1 van de  programma''s  om de presentatoren te overtuigen: “Ik ben Ingenieur”‘, aldus Diederik Samsom, wat  een vertoning!  Nu blijkt dat deze twee figuren toch een heel democratisch land in verwarring te kunnen brengen, en fors op de kosten op de burgers hebben afgewenteld.  Hoop dan ze ook een flink pak slaag krijgen met de verkiezing. Nota bene het hele volk heeft op de Volksvertegenwoordigers gestemd. Waar blijft hier het democratisch gehalte in de Tweede Kamer. Is de kennis die ontbreekt, de nuchterheid, of iets anders. Toch beangstigend voor onze toekomstige democratie.

Als onderwerp/thema hiervoor het groene beest (klimaat).

Met stijgende verbazing heb ik de voortgang met zijn ontwikkelingen gevolgd om meer “Groen “ in de Kamer zijn stempel drukte. De afschuwelijk windmolens met veel lawaai. De zonnepanelen op de daken. Het Nederlandse schap verandert in een fabriek van windmolens en zonnepanelen, dit is toch niet een natuur wat je wilt hebben? Bomen van wel meer dan 30 jaar oud die worden omgekapt, dus ook hier worden massaal bomen omgekapt, volgens mijn beperkte kennis aan biologie zijn het juist de bomen de producenten van zuurstof.

Wat kom ik tegen nu in de praktijk; Alleen ellende bij de burgers. Het begint heel simpel als een nieuwe woning wordt betrokken. Dure warmwaterpompen die niet functioneren, en met stijgende energiekosten, dat het eindigt uiteindelijk bij de rechter, je hoort de "groenen" nu niet, is muis stil.

Deze zaken spelen nu in Harderwijk.  De zoon van mijn buurman krijgt een stuk grond om zijn huis er op te bouwen.  Ik denk bij mijzelf dan nu dat is weer lekker verdiend op de kosten van de grond. Dan wordt de nieuwe huiseigenaar geconfronteerd dat de NUON geen gas – aansluiting toestaat, wel een dure warmwaterpomp van rond de 50.000 euro, daar gaat zijn winst van de grond.

Dan zie ik in mijn naast gelegen erf die vol bomen stonden, mooi en prachtig. Vol verbazing zag ik opeens dat al deze bomen werden gekapt nota bene de producenten van zuurstof. Niet te geloven, weer werd ik met de NUON geconfronteerd, de bomen zijn massaal gekapt omdat op 1 woning een zonnepaneel is geïnstalleerd.

Nu zijn de initiatiefnemers, bedenkers of moet ik zeggen de ontwerpers van Het Groen aan de beurt.

In mijn vak als ontwerper van automatisering / informatiesystemen doen we eerst een gedegen haalbaarheidsonderzoek (verkenning) en hierin betrekken wij ook de toekomstige gebruikers, in ons geval de burgers. Bij het ontwerp houden wij rekening; met maatschappelijke acceptatie ( in ons geval de burgers), Technische / wetenschappelijk, de toekomstbestendigheid, de benodigde capaciteit om de productie aan te kunnen ……………  en dat alles in wissel werking met je omgeving.

Persoonlijk denk ik dat onze “Ingenieur en het groene geval Jesse ” nog nooit in hun leven met zulke projecten ontwikkeling zijn geconfronteerd. Als wij ontwerpers het verkeerd doen, hebben wij  gelijk claim om ons oren. Terecht zoals Hans de Boer zegt “op basis van ervaring” Hier is puur een politieke keuze geweest. Als Diederik en Jesse verder dan hun neus hadden gekeken dan is aardgas de schoonste energiebron op deze aardkloot.  Het Groningse Gas heeft een klink in de Kabel gebracht. Maar Poetin beschikt over Gasbellen daar kan men honderden jaar vooruit. Het blijven gebruiken van aardgas voor de industrie, elektrische centrales en de huishouding is meest vriendelijk voor het klimaat. Nog essentiëler de burgers worden niet lastig gevallen met de afschuwelijk zonnepanelen op hun daken, en later gaan ze ook nog problemen ondervinden met technische – problemen, net zoals nu de warmwaterpompen mee te kampen hebben.

Wij zijn nog steeds in de fase verkenning.

Zelf heb ik ruim 10 jaar in Spanje en deels in Frankrijk gewoond. In die jaren was Nederland zuinig met de buitenverlichtingen, laat staan verlichte reclame borden. In Spanje en Frankrijk was ’s-Avonds en in nacht volop licht en verlichte reclameborden, zij hadden kerncentrales.

Kerncentrales daar hoorde ik U  (  Klaas Dijkhoff  ) zeggen ergens  in de media.  

Persoonlijk zou ik adviseren Mark Rutte blijf op aardgas  dan maar van Poetin, gun het Russische Volk ook wat welvaart ,  plus meer kerncentrales. Zoals U weet hebben Shell, Van Oord, Arcadis, en de naam van laatste  Nederlandse Multinational ontgaat mij even, die hebben de aardgas pijpen van wel meer dan 1200 km aangelegd  van Rusland, dat bij Eemshaven binnen komt.  Dus NAM kan zo afgekoppeld worden.  Duitsland, Frankrijk, Italië, Spanje, en België gaan op Russische Gas. Velen vinden U  te soft Mark Rutte dat je zo door de “Ingenieur en het groene geval “ om de tuin heb laten leiden. Het nieuwe normaal zonder windmolens en zonnepanelen af,  die nog geen 10 % nu leveren van de maximale capaciteit die de huidige bronnen moeiteloos leveren uit kerncentrales en gascentrales. Zo  dat de auto’s nu nog zuiniger  kan rijden.

Mark zet de lockdown op de windmolens, zonnepanelen en die ellendige warmte pompen, doen een versoepelingen, begin met de beplanting van de bomen  die moesten wijken voor de zonnepanelen.

Ferry Schwab sr.

Lees verder…

.

10897429270?profile=originalSchriftelijk Interview Min. VWS

Staatscretaris heer Paul Blokhuis.

Door Editor ICM Ferry Schwab sr,

Datum 9 April 2019

1. Ten aan zien  van het beleid op het Welzijn m.b.t. Nederlandse Indische Gemeenschap (NIG) is deze anders dan uw voorgangers; Martin van Rijn, en Jet Bussemaker?

........................................................................................................................................ 

 

2.

Uw Ministerie draagt de naam het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, kortweg VWS, ik doel op "Welzijn en Sport" en ik zie dat uw Ministerie daar zeer actief is in de Nederlandse samenleving de afgelopen 20 jaren. Wat heeft Uw Ministerie voor NIG betekend, praat dan over die populatie van twee miljoen Indo's voor hun welzijn? 

..........................................................................................................................................

3.

 Welzijn & Sport is de missie van het Ministerie VWS, die zeer ruim wordt gehanteerd als het om andere groeperingen binnen de Nederlandse samenleving gaat, behalve dan voor de NIG wordt ingezet, of werd ingezet de afgelopen 20 jaar, deelt U ook deze mening?

..........................................................................................................................................

4.

In het verleden, waar wel beleid van uw Ministerie op is geënt het niet onderkennen cq. het erkennen van het bestaan van een NIG, ik verwijs naar een VWS Kamerstuk ergens in 2001, deelt U deze mening nog steeds anno 2019?

..........................................................................................................................................

 

5.

Met nadruk leg ik accent op het Welzijn van NIG, en met NIG doel ik op de groep Nederlands Indische mensen die na 15 augustus 1945 in het Voormalige Indië woonden, en letterlijk nadien het land werden uitgezet, het waren dus keiharde vluchtelingen, mede in Indonesië zijn geboren, nooit in Nederland zijn geweest. Alles hebben deze Indische vluchtelingen zelf moeten betalen, waarvoor Uw Ministerie totaal geen oog heeft gehad, en Uw Ministerie cq zich bezighield met de oorlogsslachtoffers, dus de groep voor 15 augustus 1945; zijn dit ook Uw waarnemingen? 

..........................................................................................................................................

6.

Beseft Uw ministerie door slechts aandacht te schenken aan deze groep die de oorlog heeft meegemaakt die door het Indisch Platform werd bijgestaan, die ik als de eerste generatie classificeer, hierdoor geen aandacht ging naar tweede generatie die van 15 augustus 1945 tot 1962 de bersiap hebben meegemaakt?

..........................................................................................................................................

7.

Niet alleen het dossier van de bersiap raakte hierdoor helemaal naar de achtergrond, maar ook de ruim 159.000 mensen die niet zijn toegelaten, omdat ze hun papieren waren verloren door die oorlog (dus statenloos zijn geraakt), dan het dossier het traktaat van wassenaar, vervolgens het dossier AOR dat nu geldt voor de Indischen die nu in Indonesië zitten en recht hierop hebben, de vergeten Indische oudjes waar omroep MAX zich om bekommert,  tot slot het Welzijn van de NIG, wat gaat U doen ten aanzien van de openstaande dossiers, behoudens het traktaat is hier niet van toepassing, dus achterstallig onderhoud op het welzijn van NIG? 

..........................................................................................................................................

8.

Met klem en nadruk, bemoei ik me niet met lopende zaken / dossiers via het IP, mede omdat ICM achterban, die deelneemt aan de huidige Nederlands Indische samenleving en dat zijn er over de 1 miljoen, het Indisch Platform niet erkennen. Het IP is benoemd en ingericht door oud RIP Ruud Lubbers zonder stemming of mandaat van de NIG. Het is dus een FARCE dat IP als vertegenwoordiger wordt gezien van de Nederlandse Indische Gemeenschap van twee miljoen.Menigeen wil zelf het IP aanklagen wegens het gebruik van de term NIG, terwijl men nog geen 7.000 man als achterban heeft, hoe ziet U dit?

..........................................................................................................................................

9.

Ik wil zoveel mogelijke niet over de Indische pijntjes hebben als media, maar je komt er niet onderuit aangezien de begrippen, terminologie en entiteiten zoals Uw Ministerie de afgelopen 20 jaar naar het NIG kijkt, en toch b adinerend. Is het belangrijk om de NIG te verdelen in de groepen die;

 1) de oorlog hebben meegemaakt tot 1945

 2) na 15 augustus 1945 bersiap tot 1962,

3) kinderen die in Nederland zijn geboren.

 Dan de vraag stellen als Ministerie van Welzijn wat Uw Ministerie voor de groep na 1945 heeft betekent en gerealiseerd?

..........................................................................................................................................

 

10.

Ik kan niet laten dat Uw Ministerie of de Overheid zich wel bekommert om de andere groepering, terwijl hier sprake is van gelijkgestemden.

Ik wil mij alleen beperken tot de Molukse Gemeenschap. Deze verzochten mij om een pasar malam te organiseren. Tijdens plannen van de promotionele acties kwam ik aan de weet dat de Molukse Gemeenschap ruim 62 wijkcentra plus kerken plus een museum hadden, ik viel van verbazing van mijn stoel, en wij het NIG moeten nog de eerste euro ontvangen in het kader van het Welzijn, hier komt nog het jaarlijkse onderhoud bij. 

 Hoe rijmt u dit?

..........................................................................................................................................

11.

Na deze lange aanloop kom ik op het punt waar ik wil zijn. 

Hoe denkt uw Ministerie VWS met terugwerkende kracht die compensatie te verlenen voor het Welzijn van NIG, waar het  wel om de mensen gaat die geboren zijn na 15 augustus 1945 tot 1962, mijn onderzoek zegt dat het om ongeveer 40.000 gaat? 

...........................................................................................................................................

12.

Met nadruk leg ik het op het Welzijn van de Indische mensen, 1 van de taken / missie van uw Ministerie. Zoals U via ICM krantjes het beeld wordt geschetst dat er ruim enkele miljoenen mensen genieten van dit Indische Welzijn, die allen burger initiatieven zijn, alles uit de eigen zakken wordt betaald. Om maar te noemen de Indische muzikanten, artiesten, kunst, literatuur, dansen, eten, organiseren van pasar malams, koempoelans, masuk sadja's etc. Indische bladen, boeken, en Indische Internetkrant.

 Het hele jaar door dag in dag uit.

 Hoe denkt U hierin tegemoet te komen? 

..........................................................................................................................................

 

13.

Het nieuwe Indische huis in Den Haag is na constatering meer dicht dan open in vergelijking wat in het land gebeurt, die lopen als een trein. Ik wil mij ook geheel onthouden over de geschiedenis van Indische Huis ontwikkelingen, en kan niet meer dan concluderen van een mislukt project. 

Voorts vreemd dat een Indisch huis met een Indische cultuur zich verbindt met Molukse Gemeenschap; NIG was NOT amused, en voelde zich weer belazerd. Dit alles heeft te maken met “cijfers” dat de subsidie op de Molukse Museum is komen te vervallen, ik verwijs ook naar Uw voorganger van Ross die de wetten hiervoor indiende om alle subsidies en voorzieningen af te bouwen. Praten dan weer nog steeds over het aspect WelZijn.  ?

Wat vindt U hiervan?

..........................................................................................................................................

In deze 19 jaar van het bestaan van ICM als Indische Internetkrant, is het Indisch Huis er  niet in geslaagd die verbinding te leggen met de rest van NIG, dus die 2 miljoen Indo mensen, vrijwel weinigen kennen het bestaan van het Indisch Huis .Desondanks werden diverse consultatie - bureaus ingezet om Het Indisch Huis van Den Haag bij Bronbeek Arnhem in te kwartieren. De stap om weer terug te gaan naar Den Haag geeft bij velen in land een flinke waas voor hun ogen, weer een Haags onderonsje zoals bij Het Gebaar 2000/2001 waar alleen de Haagse Indo's uit die ruif aten. Waarom is niet via ICM stands op de pasar Malams en de ICM krant eerst een enquête gehouden?

..........................................................................................................................................

 

Anderhalf miljoen wordt in een  dood paard geïnvesteerd   -( Het Indisch Huis in Den Haag) waarom wordt er jaarlijkse geen subsidie gestopt in het Indische Welzijn voor het NIG in het land. Via alle bestaande infrastructuren kan die verbinding en die verankering worden gelegd naar alle groeperingen binnen NIG. Deze staan midden in de huidige Nederlandse Indische Gemeenschap.

Denk aan de Indische verankering via stands op de pasar malams, koempoelans, landelijke lezingen en masuk sadja ‘s. De spreiding is wel factor van 1000, ten opzichte van het Indisch Huis dat alle dagen is gesloten vanwege wederom een verbouwing, verwijs met klem naar de verbouwing in het gebouw in Scheveningen waarvan deze nooit afkwam, en in de steiger bleef.

Wat is uw standpunt / opstelling in deze? 

...........................................................................................................................................

 

 

Ik dank U voor het Interview en zie graag een vervolg tegemoet naar aanleiding van de publicatie op ICM, Indische Internetkrant en haar overige media – kanalen,

ICM Editor,

Ferry Schwab sr.

------- Oorspronkelijke bericht --------

Onderwerp: Fwd: Schriftelijk Interview Min. VWS Staatsscretaris Paul Blokhuis. Door Editor ICM Ferry Schwab sr,
Datum: 02-06-2020 12:53
Afzender: schwab@kabelfoon.nl
Ontvanger: k.dijkhoff@tweedekamer.nl, t.vgent@tweedekamer.nl, E <m.harbers@tweedekamer.nl>
Kopie: l.asscher@tweedekamer.nl, t.baudet@tweedekamer.nl, j.klaver@tweedekamer.nl, h.krol@tweedekamer.nl, emileroemer@sp.nl, m.rutte@tweedekamer.nl, g.segers@tweedekamer.nl, C.vdStaaij@tweedekamer.nl, marianne.thieme@tweedekamer.nl, g.wilders@tweedekamer.nl, m.agema@tweedekamer.nl, k.dijkhoff@tweedekamer.nl, p.dijkstra@tweedekamer.nl, t.hiddema@tweedekamer.nl, s.ozturk@tweedekamer.nl, pieter.omtzigt@tweedekamer.nl

Geachte heren Klaas Dijkhoff, Tobias van Gent en Mark Harbers,

Allereerst wil ik de heren hartelijk bedanken, waardeer dit zeerste dat vrij gedetailleerd heeft gereageerd op mijn stukken. Het onderstaande schriftelijk interview is uiteindelijk voorgesteld door Drs. F.H. van Dijk (Floris)  |  Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport  | Directie Maatschappelijke Ondersteuning (DMO)  |  Oorlogsgetroffenen en Herinnering WOII (OHW)  .   Na heel wat omzwervingen door dit Ministerie, kwam heer van Dijk met een voorstel om schriftelijk interview, zou zich sterk hiervoor maken, ongetwijfeld, twijfel ik niet aan zijn bijdrage. Vond zeer vreemd al ICM editor van de Indische Internetkrant deze behandelwijze, doen ze dit ook met Nieuws uur etc...

Het ziet er naar uit dat de Heer Paul Blokhuis, niet met deze zaken geconfronteerd wilt worden. Het gaat nu om de generatie de kinderen van ouders die oorlog hebben meegemaakt, in Jappen kampen hebben gezeten, overdracht, de politionele acties 1947/1948 die vervolgens de bersiap inleidde, en het land wordt uitgezet, waar nooit een einde aan is gekomen.

Deze generatie bersiapkinderen hadden in de republiek dagelijks voor hun leven te vrezen, als moest conform bersiap regels, wilde je het overleven. In Holland aangekomen konden ze voor hun ouders zorgen. De ouders ,de oorlogslachtoffers,  hebben de volle aandacht gehad van VWS, praten dan nog niet over alle ter beschikking gestelde voorzieningen.  De laatste voorziening nog de backpay betaling waar Martin van Rijn zijn nek voor uitstak. Wie heeft hiervoor gezorgd de bersiapkinderen die 10.000 handtekeningen ophaalden voor de petitie aan Martin van Rijn.

Ik ben ook een bersiapkind, en ik heb niet te  klagen - heb 30 jaar een bureau gehad nmet 31 consultants die voor mij werkten, en jaren negentig uitsluitend multinationals bediend. Om mij heen zie ik al mijn kennissen, en vrienden van mijn leeftijd die leiden hieronder wat zij meemaakten in hun thuis situatie, lijkt mij onnodig om dit aan te duiden met coronavirus nu, hoe nu huiselijk geweld de pan uitrijst als ik de media mag geloven. 

Paul Blokhuis is met andere zaken bezig, heeft echt niet de intensie om de bersiap op te pakken, rest mij als media man om het aan U wereldkundig maken. 

Zien = geloven.

Dank voor Uw aandacht.

Ferry Schwab  sr.

Ik ben opa, drie zonen . rip dochter, en 7 kleinkinderen totaal zijn wij met 2 miljoen Indo's 

 

Lees verder…

             

10897376091?profile=originalOproep aan de heer Klaas Dijkhoff

Desondanks wij elkaar niet kennen uit de Indische zaken, wil ik mij graag aan u voorstellen. Ik ben de Editor/redactie van ICM Online, de Indische Internetkrant, die in zijn 20 jarig3 bestaan vele kabinetten heb overleefd, en dus van vele Indische onderwerpen een historie heeft kunnen opbouwen, en nog essentiëler het Indisch beeld hoe de politieke partijen in het Kabinet en in de Kamer hierin staan.

Als media – man heb ik een beeld gekregen dat onder Rutte II - Uw partij - zich terughoudend opstelt met betrekking tot de Indische zaken. Wat essentiëler geen correcties uitvoert op de  Indische Geschiedenis wat betreft de BERSIAP, desondanks de Indische verankering van Martin van Rijn. Sterker nog VVD wist coalities onder Rutte I en II in bedwang te houden met betrekking tot de Indische dossiers.

 Voordat deze in het Kabinet kwamen te zitten – de oppositie- zelfs trekkersrol hadden over de Indische onopgeloste zaken van rum 70 jaar oud. Wel moet benadrukt worden dat uw voorganger Halbe Zijlstra steunde  het initiatief van  ICM team  met betrekking tot het Traktaat van Wassenaar. Mijn brief gericht aan Halbe voorganger Bert Koenders daar stond Halbe 100% achter, en adviseerde om de brief naar alle fractievoorzitters te sturen zodat breder in de Kamer werd gedragen, nota bene de VVD in het Kabinet zit.

 Voor U, die als oud-staatssecretaris moet een case ACTW66 aanspreken ofwel het Verdrag Traktaat van Wassenaar.

 Een stuk geschiedenis.

 500.000 Indische Nederlandse Staatsburgers werden uit het voormalige Indië gezet. Dit speelde reeds vanaf  de periode na de overdracht tot 1962. In deze periode speelden zich bizarre zaken af. Jaar 1947/1948 de politionele acties waar ruim 200.000 Indonesische burgers werden gedood. Zoals U weet was oud-minister president Drees tegen deze Militaire ingreep als enige. Het Kabinet, Tweede Kamer en Nederlandse Volk stonden achter deze politionele acties. Drees nam voor de avond die militaire inval in de republiek Indonesië zijn ontslag. Deze zogenaamde politionele acties (militaire ingreep van 100.000) leidde verder de BERSIAP in.  U zou toch  maar een familie lid zijn van de 200.000 mensen die werden vermoord door de NL Militairen. Dan zullen alleen wraakgevoelens ontstaan bij de nabestaande tegen de mensen met een Nederlandse etniciteit. Dit hebben de Nederlandse Indische Burgers dan ook geweten. In dezelfde periode in 1959 de Nieuw Guinea-kwestie. Die 500.000 Nederlandse Indische Burgers hadden niet alleen te maken met WAR –II maar een bersiap van 1946 tot 1962

.

Bizarre is dat nimmer deze Bersiap wordt herdacht. Wie behoren tot de bersiap.

De bersiapkinderen geboren na 1945. In de republiek Indonesië leefden deze dagelijks met de vrees  te worden vermoord. Tussen de 20.000 – 30.000 werden vermoord, melden bronnen. In Nederland waren de Bersiapkinderen weer kind van de rekening. De ouders waren murw geslagen van WAR- II. In vele gezinnen namen de bersiapkinderen de rol van de ouders over.

Op de achtergrond speelde mee dat Nederlandse regering deze Nederlandse Indische burgers niet wilde toelaten ( met NL – Paspoort) laat staan te compenseren na 51 Jaar. Onder druk van VS werden er 341.000 toegelaten die zelf de reis, het tijdelijk verblijf en hervestiging moesten betalen, tegelijkertijd president Soekarno en vicepresident Hatta juist hiervoor 700 miljoen betaalde dit conform het verdrag. Bronnen melden dat Soekarno over de periode 1952 tot 1959  4,5 miljard oude guldens betaalde voor de nationalisatie aan Nederland. Het verdrag van Wassenaar was de restschuld dat ter afsluiting werd gesloten tegen finale kwijting voor beide landen. Nederland ontving dus 4,5 plus 0, 689  miljard ter compensatie van de Nederlandse Indische Burgers.

Min. BuZa bevestigde mij dat het volledige bedrag in 2003 te hebben ontvangen. De eerste euro moet nog worden uitbetaald aan de Nederlandse Indische Gemeenschap ( schatting 50 – 60.000 gedupeerden). Halbe Zijlstra had deze zaak in 2009 al aan de kaak gesteld.

Overigens de 159.000, die niet werden toegelaten zijn stateloos achtergebleven. Ook wel de vergeten Indisch groep dat door Omroep Max onder de aandacht wordt gebracht. Het is onbegrijpelijk dat Mark Rutte deze onopgeloste Indische Zaken niet in het regeerakkoord heeft opgenomen. Nota bene heeft zijn vader in de Jappen kampen gezeten, de tante waar de vader eerst mij getrouwd was in Bandung ligt begraven, en thuis deze geschiedenis door zijn vader als paplepel werd ingegoten, valt mij ontzettend tegen en dat als historicus, dat is Mark toch?

De partij VVD heeft met Halbe Zijlstra die het Traktaat ludiek een podium heeft gegeven en de steun die ik ondervind of moet ik nu misschien zeggen ondervond, toch een Indisch tintje gekregen, desondanks de twijfelachtige indrukken door Mark Rutte.

 

Waarom mijn oproep aan U?

Essentieel is kennis te nemen dat het Indisch Platform (IP) geen bevoegdheid heeft om namens de Indische Gemeenschap te praten laat staan handelen. Hierdoor  is het denkbaar dat de deal in dit geval met Martin van Rijn ongeldig is.

Verschillende partijen waren bezig dit IP te ontmantelen ( de helft van de delegatie is inmiddels opgestapt) wegens mismanagement (wanprestaties) en deze partijen gaan nu zelf ten strijde. In tegenstelling tot de jaren 2000-2017 is een misvormd beeld ontstaan waar de partijen alleen bezig zijn om elkaar te bestrijden, wat schade heeft toegebracht aan de naam ‘ Indische Gemeenschap’. Volgens de ambtenaren van Martin van Rijn heeft de Indische Gemeenschap nu een populatie van 2 miljoen, met de kern van 60.000 (was 341.000) dat nu over is, en niet te vergeten de groep Nederlandse onderdanen dat in de Republiek Indonesië niet door Nederland werd toegelaten, tussen de 30.000 – 40.000.

Oud – premier Lubbers heeft geprobeerd om via dit Overlegplatform IP structureel de Indische zaken op te lossen vanuit het perspectief dat in het belang van NL Overheid handelt – dus een verlengstuk van Min. VWS , tegenwoordig kennen wij hiervoor claimstichtingen om de rechtbanken te ontlasten.  Dit blijkt dat het IP niet gekozen overleg forum is. Vanaf het ontstaan  van het IP werden de eerste voorzitters benoemd door de Overheid, ook nog afkomstig vanuit diezelfde NL Overheid met een duidelijk opdracht “houd rust in de Indische tenten ". Duidelijk aanwijsbaar dat er tot anno 2017 geen stappen zijn gemaakt. Sinds 3 jaar is bekend dat dit IP geen mandaat hebben dus geen bevoegdheid om namens de Nederlandse Indische Gemeenschap (NIG) de belangen behartigt, laat staan handelt namens die 2 miljoen Indische mensen met de Overheid. Het IP heeft geen achterban. 

Al deze partijen gaan nu hun eigen weg om zo goed mogelijk als het kan om als nog de Indische onopgeloste vragenstukken van de Nederlandse Indische Burgers tot een goed einde te brengen.

Zo heeft ICM een ACTW66 project gestart aangaande het Traktaat van Wassenaar (ACTW66), dit op verzoek van haar abonnees.  Met ruim 15.000 handtekeningen die het mandaat hebben gegeven. Er is een groep van Taskforce. Dan de splitsing voortvloeiend uit het Indisch Platform met de versies 1,2, 3? Voorts een advocatenkantoor in Den Haag met betrekking tot de vergeten Indische ouderen in de republiek Indonesië, en niet te vergeten Liesbeth Zegveld.  De stichting Bersiap Compensatie, die zich als doel stelt om de bersiap in de geschiedenis een plaats te geven, en compensatie van de bersiapkinderen. Nooit heeft de Overheid zich bekommerd over het Welzijn van de bersiapkinderen, die voor hun werkzame leven zijn getekend.

 

De Indische wereld ondergaat nu turbulente ontwikkelingen die aandacht verdient.

Als Editor maak ik mij best veel zorgen dat het Indisch vraagstuk van de agenda dreigt te verdwijnen. Tegelijkertijd diverse Indische partijen bezig zijn om de Indische zaken aan te kaarten.  Destijds werden drie Indische moties die met voldoende draagvlak aangenomen die hielden in compensatie voor alle Indische oorlogsslachtoffers en de Indische verankering, echter door Martin van Rijn werd deze afgeraden omdat kennelijk Mark Rutte hier tegen was. Die moties werden ingediend op de dag dat werd besloten om de KNIL te compenseren. Deze drie moties zijn kennelijk afgevoerd.

Zoals U weet zijn nu verschillende partijen bezig met de Indische zaken o.a. “ de vergeten groep in Indonesië” dat door omroep MAX onder de aandacht wordt gebracht met duidelijk signaal naar Den Haag toe. Dan het Onderzoek van de Oorlogsmisdaden aangezwengeld door Uw collega Bert Koenders. Verder worden KNIL zaken juridisch voorbereid. Ten slotte met Traktaat van Wassenaar waar vorig jaar de president van Indonesië persoonlijk een gesprek is meegevoerd, en icm pres release persoonlijk werd overhandigd, evenals intensieve gesprekken zijn gevoerd met collega van Halbe Zijlstra, IbU Retno.

Mijn studie als media wijst uit dat de Nederlandse Indische burgers dubbel het slachtoffers zijn geworden; nimmer zijn deze gecompenseerd als gevolg dat kon. Wilhelmina – dus NL regering- Japan de oorlog verklaarde. Japan had niet de intentie om het voormalige Indië binnen te vallen. Voor deze 500.000 Nederlandse Indische Burgers veranderde hun leven van de ene dag in andere dag in een hel; eerst de oorlog, in kampen gezeten,  de overdracht, dan de bersiap die een lange periode kent, en vervolgens de kille koele ontvangst. Bovendien alles zelf moeten betalen, tegelijkertijd Nederland miljarden ontving uit de verdragen met Japan en Indonesië gesloten plus geld uit Marshal hulp van de VS, dus het geld is niet van de belastingbetaler. Al eerder uitte Gert Zalm dan NL Staat op het Indisch geld zit.

 Persoonlijk kan ik dringend aanbevelen dat er een soort Tweede kamer Commissie Nederlandse Indische zaken dient te worden ingesteld om een democratisch - proces te garanderen, waar alle Indische gelieerde partijen zich tot kunnen wenden, met een achterban van minimaal 5.000 man, die bovendien wordt gevormd door een delegatie. Met randvoorwaarde vooraf het probleem goed in beeld is gebracht en gedragen door een achterban van minimaal 5.000 met de bevindingen gedocumenteerd in een rapport.

Wij hebben gezien dat het model van Ruud Lubbers aantoonbaar heeft gefaald, en ondemocratisch is dat zelf alleen door voorzitter alleen wordt beslist, nadrukkelijk onder verwijzing naar het huidige IP. Hierdoor ernstige zaken nooit op de agenda zijn gekomen zoals vermeld onder de punten 2 t/m 6.

 

 Mijn vraag is wat gaat U doen nu in dit nieuwe Kabinet met deze Indische vraagstukken met betrekking tot:

  1. Inrichten Tweede kamer Commissie Indische zaken
  2. De vergeten groep (NL Onderdaan) die nu stateloos zijn in de republiek Indonesië, gaat u deze NL onderdanen terughalen, of deze met terugwerkende kracht voorzien van een AOW zoals de oudjes hier. Is uiteraard een prachtig initiatief van Omroep Max, maar is een druppel op een gloeiende plaat om deze toch nog een goede oude dag te gunnen.
  3. Wat gaat U doen met nu geschat de 60.000 oorlogsslachtoffers, die nimmer schadeloos zijn gesteld, terwijl hiervoor NL wel 7 miljard ontving
  4. Wat gaat U doen aan De Indische Verankeringen op de scholen etc.
  5. Wat gaat U doen met Traktaat van Wassenaar
  6. Hoe denkt U de bersiapkinderen   te  compenseren
  7. Het herschrijven van de Indische Geschiedenis, en deze op te nemen in onze algemene geschiedenis

Ik stel uw hoog gewaardeerde reactie op prijs.

Ferry Schwab sr.

ICM editor.

10897376690?profile=original

 

Lees verder…

De Gemiste kans voor PvdA

10897427870?profile=original10897363268?profile=originalDe Gemiste kans voor PvdA


Geachte heer Asscher, 

Met stellige verbazing nam ik in de media kennis, dat U eiste dat Martin van Rijn weer terugtreedt, wat een fatale blunder. U gaat de resterende PvdA zetels verliezen, dat U misschien de kleinste partij gaat worden. 

Als media - man mag ik geen enkele voorkeuren hebben om mijn onafhankelijkheid te verliezen. Toch draag ik de PvdA een warm hart toe.  Nooit zal ik vergeten dat onze 10.000 handtekeningen van ICM leidde tot de Backpay, vele Indo’s weten dit niet.

 Helaas door het knullige softe optreden van de oude Indisch Platform die de deal verknalde. De partij Denk, PVV, D66 en SP hebben nog alles in de strijd geworpen om alle oorlogsslachtoffers gecompenseerd te krijgen, echter die motie heeft Martin van Rijn ontraden. Wat overbleef was de Indische verankering. Martin van Rijn PvdA’er had de guts om na 73 jaar tegen alle kabinetten in, dit keer anders te besluiten.  

Mijn visie is dat de Partij van de Arbeid goede ploeg ministers heeft.

Vaak dacht ik, partijen die konden toch een dergelijk PvdA - minister in bruikleen inhuren. Denk aan onze professor Plassterk, die weer een sterke column in de Telegraaf deze week schreef over de omstreden biomassa. Zelf ik wist dit niet. Liliane Ploumen, die mij toeliet om de president van Indonesië te spreken, Jeroen Dijsselbloem, Timmermans, Bert Koenders. Allen Ministers met een flinke staat van dienst achter zich, en forse kwalificaties met competenties.

Bij de laatste kabinetsformatie,

hoopte ik dat de PvdA ondanks het verlies van groot aantal zetels de weg insloeg om mee te regeren, hiermee weer vertrouwen kreeg, en dit manifesteerde in meer zetels. Echter Lodewijk je koos weer om je eigen imago te strelen, de oppositie in de Kamer.  Ik ben heilig van overtuigd met de kwaliteiten van deze ministers de PvdA misschien op enkele dergelijk 17 zetels kwam.

Het feit dat Mark de hulp van Martin van Rijn inriep, bevestigt mijn stelling. Tegelijkertijd een Gebaar van Mark om de PvdA weer een gezicht te geven.

Het publiek zal je nog verder afstraffen, jammer de gemiste kans. 

Lees verder…

Coronavirus velt de Pasar Malams, hoe verder nu?.

geCoronavirus velt de Pasar Malams, hoe verder nu?.

10897239863?profile=original

 

Bizar, geen grote evenementen totdat vaccin beschikbaar is gekomen meldt het Kabinet die op advies van het RVIM afgaat. Als dit lang van lange duur is dan houden het bestaan van deze unieke bijzondere evenementen op.

De wekelijkse Pasar Malams vallen hier onder. Een veel geliefd concept bij het publiek, en gemeentes. Een evenement dat het hele Indisch Pallet uitdraagt. Pasar Malams betekent avondmarkt, afkomstig uit Batavia (Jakarta). Mary Bruckel-Beiten bracht dit naar Nederland en begon in de Dierentuin in de Den Haag, en dat eindigde in het Malieveld. Ruim 58 jaar geleden. Dit concept zeer geslaagd evenement dat vanaf drie dagen tot 9 dagen duurt, afhankelijk in welke stad. Zo hebben de volgende grote steden een Pasar Malams: Amsterdam in RAI, Rotterdam in het Ahoi, Den Haag op het Malieveld uitgeroepen tot een Europees cultuur evenement, Groningen, Eindhoven, Tilburg, Maastricht, Assen, Den Helder ............ plus de niet andere genoemde pasar. De Pasar Malams worden Jaarlijks door meer dan enkele miljoen mensen bezocht. 92 % zijn Nederlanders zelf, rest zijn de Indische Nederlanders en de Molukkers.


Concept van de Pasar Malams.

De Pasar Malams kent restaurants, eettentjes, en snacktents naast non-food kraampjes, diverse podia voor muziek, kunst, dans en literatuur.

Muziek met diverse stromingen Lawaaien, krontjong, Evergreen, Country, Rock en Rol en de IndoRock. Dans uit de verschillende streken van Indonesië. Voor weinig geld kan het publiek genieten van de Indische wereld, dat je waant er te zijn. Voor nog geen tientje entree ben je de hele dag genieten van entertainment; optreden van bekende Indische artiesten en bands. Zo is de Jimmy Bellmartin winnaar van The Senior Voice Naast vaste gast op de Pasars. De zeer bekende Groep Masala. Ook artiesten uit VS/ UK komen overvliegen onlang  nog op de Pasar Amstelveen Grashalm Lee van The Scorptions.  Sinds 2000 Mister Blue Diamond Riem de Wolff. In het grijze verleden o.a. Rob de Nijs, Jack Jersey, Sandra, Anneke ……. Met  de muziek lekker snacken, of lekker Indisch eten of Indische drankjes,

 

 Is in mijn optiek het beste evenement waar het gezin / het publiek de hele dag kan vertoeven, genieten en moeders de vrouw kan relax lekker shoppen bij die 100 tot 200 kraampjes met grote verscheidenheid aan producten die alleen op de Pasar Malams kan kopen,

 

De Pasar Malams is enige evenement die nooit gebruik hebben gemaakt van die 300 miljoen voor de culturele sector, en je hoort ze ook niet. Ik hoop dat het Kabinet juist deze Pasar Malams koestert en met een doelmatige compensatie. Vele partijen zijn ZZP ers, deze komen onherroepelijk in de problemen. De organisatoren die nimmer subsidie ontvingen, hebben dus geen buffers kunnen opbouwen.

 

Heeft Jesse Klaver al in De Kamer aan gekaart als Indisch Jongen of onze Indo’s  Geert en Thierry. Verloochen je afkomst niet!

 

Lees verder…


10897380482?profile=originalOpen brief aan Het Kabinet & voorzitter & fractie voorzitters van  de Tweede Kamer

 Geachte voorzitter,  Ministers en Kamerleden

 Betreft  : het Indisch Platform

 

Ondanks wij elkaar niet kennen  met betrekking tot de Indische vraagstukken, wil ik mij graag aan u voorstellen. Ik ben de Editor/redactie van ICM Online - de Indische Internetkrant - die in zijn 18 jaar bestaan de vele kabinetten heeft overleefd, en van  de vele Indische onderwerpen een historie heeft kunnen opbouwen, en nog essentiëler het beeld van het Indisch Platform (IP).

 

Als redacteur / Editor van de Indische Internetkrant,  heeft mijn krant het IP zo goed als mogelijk gesteund. Onze krant heeft de laatste petitie gesteund - Knil uitbetaling -  die het leeuwen aandeel heeft geleverd. Graag breng ik U de boodschap  van onze lezers over, die hun ongenoegen uitten over het disfunctioneren van het Indisch Platform, en de 15.000 man/vrouw,  die de petitie traktaat van Wassenaar steunen. Te meer bekend is geworden dat dit IP volledig niet die bevoegdheid heeft om namens de Nederlandse Indische Gemeenschap (NIG) te spreken en laat staan handelen. Dit feit was  drie jaar geleden bekend bij onze redactie . Dit was mede het argument dat de ICM - redactie in 2013 volledig afstand nam van het IP met de gelieerde aangesloten Indische organisaties.

Wat de Nederlandse Indische Gemeenschap (NIG) stoort, is,  dat de “naam  NIG” wordt misbruikt naast , dat deze zich volledig niet in dit beleed  herkennen. Zoals dit IP zich presenteert met zijn delegatie. Het beeld  dat (voor het NIG ) zeer beschamend en onprofessioneel overkomt, waar ICM als krant dus volledig afstand neemt.

Op dit moment zijn verschillende partijen bezig dit IP te ontmantelen ( de helft van de delegatie is inmiddels opgestapt) wegens mismanagement (wanprestaties),  en deze partijen gaan nu zelf ten strijde. De jaren 2000-2017 is een (mis) vervormd beeld ontstaan  van  de Indische partijen die alleen bezig zijn om elkaar te bestrijden, die schade heeft toegebracht aan de naam van ‘ Nederlandse Indische Gemeenschap’.  Naast dat het Indisch vraagstuk nog steeds niet is opgelost sinds het ontstaan van het Indisch platform, ergens in 1996. Volgens de ambtenaren van oud-secretaris Martin van Rijn,  heeft de Indische Gemeenschap nu een populatie van ongeveer 2 miljoen  (dit houdt in alle generaties), met een  kern van 60.000 (was 341.000 oorspronkelijk) dat nu over is.  Van deze kern heeft het  IP nog geen achterban van 5000,  wel worden die 2 miljoen Indische Nederlanders ongewild er bij betrokken. Dit ten koste van hun reputatie. Immers er wordt gesproken namens deze 2 miljoen Indische mensen,  die nu nog volledig bezig zijn met hun carrière of zakelijke ambities ,  ondervinden hierdoor veel hinder van. De verontwaardiging van deze  groep werkende Indische(en)   is zeer groot.

 

Oud – premier Ruud Lubbers heeft getracht om via dit IP overlegplatform (IP) structureel de Indische vraagstukken op te lossen, echter dit vanuit het perspectief  in het belang van Nederlandse (NL) - Overheid handelt, dus als het  verlengstuk van Min. VWS .  Voorts  blijkt dat het IP niet  een gekozen overleg forum is (dus niet democratisch). Vanaf het moment van  ontstaan werden de eerste voorzitters benoemd door de Overheid, die ook nog afkomstig is (zijn)  vanuit diezelfde NL - Overheid. Met een duidelijk opdracht/missie “ houdt rust in de Indische tenten” .  Aantoonbaar aanwijsbaar dat  anno 2017 geen stappen zijn gezet van de openstaande Indische vraagstukken.

Is bizar te denken dat de leden van de Tweede kamer Commissie VWS zoveel inspanning hebben  geleverd, met dit matig resultaat na al die jaren. Dit groten deels te wijten is aan de delegatie IP waar continue onenigheid  heerste.  Uiteindelijk  is de  helft van de delegatie  opgestapt en de onenigheid woedt verder voort via internet (sociaal –media)

.

Dringend aan te bevelen  dat er een soort Tweede kamer Commissie Indische zaken komt . Bestaande uit : een delegatie uit de Politieke Partijen,  om een democratisch – probleemoplossend proces te garanderen.  De Indische gelieerde partijen  kunnen zich  wenden met de onopgeloste Indische vraagstukken tot deze commissie. De randvoorwaarden : een aantoonbare achterban van minimaal 5.000,  en onder leiding  van een delegatie. Vooraf dient het probleem goed in beeld te zijn gebracht door een gedegen onderzoek.Een onderzoek  uit bestaande bronnen, en gedragen door een achterban van minimaal 5.000 man. De bevindingen van het onderzoek gedocumenteerd in een rapport die vervolgens wordt aangeboden aan Tweede kamer Commissie Indische zaken.

 

Wij hebben nadrukkelijke moeten constateren, dat het model van Ruud Lubbers aantoonbaar heeft gefaald sinds de oprichting van dit Overlegplatform, en ondemocratisch tot stand is gekomen. Het beslissingsproces werd uitsluitend eigen handig gevoerd door de  voorzitters zelf. Nadrukkelijk onder verwijzing naar het huidige IP die het mandaat (had) heeft  gehad via een petitie, en die arrogantie had om niet met de 10.000  mensen te communiceren, en nadrukkelijk eenzijdig heeft besloten. Voorts de integriteit binnen de delegatie ernstig is geschaad gezien de laatste ontwikkelingen die onder het tapijt word(en) geveegd. Bij de achterband bekend is, hierover geen woord wordt gerept.

 

Tweede kamer Commissie Indische zaken kan zich dan richten op de actuele onopgeloste Indisch vraagstukken:

  1. De vergeten groep (NL onderdanen met Nederlands paspoort) die nu stateloos zijn in de republiek Indonesië. Worden deze onderdanen teruggehaald, of worden deze met terugwerkende kracht voorzien van een AOW zoals voor de oudjes hier geldt.  Het is uiteraard een prachtig initiatief van Omroep Max, maar is een druppel op een gloeiende plaat om deze toch nog een goede oude dag te gunnen.
  2. Wat wordt er gedaan met nu geschat de 60.000 oorlogsslachtoffers, die nimmer schadeloos zijn gesteld, terwijl hiervoor Nederland  7 miljard ontving uit de verdragen van Japan,  Indonesie, en uit Marshal hulp
  3. Wat wordt er gedaan  aan de Indische Verankeringen zoals Martin van Rijn stelde voor de Nederlandse burgers, de zwarte bladzijde die de historisie uit de geschiedenisboeken scheurde(n).
  4. Wat wordt er gedaan(U doen) met Traktaat van Wassenaar
  5. De bersiapkinderen na 17 augustus 1945 tot 1962. In de republiek geen jeugd hadden. In Nederland aangekomen de zorg hadden voor hun ouders, sterker die rol overnamen. Nooit zijn de bersiapkinderen, dus de kinderen van de ouders die WAR-II hebben meegemaakt. Sinds kort bestaat de St. Bersiap Compensatie van Peggy LesQuilleier.

Voorzitter, Ministers en Kamerleden,

 ik stel  het zeer op prijs dat U over gaat tot het instellen van Tweede kamer Commissie Indische zaken  zodat de huidige Indische partijen tot deze commissie  zich kunnen wenden.

Ik ben gaarne zeer bereid om hiervoor in de Kamer een nadere uitleg en toelichting te geven als redactie ICM en als initiatiefnemer van Traktaat van Wassenaar.

 

Ferry Schwab sr

Namens

ICM lezers  (per week wordt de Internetkrant bezocht door 250,000 lezers)

15.000 ondertekenaars van het Verdrag Traktaat van Wassenaar

ICM editor.

Tel 0341 453817

Mob. 06 37 28 24 33

Lees verder…

Herdenking geboortedag Jack Boer

10897428862?profile=originalHerdenking geboortedag Jack Boer

DEN HAAG (28 mei 2020) – Het is vandaag precies 109 jaar geleden dat Jack Boer werd geboren. Voor veel Indische Nederlanders is Boer een held, omdat hij tijdens de Bersiap 2384 ten dode opgeschreven Nederlanders uit de beruchte Werfstraatgevangenis in Soerabaja wist te ontzetten.

Een aanrader Macaber Soerabaja dat door Richard Claessen. Richard Klaessen, een van de weinige nog levende gegijzelden van toen, schreef een boek over het drama.  Het boek werd door Hallo Weekblad in Altea ( Costa Blanca) uitgegeven. Het manuscript van wel 400 pagina's werd ter hand gesteld  Ferry Schwab sr. van ICM.  Die las het boek in 1 avond, de titel dekt 200 % de lading. Richard wist te overleven door zich schuil te houden onder de lijken. Zoals gebruikelijk heb ik als ICM editor het nodige verricht, Richard heb ik nooit persoonlijk ontmoet, vond wel bizar dan een uitgever helemaal aan de Costa Blanca het uitgaf, terwijl in Den Haag met subsidies wordt gestrooid. 

De spectaculaire reddingsoperatie kwam op 10 november 1945 net op tijd, want de Indonesische terroristen stonden op het punt om de gegijzelde Nederlanders te vergiftigen en levend te verbranden. Alhoewel Boer kapitein was bij het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL) moest hij zijn huzarenstuk noodgedwongen uitvoeren in Engels uniform. Boer werd geassisteerd door 10 Engelse Gurkhas en wist daarmee de Indonesische overmacht op miraculeuze wijze te trotseren. In totaal sneuvelde 1 Gurkha bij de reddingsoperatie. Alle Nederlanders overleefden de operatie. Om onverklaarbare redenen hebben Boer en zijn peloton nooit erkenning gekregen van de Nederlandse overheid voor de operatie en getoonde moed.

Bersiap, Maleis voor “Wees paraat” of “Geef acht!”, slaat op de uiterst gewelddadige periode, die volgde op de capitulatie van Japan. Gedurende de Bersiap zijn tienduizenden (Indische) Nederlanders op gruwelijke wijze gemarteld, verkracht en vermoord door Indonesiërs, vanwege hun Nederlandse c.q. Europese etniciteit. Het exacte aantal Nederlandse slachtoffers dat tijdens de Bersiap is gevallen is tot op de dag van vandaag onduidelijk. De schattingen variëren tussen de 5.000 en 30.000 doden en 15.000 vermisten. Ook Chinezen, Molukkers en andere etnische minderheden werden slachtoffer, al is onduidelijk hoeveel slachtoffers onder hen vielen.

http://www.federatie-indo.nl/20-05-28/

Lees verder…

Ook geen publiek bij Indiëherdenking Roermond

Ook geen publiek bij Indiëherdenking Roermond

10897428052?profile=original

FIN DEN HAAG (12 mei 2020) – Vanwege de coronacrisis zal ook de jaarlijkse Indiëherdenking in Roermond zonder publiek moeten plaatsvinden. Dat meldt de Stichting Nationaal Indië-monument 1945-1962 op hun website.

“Voor velen is dit treurig nieuws. Ook voor het bestuur is het moeilijk om dit besluit te accepteren; uw veiligheid en het welzijn van u en uw familie is echter onze grootste zorg. Het bestuur richt zich hierbij in het bijzonder tot de Indië-veteranen: vanwege de hoge leeftijd, vanwege veelal de broze gezondheid” aldus de organisatie achter de herdenking, die het publiek oproept om thuis te blijven.

Het is dit jaar de 33ste keer dat er een herdenking plaatsvind voor de ruim 6.300 Nederlandse militairen die in de jaren 1945-1962 sneuvelden tijdens militaire acties in het voormalig Nederlands-Indië en Nieuw-Guinea. Ook is er bij het Nationaal Indië-monument in Roermond ruimte om stil te staan bij de 5.000 tot 30.000 burgerslachtoffers die aan Nederlandse zijde zijn omgekomen.

De herdenking in Roermond is niet de enige herdenking die dit jaar in verband met de coronapandemie noodgedwongen zonder publiek zal moeten plaatsvinden. Zo vond de Nationale Dodenherdenking afgelopen 4 mei plaats op een vrijwel lege Dam. Een maand geleden werd ook bekend dat de Nationale Herdenking 15 augustus 1945, die traditiegetrouw plaatsvind bij het Indië-monument in Den Haag, zonder publiek zal plaatsvinden.

http://www.federatie-indo.nl/20-05-12/

Lees verder…

10897265069?profile=originalNooit meer buigen  verhaal van een verloren verleden   door: Marielle Saegaert

Dit is het waargebeurde levensverhaal van 'Ruby' H. “Misschien komt het wel heel anders uit dan we denken, maar hoe dan ook, waarderen zullen we het leven dan!” schreef ze hoopvol in 1945 in haar oorlogsdagboek in het Jappenkamp, waarin ze toen geïnterneerd was en waaruit geciteerd wordt. Ze had toen niet kunnen vermoeden hoe haar leven uiteindelijk zou lopen en ze zal de tragedies in haar leven ook niet gewaardeerd hebben. Uiteindelijk verliest ze al   haar herinneringen aan de enige tegenstander in haar lange, bewogen leven waar ze wel bang voor was.

Ze zat op de bank naar buiten te kijken. Het leek of ze de omlaag dwarrelende sneeuw bewonderde, zoals we vroeger altijd deden. “Mooi hè”, zou ze dan zeggen en samen keken we dan nog seconden lang verder, voordat we aan tafel geroepen werden. Nu zat ze op de bank alleen, opgesloten in haar bijna geheel afwezige gedachten. Ze keek wel naar de sneeuw, maar zag het niet meer.

Jaren geleden mocht ik voor het eerst haar kampdagboek inkijken. Bijzonder, want ”mam” heeft het niet graag over haar kampverleden. Over Indië vertelde ze graag, zolang het maar niet over Tjihapit en Ambarawa en over de Jappen gaat. In mijn debuutroman dat het levensverhaal van de dappere ‘Ruby’ beschrijft, citeer ik uit de originele en zeer indrukwekkende kampdagboeken.

10897265475?profile=originalMijn vader was een klein jongetje dat zorgeloos opgroeide in Bandoeng toen ‘Ruby’ daar geïnterneerd was. Zij opgesloten in het kamp en mijn vader vrij spelend in de lanen van Bandoeng. Jaren later, midden zeventiger jaren op vakantie in Ierland, leerden mijn ouders Ruby kennen. Een gedeeld verleden; een gedeeld gemis. Uit respect voor haar wilde ik haar verhaal zo waarheidsgetrouw weergeven, maar daarvoor had ik de hulp van andere mensen nodig. Wie kon mij bijvoorbeeld vertellen over haar jeugd in Indië? En over de ervaringen in de Jappenkampen?

Het was haar vriendin Helen, geboren en getogen in Indië en samen met Ruby geïnterneerd geweest in de kampen, die mij het meest kon vertellen. Helen kende haar als geen ander. “In 1937 kwam ze aan in Indië vanuit Nederland, waar ik – blond en blauwe ogen – nog nooit was geweest. Ze was een stug kind. Ik dacht: dat komt vast dor de kou daar”. Later begreep Helen pas waar die houding vandaan kwam. Ruby had in Nederland in kindertehuizen gewoond, omdat haar familie niet meer voor haar kon zorgen. “Ik was gewend aan een warm gezinsleven; Ruby allerminst”. In Indië fleurde Ruby helemaal op en genoot ze van een gelukkige jeugd. Totdat de oorlog uitbrak. 

Helen kan wel goed over haar kampverleden praten. “Iedereen gaat er weer anders mee om. Van grote invloed was ook de leeftijd waarop je in het kamp zat. Mijn kleine broertje was acht jaar toen hij het kamp in ging en het heeft hem voor de rest van zijn leven erg getekend”.

Helen  vertelt graag hoe stoer Ruby was en hoe ze ‘voor de duvel nog niet bang was’. “Ik was zelf altijd veel doordachter dan Ruby. Ze kon behoorlijk roekeloos zijn. Maar ik vond het wel stoer dat ze voor niemand bang was. Je ziet het aan haar gezicht op de foto op de omslag van het boek. 

10897265279?profile=originalZo is ze haar hele leven gebleven; tenminste, tot aan haar ziekte dan”. Tijdens een van de lange telefoongesprekken waarin Helen mij zo geduldig te woord stond, vertelde ze over de bevrijding en hoer de meisjes weer met zo zorgeloos als voorheen van het leven genoten. “We hadden ons verstand gewoon op nul gezet. Waar onze ouders nog bang waren, voorzichtig ook vanwege de Bersiap, was onze levenslust en ons geluk om weer vrij te zijn, met geen mogelijkheid in te tomen”.  Zo vaak als ze konden gingen de meisjes naar de dansavonden die georganiseerd werden. “Een van onze lievelingsliedjes was: ‘Don’t fence me in’, van Bing Crosby. Met zo’n titel was een beter lijflied ondenkbaar”.

Terwijl Ruby nog steeds naar de sneeuw keek, zette ik tegen beter weten in maar verblind door hoop,  een CD op van Bing Crosby. Dat ene liedje….. zou ze het nog herkennen? Ik had wel eens gelezen dat juist muziek bepaalde herinneringen bij deze patiënten naar boven kon brengen, waar gesproken woorden dat niet meer kunnen. Ruby leek voor zover ze

Oh, give me land, lots of land under starry skies above…” Crosby’s warme stem galmde door de kamer. Mijn moeder zat tegenover Ruby en pakte haar hand vast. Ruby glimlachte en keek haar – als altijd dankbaar voor een liefkozend gebaar – aan. Toen begon ze plotseling zachtjes te zingen: “…Don’t fence me in. Let me ride through the wide open country that I love. Don’t fence me in…”

Dit indrukwekkende boek over het levens-verhaal van Ruby is overal verkrijgbaar. Prijs: € 18,95.

10897265293?profile=original

auteur Mireille Saegaerts

dat kon zijn, opgewekt. Minder verloren dan andere dagen. Ik zette de muziek  aan  en  wachtte  hoopvol  af. 

Lees verder…

Indische mensen en het eten

10897264700?profile=originalIndische mensen en eten

Indische mensen kunnen vaak urenlang kletsen over alles wat te maken heeft met eten. Iedereen weet de beste manier om Petjil of Gado-Gado saus te maken, of om Guléh Kambing te maken of weet het beste geheime recept voor Pepesan. De buitenstaander luistert er naar en vraagt zich af: “waarom maken zij zich zo druk over eten, zo belangrijk is het nou toch ook weer niet”. Maar, voor Indische mensen is het enorm belangrijk en altijd onderwerp van gesprek geweest. Waarom is dat zo gegroeid? 

Bij ons thuis altijd ngobrollen en keuvelen. Je begint met: “Hoe is het toch met Fien en hoe gaat het met tante Toet…..?” Maar al heel gauw gaat dat vervelen en stapt men resoluut over op het onderwerp: Eten. 

En niet alleen de vrouwen, maar ook de mannen blazen dan hun partijtje mee. “Wha, so enak dese, hoe heb je dit gemaakt? Oh, doe je dat zo. Ik gebruik altijd….. en dan…..”

De belangstelling voor eten is van jongs af aan bijgebracht. Nu de laatsten van de eerste generatie aan het uitsterven zijn, zal ook dit gebruik wel spoedig tot de nostalgie gaan behoren. Eten en het bereiden van eten is een van de mogelijkheden om de Indische cultuur wezenlijk te beleven.  Voor Indische mensen is eten een soort van levenskunst en staat voor gezelligheid, gastvrijheid, het altijd rekenen op eventuele gasten die dan blijven eten en meegenieten van eigengemaakte gerechten en lekkernijen.

Kwee lapis en Tjendol. Een keur aan geuren en smaken thuis, maar ook op straat. Daarvan was Nederlands-Indië doordrongen. En ongeacht de sociale status hadden kinderen van de rijke “Totoks” en de “kleine bung” met elkaar gemeen als vanzelfsprekend te delen wat je hebt. Er was altijd wel wat voor iedereen. En bovendien kon je zo je lekkere trek stillen. En zelfs als je van thuis niet op straat mocht eten, deed je het toch. Want is het niet altijd zo, dat wat verboden is, juist zo jammie is….. Daarbij gaat het ook om de herinneringen van allerlei figuren op straat, die jarenlang deel uit hebben gemaakt van je jeugd. En die herinneringen zijn ingeworteld in de Indische cultuur, vooral sinds de repatriëring.

Al die jaren daarna in Nederland heeft deze generatie met zorg het eten bereid en op tafel gezet en er vooral met anderen over gepraat. Want zo houd je die mooie herinnering aan het oude Indië levend. Dan ben je weer even zoals toen en komen de beelden van toen weer boven. Daarom praten Indische mensen zo graag over eten.

Lees verder…
10897379663?profile=originalDe geschiedenis van de Indonesische taal "Bahasa Indonesia (B.I)""
 
Een taal is een middel om met elkaar te communiceren door klank en intonatie. Indien men een taal niet goed beheerst, kunnen er hilarische of pijnlijke situaties ontstaan. Een taal is praktisch, artistiek, cultureel, filologisch, en legt bruggen tussen diverse volkeren, en is  betekenisvol.
 
De B.I. is belangrijk voor:
  • Landadministratie voor officiele brieven, wettelijke documenten, en redevoeringen.
  • Voor de communicatie voor het bijeenhouden van het Indonesisch volk. Liefst 300 talen (dialecten) worden in de provincies gesproken, elke provincie heeft zijn eigen taal.
Indonesie bestaat uit ruim 17000 eilanden, waarvan 13000 bewoond zijn. Omdat de zee vulkanisch is kunnen nieuwe eilanden ontstaan. Op de eilanden weer kunnen meerdere talen worden gesproken. Dit zijn geen dialecten maar echte talen, bijboorbeeld.
 
  • Op Sumatra - Melayu, Aceh Gayo, Lubu, Batak, Minangkabau, Pasemah, Rejang Lebong, Enggano, Mentawai, Pagal, Lumpung enz.
  • Op Java -  Jakartaans, Bantams, Sundanees, Javans enz.
  • Op Kalimantan - Bajar, Dajak, Ngajo, Koyan, Gesang enz.
  • Op Nusatengarra - Bali, Susak, Sunbawa, Bima, Flores, Sumba, Timor, Roti enz.
  • Op Sulawesi - Minihasa, Temulu, Tonsea, Tondano, Toraja, Sangir enz.
  • Op Maluku - Aru, Buru, Kai, Alfuru
Dit zijn de talen die het allerbekendst zijn.
De B.I. wordt door elke stam anders uitgesproken, dit noemt men een dialect. B.I. heeft veel woorden van oorsprong uit andere buitenlandse talen o.a. uit het Portugees, Engels, Nederlands, Chinees, Sanskriet, Arabisch en Perzisich. De basis van het Indonesisch is Maleis; een handelstaatje uit Maleisie.
 
De Koloniale tijd. 
Toen de Europeanen in de 16 e eeuw in Indonesie kwamen - de Portugezen noemden het Indos Nesos - was de handeltaal Maleis. De Portugees Pigafetta had in 1522 een lijst van Maleise woorden gemaakt toen hij Tidore (Molukken) kwam. Zowel de Portugezen als de Nederlanders stuiten op problemen toen zij in Indie scholen oprichhten om zo hun taal in te voeren. E.e.a. staat vermeld in het verslag van ene heer Danckaertz anno 1631. Toen in de 20e eeuw het Indonesische volk moe werd van het Europees juk en kolonialisatie, vond zij het nodig een voertaal voor heel Indonesie in te voeren. Budi Utomo vond dat zijn taal - het Javans - het moest worden, daar waren de studenten die van verschillende eilanden kwamen niet mee eens. Dit was belemmering voor het EEN WORDEN van Indonesie.
 
In 1908 werd door het koloniaal bestuur een COMMISSIE VOOR VOLKS|LECTUUR onder leiding van Dr. G.A.J. Haseu opgericht.
In 1917 werd de naam van deze commisie gewijzigd in BALAI PUSTAKA. Deze organisatie hielp met het laten circuleren/distribueren van goedkope boekjes in de Maleise taal.
Op 25 juni 1918 werd door het Nederlan dse Rijk de vrijheid gegeven om het Maleis in de Volksraad te gebruiken. Deze gelegenheid werd echter niet 100% benut. Bewust van de noodzaak van Indonesie bijeen te houden, werd in 1926 het Maleis als voertaal ingevoerd.
 
Jong Sumatra - organisatie van Sumatraanse stundenten -  had reeds jaren gepleit om het Maleis als voertaal te gebruiken. In het tweede Congres - gehouden te Medan van 28 oktober tot 2 november 1954 - heeft Jong Sumatra, Riau Maleis als het hoogste Maleis aangewezen als geschikt voor de Indonesische voertaal.
 
Vastgelegd in de Grondwet van de Republiek Indonesia art. 4
 
Door bovengenoemde ontwikkelingen werd op 28 oktober 1958 het Congres PEMUDA INDONESIA in Jakarta opericht. Het Maleis heeft zich in  een snel tempo veredeld en  is geworden wat het "School Indonesisch" is, de BAHASA INDONESIA.
 
In een taal zit de cultuur van een volk verankert.
 
Door
Jan De Keten.
 
 
=============================================================================================
 

Geschiedenis [ bewerken ]

Indonesisch is een gestandaardiseerd dialect van "Riau Maleis", [ 7 ] [ 8 ] die ondanks zijn gemeenschappelijke naam is niet het Maleis dialect inheems in Riau , maar eerder het klassieke Maleis van de Malakka koninklijke hoven. [ 9 ] Oorspronkelijk gesproken in Noordoost- Sumatra , [ 10 ]Maleis is gebruikt als een lingua franca in de Indonesische archipel voor een half millennium. Hoewel het zou kunnen worden toegeschreven aan zijn voorouder, de Oude Maleise taal (die terug te voeren tot de 7de eeuw), de Kedukan Bukit Inschrijving is de oudste nog bestaande exemplaar van Oud Maleis, de taal die door Srivijayan imperium. Sinds de 7de eeuw, heeft de oude Maleise taal is gebruikt in Nusantara (Indonesische archipel), gekenmerkt door Srivijaya inscripties en in andere inscripties van de kustgebieden van de archipel, zoals die ontdekt in Java . Handelscontacten door sommige etnische volkeren uitgevoerd op het moment dat was het belangrijkste instrument om de oude Maleise taal te verspreiden, want het was de communicatie-apparaat onder de handelaren. Tegen die tijd, had de oude Maleise taal een lingua franca geworden en werd gesproken door de meeste mensen in de archipel. [ 11 ] [ 12 ]

Indonesische werd verheven tot de status van officiële taal met de Indonesische onafhankelijkheidsverklaring in 1945, geïnspireerd op de Sumpah Pemuda (Youth's Oath) evenement in 1928. [ 13 ] Indonesische (in zijn standaard vorm) is in wezen dezelfde taal als de officiëleMaleisische en Brunei normen van Maleis. Dit betekent echter verschilt van de Maleisische in diverse aspecten, met verschillen in uitspraak en vocabulaire. Deze verschillen zijn hoofdzakelijk te wijten aan de Nederlandse en Javaanse invloeden op Indonesische. Indonesische werd ook beïnvloed door de "bazaar Maleis", dat was de lingua franca van de archipel in de koloniale tijd, en dus indirect door andere gesproken talen van de eilanden. Maleisische Maleis aanspraken om dichter bij de klassieke Maleis van vroegere eeuwen, hoewel moderne Maleisische is zwaar beïnvloed, in het lexicon als in de syntaxis, door het Engels. De vraag of High Maleis (Court Maleis) of Low Maleis (Bazaar Maleis) was de ware ouder van de Indonesische taal is nog in discussie. Hoog Maleis was de officiële taal van het hof van de Johor Sultanaat en voortgezet door de Nederlands-bestuurde grondgebied van Riau-Lingga, terwijl Low Maleis vaak werd gebruikt in marktplaatsen en havens in de archipel. Sommige taalkundigen hebben betoogd dat het de meer-common Low Maleis dat de basis van de Indonesische taal gevormd. [ 14 ]

Terwijl Indonesische wordt als een gesproken moedertaal door slechts een klein deel van de grote populatie in Indonesië (dwz vooral degenen die in de nabijheid van wonen Jakarta en andere grote overwegend Indonesische-sprekende steden als Medan en Balikpapan ), meer dan 200 miljoen mensen maken regelmatig gebruik van de nationale taal, met variërende graden van bekwaamheid. In een land waar meer dan 300 inheemse talen en een breed scala van etnische groepen heeft, het speelt een belangrijke verenigende en cross-archipel rol voor het land. Het gebruik van de nationale taal is overvloedig aanwezig in de media, overheden, scholen, universiteiten, werkplekken, bij de leden van de Indonesische upper-class of adel en ook in veel andere formele situaties.

Standaard en formele Indonesische wordt gebruikt in boeken en kranten en op televisie / radio nieuwsuitzendingen, maar weinig inheemse Indonesische speakers gebruik maken van de formele taal in hun dagelijkse gesprekken. Hoewel dit is een fenomeen in de meeste talen in de wereld (bijvoorbeeld, doet gesproken Engels niet altijd overeen met schriftelijke normen), de mate van "juistheid" van gesproken Indonesisch (in termen van grammatica en woordenschat) in vergelijking met de schriftelijke vorm is opvallend laag. [ nodig citaat ] Dit is vooral te wijten aan [ nodig citaat ]Indonesiërs combineren aspecten van hun eigen lokale talen (bijvoorbeeld, Javaanse , Sundanese ,Balinese en Chinese dialecten) met Indonesische. Dit resulteert in verschillende "regionale" Indonesische dialecten, het typen, dat een buitenlander is het meest waarschijnlijk te horen bij aankomst in elke Indonesische stad of dorp. Dit verschijnsel wordt versterkt door het gebruik vanIndonesië slang , met name in de steden.

Lees verder…


10897258685?profile=original10897259083?profile=originalBurgemeester Osaka:  “Troostmeisjes waren noodzaak….”

Wereldwijd is er grote ophef ontstaan over recente uitspraken van de Burgemeester van hwet Japanse Osaka. Hij noemde de gedwongen prostitutie door zogenoemde Troostmeisjes  tijdens de Tweede Wereldoorlog “een noodzakelijkheid”.

Tijdens de oorlog gebruikten Japanse militairen naar schatting 200.000 jonge vrouwen en meisjes uit de bezette landen als sexslavinnen. Ook Nederlandse vrouwen waren hiervan het slachtoffer. De Burgemeester van Osaka, de jonge en populaire nationalistische Hashimoto, bracht het als volgt onder woorden: “Voor militairen die hun leven waagden en onder een strakke discipline leefden, was een troostmeisjessysteem noodzakelijk om hen tot rust te laten komen. Dat zal voor iedereen duidelijk zijn”.  Verder zei hij dat er ook geen overtuigend bewijs zou zijn dat de Japanners de troostmeisjes dwongen tot prostitutie.

De regeringen van China en Zuid-Korea reageerden onmiddellijk en spraken hun diepe teleurstelling uit. Een regering-woordvoerder uit Zuid-Korea noemde de opmerkingen van de Japanse Burgemeester getuigen van een serieus gebrek aan historisch besef   en gebrek aan respect voor vrouwen. De Chinese woordvoerder zei: “De manier waarop Japan met het verleden omgaat, bepaalt de manier waarop Japan de toekiomst tegemoet treedt. Een woordvoerder van de Japanse oppositie zei, dat het medeleven van de regering uitgaat naar “de mensen die onbeschrijfelijke pijn hebben geleden en nu opnieuw getroffen worden”.

De Burgemeester van Osaka heeft inmiddels erkend dat hij de gevolgen 

van zijn opmerkingen heeft onderschat en constateert dat de internationale gevoeligheid op dit gebied nog steeds erg hoog is. Hij zegt begrip te hebben voor de verontwaardiging die na zijn persconferentie is losgebarsten. “Mijn woorden waren niet bedoeld om het gebruik van prostituees door het Japanse leger tijdens de Tweede Wereldoorlog te rechtvaardigen”, aldus Hashimoto. Toch wilde hij zijn opmerkingen niet intrekken en zegt dat zijn woorden niet geschikt waren voor oren buiten Japan.

Burgemeester Hashimoto van Osaka

Hashimoto is een harde lijn nationalist. Zijn partijgenoten staan achter de Burgemeester, maar vinden wel dat zijn woorden de partij niet bepaald goed hebben gedaan. Hashimoto is echter niet van plan om af te treden. “Dat is aan de kiezers”, zo zegt hij. De oppositie laat weinig van hem heel en vindt dat Hashimoto de rechten van de vrouwen ernstig heeft geschonden. “Het is betreurens-waardig”, aldus Kiyomi Tsujimoto. “Hij heeft zijn gebrek aan respect voor de rechten van de mens nu duidelijk aan de wereld getoond. Hij is een schande voor Osaka. De recente opmerkingen kunnen het aanzien van Japan in de wereld ernstig schaden”. Makiko Kikuta zei dat de opmerkingen een smet hebben geworpen op de goodwill die Japan de laatste decennia met veel moeite gekweekt heeft. “Het nationale en internationale imago van Japan is ernstig geschaad”.

Amerikaanse congresleden hebben Japan dringend verzocht zich te 

distantiëren van Hashimoto’s uitspraken en te erkennen dat de Troostmeisjes in de Tweede Wereldoorlog door het Japanse leger tot prostitutie gedwongen werden. Afgevaardigde Mike Honda, die zelf  als kind tijdens de oorlogsjaren            in Amerika gevangengezet werd vanwege zijn Japanse afkomst, noemde de houding van Hashimoto weerzinwekkend en zei dat de vrouwen en meisjes lichamelijk en geestelijk op gruwelijke wijze geleden hebben. Volgens Honda is excuses door de Japanse regering de enige mogelijkheid om een langdurige verslechtering van de politieke situatie tussen Japan en de rest van de wereld te voorkomen.

Inmiddels heeft een groep van elf vrouwelijke parlementariërs in Japan van Hashimoto geëist dat hij zijn woorden intrekt en excuses aanbiedt. Keiko Itokazu een onafhankelijk lid van het Japanse Hogerhuis namens Okinawa verklaarde dat “Hashimoto’s uitspraken de waardigheid van zowel vrouwen als mannen heeft geschaad en dat het tijd wordt dat Japan erkent dat het misbruik van vrouwen van bezette landen tijdens oorlogen gedurende zeker de laatste 140 jaar gedwongen is geweest”. Zij zegt dat Japan hiervoor nederige excuses moet aanbieden. Tevens vindt de groep vrouwen dat Hashimoto’s uitlatingen alleen hem aangeschreven dienen te worden en niet het standpunt van     de regering verwoorden en dat dientengevolge de regering zich ervan moet distantiëren. Parlementariër Yuko Mori zei, dat dit verstandig      zou zijn, omdat de internationale gemeenschap wel eens de indruk  zou kunnen krijgen dat Japan de mensenrechten in zijn geheel aan z’n laars lapt.

Ook op websites van Nederlandse kranten die de berichtgeving rond de gewraakte opmerkingen geplaatst 

hebben, ontbrandt een heftige discussie.                                                 En dan blijkt dat niet alleen in Japan het geschiedenisonderwijs dringend hervormd zou moeten worden. In dat land wordt namelijk met vrijwel geen woord gerept over de Japanse misdaden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het Japanse volk wordt dus in feite bewust onkundig gehouden van de gebeurtenissen in het recente verleden. Op Japanse scholen ligt het wat dit betreft aan de geschiedenisleraar of en in hoeverre de Tweede Wereldoorlog behandeld wordt tijdens de lessen.

Echter in Nederland schijnt het al    niet veel beter te zijn, want een opmerking van een lezer van een Nederlandse krant spande de kroon door op de website als reactie op     het artikel en de daarop volgende reacties van anderen te vragen: “Hoe in hemelsnaam de Japanners in          de Tweede Wereldoorlog aan Nederlandse vrouwen kwamen…..(!)

Tenslotte is op 17 mei 2013 bekend gemaakt dat Burgemeester Hashimoto zijn excuses heeft aangeboden:           “I will tell the comfort women that I’m sorry for Japan having had such   a system no matter whether it        was forcible or not,” verklaarde Hashimoto. “It was a disgraceful  act and should never be repeated.”   

Lees verder…

Komt het niet opgeloste Indische vluchtelingen problematiek na 70 jaren nu aan de orde?

10897315485?profile=originalKomt de niet10897316665?profile=original opgeloste Indische vluchtelingen problematiek na 70 jaren nu aan de orde?

Uiteraard was het voorzitterschap van Nederland toen aan de orde van de dag. Met dit voorzitterschap kon Mark Rutte met zijn delegatie zaken aan sturen omdat Syrië, Irak, en Turkije aan de grens van Nederland staat. De gebeurtenis in Keulen hebben de zaken niet eenvoudiger op gemaakt.

Redenerend zijn al dit soorten ontwikkelingen toch de bemoeinnissen van de Nederlandse regeringen op een rij dat stamt al sinds het voormalige Indie,  die onnodig de Nederlanders voor een  onnodig voldongen feit brengt, niet 18.000 kilometer gescheiden door vele oceanen, maar de Middellandse Zee waar velen hun vakantie in de zomer vieren.  

Een regering die zijn eigen normen en waarden plegen op te dringen aan die regeringen die het in hun ogen niet goed doen. Neem Irak, iedereen was tegen deze coupe tegen Sadat gepleegd dat begon door de CIA die vaak op hun blauwe ogen onvoorwaardelijk worden geloofd, en infiltreren . Blair en Bush hebben ruimtelijk toegegeven dat ze het goed fout zaten, en Blair trad zelf af. Hoe zat dit ook al weer met Nederland, daar was een team van 20 man van commissie Davids nodig om Nederland te overtuigen dat ze nooit hiermee hadden bemoeien, wat deed Jan Peter Balkenende met 100.000 mensen die voor niets zijn overleden, het als een mening afgedaan, schaamteloos CDA!  100.000 mensen zijn onschuldig de dood ingejaagd. Bush en Blair konden dit niet verwerken, en de diensten als CIA zijn de veroorzaker, maar dan nog hebben ze bloed aan hun handen, dus ook NL - regering. Nooit is de rust in Irak teruggekeerd, maar verder als een olievlek verder gestaag uitgebreid.

 

Neem Syrië nu, Wat heeft de bemoeienis teweeggebracht?

Ruim 100.000 oorlogsslachtoffers, een land dat helemaal verwoest is. De massale bevolking die vlucht uit het land richten Nederland die denkt door een oorlog het op te lossen, als er nog sprake is van een land ….. Als een olievlek spreidt dit verder uit de bemoeienissen van Nederland onder het mom “Wij zijn in een handelsland”, dat bevestigd wordt door Spong gedachte goed, dat aan de oorlogen de wapen industrie willig tiert, niet waar?

Nederlandse regering heeft niets geleerd van uit verleden uit het voormalige Indie! Ruim 500.000 Indische Nederlanders  met een Nederlands paspoort moesten het voormalige Indie uitvluchten met gevaar voor eigen leven. Weer door de bemoeienissen van Nederland. NL regering die belust is op macht en geld onder de noemer” wij zijn een handelsland.” Alle normen en waarden op deze aardkloot hebben overtreden. NL regering deinst niet terug voor oorlogsmisdaden als het maar om handel gaat.

 

10897321256?profile=original10897238680?profile=originalHet Verdrag Traktaat van Wassenaar beschrijft de handel en wandel van die Nederlandse regering van toen. Om je te schamen als Nederlandse burger dit te moeten lezen uit het betreffende document! Hoe durf je nog geld aan de kers verse republiek te vragen terwijl je het de staatskas en het land hebt leeggeroofd, moet je toch heel ver zijn, bacchhhh schaamteloos, en dat nu voorzitter van de EU. Wat als de EU de Indische geschiedenis ter ore komt ?

 Vooraf de overdracht aan het nieuwe bestuur van Soekarno / Hatta had NL Regering de staatskas al leeggeplunderd werd uit de gegeneerde resultaten van die Binnenlandse Indische economie. Verwijs naar het rapport van Galen hoe het geld, goud, assets werden weggesluisd door de NL Staat, Banken, Verzekering en de multinationals ( allen houden angstvallig het nog uit te betalen Indisch Geld vast).

Alles weggesluisd en de goudvoorraden getransporteerd naar o.a. New York. Soekarno en Hatta hadden een lege staatskas. Moet U voorstellen dat dit nu gebeurt; Binnenlandse economie van Nederland heeft een omzet van ongeveer 1100 miljard, daarvan vloeit 289 miljard naar de Nederlandse Staatskas aan Belastingen. Van deze orde werd leeggeroofd destijds in het Voormalige Indie zo niet meer dan  289 miljard.

Tegelijkertijd zaten Soekarno/ Hatta  beiden met de opbouw van het land, economie, met een lege staatskas. Maar het grootste probleem was dat 500.000 Indische Nederlanders -  die door de Indonesische bevolking niet meer geduld werden gezien als koloniaal bewind van onderdrukking, vernedering en verkrachtingen van de vrouwen in die 300 jaren. Soekarno / Hatta ontfermde, en beschermde deze groep zo goed als zij het konden. De Nederlandse regering keek dit weg en negeerde het,  wilde deze 500.000 Indische Nederlanders met Nederlands paspoort niet meer terug in Nederland die hebben geleden onder Japanse bezetting en bersiap; Niet te vergeten als veroorzaker van de oorlog met Japan, die hoogst in eigen persoon door de Koningin Wilhelmina  namens NL –regering van uit London werd verklaard om achter Amerika te staat. Van de ene op de andere dag veranderde het leven in het Voormalige Indie in een hel. Mensen uit hun huizen naar de kampen, een lange oorlog dat begon in 1942  tot 1949, hierna bersiap !

Beide regeringen gingen het Verdrag van Wassenaar aan in 1966. Deze hield in dat de NL regering de nieuwe kerst verse republiek hielp bij de opbouw - economisch, terwijl de NL regering Staatskas leegroofde- en compensatie voor de vluchtelingen in Nederland voor het verlies van alle eigendommen, bezittingen, banktegoeden. (Vluchtelingen = Indische Nederlanders uit voormalige Indie). Soekarno betaald aan het Ministerie van Bert Koenders 689 miljoen oude guldens met waarde nu van 2,4 miljard.

10897270694?profile=originalVan de 500.000 vluchtelingen werden 341.000 toegelaten, 159.000 de vergeten groep die hun documenten kwijt waren door die oorlogen werden niet toegelaten, en stateloos. Hoe heeft NL regeringen op een rij hier de vluchtelingen problematiek aangepakt?

 

 

Waarom is het geld dat op de rekening van Bert Koenders staat nu 2,4 miljard nog steeds niet uitgekeerd aan de Indische Gemeenschap?

Waarom hebben die 341.000 alles terug moeten betalen voor de reis, verblijf en herinrichting?

Waarom heeft de NL regering die 159.000 Indische Nederlanders laten barsten? Waarom is na 70 jaren nog steeds niet opgelost dit vluchtelingen probleem?

Waarom hebben die 341.000 oorlogslachtoffers nimmen gecompenseerd uit WMO zoals wel de andere groeperingen (Joodse Gemeenschap, Roma, Sinti"), terwijl Nederland Marshalhulp van ruim 7 miljard toen ontving, en uit het Verdrag met Japan ruim 3 miljard?

 

Mark Rutte zal U eerst niet uw eigen gecreëerde vluchtelingen probleem uit voormalige Indie eerst oplossen na 70 jaren met dit voorzitterschap?

 

Document uitgebracht door Minister van Buitenlandse Zaken;  “Nederland, Indonesie en de financiële overeenkomst van 1966” “To forget the past in favour of a promise for the future”

Bestellen bestel@icm-online.nl   (PDF bestand, 70 pagina’s, kosten € 3)

10897264495?profile=original

Weergaven: 11.113

Lees verder…

10897352498?profile=originalRudy Kousbroeks OOSTINDISCH KAMPSYNDROOM

Commentaar door Pjotr.X.Siccama - deel 1.

En ruisend in de duisternis/juichend mijn eiland prijzen” – “Sneeuw over Sumatra.”, verwijzend naar dé herinneringen oproepend in al hun intensiteit die hier meer dan symbolisch worden bedoeld. Overeenkomsten met het verhaal (en de verfilming) van het werk van James Joyce met dat wat de schrijver in zijn voorwoord had aangegeven zijn er niet.

Alleen “de deur” in het Ierse verhaal bij het begin in zijn voorwoord trof me zeer: die “deur” in dat Ierse verhaal die dicht bleef; ook toen al bij de Japanse inval in Nederlands Indië. Het is opvallend dat “de deur” hier dan het enig vergelijk is met de duistere en pijnlijke werkelijkheid van de Japanse inval in het voormalig Nederlands Indië.

Helder dat het hier ook om de angst gaat van iemand met een post-traumatisch stress syndroom. Het zijn woorden, beelden, geluiden, geuren en herinneringen in alle kleuren die voor een ieder maar moeilijk te omvatten en te beschrijven zijn. En zeker wanneer je in een (voormalig) paradijs bent geboren en hebt geleefd. Wat ik me nog goed kan herinneren uit een van Kousbroeks vele andere werken is, dat hij, net aangekomen in Holland, vanuit zijn kamer naar buiten keek waar het op dat moment vreselijk vroor en de ruiten van de ramen vol ijsbloemen zaten, daarbuiten een troosteloos aanzien gaf en hij bij zichzelf dacht: “… ze hebben mij uit het Paradijs verjaagd.” Een dergelijke zin vergeet je nooit. Beroofd van menselijk geluk, maar gelukkig zijn en blijven, wordt door lieden als politici, stuk gemaakt; zij waren het die alles maar stuk kunnen maken en daar waar men niet in staat is in te grijpen of invloed kon uitoefenen, is ergelijk en frustrerend.

Een samenvatting van dit prachtige werk is bepaald geen sinecure. Het werk is, zoals gezegd, zo omvangrijk en beslaat vrijwel het hele spectrum van wat de Indisch/Nederlandse (en vice versa) literatuur (tot nog toe) in al haar aspecten heeft voortgebracht. Onderworpen aan het kritisch oog van de auteur is in historisch perspectief gezien buitengewoon interessant. Een fenomenaal document dat zeker op de lijst van verplichte literatuur op alle middelbare scholen dient te worden opgenomen.

De Nederlandse geschiedenis over het voormalig Nederlands Indië, is met dit werk hier geheel voltooid.

Kousbroek is groots en heeft evenzo het grote talent om de beschrijvingen tot in de diepten van het menselijke gevoel volledig, in detail en exact weer te geven. Het werk is rijk aan kostbare persoonlijke ervaringen, ook voor lezers die het (voormalig) Nederlands Indië (nog) niet kennen. De gekozen titel is weliswaar triest, maar laat niet alleen de duisternis zien in de spiegel van de auteur. Integendeel. Het boek las ik als een film die zelfs nu nog actueel zou kunnen zijn. Het is niet allemaal treurigheid in het boek.

Hilarisch is (om een passage te noemen), de beschrijving van de portretten van de Gouverneurs-generaal van Nederlands Indië (de zogenoemde GG’s). Met humor beschrijft hij enkelen van hen, met een theatraliteit en voorstellingsvermogen als van een professionele mimograaf. Prachtige beschrijvingen en die in details. Zo ken ik de schrijver nog niet; een verborgen klein talent.

Velen herkennen de beschrijvingen van de repatriatie uit het voormalige Nederlands Indië, waar de evacués naar het moederland moesten worden overgebracht. Maar in de tijd van Kousbroek was de evacuatie direct na de oorlog (1946) vrij formeel geordend geregeld; dat wil zeggen, onder andere, overeenkomstig de conventierichtlijnen van Genève. En dat ging wel heel omslachtig aan toe maar ook curieus.

De evacuatie in 1946 die Kousbroek had meegemaakt leek wel op een MGM-film in de Arabische woestijn uit de 50-er jaren met het vreemdelingenlegioen, wanneer de evacués naar een afgelegen plaats in de woestijn hun winterkleding (voor Europa) in ontvangst moesten nemen. Absurde en even bizarre scènes moesten zich daar hebben afgespeeld. Heel anders ging het met hen die in het begin van de 50-er jaren werden gerepatrieerd: de winterkleding (althans überhaupt de eerste kleren voor het verblijf in het moederland) werd op de boot ter hoogte van de Rode Zee uitgedeeld en bestond uit een soort zwart/donkergrijze jogging outfit met baret (Kousbroek: ijsmuts), sokken en een paar wollen wanten. Meer kregen ze niet.

Worstelend met de lacunes uit zijn herinneringen, flarden van plotseling opkomende historische personages spelen zich af in zijn hoofd. Een van de vele verschijnselen van een (kamp)syndroom. Zelf schreef hij dat je niet per se in een kamp moest hebben gezeten om het te krijgen (..) Mensen die zowel een (kamp)syndroom hebben als (en/of) een Post Traumatische Stress Syndroom hebben exact dezelfde verschijnselen. Velen zullen deze direct herkennen. De herinneringen die fragmentarisch, soms kort en soms lang(durig), zullen heviger en intensiever worden naarmate de tijd verstrijkt en jezelf ouder wordt.

Zoals mijn zielknijper me jaren geleden bij mijn behandeling mij ervoor had gewaarschuwd. De angst, ja die angst die maar niet en nooit helemaal weg zal kunnen gaan“..

De enige en wellicht wel de laatste unieke (overigens grappige) figuur van de Westerse Cultuur fenomeen in de jungle van Nederlands Indië vormde een bijzonder geroemde excentriekeling, een zekere “Iwan de Verschrikkelijke” (vanwege zijn (Slavisch/Russisch) voorkomen, genoemd door B.D. Swanenburg in zijn boek Leven en werk van Stein Callenfels.

Deze man, (hij was 1.92 m. groot en woog 140 kg.) een zekere Dr. Stein Callenfels was archeoloog/paleontoloog; beroemd, bekend en berucht. Beroemd (vooral in Azië) om zijn kennis en archeologische vondsten (ontving vele buitenlandse onderscheidingen voornamelijk in Azië) en berucht om zijn onnoemelijk grote appetijt. Lachwekkende anekdotes die je bij blijven.

Ook rekent Kousbroek hier af met de Hollandse benepenheid wanneer hij het over de (Hollandse) geschiedenis heeft: het “Holland op zijn smalst,” zeg ik dan. Waar is het inzicht van de Hollanders? En waar de grandeur van een Nederlands Imperium? Wat is het? Nooit van gehoord ! Maar die bestaat ook niet.

Een aaneenschakeling van historische feitelijkheden passeert de revue, maar niet zonder dat hij deze historische hoofdrolspelers er flink van langs geeft. Zo ook in de (Indische) literatuur waar de vraag nog steeds in de lucht hangt, (polemieken houden niet op over dit onderwerp) naar wat en vooral wie (in de literatuur) in hemelsnaam het predicaat Indisch mag en/of kan dragen.

Dan de opvatting van Walraven over de Indo‘s (Indo/Europeanen) die werkelijk hypocriet is wanneer de man deze Indo/Europese gemeenschap kwalijk neemt dat zij zich boven de Indonesiër(s) verheven voelt. Absurditeit ten top is het wanneer men bedenkt dat deze man zich immers boven een ieder superieur voelt, niet zozeer als kolonist/ambtsdrager, maar simpel als burger. Bizar.

Deze kaaskoppen veroorloofden zich schijnbaar een asociaal en immoreel gedrag onder een legitimiteit van een illegale bezetting. Sudah. De Indo-Europeanen staan toch ver boven dit soort stupiditeit. Hoewel er ook Indo-Europeanen zijn die zich zelfs verheven voelden en voelen boven de Totok (de blanke), wat een andere oorzaak en implicatie heeft.

Ach, vreemde denkbeelden hield deze mijnheer Walraven op na, waarbij hij en passant toch nog vergeten was, dat de Indo-gemeenschap niet alleen bestond uit Indische Nederlanders, maar ook uit andere Indische Europeanen (uit heel Europa met inbegrip van mensen uit Noord Amerika en Australië en de rest van Zuid/Oost Azië).

Maar voor de Hollander was het Nederlands Indië van toen een soort verlengstuk van het moederland, de kaaskop waande zich kennelijk rijkelijk alleen op de Wereld (in de zin van het enig Hollands Imperium) waar hij (eindelijk in het Paradijs terechtgekomen zonder ook maar één vinger te verroeren) naar believen de vruchten van plukt. Jawel; men plukte, at de vruchten, maar de hand die ze voortbracht, daar had men geen enkele benul noch liefde voor (gegeven). Men had blijkbaar geen idee, laat staan een visie van de eigen omgeving en dat van de Wereld.

Volgende keer deel - II

Lees verder…

Uit ICM Archief -De relatie tussen Nederland en Indonesië is opnieuw onder druk komen te staan. Deur dicht voor claims Indonesische weduwen

bronvermelding Telegraaf van 21/4-2013

Timmermans …affaire…

De relatie tussen Nederland en Indonesië is opnieuw onder druk gekomen nu onderhandelingen van het ministerie van Buitenlandse Zaken met tien weduwen op Sulawesi zijn vastgelopen.

De vrouwen wilden elk 20.000 euro schadevergoeding van ons land omdat Nederlandse militairen begin 1947 hun echtgenoten hadden doodgeschoten. Dat gebeurde door speciale troepen van kapitein Raymond Westerling.

In 2010 waren er ook al grote spanningen tussen Den Haag en Jakarta nadat de Indonesische president Yudhoyono een staatsbezoek afzegde omdat Molukkers om zijn arrestatie hadden gevraagd. Vorig jaar voelde diezelfde president zich nog eens extra in zijn hemd gezet toen de verkoop van overtollige Leopard II-tanks door de Tweede Kamer werd geblokkeerd. De Kamer buigt zich waarschijnlijk morgen over de kwestie van de schadevergoedingen.

De advocaat van de weduwen, Liesbeth Zegveld, noemt de afloop van de onderhandelingen teleurstellend. Volgens betrokken ambtenaren wilde Nederland niet verder gaan dan 10.000 euro schadevergoeding per weduwe.

Dat zou zijn om precedentwerking te voorkomen. Want hoewel de koloniale oorlog 65 jaar geleden plaatsvond, werd pas in 2011 voor het eerst door Nederland schuld bekend en betaald. Toen ging het om nabestaanden van een bloedbad in Rawagede.

Excuses

„Dat is keurig opgelost, negen weduwen kregen elk 20.000 euro en er werden excuses aangeboden”, zegt Liesbeth Zegveld. „Op Sulawesi waren de misstanden nog veel erger. Dus waarom dit keer geen akkoord?”

De advocaat gaat namens de vrouwen procederen tegen de Nederlandse staat. Het ministerie van Buitenlandse Zaken zwijgt omdat de zaak onder de rechter is. Maar minister Timmermans zou „zeer met de affaire in zijn maag zitten”.

Nederlandse veteranen die in de archipel vochten, zijn blij dat ons land dit keer voet bij stuk houdt. „Hoezo ereschulden? Het was oorlog en er gebeurden aan beide zijden vreselijke dingen. Als we weer de hoofdprijs betalen, liggen nieuwe claims op de loer.”

Overigens raakten de door Nederland gecompenseerde weduwen van Rawagede hun 20 mille vooral kwijt. Minstens de helft van het geld werd geconfisqueerd door corrupte politici.

De SP wil minister Timmermans (Buitenlandse Zaken) morgen naar het vragenuurtje roepen over de kwestie. „Door het ministerie is de suggestie gewekt dat alle vergelijkbare zaken op dezelfde wijze behandeld zouden worden”, stelt Kamerlid Van Bommel. „Het gaat om geld en ontmoediging. Eén van de weduwen is 104. Plat gezegd: een politiek van uitsterven.”

D66-Kamerlid Sjoerdsma vindt dat het nu aan de rechter is om een besluit te nemen. „De weduwen wachten al sinds de jaren ’50 op genoegdoening. Laat die nu snel komen, zodat we deze zwarte bladzijde uit onze geschiedenis kunnen omslaan.”

Lees verder…

Blog Topics by Tags

Monthly Archives