Alle berichten (3075)

Sorteer op

ICM MEDIA (Indische Internetkrant) 21 april 2026


13733240293?profile=RESIZE_710x

Welkom bij ICM Media, de Indische Internetkrant

Het team ICM en team Ning - Networks danken de abonnees / donateurs die ruimhartig hebben gedoneerd, en voor hun medewerking.    Met ons de 15.000 man/vrouw die de petitie Traktaat van Wassenaar   De zaak zit nu in de Tweede Kamer. De VVD is zich gemeld om de zaak te behartigen .   ACTW-66 is trots op mw. Koks die Kabinet en Kamer een brief stuurt over het traktaat met haar verhaal.  

 

Pasar Malam Nijmegen


31134468863?profile=RESIZE_710x

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lees verder…

31134467879?profile=RESIZE_180x180LET OP !

ICM VIDEO KANAAL NU OP TV  UW TV TE ONTVANGEN, GEZELLIG MET HELE GEZIN.  NU ZIJN DE PASAR MALAMS ELKE DAG IN UW HUISKAMER.   

Gedeeld met Openbaar
Neem een abonnement op ICM Videokanaal. Het kanaal is te ontvangen op mobiel, IPad, en Laptop. Nu ook op uw Televisie, zodat u een beter beeld en geluid heeft. Nog interessanter is dat u nu met hele gezin kan genieten van wel ruim 650 video's: Indische / Molukse live concerten, pasar malams, boek presentaties, en veel meer . Niet onbelangrijk is inclusief de Indische Internetkrant met content sinds 1999 - zie https://icmonline.ning.com/videos
Voor inschrijving schwabferry@gmail.com
 

31027743075?profile=RESIZE_710x

Brochure Min.Buza "To forget of a promise for The future "   het evaluatie-rapport over  het verdrag van Wassenaar.

DEEL X

Redactie ICM wist dit document  te bemachtigen zoals Min.BuZa pleegt te noemen  " To forget of a promise for The future " .  Het is gewoon een evaluatie rapport verpakt in Brochure die ruimt 90 pagina's bevat.  Naast deze onthulling,  zijn andere  zaken bove tafel gekomen, van die dure onderzoeken. Uit Wob's bij de andere  collega Ministeries bleek…

De Rapporten zijn nu bij koning Willem Alexander, Ministerie van Buitenlandse Zaken, Kabinet + Parlement. Heeft u deze nog niet in uw bezit, nog steeds te bestellen. Voor ICM abonnees van 50 euro voor 25 euro exclusief verzendkosten.  schwabferry@gemail.com

Lees verder… 10897155462?profile=RESIZE_180x180&width=96&height=96&crop=1%3A1

t 'Zee van Herinnering'


 
Lees verder…
 
10897155462?profile=RESIZE_180x180&width=96&height=96&crop=1%3A1

De waarheid die niet verzwegen mag worden.


 …
 
Lees verder…
 
10897155462?profile=RESIZE_180x180&width=96&height=96&crop=1%3A1

Nooit Meer Bezetting


 
Lees verder…
 
 
Lees verder…

  ICM  V(DEO KANAAL NU OP TV

31134467879?profile=RESIZE_180x180ICM  V(DEO KANAAL NU OP TV

 

 
Gedeeld met Openbaar
Neem een abonnement op ICM Videokanaal. Het kanaal is te ontvangen op mobiel, IPad, en Laptop. Nu ook op uw Televisie, zodat u een beter beeld en geluid heeft. Nog interessanter is dat u nu met hele gezin kan genieten van wel ruim 650 video's: Indische / Molukse live concerten, pasar malams, boek presentaties, en veel meer . Niet onbelangrijk is inclusief de Indische Internetkrant met content sinds 1999 - zie https://icmonline.ning.com/videos
Voor inschrijving schwabferry@gmail.com
Lees verder…

Brochure Min.Buza

31027743075?profile=RESIZE_710x

Brochure Min.Buza "To forget of a promise for The future "   het evaluatie-rapport over  het verdrag van Wassenaar.

DEEL VII

Redactie ICM wist dit document  te bemachtigen zoals Min.BuZa pleegt te noemen  " To forget of a promise for The future " .  Het is gewoon een evaluatie rapport verpakt in Brochure die ruimt 90 pagina's bevat.  Naast deze onthulling,  zijn andere  zaken bove tafel gekomen, van die dure onderzoeken. Uit Wob's bij de andere  collega Ministeries bleek dat  o.a. dat lumpsum niet 689 miljoen bedraagt, maar 6 miljard. Verder was het  aan Min.Buza alles  gelegen om het bestaan van dit verdrag niet in openbaar te publiceren, zodat de gedupeerden geen claim konden indienen. Gekscherend genoeg bij WOB min. Financien kwam deze met kopie - artikel in parochie-krantje.  (WOB = Wet Openbaar Bestuur).  Voor ICM was dit een mooie vangst.   ICM brengt dit rapport in delen uit.

__________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

 

25. Overzicht regelingen rond backpay en oorlogsschade; Regeling inhoud/doelgroep

1947-1949 Rehabilitatieregeling (Indisch)

Gericht op het op het been brengen van door de oorlog getroffen huishoudens. Het Indisch Gouvernement gaat niet over tot uitbetaling van het salaris van ambtenaren gedurende de Japanse bezetting. In plaats daarvan wordt er een beperkt aantal maanden salaris betaald (afhankelijk van gezinsgrootte). Geen vergoeding voor oorlogsschade aan de oorlogsslachtoffers (burgers, binnen – en buitenkampers) .

 1949 – Wet Materiële Oorlogsschade (voor Nederland)

Deze wet regelt tegemoetkoming voor wie materiële schade heeft geleden gedurende de oorlog. De wet is expliciet afgebakend tot Nederlanders in Nederland. Andere delen van het Koninkrijk vallen erbuiten. NIOD (Keppy) concludeert dat Nederland noch Indonesië een gelijkluidende regeling hebben getroffen. De Joodse Gemeenschap, Sinti en Roma werden in 2001 gecompenseerd 45.000 pp. Dit betrof gelden van Marshal hulp die de Nederlandse staat onving.

1949 Soevereiniteitsoverdracht Indonesië

Op 27 december 1949 komt er een einde aan een relatie van 350 jaar tussen Nederland en Indië. Indonesië neemt rechten en plichten over van het Nederlands-Indisch Gouvernement. Indonesië is niet geneigd backpay en oorlogsschade prioriteit te geven bij de opbouw van de nieuwe natie. Voor oorlogsschade speelt daarbij tevens mee, dat Japan per verdrag met de geallieerden uit de wind werd gehouden, voor aanspraak op schade.

Eind jaren ’50 Rechtszaken en uitspraken in laatste instantie over backpay. Indonesië betaalt geen achterstallige salarissen

Daarop stappen claimanten naar de rechter. De Hoge Raad geeft slechts een oordeel op de vraag of de juiste partij in het geding is. In casu is dat niet de Nederlandse Staat, maar de Republiek Indonesië. Formeel gezien had Den Haag geen juridische verantwoordelijkheid voor de kolonie, Nederlands-Indië was financieel autonoom. Rechtsopvolger van het Nederlands-Indisch Gouvernement is de Indonesische regering. Het Hof bevestigt dat de Nederlandse regering juridisch niet verantwoordelijk is voor de backpay.

1966 Traktaat van Wassenaar

Deze overeenkomst tussen Nederland en Indonesië uit 1966 betrof claims die waren ontstaan in de periode tussen de soevereiniteitsoverdracht (1949) en het verbreken van de diplomatieke betrekkingen tussen beide landen (1962). Ze hadden betrekking op door Indonesië genationaliseerde Nederlandse eigen-dommen. Nederland ontving conform afspraak in tranches tot en met 2003, Hfl. 689 miljoen (incl. 89 mln. rente). Mede hierdoor heeft Nederland in ieder geval nog een deel van de claims kunnen betalen. Backpay was expliciet geen deel van de afspraken.

 1981 Wet Uitkering Indische Geïnterneerden

 Een Commissie van drie Kamerleden (PvdA, CDA, VVD) wil symbolische genoegdoening. Juridische onderbouwing uitbetaling backpay politiek geen optie, daarom uitkering vanwege oorlogsleed voor alle krijgsgevangenen en burgergeïnterneerden van de Japanse kampen. ‘Backpay-doelgroep’ werd daarmee niet volledig bereikt. Wet Uitkering Indische Geïnterneerden (UIG, 1981) leverde eenmalige belastingvrije uitkering van Hfl. 7500. Niet-geïnterneerde Indische-Nederlanders vielen hierbuiten, evenals de meeste vrouwen. Totaalbedrag was Hfl. 300 mln. Eind jaren ’90 Kabinet stelt: Door de rijksoverheid worden vijf commissies ingesteld die het hele terrein van het herstel rond de Tweede Wereldoorlog en de strijd in Nederlands-Indië .

Verrekening

ij een deel dat al van eerdergenoemde voorzieningen heeft genoten, zal het bedrag in mindering worden gebracht of worden verrekend met de nog vast te stellen uit te delen bedragen. Het KNIL in zijn geheel wordt uitgesloten, omdat deze voorziening enkel voor de burgerbevolking geldt. Het KNIL/Ambtenaren in dienst vielen onder de Nederlandse Overheid en kunnen daarom niet ten laste worden gebracht van de betaalde gelden van de Republiek Indonesië.

 

26. Conclusies

Tijdens de verkennende onderzoeken van de geraadpleegde bronnen kan men maar eens luidende conclusie trekken. Het verdrag ademt uit dat Nederland o.l.v. Drees en Luns Indonesie een poot wilde uitdraaien, en niet van plan is om haar onderdanen - ruim 500.000 - met Nederlands paspoort toe te laten, hiervan werden 149.000 niet toegelaten dus stateloos gemaakt, evenals op enigerlei te compenseren, blijkt al de uitdelingswet dat binnen drie maanden alle claims dienen te worden ingediend, terwijl het hele bedrag pas in 2002/2003 op de plank lag om te worden uitbetaald, daarbij het Min. Buza doorverwijst naar de Staatssecretaris Martin van Rijn. De Nederlandse Staat had wel een stuk of 7 momenten om hiervan de betrokken geroep te informeren dat al begon met Het Gebaar, het moment dat mede de laatste termijnbetaling van de republiek Indonesie werd ontvangen door het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Samenvattend: Een falend ontwerp van Het Verdrag Traktaat van Wassenaar , die zich resulteerde in de uitvoeringen zoals o.a. de verdelingswet, discriminatie, en de falende betrekkingen met Indonesie. Dat nu anno 2017 als nog groeperingen opstaan.

 

Geraadpleegde bronnen

Brochure ‘Nederland, en Indonesië en de Financiële Overeenkomst 1966’ uitgegeven door het Min. Van BuZa

Rapport Van Galen

Archief Oorlogsslachtoffers

Bersiap! Opstand in het Paradijs, Walburg Pers, Auteur: Herman Bussemaker

Brieven van het Min. Van VWS

Kamerbrieven

Wikipedia

ICM Online

Overige media

 

Organigram Actiecomité TvW ‘66

 

BIJLAGE - Richtlijn/ Selectie Indische Projecten

Binnengekomen initiatieven / actualiteiten.

 

Bouwend Nederland

Vanuit bouwend Nederland zijn voorstellen binnengekomen om mede te participeren namelijk, dit vermeldt ook het Verdrag teneinde de economische ontwikkelingen te stimuleren. Zij zijn bereid om de initiatieven te sponsoren.

Advocaat Henk Jan Knoops wordt ingeschakeld om de valkuilen te verkennen; later zal hij in dit traject als procureur optreden namens het JAT (Projectmanager van het Jakarta Advocaten Team).

Rob Andreas heeft de delegatie van de Indonesische Ambassade hierover vrij gedetailleerd gesproken. Zij wensen een presentatie te zien met betrekking tot het ‘Collectief Indisch Welzijn en Educatieve Projecten’. Het standpunt dat het ’Verdrag TvW-66’ inneemt is, dat het toegekende bedrag conform de geschetste tabel naar deze projecten gaat. Het streven is het vermogen van onze ouders duurzaam te kunnen beleggen en te beheren, met het doel een potentiële groei voor de nabestaanden, dat blijvend is. Het is een fraai gebaar naar de Republiek Indonesië toe, om daar deze Real Estate-projecten op te zetten. De regie zal in onze handen liggen.

Presentatie:

Om ludiek bekendheid te geven gaan er stemmen op voor het organiseren van een ‘Indisch Festival Verdrag Traktaat van Wassenaar 1966’ (volgens het Pasarconcept) tijdens een weekend in de Ahoy te Rotterdam. Zowel een Indonesische als een Nederlandse delegatie zullen als VIP worden uitgenodigd. Tijdens deze 2-daagse Festival zal onder andere de projecten ‘INDOCARE’ en het ‘Collectief Indisch Welzijn’ worden gepresenteerd, met als doel publiciteit via de media en het verzamelen van handtekeningen.

 

BIJLAGE: ‘Collectief Indisch Welzijn en Educatieve Projecten’

 

Deze projecten beogen het welzijn van de Indische-Nederlanders in Nederland en Indonesië te bevorderen en het intensiveren van de betrekkingen tussen Nederland en Indonesië.

 

In het verlengde van dit Verdrag en mede om de continuïteit te waarborgen, zullen de middelen verkregen uit het ‘Verdrag Traktaat van Wassenaar 1966’ voor een substantieel deel worden aangewend. Als uitgangspunt van duurzaam ondernemen wordt ernaar gestreefd, het bestaansrecht van het project van tijdelijke aard, definitief te laten overgaan naar een Nederlands-Indische onderneming die onder de paraplu valt van ‘Stichting Nines’ als Holding. Afhankelijk van de nog nader te selecteren projecten wordt sec afzonderlijk een Business Unit opgesteld, dat later een eigen rechtspersoon vormt. De Business Units zullen elk naar de daartoe geëigende toepassingsgebieden worden ingericht als cluster van bij elkaar behorende projecten.

 

  1. Deze projecten beogen het welzijn van de Indische-Nederlanders in Nederland en Indonesië te bevorderen.

De projecten dienen zowel In Nederland als in Indonesië te worden opgestart en gerealiseerd, opdat over en weer van elkaar kan worden geprofiteerd bij de exploitatie, onderhoud en service.

  1. De middelen verkregen uit het Verdrag Traktaat van Wassenaar 1966.

Voorzichtigheidshalve wordt uitgegaan van Euro 2,4 miljard ofwel ongeveer Euro 1,2 miljard en daarnaast kunnen uitkeringsgerechtigden participeren in toekomstige projecten. Niet juist meer, zie tabel Uitbetaling

  1. In tegenstelling tot ‘Het Gebaar’ wordt gestreefd naar duurzaam ondernemen als uitgangspunt.

Uitgangspunt is dat de projecten met in hoge mate een graad van haalbaarheid, na bewezen functionaliteit en behoefte, overgaat tot een definitieve vorm. Technisch komt de ontstane onderneming dan onder ACTW-66 te vallen en legt verantwoordelijkheid af aan het hoofdbestuur van ACTW-66Financiering

Aan de hand van een haalbaarheidsonderzoek en het ingediende business plan vindt goedkeuring plaats door het hoofdbestuur van ACTW-66 waarin ook derden zitting zullen nemen zoals een KPMG of EYE. De financiering geschiedt in gelijke termijnen per fase van het project opdat, na operationeel te zijn, tot 75% moet worden terugbetaald aan het ‘Collectief Indisch Welzijn Fonds’ in termijnen welke contractueel telkens worden overeengekomen.

  1. Collectief Indisch Welzijn Fonds (CIWF)

Dit Fonds heeft als doel om in de toekomst zoveel mogelijk duurzaam ’Indisch Welzijn Educatieve Projecten’ te realiseren. Alle opbrengsten na kosten van de opgestarte ’Indisch Welzijn ondernemingen’ vloeien terug naar de Kas van het ‘Collectief Indisch Welzijn Fonds’.

  1. Certificaten CIWF

Individueel kunnen gerechtigden voor toekomstige projecten certificaten aankopen in de vorm van ‘Time Sharing’ voor verblijf in Indische Resorts en woon-zorgcomplexen in Indonesië. 

  1. Selectie ‘Collectief Indisch Welzijn Projecten’.

Gedacht wordt aan de eerste behoefte van de mens, waarbij het bestaansrecht van de Indische-Nederlanders naar de toekomst toe blijvend wordt gewaarborgd:

  • Een Nederlands-Indische Omroep voor de dekking Nederland - Indonesië, met een omroepblad;

  • Het ontwikkelen van de canon voor het Indisch volk met als doelstelling verankering in de wereldgeschiedenis in het Indonesisch, Nederlands en Engels.

  • Opzetten van 7 resorts en woonzorgcomplexen in Indonesië, die zullen worden geëxploiteerd op basis van Time Sharing;

  • Organiseren van periodieke evenementen in Nederland / Indonesië;

  • Opzetten van Het Indisch Huis in Den Haag NICC / Jakarta / Bandung / Soerabaja (Soos)

  • Microkredieten voor de financiering van Indische middelkleine ondernemingen in Indonesië (supermarkten, bakkers, slagers, kappers, thuiszorg enz.)

 

BIJLAGE DNB & AFM

 

Naar aanleiding van vragen van ICM-lezers zijn de AFM en Nederlandse Bank benaderd. Deze laatste ter verificatie of daadwerkelijk de betalingen naar Nederland hebben plaatsgevonden. Zie onderstaande email berichten:

 

Original Message -----

From: J.P.M.Vosse@DNB.NL

To: schwab@kabelfoon.nl Cc: Info@dnb.nl

Sent: Wednesday, February 29, 2012 12:30 PM Subject: Re: Melding over een bizarre zaak!

 

Geachte heer, mevrouw Schwab,

 

Het Meldpunt Toezicht Overlap is een loket waar onder toezicht staande financiële ondernemingen terecht kunnen om overlap te melden in het toezicht van De Nederlandse Bank (DNB) en de Autoriteit Financiële Markten (AFM).

Het is dus geen meldpunt voor klachten van individuele klanten/deelnemers over het toezicht of over de wijze waarop financiële ondernemingen en instellingen worden geleid of de klant bejegenen.

De aangewezen route daarvoor loopt via het Klachteninstituut Financiële Dienstverlening (Kifid), de Ombudsman Pensioenen en/of het consumentenportaal (in casus het Meldpunt Financiële Markten) van de AFM.

 

Vriendelijke groet,

Jean Paul Vosse

De Nederlandse Bank

Divisie Toezichtbeleid, Afd. Verzekeraars & Pensioenfondsen

Westeinde 1; Postbus 98 1000 AB Amsterdam

Tel. 020-524 2779; 020-524 2343

 

Please consider the environment before printing this emaip

 

De informatie verzonden met dit e-mailbericht is vertrouwelijk en uitsluitend bestemd voor de geadresseerde. Indien u als niet geadresseerde dit bericht ontvangt, wordt u verzocht direct de afzender hierover te informeren en het bericht te vernietigen. Gebruik van informatie door onbevoegden, openbaarmaking of vermenigvuldiging is verboden en kan leiden tot aansprakelijkheid. De afzender is niet aansprakelijk in geval van onjuiste overbrenging van het e-mailbericht en/of bij ontijdige ontvangst daarvan.

The information transmitted is confidential and intended only for the person or entity to whom or which it is addressed. If you are not the intended recipient of this communication, please inform us immediately and destroy this communication. Unauthorised use, disclosure or copying of information is strictly prohibited and may entail liability. The sender accepts no liability for improper transmission of this communication nor for any delay in its receipt.

 

"Redactie ICM" ---29-02-2012 10:57:55---Betreft de gelden die Republiek Indonesië als claim heeft betaald die in Nederlandse rook zijn opgegaan

 

 

From: "Redactie ICM" <schwab@kabelfoon.nl>

To: <info@meldpuntoverlap.nl>

Date: 29-02-2012 10:57

Subject: Melding over een bizar zaak!

Betreft het gelden die de Republiek Indonesië als claim heeft betaald, die in Nederlandse rook zijn opgegaan.

 

Deze week meldde iemand zich anoniem bij de ICM redactie: ·Die van betreffende Ministerie van Buitenlandse zaken, die het geld ontving van de Republiek Indonesië voor de inlossing van de Indië -Claim, het hele geheime dossier mocht ontvangen! Dat ligt nu dus op straat, uiteraard van betreffende ambtenaar met een "bedoeling ". Want het geld is voor andere doelen gebruikt. Die doelen zijn NU te bizar om HIER te noemen; wel dat er NU door diverse personen en organisaties actie wordt ondernomen om een grondig onderzoek in te stellen naar het onderhavige dossier en aan de hand van deze onderzoekresultaten hiervan aangifte te doen tegen het betreffende Min. en de verantwoordelijke personen, die in het dossier met naam en toe naam zijn genoemd. Wat zal de republiek Indonesië wel denken dat 38 jaren achtereen het geld niet bij de gedupeerden is aangekomen! De claims zijn niet uitgedeeld, maar in rook opgegaan; waarde nu 8 miljard euro 

Het gaat om een bedrag van 600 miljoen harde oude Hollandse guldens (waarde nu 8 miljard). Jaarlijks werd door de Republiek Indonesië aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken 18,7 miljoen overgemaakt, waarvan 2,7 miljoen werd ingehouden en naar de Nederlandse Staat ging. Het resterende werd op derdenrekening geparkeerd en beheerd door de opgestarte Claimbureaus (BV's). In 2003 werd de laatste betaling aan betreffende Ministerie gedaan en heeft de Republiek Indonesië zich aan haar woord gehouden. De betreffende BV's hieven zichzelf op, zonder de claims uit te delen aan de rechthebbenden. 

Dit is aanleiding van deze melding voor de redactie van ICM om het hele dossier eerst grondig te bestuderen en hierop actie te ondernemen o.a. bij de collega media hiervan melding te maken en bij de toezichthouder het AFM. Andere verdere acties zijn voorbehouden aan de geëigende organisaties die de belangen behartigen van de Nederlandse - Indische Gemeenschap van wie al hun bezittingen werden ontnomen in het voormalige Indië (Nu Republiek Indonesië).

 

Iedere Nederlandse burger die zoiets onder ogen krijgt is verplicht om aangifte te doen, des temeer een redactie,

=== WORDT VERVOLGD ====

Meer informatie redactie ICM Online - Ferry Schwab Sr. mobiel 0653 793 649 - Redactie bezig met instellen naar onderzoek van dit dossier.

 

Blz 51 -80

 

Wordt vervolgd

Deel  VIII https://icmonline.ning.com/profiles/blogs/brochure-min-buza-to-forget-of-a-promise-for-the-future-het-eva-2

Deel  IV  +  V  zie  https://icmonline.ning.com/profiles/blogs/brochure-min-buza-to-forget-of-a-promise-for-the-future-het-evalu

Deel  III  Zie https://icmonline.ning.com/profiles/blogs/min-buza-to-forget-of-a-promise-for-the-future-deel-iii

Deel II  zie https://icmonline.ning.com/profiles/blogs/min-buza-to-forget-of-a-promise-for-the-future-deel-ii

Deel I  zie https://icmonline.ning.com/profiles/blogs/min-buza-to-forget-of-a-promise-for-the-future-deel-i

 

Lees verder…

t 'Zee van Herinnering'

Graag deel ik met u de podcast 'Zee van Herinnering' over de reis van mijn familie van Tandjong Priok naar Hoek van Holland in 1950 en wat daaraan vooraf ging.
 
Mijn vader, oom en tante vertellen over de Japanse bezetting, mijn opa's internering, zijn trauma's, de Bersiap-tijd, de zeereis, de ontvangst in Nederland en natuurlijk het Indische gevoel.
 
Met informatie uit scheepsverslagen, nationale en lokale archieven en historische geluidsfragmenten hoop ik u in mee te nemen naar vervlogen tijden, zonder politieke stellingname en door de ogen van tieners in moeilijke en onzekere tijden.
 
Herkenbaar voor vele Indische en Molukse Nederlanders en informatief voor volgende generaties.
 
Een 6-delige serie, te beluisteren via Spotify en Apple Podcasts.
Aflevering 1 is nu online, snel gevolgd door 2 t/m 5.
 
Ik hoop dat u ervan geniet en dat het gespreksstof en verbinding oplevert. Terima Kasih ❤
 
Lees verder…

De waarheid die niet verzwegen mag worden.

De waarheid die niet verzwegen mag worden.

De langste en meest rauwe serie ooit gemaakt over Bapak Turpijn Dul Sukur en zijn nalatenschap in 30 delen.
 
De serie is een Indonesische / Javaanse roots perspectief op de geschiedenis en het leven van Bapak Turpijn Dul Sukur en zijn nalatenschap.
Na zijn dood in 1996 leven verschillende interpretaties verder,met nieuwe verhalen, documentaires, stijlvormen en technieken.Bapak Turpijn Dul Sukur nalatenschap is niet statisch, maar evolueert.
De serie is een vorm van,het is mijn Guru verhaal,het is gemaakt vanuit liefde, trouw en Guru - leerling relatie,met veel donkere kanten van beide  volledige waarheid over Bapak Turpijn Dul Sukur en zijn nalatenschap bestaat uit meerdere stemmen, van bewonderaars,critici, zijn vijanden, Indonesische roots en Nederlandse pesilats.
Bapak Turpijn Dul was het slachtoffer van manipulaties en geschiedenisvervalsing in Nederland en dat maakt deze serie en verhaal juist zo leven en uniek.
 
Turpijn Dul Sukur 30 delige series en namen // zie ook op YouTube channel Great Nusantara Documentary
 
 
 
Lees verder…

Nooit Meer Bezetting

Nooit Meer Bezetting
bereidheid tot vergeving aan de Indonesische volk...erkenning van het hele koloniale verleden...en oprechte excuses van Nederland die verantwoordelijk wordt gehouden voor het hele koloniale verleden.....en alle gestolen rijkdommen teruggeven aan Indonesia gedurende koloniale bezetting.....en Indonesia mag zelf bepalen of ze dit allemaal wil
accepteren of niet
Een ode aan een kind soldaat, veteraan, dukun, en één van de meest crimineelste Pencak Silat Grootmeester in de wereld Bapak Turpijn Dul Sukur ( 1929 - 1996 )
Bapak Dul Sukur eren in een 30 delige videodocumentaire series,de langste series ooit gemaakt voor een Pencak Silat Grootmeester.
In lijn met de gedachtegoed van Bapak Turpijn Dul Sukur,een nalatenschap van strijd, training,technieken en verhalen,die eeuwig inspireren voor de toekomstige generaties.
Ik gaf Bapak Turpijn Dul Sukur die naam 1001 technieken.Het was een manier van denken, Pak Turpijn vechtspel was enorm, elke situatie vroeg iets anders, een ander aanpak en techniek.Elke tegenstander bracht iets nieuws, vecht anders,met een eigen vechtspel en mentaliteit en Pak Turpijn had altijd een antwoord.
Hij kon alles aanpassen en manipuleren,dat is de geest en de betekenis van 1001 technieken.
Lees verder…

Soms wordt er gesproken over het Indisch Zwijgen

 
Soms wordt er gesproken over het Indisch Zwijgen alsof het alleen maar een leegte is. Alsof zwijgen betekent dat er niets werd gezegd. Maar wie goed luistert, hoort dat stilte ook iets kan laten groeien.
In veel Indische families werden verhalen of ernstige gebeurtenissen uit het verleden niet altijd uitgesproken. Ze zaten in gebaren, in muziek die werd gedraaid, in een blik, in een manier van koken, in een melodie op een gitaar. Wat niet gezegd werd, zocht een andere weg naar buiten.
Misschien is dat wel waarom juist uit dat zwijgen zoveel kunst is ontstaan. In muziek, poëzie, film en beeldende kunst vonden gevoelens en herinneringen hun vorm; authentiek, sfeervol. Als iets dat je voelt zonder dat het volledig wordt uitgelegd.
Voor mij is het Indisch Zwijgen daarom niet alleen een gemis aan woorden.
Het is ook een bron. Een stille kracht waaruit generaties makers hebben geput.
Soms spreekt stilte namelijk het meest. Misschien is het daarom wel dat ik van stilte, verstilling houd.
Lees verder…

Indische Zwijgen - Raymond Martherus

Dit zijn mijn ouders, mijn vader geboren in 1922 te Tanjung Enim Sumatra en Moeder 1928 in voormalig Batavia (Jakarta) Java.
Zij moesten vluchten en kwamen in 1950 met HMS Volendam in Rotterdam aan....
Mijn moeder had inmiddels 3 kinderen (2, 3 en 4 jaar jong) en was zwanger van de vierde.
Ze maakten zware tijden mee en moesten voortdurend vluchten.
Omdat mijn vader als militair (KNIL) voor het Nederlandse leger vocht...
Mijn moeder verbleef in Batavia en vluchtte van de ene naar de andere stad (Bogor en Bandung) alleen met de kinderen en mijn vader vocht aan het front.
Na aankomst in Nederland werden ze ondergebracht in Zwolle en Hardegrijp (gastgezin), uiteindelijk kregen ze een vaste plek in 't Harde waar ik ben geboren met nog een zus en een nakomeling zusje.
Mijn vader mocht in tegenstelling tot menig ambonees/molukker bij het Nederlandse leger blijven dienen.
Hij werd werkzaam gesteld op de artillerie schietkamp in 't Harde.
Mijn vader kreeg last van trauma's en dat werkte in op het gezin elk foutje werd hard bestraft inclusief onze moeder.
Het enige voordeel dat je had met nog 6 broers en zusters dat de straffen verdeeld werden, maar niet minder erg.
Als militair werd mijn vader ook nog eens meerdere keren overgeplaatst, Apeldoorn MID, Cloppenburg D. Beheerder en Apeldoorn KMAR.
In 1977 ging hij met pensioen en door gebrek aan begeleiding betreft zijn traumatische ervaring begon zijn situatie verslechteren.
De ervaringen deelde hij maar mondjesmaat en zweeg er liever over, maar als het beeld uit het verleden weer naar boven kwam werd er niet over gepraat, maar dan vond hij het nodig om iets te vinden wat één van de kinderen of moeder weer fout hadden gedaan.
Wat altijd eindigde met de woorden "Jullie begrijpen mij niet!!!"...
Jaren van frustraties in het gezin gingen voorbij, zelfs toen wij als zijn kind al zefstandig gingen wonen.
Gelukkig maakte hij kort voor zijn dood nog een moment van erkenning mee, hij kreeg een onderscheiding uit handen van de burgermeester van Apeldoorn.
Een eremedaille voor oorlogsslachtoffers en er hing een bedrag aan van FL 750,- aan, tegenwoordig ondenkbaar en zeker ondergewaardeerd.
In de laatste dagen van zijn leven troffen wij hem 's morgens doorgaans onder bed aan waar hij hele nachten doorbracht of in een kledingkast.
Want hij zat op dat moment weer in de oorlog met honderden Japaners om zich heen en moest je oppasen dat hij één van ons niet als een Jap zag.
In 1994 overleed hij op zijn geliefde evenement, de TONG TONG (Pasar Malam) in Den Haag.
Tot op heden hebben wij hem nooit veroordeeld en zagen hem als vader met een gebruiksaanwijzing, maar trots dat hij ons toch indirect iets meegegeven heeft...
Zwijg nooit over je verleden maar kijk niet teveel achteruit, vooruit is de toekomst..
Onze moeder overleed in 2017 op 89 jarige leeftijd.
Helaas daarna vielen de familiecontacten uiteen en zijn er inmiddels 4 van de kinderen overleden, waaronder mijn jongste zusje..
Lees verder…

Rudy Kousbroek

31133151653?profile=RESIZE_400x
 
Rudy Kousbroek
Op 4 april 2010, 16 jaar geleden, overleed Rudy Kousbroek (1929 – 2010) aan longkanker, 80 jaar en 5 maanden oud. Hij was al een tijd ernstig ziek en werd daar behoorlijk kribbig van. Ook omdat hij al 20 jaar niet meer rookte.
Ter gelegenheid van zijn laatste verjaardag, in november 2009, schreef ik een felicitatie-column – maar eigenlijk al een soort 'in memoriam' - over hem voor het blad Archipel.
Rudy Kousbroek
Het was in 1941, in het internaat van de Planters School Vereniging in Brastagi (Sumatra) dat de 12-jarige Rudy Kousbroek een wonder beleefde dat bewees dat wonderen niet bestaan.
Nadat hij betrapt was op het vertellen van een erotisch verhaal aan een slaapzaal lotgenoten nam directrice M. zijn heropvoeding ter hand. En wel op zeer gristelijke grondslag.
Maar Rudy was net in die tijd ernstig gaan twijfelen aan de waarheid van het Evangelie en weigerde vergiffenis te vragen aan de Verlosser.
Die avond werd hij in de badkamer opgesloten met de belofte dat God hem voor het aanbreken van de ochtend zou laten sterven als hij Hem niet voor die tijd om vergeving had gevraagd.
Een lange bange nacht volgde, de zwartste bladzij uit zijn jeugd. Maar o wonder, Kousbroek overleefde en kon de directrice meedelen dat het nu bewezen was: er is geen God.
Het was de eerste overwinning van ratio boven geloof die hij behaalde.
Er zouden er in zijn latere carrriëre als essayist nog heel wat volgen.
Het is Kousbroeks levensvervulling geworden de achterkant van het gelijk te zoeken en zich af te vragen waarom dat niet de voorkant kan zijn. En dat is hem vaak niet in dank afgenomen.
In de eind jaren tachtig met verve gevoerde discussie over 'wat was erger, de Japanse of de Duitse kampen?' koos hij ferm stelling tegen elke overdrijving van het Indische leed.
Zakelijk gezien terecht, want natuurlijk was er geen vergelijk. In het vuur van de discussie had hij wel eens de neiging het Indische trauma te bagatelliseren maar als een tegenstander dat naar voren bracht (ik heb het een keer mogen doen), was Kousbroek niet te beroerd gas terug te nemen.
Hij is een discussiant, geen querulant.
Essayisten worden gezien als rationalisten en Kousbroek speelt dat spel graag mee. Maar eigenlijk gaat het bij hem zelden om puur intellectuele exercities, maar vooral om het zoeken naar de oorzaken van een gevoel dat hem overvalt als hij iets ziet of hoort of leest.
Waarom voel ik wat ik voel? Waarom trilt die snaar?
En vooral de herinneringen aan zijn jeugd in Ned.-Indië beroeren vele snaren: "Schaamte, spijt en verlangen, dat zijn voor mij de emoties verbonden aan ons koloniale verleden, maar de meeste van deze is het verlangen."
In Het Oostindisch Kampsyndroom (1992) werkt hij deze emoties uit: de schaamte over de stupiditeit van ons kolonialisme, de spijt over alle foute beslissingen. Had dat nou niet anders gekund? Waarom al die gemiste kansen? En dan het verlangen dat hem onherroepelijk bekruipt bij elke herinnering aan het land van herkomst. Deze nostalgie beschrijft hij treffend als "het de weg weten in een huis dat niet meer bestaat"
Maar: "Het wordt tijd dat iemand er eens eerlijk voor uit komt wat het precies is waarnaar zo intens wordt terugverlangd: naar de onschuld waar mee je als kind koloniale verhoudingen onderging. Het paradijs, jawel, maar met de jeugd van koningskinderen, een wereld waarin zelfs de meest Indische Nederlander een relatief bevoorrechte positie had."
Betere verwoording van de bittere en tegelijk zoete waarheid van het Indisch verlangen lijkt mij niet.denkbaar. Het bewijst ook Kousbroeks speciale gave: hij denkt niet alleen met het hoofd, maar ook met het hart.
Lees verder…

ICM MEDIA (Indische Internetkrant) 1 april 2026

ICM MEDIA (Indische Internetkrant)

13733240293?profile=RESIZE_710x

Welkom bij ICM Media, de Indische Internetkrant

Het team ICM en team Ning - Networks danken de abonnees / donateurs die ruimhartig hebben gedoneerd, en voor hun medewerking.  Is toch een uiting van  grote waardering naar Ferry Schwab sr toe. Wij als team staan als 1 man achter zijn missie.  Met ons de 15.000 man/vrouw die de petitie hebben getekend.

OPROEP TRAKTAAT VAN WASSENAAR  9 maart 2026        

Aan u allen.  Van Overheidsinstanties,  Kabinet  en Parlement krijgen wij te horen : "  Wij zien u en uw delegatie frequent, heeft u wel achterband. U heeft 15.000 die zich hebben gemeld, en 600 ingeschreven als deelnemer.  Daarom doen wij nu een beroep op U.  Laat uw stem horen met uw verhaal.  In de onlangs ontvangen brief van uw Ministerie Buza,  vertelt deze dat u bent betaald.  Kijk naar BBB met tractoren reden ze naar de Tweede Kamer.  Binnenkort ontvangt u een bericht hoe u zou kunnen doen om stem te laten gelden.  Voorzitter ACTW-66 Ferry Schwab sr.

____________________________________________________________________________________________________________________________________________


NOS Nieuwszaterdag 21 maart, 07:01
31125830477?profile=RESIZE_710x

Oud-premier Van Agt vroeg koning excuses te maken aan Molukkers in Nederland

Deel dit artikel

Oud-premier Dries van Agt heeft drie jaar voor zijn dood bij koning Willem-Alexander aangedrongen op excuses aan Molukkers in Nederland. Hij wilde dat de koning zich als staatshoofd zou verontschuldigen voor de manier waarop zij door de Nederlandse regering zijn behandeld. Van Agt stuurde de koning een brief, bevestigt de Rijksvoorlichtingsdienst…

Lees verder…

31126166859?profile=RESIZE_400x
 …...................................................... Lees verder
 

 


31027743075?profile=RESIZE_710x

Brochure Min.Buza "To forget of a promise for The future "   het evaluatie-rapport over  het verdrag van Wassenaar.

DEEL VII

Redactie ICM wist dit document  te bemachtigen zoals Min.BuZa pleegt te noemen  " To forget of a promise for The future " .  Het is gewoon een evaluatie rapport verpakt in Brochure die ruimt 90 pagina's bevat.  Naast deze onthulling,  zijn andere  zaken bove tafel gekomen, van die dure onderzoeken. Uit Wob's bij de andere  collega Ministeries bleek…

Lees verder…
Opmerkingen 0
 

Wat een ontvangst op pasar Malam Rijswijk


31125839886?profile=RESIZE_710x

 
Lees verder…
Opmerkingen 0

 

31125836473?profile=RESIZE_710x

Lees verder…


31125834270?profile=RESIZE_584x

 

Lees verder…

OPROEP - TRAKTAAT VAN WASSENAAR  15 maart 2026


13710656477?profile=RESIZE_180x180   OPROEP - TRAKTAAT VAN WASSENAAR  15 maart 2026

Aan u allen.  Van Overheidsinstanties,  Kabinet  en Parlement krijgen wij  regelmatig te horen : "  Wij zien u en uw delegatie frequent, heeft u wel achterband. U heeft 15.000 die zich hebben gemeld, en 600 ingeschreven als deelnemer, wij zien deze mensen niet "   Aldus  het Kabinet en het parlement" .

 Daarom doen wij dringend nu  een beroep op U.  Laat uw stem horen met uw verhaal.  

In de onlangs ontvangen brief van uw Ministerie Buza,  vertelt deze dat u reeds  bent betaald.   Kijk naar BBB met tractoren…

Lees verder…

10897155462?profile=RESIZE_180x180&width=96&height=96&crop=1%3A1

PASAR MALAM KALENDER 2026


10897239863?profile=original



            

PASAR MALAM KALENDER 2026

KLIK HIER 

 

 …

Lees verder…

Opmerkingen 0

 

 
Lees verder…
Het verband tussen institutioneel racisme in Nederland en de VOC (Verenigde Oost-Indische Compagnie) wordt vaak gelegd in de context van de erfenis van het slavernijverleden en het kolonialisme. Hieronder volgen de belangrijkste inzichten gebaseerd op recente maatschappelijke en historische debatten:
 
Historische doorwerking: Het koloniale verleden, waarin de VOC een centrale rol speelde, wordt gezien als een bepalende factor voor hedendaags institutioneel en systemisch racisme in Nederland. De structuren van machtsuitsluiting die tijdens de koloniale periode zijn ontwikkeld, werken door in de huidige samenleving.     Institutioneel racisme gedefinieerd: Het gaat hierbij niet alleen om individuele vooroordelen, maar om racisme dat systematisch bepaalde bevolkingsgroepen uitsluit en marginaliseert via formele of informele regels vanuit instituties.
Verwevenheid met economie: Onderzoeken naar onder meer De Nederlandsche Bank (DNB) en ABN Amro hebben uitgewezen dat er een grote historische verwevenheid is tussen de Nederlandse financiële sector en het slavernijverleden.
Onderwijs en bewustwording: Er wordt in het basis- en voortgezet onderwijs vaak te weinig aandacht besteed aan de keerzijden van de VOC-tijd, waardoor de maatschappelijke bewustwording over de oorsprong van racisme beperkt blijft.
Staatscommissie en debat: De overheid erkent de noodzaak tot actie. De staatscommissie tegen discriminatie en racisme onderzoekt de doorwerking van het slavernijverleden, mede in het licht van actuele discussies over institutioneel racisme.
 
Kernpunten:
De VOC wordt gezien als een pijler van een koloniaal systeem dat racistische structuren heeft gecreëerd.
Hedendaagse discriminatie (bijv. op de arbeidsmarkt of bij de Belastingdienst) wordt vaak gelinkt aan deze koloniale geschiedenis.
Er is een aanhoudend debat over de herdenking en de erkenning van de impact van deze geschiedenis op de huidige samenleving.
Lees verder…

31027743075?profile=RESIZE_710x

Brochure Min.Buza "To forget of a promise for The future "   het evaluatie-rapport over  het verdrag van Wassenaar.

DEEL VII

Redactie ICM wist dit document  te bemachtigen zoals Min.BuZa pleegt te noemen  " To forget of a promise for The future " .  Het is gewoon een evaluatie rapport verpakt in Brochure die ruimt 90 pagina's bevat.  Naast deze onthulling,  zijn andere  zaken bove tafel gekomen, van die dure onderzoeken. Uit Wob's bij de andere  collega Ministeries bleek dat  o.a. dat lumpsum niet 689 miljoen bedraagt, maar 6 miljard. Verder was het  aan Min.Buza alles  gelegen om het bestaan van dit verdrag niet in openbaar te publiceren, zodat de gedupeerden geen claim konden indienen. Gekscherend genoeg bij WOB min. Financien kwam deze met kopie - artikel in parochie-krantje.  (WOB = Wet Openbaar Bestuur).  Voor ICM was dit een mooie vangst.   ICM brengt dit rapport in delen uit.

__________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

 

 

Stichting Indische Projecten Verdrag Traktaat van Wassenaar 1966’

 

Om in termen van Martin van Rijn te blijven, zal het ‘Indisch zijn, de verankering’ onder de Nederlandse bevolking bekendheid worden gegeven –dat tevens de wens is van Marion Dijke, Angelien Eijsink (PvdA) en Pia Dijkstra (D66)– met Nederland als eerste doelstelling, zoals ook het programma dusdanig is ingericht. De ‘Stichting Indische Projecten Verdrag Traktaat van Wassenaar 1966’ zal zich bezighouden met het vaststellen van normen en richtlijnen, waaraan een dergelijk project minimaal moet voldoen, om in aanmerking te komen.

 

De basisrichtlijn is ‘duurzaam ondernemen’. Onder ‘duurzaam’ wordt verstaan, dat het project het fundament vormt van de basisbehoeften van de Nederlandse - Indische Gemeenschap en het ‘Indisch zijn’ functioneel blijvende bekendheid geeft aan de huidige Nederlandse samenleving. Het project moet een businessmodel in zich bevatten, zodat stap voor stap naar selfsupporting wordt toegegroeid en na een positief behaald resultaat een gedeelte hiervan terugvloeit naar de kas van de ‘Stichting Indische Projecten Verdrag Traktaat van Wassenaar 1966’.

Vooraf dient het ingediende projectplan (business plan) door een accountant en een bank te worden getoetst op haalbaarheid en bestaansrecht.

 

De Indische Culturele Projecten die de basis van levensbehoefte vormen

 

  • Indische Omroep Jakarta / Den Haag: ID-gen met een omroepblad plus redactievoering door ICM.

Verdere uitbouw van een Indische Internetkrant, later te implementeren bij ID-gen (Indonesian-Dutch Generation).

  • Opzetten van het N.I.C.C. Centrum in Den Haag, alwaar de Indische Omroep naast de andere activiteiten wordt gehuisvest.

  • Het ontwikkelen van de canon voor het Indisch volk met als doelstelling verankering in de wereldgeschiedenis in het Indonesisch, Nederlands en Engels.

  • Organisatie van periodieke Indische evenementen in Jakarta, Den Haag, Rotterdam….

  • Bijdrage/subsidies Pasar Malams en Kumpulan in Nederland.

 

 

 

Voor verdeling van overige collectieve doelen wordt als volgt onderstaande tabel gehanteerd:

 

  • 689 miljoen gaat 100 miljoen naar de collectieve doelen

  • 800 miljoen - 125 miljoen

  • 1,4 miljard - 275 miljoen

  • 1,8 miljard - 400 miljoen

 

Afhankelijk van het budget wordt het onderstaande gerealiseerd; de eerstgenoemde punten zijn een must!

 

  • 7 Retraite- en Herstellingsoorden voor Ouderen en Gehandicapten in de regio’s in Indonesië. Per oord een capaciteit voor 10.000 personen gedurende het gehele jaar compleet ingericht met klinieken en dagelijkse ondersteunende huishoudelijke faciliteiten.

 

Het spreekt voor zich, dat de ‘Stichting Indische Projecten Verdrag Traktaat van Wassenaar 1966’ stemt en beslist; de leden van het bestuur worden bezoldigd conform de gebruikelijk geldende normen en richtlijnen.

 


22. Verdeling

 

Als uitgangspunt wordt het ‘Model Gebaar 2000’. Dit werkend model werd bij ‘Het Gebaar 2000’ gehanteerd. Hiervan gaat een deel naar individuele en een ander deel naar duurzame z.g. ‘Collectieve Indische Projecten’ (CIP).

Voor collectieve doelen wordt onderstaande tabel bij verdeling als volgt gehanteerd:

 

  • Hfl. 689 miljoen - Hfl. 100 miljoen naar de collectieve doelen

  • Hfl. 800 miljoen - Hfl. 125 miljoen

  • Euro 1,4 miljard - Euro 275 miljoen

  • Euro 1,8 miljard - Euro 400 miljoen

 

De verdeling

wordt door de “Deelnemersraad” beslist (Stichting Uitbetalen Verdrag Traktaat van Wassenaar 1966) op basis van criteria waaraan de gerechtigde moet voldoen (zie bijlage reikwijdte).

Voor CIP ‘Stichting Beheer Indische Projecten’.

Beide stichtingen worden bezoldigd conform de reguliere procedures, voor ‘Stichting Uitbetalen Verdrag Traktaat van Wassenaar 1966’ geldt opheffing nadat alle belanghebbenden de compensatie hebben ontvangen.

Aan de gerechtigden zal individueel worden uitgekeerd via de SVB en ….. aan het ‘Fonds voor Indische Projecten’. Toezicht zal worden uitgeoefend door een nader te bepalen gerenommeerd accountantskantoor dat mede in het ‘Bestuur TvW-66’ zitting zal nemen. Uit fiscaal oogpunt zal rekening worden gehouden met de juiste balans van de verdeling in percentages, naar aanleiding van ontwikkelingen welke voortvloeien uit het andere IP-dossier (Martin van Rijn). Het ligt niet in de bedoeling dat dit geld weer terugvloeit naar de Staat (kapitaalvernietiging).

 

23. Reikwijdte

 

De Nederlandse staatsburgers van Indische afkomst zijn nimmer schadeloos gesteld voor verlies van bezittingen, banktegoeden enz. als gevolg van oorlogshandelingen tijdens de Japanse bezetting, de Bersiapperiode, de Politionele Acties en de gevolgen Linggadjati (zie verder de bijlage beschikking Modeldocument). De genoemde groeperingen vallen onder de WMO (Wet Materiële Oorlogsslachtoffers. Deze zijn dus uitgesloten. Het verdrag gaat U over de periode 1947 – 1962. Soekarno & Hatta die groep compenseerde voor het verlies van al hun bezittingen. Voorts wordt rekening gehouden dat velen zijn overleden, en zodat de compensatie toekomt aan de kinderen. Kinderen die in die periode in de republiek Indonesie zijn geboren of daar woonden.

 

24. Uitbetaling / verrekening

 

Geheel en/of gedeeltelijke uitsluiting.

Dit verdrag sluit uit, dat alle eerder verstrekte voorzieningen (claims) ten laste hiervan in mindering worden gebracht o.a. Het Gebaar, WUBO, WUV en KNIL-uitkeringen. De genoemde voorzieningen komen uit een andere voorziening zoals Marshallhulp (oorlogsslachtoffers). Hierbij valt op te merken dat Japan de Nederlandse Overheid heeft gecompenseerd. Van het gesloten Verdrag met Japan, waarbij Japan een bedrag aan de Nederlandse Overheid heeft betaald, werd Hfl. 4 miljard niet uitgekeerd.

 

Een citaat uit de brief van de Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, drs. Martin van Rijn aan De Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal d.d. 12 oktober 2015:

Ook in deze periode van de geschiedenis strijden morele gronden en juridische overwegingen om de voorrang. Uiteindelijk hebben het toenmalige Kabinet en de Kamer ingestemd met de boedelscheiding zonder nadere afspraken over eventuele backpay. Dit kwam opnieuw terug bij het Traktaat van Wassenaar uit 1966. Deze overeenkomst betrof claims tussen Nederland en Indonesië die waren ontstaan na de soevereiniteitsoverdracht. Backpay was hierbij uiteindelijk expliciet geen deel van de afspraken“.

 

24.A Disfunctioneren Verdelingswet

 

Deze gaat er van uit dat de claimanten volgens Verdelingswet 1969 worden gecompenseerd. Om voor doorbetaling in aanmerking te komen, moest men zijn claim tijdig hebben ingediend, uiterlijk in 1970, dus claimanten hadden drie maanden de tijd om zich aan te melden. Voorts werd dit in de Staatscourant gepubliceerd voor een korte periode.

Deze Verdelingswet heeft zeker niet de intentie gehad om alle gedupeerden - nu 50 tot 60.000 - zoals het verdrag stelt te compenseren voor het verlies van al hun bezittingen, laat staan toe te laten tot hun vaderland. Dit resulteerde dat niemand binnen de Nederlandse Indische Gemeenschap hiervan op de hoogte kon zijn van het bestaan van dit verdrag. Voorts beide Ministeries Bu.Za en VWS een stuk of 7 momenten hadden om dit kenbaar te maken. Geen onbelangrijke factor dat het bedrag van 689 miljoen dat in termijn werd betaald daadwerkelijk ook door Nederland zou worden ontvangen, pas in 2003 had men de zekerheid, waar de laatste termijn door de republiek Indonesië werd betaald.

 

Concreet, in die periode tussen 1973 – 2003 werd men geconfronteerd met twee onzekerheden; het niet beschikken over de aantallen claimanten, en het niet beschikken over het hele bedrag had.  Anno 2015 werd ludiek bekendheid gegeven aan het bestaan van dit Verdrag door de ICM Internetkrant die ruim twee jaar op Internet en alle pasar malams een promotie – petitie campagne startte, een geheel private initiatief, waarop ruim 15.000 claimanten zich hebben gemeld van naar schatting 50.000 – 60.000 die recht hebben op deze compensatie. Het volledige bedrag werd in 2003 volledig betaald.  Het kan toch niet zo zijn, dat de een wel deze compensatie ontvangt en de andere niet die ook door deze “situatie al zijn bezittingen heeft verloren. En de andere meer ontvangt dan de andere, tegelijkertijd beiden is dezelfde situatie verkeren. Conclusie; dat Nederland o.l.v. Drees en luns met voorbedachten een ontwerp maakte van een verdelingwet om juist deze groep Nederlandse Indische Gemeenschap op geen enkele wijze maar ook wilde compenseren, en naast dat Nederland

hen ook niet wilde toelaten met de status van een “vluchteling” die land zijn uitgezet, niet te vergeten de groep van 159.000 die daar stateloos zijn achter gebleven.

 

24. B Einde Indonesische herstelbetalingen aan Nederland

woensdag 27 augustus 2003, Historisch nieuwsblad

 

'Edelmoedigheid van Nederland,' zo kenschetste de Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken Joseph Luns het akkoord met de Republiek Indonesië in 1966. Van 5 tot 7 september had Luns in Den Haag onderhandeld met een Indonesische delegatie onder leiding van de minister voor economie en financiën, sultan Hamengku Buwono. Indonesië zou in de loop van dertig jaar 600 miljoen gulden betalen om de nationalisatie van Nederlandse bezittingen in het land te compenseren. 

                Eind vorig jaar kwam de laatste betaling binnen op een rekening van Buitenlandse Zaken bij De Nederlandse Bank. Elk jaar heeft Jakarta keurig op tijd aan zijn verplichting voldaan. Zowel in Nederland als Indonesië was slechts een enkeling nog op de hoogte van de jaarlijkse betaling.

                Maar toen een klein nieuwsbericht midden dit jaar melding maakte van deze laatste overmaking, reageerde de Indonesische publieke opinie verontwaardigd en sprak van neokolonialisme en uitzuigerij. Ook in Nederland was de reactie er veelal een van schaamte dat Den Haag van de voormalige kolonie nog geld had geëist. De Indonesische regering echter heeft de kwestie laten rusten. 

                De regering van Soekarno besloot tot nationalisatie van Nederlandse bedrijven in Indonesië naar aanleiding van de Haagse weigering om de Indonesische soevereiniteit over West-Irian (Papoea) te erkennen. Het conflict escaleerde en tussen eind 1957 en midden 1962 ging Jakarta over tot onteigening van Nederlandse bezittingen. Pas in 1966, na de machtsovername door generaal Soeharto, waren de twee landen in staat om de slepende kwestie uit te praten. 


De uiteindelijke overeenkomst hield in dat Indonesië 600 miljoen gulden zou betalen; daarvan was in 1965 al een voorschot van 36 miljoen overgemaakt. De rest zou met een jaarlijkse rente van 1 procent vanaf 1973 in dertig jaarlijkse termijnen worden voldaan. Nederlanders konden tot augustus 1969 via het Bureau Schadeclaims Indonesië van het ministerie van Buitenlandse Zaken een claim indienen vanwege de achterlating van eigendommen door gedwongen vertrek uit Indonesië. Jaarlijks zou het geld volgens een sleutel worden verdeeld.  Van Nederlandse edelmoedigheid was volgens Luns sprake omdat de waarde van de activa die de Nederlanders eind jaren zestig hadden verloren, opliep tot 4,5 miljard gulden. Waarom zo vergevingsgezind? 'Het was een politiek akkoord,' erkende Luns destijds in de Tweede Kamer. 'De overeenkomst is niet alleen een afdoening van de commerciële kwestie, maar moet ook dienen om te komen tot een verdieping en vernauwing van de betrekkingen.' Dertig jaar later echter leidt de regeling vooral tot onbegrip.


door Alexander Weissink / Jakarta

 

 

25. Overzicht regelingen rond backpay en oorlogsschade; Regeling inhoud/doelgroep

 

1947-1949 Rehabilitatieregeling (Indisch)

Gericht op het op het been brengen van door de oorlog getroffen huishoudens. Het Indisch Gouvernement gaat niet over tot uitbetaling van het salaris van ambtenaren gedurende de Japanse bezetting. In plaats daarvan wordt er een beperkt aantal maanden salaris betaald (afhankelijk van gezinsgrootte). Geen vergoeding voor oorlogsschade aan de oorlogsslachtoffers (burgers, binnen – en buitenkampers) .

 

1949 – Wet Materiële Oorlogsschade (voor Nederland)

Deze wet regelt tegemoetkoming voor wie materiële schade heeft geleden gedurende de oorlog. De wet is expliciet afgebakend tot Nederlanders in Nederland. Andere delen van het Koninkrijk vallen erbuiten. NIOD (Keppy) concludeert dat Nederland noch Indonesië een gelijkluidende regeling hebben getroffen. De Joodse Gemeenschap, Sinti en Roma werden in 2001 gecompenseerd 45.000 pp. Dit betrof gelden van Marshal hulp die de Nederlandse staat onving.

 

1949 Soevereiniteitsoverdracht Indonesië

Op 27 december 1949 komt er een einde aan een relatie van 350 jaar tussen Nederland en Indië. Indonesië neemt rechten en plichten over van het Nederlands-Indisch Gouvernement. Indonesië is niet geneigd backpay en oorlogsschade prioriteit te geven bij de opbouw van de nieuwe natie. Voor oorlogsschade speelt daarbij tevens mee, dat Japan per verdrag met de geallieerden uit de wind werd gehouden, voor aanspraak op schade.

 

Eind jaren ’50 Rechtszaken en uitspraken in laatste instantie over backpay. Indonesië betaalt geen achterstallige salarissen

 

Daarop stappen claimanten naar de rechter. De Hoge Raad geeft slechts een oordeel op de vraag of de juiste partij in het geding is. In casu is dat niet de Nederlandse Staat, maar de Republiek Indonesië. Formeel gezien had Den Haag geen juridische verantwoordelijkheid voor de kolonie, Nederlands-Indië was financieel autonoom. Rechtsopvolger van het Nederlands-Indisch Gouvernement is de Indonesische regering. Het Hof bevestigt dat de Nederlandse regering juridisch niet verantwoordelijk is voor de backpay.

1966 Traktaat van Wassenaar

 

Deze overeenkomst tussen Nederland en Indonesië uit 1966 betrof claims die waren ontstaan in de periode tussen de soevereiniteitsoverdracht (1949) en het verbreken van de diplomatieke betrekkingen tussen beide landen (1962). Ze hadden betrekking op door Indonesië genationaliseerde Nederlandse eigen-dommen. Nederland ontving conform afspraak in tranches tot en met 2003, Hfl. 689 miljoen (incl. 89 mln. rente). Mede hierdoor heeft Nederland in ieder geval nog een deel van de claims kunnen betalen. Backpay was expliciet geen deel van de afspraken.

 

1981 Wet Uitkering Indische Geïnterneerden

 

Een Commissie van drie Kamerleden (PvdA, CDA, VVD) wil symbolische genoegdoening. Juridische onderbouwing uitbetaling backpay politiek geen optie, daarom uitkering vanwege oorlogsleed voor alle krijgsgevangenen en burgergeïnterneerden van de Japanse kampen. ‘Backpay-doelgroep’ werd daarmee niet volledig bereikt. Wet Uitkering Indische Geïnterneerden (UIG, 1981) leverde eenmalige belastingvrije uitkering van Hfl. 7500. Niet-geïnterneerde Indische-Nederlanders vielen hierbuiten, evenals de meeste vrouwen. Totaalbedrag was Hfl. 300 mln. Eind jaren ’90 Kabinet stelt: Door de rijksoverheid worden vijf commissies ingesteld die het hele terrein van het herstel rond de Tweede Wereldoorlog en de strijd in Nederlands-Indië .

 

 

Blz 42 -80

 

Wordt vervolgd

Deel  VIII https://icmonline.ning.com/profiles/blogs/brochure-min-buza-to-forget-of-a-promise-for-the-future-het-eva-2

Deel  IV  +  V  zie  https://icmonline.ning.com/profiles/blogs/brochure-min-buza-to-forget-of-a-promise-for-the-future-het-evalu

Deel  III  Zie https://icmonline.ning.com/profiles/blogs/min-buza-to-forget-of-a-promise-for-the-future-deel-iii

Deel II  zie https://icmonline.ning.com/profiles/blogs/min-buza-to-forget-of-a-promise-for-the-future-deel-ii

Deel I  zie https://icmonline.ning.com/profiles/blogs/min-buza-to-forget-of-a-promise-for-the-future-deel-i

 

 
Lees verder…
 ·31125838071?profile=RESIZE_584x ·
 
Afgelopen week verscheen weer het kwartaalblad van de Indische Club Gorinchem met deel 1 van mijn artikelserie over de Duitse beschermers van Buitenzorg, het huidige Bogor, waarin ik de aandacht wil vestigen op het vrijwel onbekende feit, dat Duitse marinesoldaten tijdens de bloedige Bersiap-periode hun leven riskeerden om ontheemde Nederlandse burgers uit Buitenzorg en Soekaboemi te beschermen tegen aanvallen van de Pemoeda's.
 
 
 
Lees verder…

31125836473?profile=RESIZE_710x

 

Tjampoer  · 

Volgen
 
*Massada en meer laten Hangar 11 zinderen op de Pasar Malam Asia*
Zaterdag 28 maart stond Hangar 11 in Enschede volledig in het teken van de Pasar Malam Asia. En wie dacht dat Massada als klap op de vuurpijl de hal zou laten ontploffen, had helemaal gelijk. Maar vóórdat het zover was, werd het publiek al getrakteerd op een “voorprogramma” dat eigenlijk die naam niet verdient.
De mixed-dansgroep Ohana-Hawaiian Fantasy en boysband TripleB & Friends, bewezen namelijk dat zij stuk voor stuk topacts zijn. Ohana bracht twee adembenemende shows vol warmte, passie en de sfeer van de Polynesische eilanden. Prachtige kostuums, indrukwekkende tooien, hula’s en een kleurrijke aankleding: het moet iedere keer weer een complete verhuizing zijn om al die kleding en materialen op locatie te krijgen. Maar wat een resultaat. Het publiek keek ademloos toe en werd even meegevoerd naar tropische oorden.
TripleB & Friends maakten er vervolgens één groot feest van. Sterker nog: zij hoeven nauwelijks het podium op om sfeer te creëren. Zodra ze binnenkomen, hangt er al een feestelijke energie om hen heen. Maar op het podium deden ze waarvoor ze gekomen waren: het publiek laten dansen, zingen en genieten. Een betere band voor deze zaterdagmiddag was en is nauwelijks denkbaar.
De middag was al vroeg bijzonder druk. Overal lachende gezichten, ontmoetingen, geuren van heerlijk eten en die onmiskenbare Pasarsfeer. Wat is het toch dat mensen steeds weer naar zo’n tropisch evenement trekt? Is het nostalgie? Verbondenheid? Of toch die bijna magische aantrekkingskracht – de stille kracht van de Pasar Malam Asia?
Achter de schermen werd intussen hard gewerkt. Extra geluidsengineers, instrumenten, technische opbouw – alles werd in gereedheid gebracht voor een band met het formaat van Massada. Dat alleen al is een kunststukje: zoveel bandleden, zoveel techniek en alles moet perfect klinken. Tijdens een lange pauze werd opgebouwd, getest en afgestemd.
En toen was het moment daar. Stella Makadoero kondigde Massada aan. De hal was bomvol, voor het podium stonden fans van alle leeftijden vol spanning te wachten. Wat volgde was niet zomaar een concert. Johnny Manuhutu weet er telkens weer iets bijzonders van te maken: een muzikale reis door de geschiedenis van Massada én van het Molukse volk in Nederland. Geen losse nummers, maar verhalen. Over oorsprong, frustratie, verlangen naar vroeger en eerbetonen – zoals aan Carlos Santana. Een speelse les, verpakt in muziek. Je luistert niet alleen met je oren, maar ook met je hart. En voor je het weet is de tijd voorbijgevlogen.
Na afloop werd het podium razendsnel leeggeruimd – opnieuw een enorme klus. Want het feest was nog lang niet voorbij. Gazooth stond al te trappelen om het publiek nóg gekker te maken. Twee knallende sets volgden. Tussendoor even uitrusten? Vergeet het maar. Daar was ineens mister Soul, Ulisses Tapilaha. Zijn stem vulde de hal en voor je het wist stond je weer op de dansvloer.
Het mooiste moment? Jong en oud samen. Een jongetje dat van een oudere rocker wat dansmoves leert. De jongen gaat er volledig in op, de man geniet zichtbaar. “Ik geef mijn moves door,” lijkt hij te denken. En dát is precies wat er op een Pasar gebeurt. Tradities, muziek en energie worden doorgegeven van generatie op generatie.
Misschien is dát wel de stille kracht van de Pasar. Iets wat je niet kunt vastpakken, maar wat jou vastpakt. Iets wat je steeds weer meeneemt, of je nu wilt of niet. 4.851 bezoekers hebben deze zaterdag via de Balinese poorten de moioie Pasar Malam Asia bezocht.
Ook vandaag (zondag) staat er weer een prachtig programma klaar. De restaurants en standhouders hebben nog volop lekkers in voorraad. De deuren openen om 12.00 uur.
Kom langs en laat u verrassen. De Pasar Malam Asia Enschede roept!
John van Hese
Lees verder…
NOS Nieuwszaterdag 21 maart, 07:01
31125830477?profile=RESIZE_710x

Oud-premier Van Agt vroeg koning excuses te maken aan Molukkers in Nederland

Deel dit artikel

Oud-premier Dries van Agt heeft drie jaar voor zijn dood bij koning Willem-Alexander aangedrongen op excuses aan Molukkers in Nederland. Hij wilde dat de koning zich als staatshoofd zou verontschuldigen voor de manier waarop zij door de Nederlandse regering zijn behandeld. Van Agt stuurde de koning een brief, bevestigt de Rijksvoorlichtingsdienst (RVD) na vragen van de NOS.

Van Agt was minister van Justitie toen midden jaren 70 een groep Molukse jongeren na jaren van protest overging op gewelddadige acties. Ze wilden aandacht vragen voor de positie van Molukkers, die meer dan twintig jaar na hun 'tijdelijke' aankomst in Nederland nog altijd niet terug konden naar een onafhankelijke staat op de Molukken.

Onder leiding van Van Agt maakte het leger in 1977 een einde aan de gijzeling op een basisschool in Bovensmilde en de treinkaping bij De Punt. Daarbij kwamen zes kapers en twee gegijzelden om het leven.

Molukkers in Nederland

De Molukken zijn een grote eilandengroep in het oosten van Indonesië. In de koloniale tijd hoorden de eilanden bij Nederlands-Indië. Als Indonesië in 1945 de onafhankelijkheid uitroept, begint een bloedige oorlog. Molukse beroepsmilitairen vechten mee in het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL) tegen Indonesië.

In 1949 geeft Nederland de strijd op en ontstaat er een conflict over de Molukse militairen. Zij willen terug naar de Molukken, maar dat wil de Indonesische regering niet. Begin 1951 besluit Nederland om ze met hun gezin naar Nederland te brengen, voor een half jaar, is de bedoeling.

De 12.500 Molukkers verwachtten dat Nederland zal helpen bij hun terugkeer, maar dat gebeurt niet. De militairen worden in plaats daarvan ontslagen en de meesten kunnen uiteindelijk nooit meer terug naar hun thuisland.

De ontvangst van de brief door de koning en de strekking van de inhoud zijn bevestigd door de RVD. De NOS heeft de brief zelf niet kunnen inzien.

Ontmoeting met Molukkers

Van Agt schreef de brief in 2021 naar aanleiding van een ontmoeting met drie personen uit de Molukse gemeenschap. Een van hen, Antis Maryanan, had Van Agt uitgenodigd. Maryanan is geboren aan boord van het schip dat zijn ouders naar Nederland bracht. Hij was benieuwd wat Van Agt jaren later zou vinden van hoe de Molukkers in Nederland zijn behandeld.

"Het was een goede ontmoeting", zegt Maryanan. "Het ging ons niet om de kapingen, wij wilden vooral zijn kijk horen over hoe de Nederlandse regering vanaf de aankomst met Molukkers is omgegaan. Het bleek dat Van Agt later in zijn leven meer had geleerd over die geschiedenis en daardoor ook meer begrip had gekregen voor onze situatie." Later liet Van Agt aan Maryanan weten dat hij een brief aan de koning had gestuurd.

De ouders van Maryanan met hun tien kinderen, rechtsboven Antis

Na de ontmoeting zei Van Agt tegen NRC dat er "groot onrecht is bedreven aan de Molukkers" en dat excuses op z'n plaats zouden zijn. Nu blijkt dat Van Agt dus ook een persoonlijk verzoek schreef aan koning Willem-Alexander om excuses te maken. Deze excuses zijn tot nu toe niet gekomen.

'Heel pijnlijk'

Antis Maryanan: "Mijn vader is direct na aankomst ontslagen als KNIL-militair, dat was voor hem heel pijnlijk. Er is nog achterstallig pensioen, dat is nooit hersteld. Excuses hiervoor zouden op zijn plaats zijn. En juist door de koning, want onze ouders waren heel koningsgezind."

Zijn nicht Rachelle Houtman ziet het anders: "Juist doordat het al zo lang uitblijft, hoeft het van mij niet meer. Ik wil niet meer wachten op erkenning van anderen, maar gewoon zorgen dat we onszelf erkennen." Wel ligt er volgens Houtman ook een verantwoordelijkheid bij de regering. "Bijvoorbeeld dat er aandacht is voor dit deel van de geschiedenis in het onderwijs en dat ze helpen met het behoud van de Molukse wijken."

In deze video zie je meer over de geschiedenis van Molukkers in Nederland. Daarin vertellen ook Antis Maryanan en zijn nicht Rachelle Houtman over hun persoonlijke ervaringen:

 31125832060?profile=RESIZE_710x

Het is vandaag 75 jaar geleden dat het eerste schip met Molukse gezinnen aankwam in de haven van Rotterdam. Op veel plekken wordt daarbij stilgestaan.

Tentoonstelling en monument

In Museum Maluku opent de tentoonstelling In Eigen Woorden. Bezoekers kunnen hun eigen herinneringen en verhalen delen door teksten op foto's te schrijven. Rachelle Houtman werkt bij Museum Sophiahof, waar Museum Maluku is gevestigd. "De verhalen en herinneringen van mensen geven meer context, waardoor de foto's meer tot leven komen."

Ook in Het Noordbrabants Museum en in Herinneringscentrum Kamp Westerbork is aandacht voor de geschiedenis tussen Nederland en de Molukken. Een deel van de Molukse gezinnen werd na aankomst opgevangen in voormalig doorgangskamp Westerbork.

Daarnaast komt deze zomer een nationaal monument op de Lloydkade in Rotterdam. Dat is de plek waar de eerste schepen met Molukse gezinnen aankwamen.

 

 

 
Lees verder…

OPROEP - TRAKTAAT VAN WASSENAAR  15 maart 2026

13710656477?profile=RESIZE_180x180   OPROEP - TRAKTAAT VAN WASSENAAR  15 maart 2026

Aan u allen.  Van Overheidsinstanties,  Kabinet  en Parlement krijgen wij  regelmatig te horen : "  Wij zien u en uw delegatie frequent, heeft u wel achterband. U heeft 15.000 die zich hebben gemeld, en 600 ingeschreven als deelnemer, wij zien deze mensen niet "   Aldus  het Kabinet en het parlement" .

 Daarom doen wij dringend nu  een beroep op U.  Laat uw stem horen met uw verhaal.  

In de onlangs ontvangen brief van uw Ministerie Buza,  vertelt deze dat u reeds  bent betaald.   Kijk naar BBB met tractoren reden ze naar de Tweede Kamer.  Hierop heeft ACTW-66 gereageerd,  deze brief kan u gebruiken  met verwijzing als bijlage bij uw verhaal.  

Wilt u uw stem laten horen, doe dan verzoek aan de voorzitter ACTW-66.  Hij zal u aanwijzingen (Instructies geven).  Met uw stem geeft u het signaal af aan het Kabinet en het Parlement.  Verzoek via  schwabferry@gmail.com,  facebook - messenger Ferry Schwab of whatsApp 06 37282433. Bent u abonnee ICM via ICM messanger

Dank voor uw medewerking

Voorzitter ACTW-66

Ferry Schwab sr.

Lees verder…

View profile for Johannes Struyk

 
5d  Edited
 

ONDERZOEKSNOTITIE Het Onderwijsonrecht jegens de kinderen van Indo repatrianten1950/60.

Aan:Indoscholieren uit die tijd & belanghebbenden Betreft:De impact van verouderde eindtermen op de Indische gemeenschap >Inleiding:Een systeem gebaseerd op een koloniaal verleden Onderzoek wijst uit dat Indo scholieren in de jaren 60 te maken kregen met onderwijseindtermen die niet aansloten bij de realiteit.

Deze golden zowel in Nederland als in de koloniën en waren gestoeld op een strikt koloniaal gezichtspunt.Dit uitte zich in twee grote obstakels:zeer verouderde wiskunde en een uiterst rigide benadering van het taalonderwijs. >Het glazen plafond in Ned-indië In het voormalige Ned-Indië was het onderwijssysteem ingericht op het creëren van een 'middenkader'.De koloniale overheid had behoefte aan loyale burgers die het bestuur konden vormen tegenover de grote inlandse bevolking.

Omdat Indo-Europeanen werden toegelaten tot de Europese scholen,leverde het doorlopen van drie jaren HBS een diploma op dat gelijk stond aan de Mulo/Ulo.Dit werd als goed eindstation beschouwd. Het systeem was niet erop ingericht voor nog hogere bestuurslagen;men had Indos nodig voor de uitvoering,niet voor de regie.Wat betekende dat voor de kinderen van repatrianten1950-60 in Nederland >Het centraal eindexamen was een obstakel voor deze leerlingen.De valstrik zat in de passieve vertaling in de bovenbouw.

Dit werd hier veel te eenzijdig getoetst.Vóór de grote mammoetwet werd taalbeheersing in de bovenbouw niet gemeten aan de hand van een actieve communicatie begrip, maar uitsluitend op het passieve vertalen.Men moest teksten omzetten naar een gekunsteld, perfect"PolderNederlands"Dit systeem bevoordeelde de Nederlandse leerling die gewoon hun "eigen taal" beheerste en zich zo een zwak actief vreemde taalgevoel kon permitteren >De drievoudige misrekening.Voor de meertalig Indische Nederlander werkte dit systeem dus als een barrière die drie keer hoger uitpakte Begrip van de taal was uitstekend en vaak beter dan van de klasgenoten.

Culuur, bloed en adat maakten de essentie van de tekst al voldoende duidelijk.In een proefvertaling ging het mis.De eis om alles in starre Nederlandse idioomvormen te gieten, sloot de deur voor hen.Zij die dachten en voelden in de taal zelf.Het resultaat was onterecht onvoldoendes voor vreemde talen,zodat zij hun school niet konden afmaken of doorstuderen. Meertaligheid werd langs een te smalle meetlat gelegd. Conclusie:Een eerherstel voor de geschiedenis. Pas in de jaren70 werd het taalonderwijs fundamenteel anders.De nieuwe Indo-generaties konden zo alsnog hun weg vinden naar het hoger onderwijs en later naar mooie posities in bijvoorbeeld deTweede Kamer. Dit lag niet aan een verschil in intelligentie, maar aan een hersteld systeem. Voor het Indokind uit de jaren50>systeem:foutief en niet capaciteitgericht.

"Onthou goed, jij was je tijd vooruit in een systeem dat geen oog had voor jouw achtergrond" Hartelijke groet, Iwan Struyk (ec-wi)

Lees verder…

Blog Topics by Tags

Monthly Archives