Gebruik de BOTOL CEBOK om je billen te wassen !

Vele Nederlandse Indischen kennen het probleem niet!  Net als de Fransen wassen hun billen na de gang naar het Toilet. Mijn hele leven weet ik niet anders, uiteraard hangt WC - Rol in het toilette uitsluitend voor de bezoekers. Is toch hygienischer om je billen te wassen dan een stuk papier dat gewoon resten achterlaten. Is hier ooit wel onderzoek naar gedaan. In het voormalige Indie naast de BOTOL CEBOK, gingen wij wel twee keren in bad.  Toen ik in Nederland kwam ergens is 1962 mochten 1 keer in de week in bad, bizar, is deze hygiene.

Kamer blokkeert debat over excuses

1. De militairen die streden om haar kolonie te verdedigen  en te behouden tegen de inval van Japan, de periode 1940 - 1945. 
2. In 1945 riep Soeharno en Hatta de onafhankelijkheid uit namens het Indonesische volk en Internationale gemeenschap. Nederland Kabinet Drees negeerde dit. In 1948  en in  1949 werden twee politionele acties gevoerd waarbij 200.000 Indonesiers werden vermoord, en  6000 militairen sneuvelden. Overigens was  Willem Drees niet eens met besluit, en de gevolgde weg. Voor de avond van de inval nam Drees ontslag, echter hierdoor zou de regering demisionair worden, weer stuk gesc hiedenis Kamerleden met dank aan Elsevier  die ter herinnering aan Drees een boek hebben uitgebracht.

Pasar Malams geveld door het coronavirus

Op het programma WNL van zondag; Zegt Wiebes, een iedere branche kan op steun rekenen, zonder beperking. Er geldt een verbod op evenementen. Lijkt mij ook zeer logisch dat dit de concentratie kan zijn voor verdere verspreiding van het coronavirus. Tegelijkertijd somt hij in 1 adem de getroffen branches op: Horeca, museum, concerten en evenementen. Allen kunnen onvoorwaardelijk reken op steun en zonder plafond.

Het stoort mij ontzettend, dat de evenementen als Song Festival, de Grand Prix en overige worden genoemd. Als een papegaai roepen de kranten, Radio en Televisie hier achter aan.

Hoe zit het met wekelijkse grote Indische Culturele Pasar Malams? Geen woord wordt hier over gerept. Ruim 1 miljoen bezoekt deze Pasar, en ruim 90 % door Nederlanders, dus een zeer geliefd bij het publiek. Net als het voetbal is  er iedere week een Pasar Malam,  hoe is dit mogelijk in media-land !

Een Pasar Malams is cultureel evenement. Is een avond markt afkomstig uit het land van President Joko Widodo, waar Willem Alexander net zijn excuses heeft aangeboden  (ICM enige krant was die het voorspelde). Om precies te zijn uit de stad Batavia (Jakarta). Mary Bruckel bracht deze Pasar Malam naar Den Haag, voor de alle duidelijkheid niet Talie Robinson. Dat begon in Dierentuin, Houtrust, en nu het Malieveld in Den Haag. Er is in Den Haag zelf een straat naar haar vernoemd. Het succes van dit concept is ongekend dat na 55 jaar ruim 70 Pasar Malams (replica’s) in het land wordt gegeven per jaar.

De Pasar Malams draagt de hele pallet aan Indisch cultuurerfgoed uit: Muziek, danst, eten, literatuur. Om een dergelijk groot evenement op te zetten is men wel ruim 1 week bezig voor het podium, decor, licht, geluid, elektrische voorziening, opbouwen van stands, opbouwen van restaurant etc. Meeste standhouders, mensen van geluid, mensen van het licht etc. zijn ZZ pers, en hebben dus nu geen vangnet. Organisatoren missen inkomsten die van de bezoekers om alle kosten te betalen. Voor alle betrokkenen bij deze Pasar Malams is geen uitzicht wanneer het coronavirus zich stabiliseert. Op de valreep kon de Pasar Malams Color Festival nog doorgaan, ruim 100.000 bezoekers. Pasar Malams Rijswijk ruim 6.000 bezoekers.

Voor het eerst werd de Pasar Malams in de Ijsselhal in Zwolle de dag voor de opening verboden, en dus afgelast. Voor velen een drama, en zeker voor de restaurants, die zitten naast omzetderving met eten die ze gelijk kunnen weggooien. Maar het drama zet zich voort als ik naar de Pasar Kalender  op ICM (Indische Internetkrant) kijk tot  juni ;  Expo Twente Enschede (27,28, 29 maart), Ahoy Rotterdam (11-13 april),  Sportcentrum Eindhoven  (1,2,3 mei) Pasar Malam Istimewa Gorinchem (7 t/m 10 mei), Pasar Malam Istimewa XL Assen (15 t/m 17 mei) Expo (TT-Hall), Glanerbrook Geleen (22,23,24 mei), Willemsoord Den  Helder 30,31 mei, 1 juni,   en Tong Tong Fair  28 mei t/m zondag 7 juni 2020.

Drama wordt nog groter voor de organisatoren die van de eerder genoemde posten de kosten moeten dragen. In tegenstelling tot het Songfestival of een Grand Prix kent met sponsors en zwaar gesubsidieerde voorzieningen.Zij betalen alles hun eigen zak.

Daarom oproep aan Wiebes! Vergeet de Pasar Malams niet. Geldt ook voor de zwaar gesubsidieerde Omroepen, Kranten en de Media.

De Republiek Indonesië betaalde 4 miljard  herstelbetalingen aan Nederland, de Nederlandse bezetting van Indonesië was één van de wreedste bezettingen.

Nederlandse mariniers gaan in de aanval bij het plaatsje Krian bij Surabaya,

Ook is er nooit een probleem gemaakt toen gekoloniseerde landen herstelbetalingen hebben betaald aan de kolonisator.

De tot slaaf gemaakte bevolking van Haïti heeft in een bloedige revolutie tussen 1791 en 1804 haar vrijheid bevochten. In 1825 organiseerde Frankrijk een nieuwe aanval op Haïti met steun van andere Europese landen en Amerika. Ze legde een cordon van veertien oorlogsschepen met 528 kanonnen om het eiland en gaf het Haïtiaanse volk de keuze: of herstelbetalingen betalen of een economische blokkade riskeren met hongersnood, oorlog en uiteindelijk de herinvoering van slavernij. Haïti moest het bedrag van 150 miljoen Franse franc betalen (US$ 22 miljard in de huidige waarde) voor verloren bezittingen van Franse slavenmakers (inclusief de waarde van de tot slaaf gemaakte mensen). Haïti moest het geld lenen bij Franse banken tegen 6 procent rente. Elk jaar tussen 1825 en 1947, bijna 150 jaar lang, heeft Haïti een bedrag betaald als aflossing van deze schuld. In 1990 vroeg Jean Aristide, de eerste democratisch gekozen regering van Haïti US$ 22 miljard terug van Frankrijk. In 2004 werd hij afgezet door een coup die gesteund werd door Amerika en Frankrijk. Hij moest vluchten naar Zuid-Afrika.

Nederlandse militairen met Indonesische gevangenen. Foto: javapost.nl

Een ander voorbeeld waarbij een gekoloniseerd land herstelbetalingen moest doen aan de kolonisator is het geval van Indonesië en Nederland. In 1940 kwam het Nederlandse koloniale regime in Indonesië ten val door de Japanse inval. In 1945 riep Soekarno de onafhankelijkheid uit. Nederland, die zelf net bevrijd was van de Nazi-bezetting, stuurde zijn leger naar Indonesië om een vuile oorlog te voeren die 150.000 Indonesiërs het leven kostte.

Onder druk van de Amerikanen trok Nederland zich terug. Bij de Ronde Tafel Conferentie van 1949 leidde de Amerikaanse druk op Indonesië tot een overeenkomst waarbij Nederland de onafhankelijkheid van Indonesië erkende, maar Indonesië Nf 4,5 miljard moest betalen aan herstelbetalingen. PvdA premier Drees eist nog  eens extra Nf 2 miljard voor de kosten die Nederland tijdens de vuile oorlog had gemaakt, maar de Amerikanen vonden dat te gortig. Tussen 1950 en 1956 heeft Indonesië Nf 4 miljard overgemaakt. In 1956 weigerde ze de rest te betalen.

In de Nederlandse geschiedenisboeken wordt gedaan alsof de wederopbouw van Nederland mogelijk gemaakt is door de Amerikaanse Marshallhulp. Die hulp bedroeg  slechts US$ 1,1 miljard en was gegeven in de vorm van een lening. De echte financiering van de wederopbouw kwam van Indonesië. Dat staat niet in hun geschiedenisboeken. Later betaalde de republiek nog eens 0,7 miljard  ter compensatie voor de Nederlandse Indische burgers, dus voor de Nederlanders, Indische Nederlanders en de Molukken die het land werden uitgezet. Dit voor verlies van al hun bezittingen en banktegoeden.  Het gaat ggom 341.000 Burgers de republiek die daar hebben gewoond van 1949 - 1962.  Drees gaf de opdracht om niets uit te betalen, terwijl deze gelden toekomen aan de vluchtelingen.  Verschillende partijen zijn er nu bezig, is zaak dat onder strafrecht valt, zei een zeer bekende advocaat. Het gaat om het verdrag traktaat van Wassenaar.  ACTW-66 (ICM) heeft het boek rapport traktaat van Wassenaar uitgebracht waar diverse advocaten, historische en materiedeskundigen aan hebben gewerkt. Onder andere de  WOB's die naar de verschillende Ministeries zijn gedaan. De Tweede Kamer heeft besloten dat Boek Rapport Traktaat mag worden aangeboden, later wordt meer bekend gemaakt op ICM, Indische Internetkrant.

Het ergste komt nog. De Nederlandse bezetting van Indonesië was één van de wreedste bezettingen

.

Marjolein van Pagee, een Nederlandse journaliste, geeft een voorbeeld van de Nederlandse wreedheid tijdens de vuile bezettingsoorlog op basis van gesprekken met nabestaanden van de Indonesische verzetsleider Andi Abubakar Lambogo op het eiland Sulawesi. In 1947 hadden ze Lambogo gevangengenomen bij Salu Wajo en zijn hoofd afgehakt. Ze spietsten het op een bajonet en hingen het later aan een paal op de markt in de plaats Enrekang zeven kilometer verderop. Het lichaam is op de weg bij Salu Wajo achtergebleven. De Nederlandse militairen dwongen andere krijgsgevangenen, die ze gemaakt hadden, één voor één om het afgehakte hoofd van hun leider, dat op een bajonet was gespietst, te kussen. Daarna hingen de Nederlandse soldaten het hoofd aan een paal. Het hoofd heeft daar twee dagen en een nacht gehangen als afschrikwekkend voorbeeld. De familie mocht uiteindelijk het hoofd meenemen en het samen met het lichaam in Enrekang begraven. Daar is er nu een ereplek voor Lambogo op de begraafplaats. Dit was het beschavingsniveau van de Nederlanders in Indonesië, die beduidend lager was dan die van de Nazi’s die al niet erg hoog was. De Nazi’s hebben nooit het hoofd van een Nederlandse verzetsleider afgehakt en andere Nederlanders gedwongen om dat hoofd te kussen.

En dit Nederlandse volk heeft dan herstelbetalingen geëist en gekregen van de mensen die ze driehonderd jaar lang hebben gekoloniseerd. Hoe schandalig kan geschiedvervalsing zijn.

Sandew Hira

De complete verrassing van excuses van Willem Alexander,  al dus Wouter, niet voor ICM!

Foto Wouter de Winther

12-3-2020  Door  ICM  Ferry Schwab sr. 

Binnen het Kabinet was men zeer overtuigd dat er geen excuses kwam, met de excuses van Ben Bot in 2005 was de kous af. De excuses die Willem Alexander aanbood aan Indonesië om de Nederlandse geweldontsporing waren een uitzondering op de regel en zouden vooraf met Kabinet afgestemd moet worden. Onze manager Mark Rutte gooit er nog schepje boven op was overtuigd dat dit niet ging gebeuren. Het lopend onderzoek destijds opgestart door Bert Koenders kan nu regelrecht de prullenmand in.

De verantwoordelijke Ministerie, in deze Buitenlandse zaken die dit deel van het bezoek heeft voorbereid en bij hoog en laag beweert dat Willem Alexander niets nieuws heeft gezegd. Kortom heel wat speculaties worden van alle partijen er op los gelaten.

Ander scenario kan zijn dat Willem Alexander anders denkt dan zijn oma en moeder. Het was uiteindelijk zijn Oma die het voormalige Indië in  een hel stortte met alle gevolgen van dien; de oorlog, de overdracht, en bersiap waar nooit een einde aankwam. Dit fatalistisch besluit van destijds als wij nu de balans op maken schatting rond de 300.000 doden, en 500.000 Nederlandse Indische Burgers slachtoffers met oorlogschade ; Nederlanders, Indische Nederlanders, Molukkers en Joden.  Bizarre is dat de 60.000 mensen nog op de oorlogschade wachten. 

Het andere scenario  kan zijn de werking van het ICM Pres Release,  die  3 jaren geleden persoonlijk aan de president Jokowi werd overhandigd door de ICM de Indische Internetkrant namens 400.000 lezers en 15.000 man die petitie traktaat van Wassenaar hebben ondertekend. Hierin  staan juist als deze zaken  die werden benadrukt namelijk zand er over niet kijken naar verleden maar naar heden en op een intensieve vruchtbare samenwerking. A

Waar Ministerie van Buitenlandse Zaken de slagzin bedacht.

“Tot Forget of  Promise For The Future”

 Vruchtbare samenwerking, bovendien de grond gedachte van het Verdrag Traktaat van Wassenaar dat in september 1966 werd gesloten geratificeerd door beide landen. Ondertekend door   Hamengu Buwono  en J.  luns

In februari bracht ICM wederom ICM Pres Release onder de aandacht bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken.

Willem Alexander toont met deze daad een Staatshoofd te zijn.

Had onze Wouter de Winther beter  zijn huiswerk  gemaakt door  ook naar ICM editor zijn oren had gelegd, was dit geen verrassing. Bovendien toen al liet Jokowi  aan ICM blijken vooruitkijken en constructief samenwerken!

Federatie Indische Nederlander (FIN) complimenten voor de Indische stormachtige media.

Hans en Micha'el van het FIN chapeau, om te zien hoe de media wordt overspoeld door jullie inbreng van de afgelopen periode. Ik heb Telegraaf, Volkskrant, stentor en dan nog de Online - kranten doorgenomen, dat moet je wel als ICM editor. Wel zie ik weer de verschillende versies  die met enkele  bla blal verhalen komen. Bizar vind ik dat geen 1 van hen werkelijk de situatie daar heeft beleefd, allemaal van horen zeggen, en flink opgeklopt. De mensen die echt hebben beleefd die komen niet eens aan het woord, dat zijn mijn vrienden die de bersiap hebben beleefd periode 1947 tot 1966.

Zelf heb ik lid tekens op mijn rug. Ik ben drie keren aan de dood ontsnapt. Ben daar geboren, gewoond van 1947 tot 1962.  Majoor Saboer, de rechterhand van Soekarno beschermde ons, als weer zover was stuurde hij zijn militairen om ons huis te bewaken, wij moesten dan wel voor eten en drinken zorgen voor zijn mensen. Ik denk dat wij niet de enige Indo's waren die Soekarno beschermde.

 Soekarno heeft veel overlast gehad  en naween van onze bewuste oorlog destructieve daden van  Drees, en ook niet Kon. Huis? Advocaat Spong classificeerde dit onder de noemer oorlogsmisdaden en of het niet vervolgd dient te worden,  in  het TV programma van Pauw destijds.

Die vurige haat van een deel van Indonesische bevolking ( toen 70-100 miljoen, nu 280 miljoen inwoners) tegen de Nederlanders (blanda’s ) kan ik mij heel intens levendig voorstellen als er een familielid van je is vermoord. Eerst   300 jaar kolonie te moeten ervaren de onderdrukking, de vernedering, de verkrachting en de beroving.

 Na de capitulatie heeft het Japans leger ONS – de Indische Nederlandse Staatsburgers dus de Nederlanders, Indo’s en de Molukkers, moeten beschermen tegen de permuda's, bizar! 

Soekarno roept namens de 100 miljoen inwoners de 'Merdeka" uit, wat doet van  bewuste oorlog destructieve daden Kabinet Drees,  vallen met 100.000 militairen de republiek binnen, moorden 200.000 bermuda’s uit. Iedere gek kan het weten dat de nabestaanden van die 200.000 vermoorden (oorlogsmisdaden) alleen maar nog op wraak uit zijn voor altijd om een ieder met Nederlandse etniciteit te vermoorden! Wie moesten het ondergaan en nog erger bezuren dag in dag uit? Die 500.000 Indische Nederlandse Staatsburgers, de door alle aansluitende regeringen in de steek zijn gelaten.

 Allemaal onder het juk Kon. Wilhelmina / Beatrix. De hele wereld viel over de oorlogsmisdaden van het Kabinet Drees, moeten deze als nog niet berecht worden voor hun daden tegen de Indonesiërs en de Indische Nederlandse Burgers die ze in gevaar brachten, en hun leven tot hel maakten?  Dan heb ik nog niet over de man Lockheed - aandelen gehad, Prins Bernard, die de koning van de republiek Indonesië wilde worden, en dus Soekarno continu in de weg zat. Gesuggereerd wordt dat ook nog eens het bloedbad van die coupe destijds financierde in 1966. Ja, nog 5 maanden voor die coupe zat de delegatie van Soekarno nog  gebroederlijk bij ons ouderlijk huis in Voorburg in 1966.  Majoor Sabur (rechter hand van Soekarno), generaal Natision, en Generaal Soeharto. De laatste had een andere agenda,  nog geen zes maanden later werd But Sabur gefuseerd, en Soekarno afgezet, met smoes Communisme.

De veroorzakers zijn t het Kon. Huis is, dus een zeer terecht die excuusjes van Willam Alexander. Te beginnen was het wel nodig dat Wilhelmina om als enig land direct de oorlog met Japan verklaarde, die resulteerde dat het leven van de Indische Nederlandse burgers (Hollanders, Indo's en Molukkers) in een vreselijk hel belande, en nog erger waar nooit een einde aan kwam.  In Nederland verder door ontkenning, geen excuusjes en geen compensatie voor de geleden schade werden getergd? Hele leven van deze burgers was in hel veranderd. De vraag die je kunt stellen had ze Japan niet de oorlog verklaard, was Japan Indonesië dan niet binnengevallen. Nederland had geen fatalistische besluiten moet nemen, maar een gezond traject in zetten van doelmatig dekolonialisatie - proces, net als al onze buurlanden het wel deden, en nu nog steeds op goede voet leven met hun oud- kolonie.

Alles draait nu om het Verdrag Traktaat van Wassenaar. Beide partijen hebben beloofd het verleden te vergeten en te werken aan constructieve toekomst, en de zaken afgekocht tegen finale kwijting over en weer. Proberen het verleden te vergeten dat ademt het verdrag uit, voor vele Indo’s die nooit hebben gelezen! Uiteraard ook om zich in te dekken voor juridisch aspecten zoals nu. Eindelijk het excuus van Willem Alexander geen gevolgen heeft. Dit ademt ook het ICM Press Release uit dat ik persoonlijk aan Jokowi drie jaar geleden heb overhandigd en ludiek heb geponeerd bij de Nederlandse Bewindslieden.

Het lijkt er op dat Nederland hieraan gehoor heeft gegeven.

Nu nog de volgende stap.

Excusjes van Willem Alexander aan de Nederlandse Indische burgers die de bersiap hebben meegemaakt over de periode na 1948 tot 1966. Spreek dan over 341.000 oorspronkelijk burgers nu geschat op 60.000. Dat Willem Alexander tevens de zorg draagt voor de compensatie conform het Verdrag Traktaat van Wassenaar dat deze nu wordt uitgevoerd,  Indonesië betaalde aan Min. Van Stef Blok 0,7 miljard voor deze groep die al hun bezittingen en banktegoeden hebben verloren., en alles zelf hebben betaald om zich als inwoner in Nederland te vestigen . Slechts 37 miljoen is betaald aan onderneming uit dit verdrag.

ICM Editor 

Ferry Schwab sr.

Vooraf Mark Rutte, bood Ferry Schwab  (persoonlijk)  in 2016,  namens achterban ICM, 15.000 ondertekenaar Traktaat excuses aan de president Jokowi Dodo

In navolging en geheel in de lijn van ICM Press Release dat 4  jaar geleden persoonlijk door ICM editor Ferry Schwab sr. aan de president Jokowi Dodo werd overhandigd, waarin Ferry Schwab sr. excuses aanbood namens de ICM abonnees, lezers en ondertekenaars van het verdrag van Wassenaar en ook schande uitsprak hoe Nederlands gedrag jegens de republiek.

Voor ICM Press release zie https://icmonline.ning.com/profiles/blogs/archief-icm-press-release-for-mr-joko-widodo-president-of-the-r-e

KOPIE ICM PRESS RELEASE

Met dank aan Ellen !

April 22, 2016

ICM Press Release for Mr. Joko Widodo – President of the Republic Indonesia

On behalf of all 400.000 ICM-Online readers and the 9.000 signers of the Petition ‘Payment Treaty of Tractate from Wassenaar 1966’, I welcome you kindest at the Kurhaus in Scheveningen.

ICM-Online is the Dutch-Indonesian Internet paper, with the mission to provide the Dutch people and the Dutch Government, amongst others the daily developments of the Republic of Indonesia. Tilln now we have succeeded very well, in co-operation with our correspondents in Jakarta.

Saya orang Betawi !

As ICM-editor, I am very honoured with your visit. In fact, you are the fourth President, whom I happen to meet, although in a different entourage. The former three Presidents, I have personally met in a private-social atmosphere; the late Bung Karno was a business friend of my father, his daughter Mrs. Megawati Putri Dewi, I have known during my childhood in the age of 11 years, while I met her regularly in the Istana in Jakarta. In the summer of 1966, the late President Suharto and his retinues, came to visit my elderly house in Voorburg. My late father was advisor of the parliament at the time of Bung Karno. Unfortunately he died far to young at the age of 39. However, at heart he has always been an Indonesian.

Many of us (especially the Dutch-Indonesian Group/the Indisch people) still have their roots and ties in your beautiful country and we very much regret the cold attitude from the Dutch Government towards the Republic of Indonesia, regarding mutual relationship. On behalf of the 400.000 ICM-Online readers, please accept our sincere apologies. We feel ashame and like to express to you and the entire Indonesian people, to please look forward and give the Dutch Government a new opportunity.

Your intentions and ambitions for co-operation on economic and political affairs, with priority to intensification of the relationship between The Netherlands and the Republic of Indonesia, is and will always be our main and fervid wish. Besides that, this point also lays in the extension, as stipulated in the agreement of the ‘Treaty of Tractate from Wassenaar 1966’. For more than 50 years, the Dutch Government has failed to fulfil this part of the agreement, whilst the financial part in total has not been fulfilled at all.

They have never paid-off the Dutch-Indonesian Group for the amount of Dfl. 689 million. Your Government, has fulfilled this Treaty completely by payment of the whole amount, towards the Dutch Ministry of Foreign Affairs. As you might know, this amount was meant as a pay-off for compensation of the Dutch-Indonesian Group, for the loss of goods and chattels by leaving Indonesia (aka repatriation).

Now our readers and signers of aforementioned Petition, requested ICM to inform you of this long-lingering matter. We do know, that this case is an internal affair between the Dutch Government and the Ministry of Foreign Affairs, presided by Minister Bert Koenders. Nevertheless, we will have to look back on this item, in order to come in a humanitarian way, to a satisfactory solution for our Group of people.

Much effort has been made for many years, to organise Indonesia-Netherlands Business Forums, just like it is held today in 2016. This Forum is an excellent economical intitiative in order to present the Dutch Companies the possibilities which Indonesia offers to extend their business and to innovate further developments for Indonesia.

This now, leads us to the excellent development of the Jakarta Baru Masterplan in your former function being the Governor of Jakarta and which has been playful propagated worldwide. On request of former President Susilo Bambang Yudhoyono in 2008, the solution of the Jakarta Watermanagement Problem was developed by an independent Engineering Company in co-operation with private multinational investors. The latest report with integral solution for Jakarta, was officialy presented to former vice-governor Basuki Tjahaja Purnama, in February 2013. The settlement of the financial part is still being in negotiation with the private multinational investors. It must be noticed, that the investors wish, that this project will be carry out under direct management and that the Government is free to participate in this project.

For this huge megaproject, with estimated costs of 640 billion and that will offer approximately 640.000 jobs till the year 2028, an ICT Informationplan has been developed. For such a big megaproject, a thorough Informationplan is indispensable for support of efficient management, to conduct, control and to lead the organisation still to be established.

As I am an ICM-editor, emeritus ICT Management Consultant, I offer you this Information- plan symbolic and I would like to express our hope and wish, that the Dutch Government will follow this gesture, to invest largely and that other companies will follow as such, at the same time.

The ultimate wish is to embody your well-meant intentions and ambitions in a new agreement between The Netherlands and Indonesia, in the extension of the ‘Treaty of Tractate from Wassenaar 1966’ in which co-operation is one of the main stipulation of this agreement.

Ing. MBA Ferry Schwab ICM-Editor / ICM Online

22 april 2016

ICM Press Release voor Mr. Joko Widodo – President van de RI

Namens alle 400.000 ICM-Online lezers en 9000 ondertekenaars van de Petitie ‘Uitbetalen Traktaat van Wassenaar 1966’, heet ik U van harte een warm welkom toe in het Kurhaus te Scheveningen. ICM-Online is de Indische Internetkrant die als missie heeft om o.a. de ontwikkelingen van de Republiek Indonesië dagelijks onder de aandacht te brengen, bij het Nederlands publiek en de Nederlandse regering. Dit lukt ons tot op de dag van vandaag uitstekend, mede door samenwerking met onze correspondenten in Jakarta.

Saya orang betawi!

Als ICM-Editor ben ik zeer vereerd met uw bezoek. U bent de vierde president, met wie ik een persoonlijke ontmoeting mag hebben, zij het vandaag in een geheel andere entourage. De drie voorgaande presidenten heb ik persoonlijk namelijk  in de privésfeer gekend; wijlen Bung Karno, als zakenvriend van mijn vader, zijn dochter Megawati Putri Dewi die ik als kinderen van 11 jaar regelmatig in de Istana in Jakarta trof. In de zomer van 1966 bracht wijlen President Soeharto en zijn gevolg een bezoek aan mijn ouderlijk huis te Voorburg. Wijlen mijn vader was destijds onder Bung Karno als adviseur verbonden aan het parlement en overleed helaas veel te vroeg in de leeftijd van 39 jaar. In zijn hart echter is hij altijd Indonesiër gebleven.

Voor velen van ons (met name de Nederlands-Indische bevolkingsgroep, ook wel de ‘Indischen’) liggen  onze wortels -de banden- nog steeds in uw prachtige land en wij betreuren ten zeerste de kille houding en opstelling inzake de wederzijdse betrekkingen, die de Nederlandse regering tegenover de Republiek Indonesië uitdraagt.

Ik bied u als ICM-Editor en tevens namens die 400.000 lezers dan ook onze welgemeende excuses aan. Wij schamen ons hiervoor en spreken met u en het hele Indonesische volk de wens uit, om a.u.b. vooruit te kijken en de Nederlandse regering een nieuwe kans te geven.

Uw intenties en ambities voor samenwerking op economisch en politiek gebied met als prioriteit intensivering van de banden tussen Nederland en Indonesië, is en blijft onze voornaamste en vurige wens. Bovendien ligt dit uitgangspunt in het verlengde, dat wordt belichaamd door het ‘Verdrag Traktaat van Wassenaar 1966’.

Nederland heeft zich op dit onderdeel van het verdrag ruim 50 jaar niet aan de afspraak gehouden, terwijl het financiële gedeelte in zijn geheel niet werd nagekomen. Nederland heeft namelijk Hfl. 689 miljoen nimmer uitbetaald aan de Indische Gemeenschap. Uw regering heeft zich met de betaling aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken, tot op de laatste cent aan uw verplichtingen voldaan. Dit bedrag werd betaald ter compensatie voor het verlies van al onze bezittingen tijdens het vertrek, de z.g. repatriëring, uit de Republiek Indonesië.

Onze lezers en ondertekenaars van eerdergenoemde Petitie vinden, dat ICM u hiervan op de hoogte dient te stellen. Wij beseffen tegelijkertijd, dat dit een interne kwestie betreft tussen de Indische Gemeenschap en het Ministerie van Buitenlandse Zaken onder leiding van Minister Bert Koenders. Desalniettemin zullen wij op dit punt moeten terugblikken, om deze langslepende kwestie op humanitaire wijze voor de Indische Gemeenschap tot een bevredigende oplossing te kunnen brengen.

Er wordt al jaren veel inspanning gestoken in het organiseren van Indonesia –  Netherlands Business Forums, zoals ook nu weer het geval is voor 2016. Dit forum is economisch een heel goed initiatief om Nederlandse bedrijven in contact te laten brengen met de mogelijkheden die Indonesië biedt voor de groei van deze bedrijven en de verdere innovatieve ontwikkelingen van de Republiek.

Dit brengt ons bij het Jakarta Baru Masterplan dat u destijds in 2012/2013 als Gouverneur van Jakarta uitmuntend heeft ontwikkeld en ook ludiek wereldwijd heeft uitgedragen. 
Op verzoek van de toenmalig president Susilo Bambang Yudhoyono (SBY) in 2008 was de oplossing van het Jakarta Watermanagement Probleem ontwikkeld door een onafhankelijk ingenieursbureau in samenwerking met private multinationals investors. Het laatste rapport met de integrale oplossing voor Jakarta, was officieel afgegeven in februari 2013 aan toenmalig vice-gouverneur Basuki Tjahaja Purnama (Ahok). De oplossing van het financiële deel is nog in onderhandeling met de private multinationals investors. Het dient te worden opgemerkt, dat de investeerders wensen, dat het project in eigen beheer wordt uitgevoerd en de overheid is vrij om in het project te participeren.

Voor dit immense megaproject dat tot het jaar 2028 zo’n 640.000 arbeidsplaatsen biedt, met kosten geraamd op 640 miljard,  is een ‘ICT Informatieplan JBM” ontwikkeld. Voor een dergelijk megaproject is een gedegen informatieplan onontbeerlijk, ter ondersteuning van een doelmatige bedrijfsvoering voor de nog op te zetten organisatie, om deze mega- projecten te beheren, te controleren en aan te sturen.

Als ICM Editor – emeritus ICT Management Consultant, stel ik symbolisch dit informatieplan beschikbaar en spreek ik de hoop uit, dat de Nederlandse overheid dit voorbeeld zal volgen door ruim te investeren en dat tevens andere Nederlandse bedrijven het voorbeeld zullen volgen.

De ultieme wens is om uw welgemeende intenties en ambities te belichamen in een nieuw te sluiten verdrag tussen Nederland en Indonesië, in het verlengde van het ‘Verdrag van Wassenaar 1966’ waarin het samenwerkingsverband tot één van de belangrijkste  overeenkomsten behoort.

Ing. Ferry Schwab ICM-Editor / ICM Online

Steun ACTW66 ! 

Uw donatie  kan U storten op Rabo rekening NL41 RABO 03977255 07   ten name van F.Schwab / ICM Online onder vermelding van donatie Traktaat van Wassenaar.

Staatsbezoek van Koningen Beatrix 1995 door de ogen van de Moesson. Zou Willem Alexander hier wat van hebben overgehouden?

Wie geabonneerd is op de Moesson zag zeer opmerkelijk artikel toen het maandblad Moesson op de mat plofte. In navolging van de overige media en sociaal media op Facebook waar ludiek het aanstaande Staatsbezoek in maart plaatsvindt, doet de Moesson ook een duitje in de zak.

De Moesson stelde historische feiten vast die ten grondslag liggen aan de betrekking tussen Nederland en de republiek,  het artikel komt met opmerkelijke feiten:

Om dit vaststellen wordt  teruggeblikt naar het bezoek toen nog kroonprins Willem –Alexander  met zijn moeder tijdens 10 daagse Staatsbezoek die een vreselijke martelgang moest ondervonden. Gelijk al ging het mis. Voordat de delegatie uit het vliegtuig stapte. Ja, doet mij gelijk al denken naar de momenten dat de president van Indonesië werd geweigerd te landen met de Garuda. Was niet het enige moment dat de presidenten bij een bezoek naar Nederland werden geweigerd om andere redenen.

Je zou juist denken goede werk van het Ministerie van Buitenlandse Zaken en de RVD j om juist het bezoek zonder problemen voor te bereiden om in goede banen te leiden.  Een goede voorbereiding is het halve werk. Echter om vooraf bewust te plannen dat Hari Merdeka op 17 augustus te negeren of het nooit heeft bestaan die Onafhankelijkheidsdag van de republiek. Het ontkennen van omstreden 17 augustus 1945 in de ogen van Republiek  toch te ver over de grens gegaan. Bewust dus een actie om dit nadrukkelijk nogmaals de onafhankelijkheid van de republiek te ontkennen als extra bevestiging voor de geschiedschrijving. Met het gevolg de voortvloeiende 10 daagse martelgang voor Willem Alexander is niet meer dan logisch. Om te zien hoe zijn moeder werd vernederd en negeert door president Soeharto, zou nu deze traumatische ervaring bij Willem Alexander weer bovenkomen?  Komen later hierop terug.

Duitsland legt toch ook niet op 7 mei een staatsbezoek af,  hoe bedenken ze dit, het Min. BuZa en de RVD!

Zijn toch nog wraakgevoelens bij het Ministerie van Stef Blok, die in 1966 betrokken zijn geweest  bij de onderhandeling bij het Verdrag Traktaat  van Wassenaar. Soekarno toch als overwinnaar uit strijd kwam.  Alle bezittingen slechts voor 700 miljoen wist af te dwingen dat begon bij 5,4 miljard,  en  dan de betaling in 30 jaarlijke termijnen ! Niet onbelangrijk hetzelfde Ministerie geleid onder het Kabinet Drees werd vermaand om de 341.000 Nederlandse Indische Staatsburger toe te laten. Dit op straffe/sancties van de VS dat Nederland dan geen Marshalhulp van 7 miljard ontving, en krediet plafond van Nederland werd verlaagd zodat ook geen leningen kon sluiten. Soekarno duidelijk de  overwinnaar, en het Ministerie van BuZa  zit nog steeds met de erfenis namelijk claims  van 60.000

Terug naar Beatrix.

Beatrix liet zich door de schofferingen en vernederingen niet van haar à propos brengen. Tijdens het traditionele hoogte punt van elk staatsbezoek zette Beatrix de relatie tussen beide landen ter discussie dat leidde tot een verdere verslechtering van de relatie tussen beide landen. Duidelijk liet ze blijken geen hoge pet op te hebben op de corrupte – en dictatoriale regiem onder Soeharto. Die voortduren de mensenrechten schaadt. Voorts stipte ze de omstreden militaire acties aan tijdens de dekolonialisatie-oorlog in 1947-1948, dit zonder excuses aan te bieden namens de Nederlandse regering, wat dus in het verkeerde keelgat schoot bij de republiek. De verhoudingen verkoelden verder.

Juist wat het verdrag van Wassenaar beoogt dat in 1966 tussen de beide landen werd gesloten om de banden en de relaties te verstevigen, raakte deze sterk bekoeld. De periode kende opeen van de presidenten van de republiek Indonesië die werden geweigerd of niet welkom in Nederland om welke omstreden redenen ook.

 In 2005 eindelijk erkenning en Excuses.

Het Ministerie van Buitenlandse Zaken die het Verdrag van Traktaat onder Luns tekende, stuurde nu Ben Bot op pad, de man die op zijn blote kaki’s in de Jappenkampen liep, de juiste man en op juist moment namelijk de zestig Onafhankelijkheidsviering van Indonesië in Jakarta (voormalige Batavia). Een kantelpunt na zestig jaar in de relatie tussen beide landen, erkende Nederland aan de verkeerde kant van de geschiedenis stond.

Hoe zal het nu verlopen?

ICM ziet het anders dan de Moesson.

 Beide landen worstelen om de economische groei in de stand te houden naast de infrastructurele problemen die beide landen kennen. Daarnaast zit Jakarta al vanaf 2012 met probleem dat deze 7/8 centimeters per jaar zakt, en lanceerde Jokowi het Jakarta Baru Master Plan dat verder werd uit ontwikkelt door het Ing.Bureau DenTec in Rotterdam.   Slechts delen van het masterplan  zijn gerealiseerd ,  het hoofdprobleem is nog steeds niet opgelost. Nederland hoopt te kunnen aansluiten met landen als China die alle infrastructurele projecten voor Nederland wegkaapt in de republiek., en fors investeert. Gelukkig beschikt Nederland over ASML  (Chipfabriek) en kennis van deltawerken.

De  president Jokowi  Dodo  is niet te  vergelijken met voorgaande presidenten. Ook in deze trend is Willem Alexander niet vergelijken met Beatrix, zijn moeder. Niet te vergeten president Jokowi, Maxima en Willem Alexander al eerder elkaar hebben ontmoet, en Maxima diverse keren al naar Indonesië is geweest.

Niet onbelangrijk in 2017 was Jokowi aanwezig bij het business-forum in Scheveningen dat door Hans de Boer en Lilian Ploumen werd georganiseerd. 

Is nu een hele andere tijd waar handelsverdragen alleen nog tellen ofwel een economische overname.  Daar is China hard opweg, ook in de republiek. Tegenwoordig worden economische oorlogen gevoerd met aan kop China en  Amerika, Nederland wil tot die top behoren. Die landen worden overspoeld met middelen dat ze uiteindelijk zijn overgeleverd. 

Wel vreemd dat RVD praat over het sluiten van een nieuw handelsverdrag.

Bij mij weten loopt het Verdrag Traktaat van Wassenaar dat in september 1966 werd gesloten, nog steeds, en hier  vallen de eerder genoemde zaken onder. Nog steeds wachten de 60.000 Indische Nederlandse staatsburgers die in de  periode 1947-1966 in de republiek hebben gewoond op hun compensatie voor het verlies van al hun bezittingen en tegoeden. Toch weer om uit te zoeken voor het Ministerie van Stef Blok waar die 700 miljoen oude gulden zijn gebleven.

FIN: “Rutte: eis erkenning Bersiap van Indonesië”

DEN HAAG (27 februari 2020) – De Nederlandse regering moet tijdens aankomend staatsbezoek aan Indonesië aandringen op erkenning en excuses voor oorlogsmisdaden die Indonesiërs tijdens de dekolonisatieperiode begingen tegen weerloze (Indische) Nederlanders. Daartoe heeft Federatie Indische Nederlanders (FIN) minister-president Mark Rutte in een open brief opgeroepen.

Tot op heden is over Indonesische oorlogsmisdaden altijd gezwegen, terwijl vermeende Nederlandse oorlogsmisdaden uit dezelfde periode in het publieke debat wel breed worden uitgemeten. Toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Ben Bot zei in 2005 dat Nederland ‘aan de verkeerde kant van de geschiedenis’ stond en Nederland bood in 2013 excuses aan voor standrechtelijke executies door Nederlandse militairen in de periode 1945-1949. Sinds de soevereiniteitsoverdracht ligt de nadruk op wat Nederland fout zou hebben gedaan. Het vormt al jaren een bron van ergernis onder Nederlanders met een familiegeschiedenis in het voormalige Nederlands-Indië, een groep die tijdens de Bersiap zwaar heeft geleden onder Indonesische terreur. Het gevoel van miskenning is, vooral onder de laatst nog levende slachtoffers en hun nabestaanden, groot.

Bersiap, Maleis voor “Wees paraat” of “Geef acht!”, slaat op de uiterst gewelddadige periode, die volgde op de capitulatie van Japan. Gedurende de Bersiap zijn tienduizenden (Indische) Nederlanders op gruwelijke wijze gemarteld, verkracht en vermoord door Indonesiërs, vanwege hun Nederlandse c.q. Europese etniciteit. Het exacte aantal Nederlandse slachtoffers dat tijdens de Bersiap is gevallen is tot op de dag van vandaag onduidelijk. De schattingen variëren tussen de 15.000 en 30.000 doden en 15.000 vermisten. Ook Chinezen, Molukkers en andere etnische minderheden waren slachtoffer van deze racistische strijd, al is het onduidelijk hoeveel slachtoffers onder hen vielen.

http://www.federatie-indo.nl/20-02-27/

Backpay en KNIL, niet een zaak voor Ministerie van Defensie en Ministerie van Binnenlandse zaken?

(c) Ingezonden artikel.

Al geruime tijd ontving ICM krant ontgenoegen omtrent misbruik van de naam : “De Indisch Gemeenschap  met de Backpay en Knil”, dit heeft niets te maken met de Indische oorlogslachtoffers.

De vraag die velen stellen “behoren deze zaken niet thuis bij hun oud-werkgevers thuis?  Het KNIL onder het Ministerie van Defensie, en het andere – Back Pay – onder het ministerie van Binnenlandse zaken waar alle salarissen van de ambtenaren zijn onder gebracht.  Immers de gedupeerden met 4 jaar achterstallig salaris zijn door hun oud-werkgever niet betaald. Desondanks werd deze groep Indische ambtenaren in alle zaken gecompenseerd in de vorm van voorschotten voor de: reis, verblijf en herinrichtingskosten “

“De Nederlandse Indische Staatsburgers  ruim 341.000 - (1949-1962)  hadden allen het nakijken tot nu , zelf de overtocht betalen, zelf tijdelijk verblijf betalen, en zelf herinrichtingskosten betalen; Wie betaalde deze burgers hun salaris ? 

Tot grote irritaties leidt deze discussies bij vele Indischen –  dus niet de Indische gemeenschap,  die nu een populatie van ander half miljoen hebben  -  dat slechts enkele duizenden mensen telte  (ook nog de eigen ambtenaren die voormalige Indie ), deze wordt geraamd op nog geen 5000 man nu. Voorts de  Back pay en Knil onder de Indische perkara’s – Indische zaken – worden geschaard  dat namens de Indische Gemeenschap wordt gesproken door het Indisch Platform (IP) sinds het Jaar 2000. Er wordt van een geschil tussen de oud werkgevers een politieke zaak van gemaakt, en nog erger de naam Indische Gemeenschap misbruikt.

De groep die zich niet tot deze categorie voelt is vele male groter (341.000, nu 60.000 man/vrouw), en beide zaken hebben totaal geen enkele binding / koppeling met de oorlog slachtoffers. De betrokkenen waren in dienstverband van het Indische – Nederlandse gouvernement is dus een conflict tussen oud werkgever en werknemer. Net als de veteranen die nu ook de bond hebben ingeschakeld voor hun AOW, zal deze groep zich hier moeten aansluiten of wellicht om meer gewicht in  de schaal Hans de Boer van VNO moeten benaderen.

De hoop uitsprekende namens de irritaties van de vele  klagers dat het advies wordt opgevolgd  om de naam Indische gemeenschap niet te misbruiken en verbinden met de twee onderwerpen  Back Pay en KNIL. 

BERSIAP -  EINDELIJK ONDERZOEK NAAR DEKOLONISATIEOORLOG INDONESIË

Wat gebeurde er nu echt?

Wat is er precies gebeurd tijdens de dekolonisatieoorlog in Indonesië van 1945 tot 1950? Gisteren vond de aftrap van een vierjarig onderzoek naar die periode plaats. Na al die jaren moeten alle kaarten eindelijk op tafel. NIOD-directeur Frank van Vree: „ Het is belangrijk om de geschiedenis te kennen, ook al is het in veel opzichten pijnlijk.”

Dat er in de onafhankelijkheidsstrijd van de Indonesiërs extreem geweld is toegepast, staat vast. Dat er veel doden vielen ook. Maar wie had welk aandeel? „We kijken naar de rol van Nederland én van Indonesië”, zegt NIOD-directeur Frank van Vree. Het instituut voor oorlogs-, holocaust- en genocidestudies is een van de partijen die het onderzoek uitvoert. „We proberen de dynamiek van de gebeurtenissen te laten zien. Hoe volgde de ene ontwikkeling uit de andere?”

Waarom het onderzoek nu pas wordt uitgevoerd? Volgens Van Vree was er lange tijd angst om terug te kijken op de door Nederland verloren oorlog. „Het was pijnlijk.” Maar dat er nu alsnog een groot onderzoek wordt gehouden heeft ook een politieke aanleiding. „Het officiële regeringsstandpunt uit 1969, dat er alleen maar wat excessen hebben plaatsgevonden, is niet meer houdbaar.”

Het was een ’moetje’ voor Jan Twigt (nu 92) uit Utrecht. Als dienstplichtige werd hij in februari 1947 uitgezonden naar West-Java. „De omstandigheden waren niet zo dat ik kon onderduiken. Ik ging mee als administrateur. Je slaat je bivak op, zit midden tussen de troepen en hoort over alle gruwelijkheden.”

Dat er nu eindelijk een volledig onderzoek komt naar de dekolonisatieoorlog vindt hij ’heel goed’. „In het begin werd het doodgezwegen. Omdat de historie Nederland niet welgevallig was. Enerzijds voerden de soldaten gewoon hun opdracht uit. Daar heengaan valt hen niet te verwijten. Maar sommige misstanden zijn militairen natuurlijk wel aan te rekenen: de politionele acties waren eigenlijk guerrilla.”

De veteraan juicht het toe dat het om een gezamenlijke studie is van Nederland en Indonesië. „Er gaan veel mythes rond, die voor delen misplaatst zijn. Enige jaren geleden werd de bal alleen naar de Nederlanders toegespeeld. Maar zo zwart-wit is het niet. Tijdens de Bersiap hebben ook de Indonesiërs de beest uitgehangen.”

Jan Somers (86) maakte in Soerabaja de Bersiap mee, de periode van chaos en dreiging die werd vernoemd naar de kreet die de Indonesische strijders gebruikten (’Wees paraat’). Via de omroepzuilen hoorde de toen 15-jarige zoon van een Nederlandse vader en een Indische moeder in augustus 1945 in zijn woonplaats over de onafhankelijkheidsproclamatie.

Pas na een vlagincident op 19 september werd de situatie grimmig. „Op het Oranjehotel in de stad was een Nederlandse vlag gehesen, wat door Indonesische jongeren als een provocatie werd opgevat. Ze bestormden het hotel, van de neergehaalde vlag werd de blauwe laan eraf gescheurd en de vlag werd als rood-witte Indonesische vlag weer gehesen.”

Chaos

Somers zag de chaos steeds groter worden. „Ik zag op straat het afslachten van Japanners. Een lijk in de rivier. Na de Japanners kwamen de Indo’s, kinderen van gemengde ouders, aan de beurt.” Vanaf maandag 15 oktober ’bloody Monday’ werden mannen en jongens naar de Werfstraatgevangenis overgebracht. Voor de hoofdpoort had zich een opgewonden menigte met bamboe speren, knuppels en kapmessen verzameld waar de aan hun lot overgelaten gevangenen doorheen moesten zien te komen. „Het ware bloederige taferelen.”

Ook Somers werd opgepakt. „We werden met meer dan honderd man in kamers gestopt waar normaal twintig man in zaten.” In november volgde de bevrijding door de 5de Brits-Indische divisie. Tijdens de Slag om Soerabaja werd de gevangenis van Somers als eerste bestormd. „De eerste schoten van het Engelse scheepsgeschut klonken tijdens het uitdelen van het ontbijt.” De gevangenen werden terug naar hun cel gebracht, de bewakers vergaten sommige deuren te vergrendelen. „Via een gat, geschoten in de achtermuur, wisten we ’s middags met ongeveer drieduizend mannen en jongens te ontsnappen.” Als corveeër van het Rode Kruis kon hij in 1946 met zijn familie per boot naar Nederland.

Ook Somers ziet de gruwelijke periode die hij meemaakte niet zwart-wit. „Ik voel me geen slachtoffer. Er zijn dingen gebeurd die pijnlijk waren. Maar dat is geschiedenis. Het betekent echt niet dat ik sindsdien alle Indonesiërs onaardig vind.”

Knop

Als hij het over die periode heeft ’draait hij een knop om in zijn hoofd’. „Dan speelt de film zich af.” In Nederland was het voor Somers lastig om erover te praten. „Ze hadden hier geen idee wat zich daar afspeelde. Het was voor Nederlanders moeilijk zich om zich in de situatie te verplaatsen. Dan klap je gauw dicht.”

Somers is blij dat er nu eindelijk op een rijtje wordt gezet wat er is gebeurd. „Niemand weet het precies. De informatie die er nu is, is een zooitje. Bovendien is er zo veel oud zeer. Binnen de Indonesië gemeenschap is het een heikel onderwerp. Het is goed dat nu samen met de Indonesiërs de feiten worden vastgesteld.”

Mevrouw Jannsssen claimt Minister Bert Koenders in zake het Traktaat van Wassenaar.

Mevrouw Janssssen met een Indische achtergrond trok de stoute schoenen aan, en schreef aan Bert Koenders het volgende:

Weledelgestrenge heer Koenders,

Betreft: Uitbetaling in zake het verdrag Traktaat van Wassenaar 1966.

op ................................. nam ondergetekende kennis van het bestaan van dit onderhavig verdrag  via de website ICM en  website petitie online.

Het verdrag Traktaat van Wassenaar is in 1966 ondertekend door de regeringen van Nederland en Indonesië. Doel: De Indonesische regering betaalt aan Nederland het bedrag van 689 miljoen gulden ter genoegdoening aan de Nederlandse staatsburgers, die huis, have en goed in Indonesië moesten achterlaten ten tijde van de repatriëring tussen 1947 en 1962.

Als rechthebbende doet ondergetekende beroep hierop, op de uitbetaling hiervan. De hoogte van het bedrag is becijferd tussen de € 25.000 - € 30.000. Hiervoor wordt verwezen naar het boek "Rapport traktaat van Wassenaar" met ISBN - ISBN: 978-94-92575-18-0 opgesteld in opdracht van ACTW66 (Actie comite Traktaat van Wassenaar).

Enz. enz. …….

 Nog geen 24 uur later ontving mevrouw Jansen volgende mail van de afdeling

Met antwoord:

Geachte mevrouwe  Jannsssen,

 Namens de minister beantwoord ik uw mail van 18 augustus jl., waarin u aanspraak maakt op 30.000 euro op grond van het Traktaat van Wassenaar 1966.  

Ik heb geen goed nieuws voor u: de Staat der Nederlanden zal die claim niet honoreren. Ik licht dat als volgt toe.

In –ruwweg- de periode 1957-1962 vonden in Indonesie op grote schaal nationalisaties plaats. Dat kwam erop neer dat de eigendommen van Nederlandse bedrijven en burgers door de Indonesische regering werden afgenomen zonder enige vergoeding. Tussen Nederland en Indonesie hebben in de jaren zestig onderhandelingen plaatsgevonden, die er enerzijds toe strekten om de betrekkingen tussen beide landen te normaliseren, anderzijds een schadevergoeding voor de gedupeerde Nederlandde bedrijven en burgers te krijgen. Via onderhandelingen zijn partijen uitgekomen op een betaling van Indonesie aan Nederland van ongeveer 600 miljoen gulden. Dat bedrag is in de periode van 1973 tot 2003 door Indonesie in jaarlijkse termijnen betaald. Nederland heeft dat geld aan de gedupeerden doorbetaald op basis van de Verdelingswet 1969. Om voor doorbetaling in aanmerking te komen, moest men zijn claim tijdig hebben ingediend, uiterlijk in 1970. Er hebben toen advertenties in de krant gestaan met informatie dat en hoe men een claim kon indienen. Er zijn enkele duizenden claims ingediend. Men moest die claim kunnen onderbouwen met bewijsstukken. Verder betrof het hier niet meer dan een gedeeltelijke vergoeding van ongeveer 15% van de geleden schade en moest de claimant voor de volledige schade finale kwijting verlenen. 

Dan uw claim. Het is of het een, of het ander. Ofwel u heeft uw claim tijdig ingediend, en dan bent u akkoord gegaan met betaling van 15%, derhalve 4500 euro. En dat geld is in de periode 1973-2003 aan u uitbetaald. Ofwel u heeft uw claim niet tijdig ingediend, maar dan kunt u onder de Verdelingswet geen aanspraak meer maken op vergoeding.  

Onder deze omstandigheden is het niet nodig dat ik u vraag om uw claim te bewijzen, want ik kom daar om de in de vorige alinea genoemde reden niet aan toe.   

Vr.gr.

Toch een vreemd antwoord dat volledig afwijkt die heer ing.MBA F.Schwab sr. Ontving op 26 maart 2015  van drs. J.H. A Waltmans namens Minister Bert Koenders waarvan de lezing als volgt is: 

In aanvulling hierop merk ik op dat de compensatie uit hoofde van de Overeenkomst niet bedoeld is voor de “ Indische Gemeenschap” als zodanig, maar voor diegenen die aantoonbare schade hebben geleden door de Indonesische nationalisaties van Nederlandse eigendommen in de periode tussen de soevereiniteitsoverdracht (1949) en het verbreken van de diplomatieke betrekkingen tussen beide landen (1962).

Privacy schending van mevrouw Jannsssen.

Naast  het afserveren van mevrouw Jannsssen ( met drie sss),  vond de betrokkene van de betreffende departement ook nodig  te delen buiten het departement, en kennelijk  om zijn ego een podium te geven om zijn reactie openbaar te delen met:

Van:   ........................................................
Verzonden: dinsdag 22 augustus 2017 8:54
Aan: 
CC:
Onderwerp: FW: uw mail aan Minister Koenders van 18 augustus 2017

U begrijpt om de privacy te beschermen is mevrouw Jannsssen een fictieve naam. Werk aan de winkel voor Bert Koenders om binnen zijn departement de ambtenaren tot orde te roepen.

Verontschuldiging voor taal – fouten in de eerste brief, deze is zo door de redactie overgenomen.

WORDT VERVOLGD