Alle berichten (3007)

Sorteer op

DE EENZAAMHEID ERNA, EN DAN?

10897280898?profile=originalDE EENZAAMHEID ERNA, EN DAN?

Het heeft lang geduurd, de verwerking en de moed om de dagelijkse zaken in het leven weer op te nemen.

Het leven was zo van zelfsprekend, je kon niet vermoeden dat in eens alles op zijn kop ging staan, helemaal niet op de manier waarop het gegaan is.

Wie zegt dat hij of zij het leven in de hand heeft is een grote leugenaar of een vreselijk naïef of dom iemand, maar ook dat is te vergeven want wie denkt nou niet dat het leven waarin je verkeert op een dag drastisch zou gaan veranderen.

De eerste tekenen van verandering zouden misschien al aanwezig zijn geweest, maar ach, je had niets in de gaten. Misschien ook wel maar de alledaagse dingen namen zo’n beslag dat je er misschien geen aandacht voor had gehad. Of was het wel hete geval maar je had de moed niet om het te onderkennen en misschien heb je het ook bewust weggestopt, bang voor de gevolgen en hopend dat het je niet zal treffen, ja, zelfs dat het vanzelf weer over zal gaan.

Je sloot misschien wel jou ogen en keek de andere kant op uit angst, wie zal het zeggen.

En dan gaan de zaken toch niet zo lekker als waarop je hebt gehoopt, de veranderingen nemen hand over hand toe en je wilt wel, maar kan er geen controle meer over hebben en je wordt meegesleurd door de stroming van het getij, dat ineens jouw grootste vijand is geworden.

Je vecht voor het bestaan maar al gauw is er geen houden meer aan, en naarmate de zaken erger worden is de wanhoop groter en ten slotte verlies je het van het onheil wat je ineens is overkomen.

Dan sta je voor een voldongen feit, wat eerst was, is er niet meer.

De eerste tekenen na de storm zijn misschien nog niet eens zo duidelijk omdat je in een roes verkeert, de energie die je al die tijd hebt gebruikt is op, weg, zoekgeraakt in de tijd en het enige wat je voelt is verslagenheid, verslagen door de omstandigheden die je koste wat kost had willen omdraaien naar het goede.

Je hebt gestreden en je hebt alles gegeven wat in jouw vermogen ligt, maar naderhand ga je je afvragen of je wel genoeg gedaan had, was je wel goed genoeg of heb je her en der een moment verzuimd en had je het niet eerder kunnen ontdekken en....had je niet anders moeten handelen?

Leegte alom, verslagenheid, wat je ook deed of gedaan zou hebben, het is voorbij. Misschien zou je anders gehandeld moeten hebben, wie weet? Het heeft niets uitgehaald.

De tijd erna is er een van verlatenheid, het huis, de kamer, ja zelfs de kleinste spulletjes herinneren je aan een andere tijd.

De plaatsen die je vroeger had bezocht of waar je vroeger geweest was, lijken niet meer op die van voorheen al zijn de zaken nog steeds hetzelfde gebleven.

En dan komen de nachten, die je op een wrede manier duidelijk maken dat het echt voorbij is.

De straatlantaarn die voor jouw huis anders zo het toonbeeld van het licht in de duisternis was, is nu niets meer dan de werkelijkheid die de eenzaamheid en de stilte van de nacht noch eens benadrukt.

Je voelt een vreselijke leegte die je naar adem doet snakken en je probeert om even de deur uit te gaan de nacht in om afleiding te zoeken, hopende dat je een eenzame ziel met dezelfde problemen als die jij hebt, te ontmoeten, want gedeelde smart is altijd beter.

Helaas, een verlaten fietser fiets je voorbij zonder aandacht aan jou te schenken, en waarom zou hij? Hij is op weg naar huis, een begrip dat jou alleen maar angst aanjaagt.

Na verloop van tijd heb je je zelf zo vermoeid dat je in bank in jouw huiskamer verslagen in slaap valt.

Tot de late morgen weer aanbreekt en de nachten erna.

Het verlies voel je nog lange tijd erna en het zal je altijd in jouw herinneringen bijblijven.

Het ergste is de eenzaamheid erna, ondanks alles en iedereen om je heen, ben je eenzaam en je vraagt je af, hoe nu verder?

De eenzaamheid erna en dan???????

Het antwoord zal het lot jou geven.

De toekomst heb je niet in de hand, dat is alleen bepaald aan Hem die alles weet.

Albert van Prehn (21 april 2014) voor het ICM.

 

Lees verder…

10897279695?profile=originalIndo Rock ons cultureel paradepaardje? (4)    door:  Albert van Prehn 

foto - Tantowi Jaya

Wij zullen het maar even op deze manier presenteren, met een beetje galgenhumor en wat uitdaging naar hen die zich met goede bedoelingen de moeite hebben getroost om de benaming te geven. Zoals ik in mijn vorige editie al heb laten merken betreur ik deze benaming niet vanwege het vermeende discriminerende onderbuik gevoel, maar veel eer omdat ik persoonlijk niet veel met die benaming heb, vanwege een te weinige diepgang bij het onderzoek en nogmaals, persoonlijke opvatting dat men al te gemakkelijk tot een benoeming is gekomen.

10897280459?profile=original

Foto Rudi van Dalm

De huidige bands die nog veelvuldig in het circuit opdraven zijn meestal bands waarvan de bezetting grotendeels mannen en vrouwen op leeftijd zijn. Jongeren zie je jammer genoeg niet echt veel meer, wel de wat oudere jongeren die de muziek van hun ouders hebben mee gekregen en daardoor beïnvloed zijn en dus op gelijk niveau met hun algemene repertoire keuze zitten, die je ook bij de oudere in leeftijd zijnde muzikanten vindt. Is dit erg? Welnee het is typisch kun je wel zeggen, de muziek die nog voor een groot deel aanslaat bij de bezoekers van onze fuifjes, pasars en kumpulans.

Waarom zou je als jongere je uitsloven met muziekstijlen waar je bijna geen animo voor vindt? Ben je te progressief, val je uit de boot, wil je je zelf zijn met eigen repertoire en dus met eigen nummers en composities? Je stoot je hoofd tegen het ondankbare conservatisme van onze Indische muziek smaak. Conservatief is misschien niet het juiste woord, laten wij zeggen, wij als Indische mensen zijn wat muziek betreft toch meer gebonden aan onze innerlijke gevoelens van melancholie, romantiek, driften, heimwee, en hang naar mooie melodieën en dat tezamen vormt het recept voor een aanvaardbare repertoire keuze als band.

De meeste Indische mensen houden niet van metal, hardrock en alles wat grof is en waar        de melodielijnen en harmonieën niet mooi combineren en het moet in ieder geval een pakkend ritme hebben. Is het daarom dat de oude muziek het zo goed doet? Is het daarom dat de Amerikaanse muziek die wat dat betreft de ingrediënten heeft voor de algemene indo smaak, meer aan populariteit heeft dan bijvoorbeeld de Nederlandstalige muziek, net als de Deutsche schlager muziek? Het is denk ik, ook hier weer een kwestie van aloude Amerikaanse invloed die generaties lang de muzieksmaak bepaalt. Neem nou de Country muziek wat in Amerika zeker een van de belangrijkste muziekstroming is en waar giga veel muziek van te horen is op de algemene zenders in de USA.

Bij de meeste muziekkeuzes van de bands in ons circuit vindt je de songs terug OOK van de huidige artiesten met een (  ) modernere speelwijze, waar je bijvoorbeeld de gitaarvervorming en allerlei invloeden van de hard rock, metal of wat je het ook mag benoemen, terug in vindt. Het geheim ervan is, de wijze van de muziek composities en dat is alles bepalend voor de herkenning wat smaak heet, bij de meeste Indische muziekliefhebbers. Maar ik praat dan ook niet alleen over de Country and Western Music, ook andere muziek ‘from the USA’ heeft in het algemeen aanhang in onze gemeenschap. Maar nu wij het toch hebben over de USA muziek is het misschien wel leuk om een opmerkelijke ontwikkeling te noemen en dat is dat             de belangstelling voor de oorspronkelijke Indonesische muziek toeneemt. Als muzikant merk ik in het circuit dat oude Indonesische composities uit de jaren 50 het ineens goed doen en niet alleen die oude composities, maar ook wat moderne muziek gretig door het publiek wordt geaccepteerd.

Ik hoor vele melodieën die ik herken vanuit mijn jeugd en waar in de tijd van mijn jongere jaren bijna geen band het in het repertoire opnam, behalve dan een Rudi van Dalm en nog enkelen, maar over het algemeen vond je niet zoveel Indonesisch in het repertoire dan heden ten dage. Het lijkt wel of men de connectie zoekt met het land van herkomst en ik moet wel zeggen dat ook de Indonesische muziek sterk beïnvloed is en wordt door het westen en ook weer met name, de Amerikaanse muziek stijl, ik zou bijna oneerbiedig zeggen Indonesian Country Music.

Veel hebben wij denk ik te danken aan ene Tantowi Jaya die het toch maar presteert om in een moslim land Amerikaanse muziek openlijk te promoten en de pure country presenteert in dat land van de islam. Zou ik in Iran, Marokko, en noem maar meer van die landen niet durven doen.

Het is dus helemaal niet zo vreemd dat de echte Indonesische muziek hier door bands in ons circuit in het repertoire wordt genomen, ook ik merk het in mijn eigen groep, en eigenlijk is het zo dat je niet eens meer ZONDER kan, wil je een beetje aansluiting vinden met de danssmaak van het publiek waar je voor speelt. Als ik op Bali ben en ik beluister de daar spelende bandjes dan valt mij direct een ding op, wij hebben het niet van een vreemde want ook daar hoor je over het algemeen mooi klinkende  melodieën, niet te hard, niet te zacht van inhoud maar het is in ieder geval geen stampwerk en geen dreunende of snerpende gitaren waar je de melodie niet eens van kan volgen, je hoort in ieder geval geen gesis, gejoel, geen geram en gebeuk op de elektrische gitaar. Laat ik het proberen te benoemen met: beschaafd muziek maken.

10897280859?profile=originalBibit Rockers, een van de weinige jongere bandjes die er nog zijn

En dan kom ik tot mijn conclusie dat de appel niet ver van de boom blijft vallen. Eigenlijk moet ik het anders zeggen, de jamboe (guave) valt nooit onder de mango boom. Tevens dat er bijna niets is veranderd in al die jaren alleen de moderne artiesten hebben de plaats ingenomen van de oude uit mijn jeugd. Ik stel voor om het vanaf nu Indonesian Rock te benoemen. Onze ‘rockenjagers’ van weleer zijn wat gematigder gaan spelen vanwege de jaartjes die zijn gaan tellen.

Ook deze ‘rockenjager’, want de speeltechniek heeft een steeds belangrijker plaats ingenomen en de brutaliteit van de jeugd waar rebellie een van de ingrediënten was bij het muziek maken is niet meer. Misschien kan ik nu wel voor mezelf zeggen, ik maak nu muziek, maar ach, jongeren vinden mij misschien wel een oude zak zonder pit en denk ik, niet so dan jij ja? Wacht maar jij ja, als jij bent ouder, adoeh jij verandert jouw spelen, let maar op Njoh.

 

Lees verder…

Atasi Sampah, DKI Jajaki Kerjasama dengan Belanda

Atasi Sampah, DKI Jajaki Kerjasama dengan Belanda

REPORTER : ERNA MARTIYANTI | EDITOR : ERIKYANRI MAULANA | SABTU, 19 APRIL 2014 14:10 WIB | DIBACA 702 KALI

wiriatmoko plt sekda

Sampah hingga ini masih menjadi salah satu permasalahan di ibu kota yang belum tertangani dengan baik. Terlebih, dalam satu hari, produksi sampah kota Jakarta bisa mencapai 6.500 ton. Untuk itu, berbagai upaya penanganan sampah pun terus dilakukan Pemprov DKI Jakarta guna mencari solusi atas permasalahan tersebut.

"Mereka minta jaminan kita bisa kasih sampah 2.000 ton per harinya "

Pelaksana Tugas (Plt) Sekretaris Daerah (Sekda) DKI Jakarta, Wiriyatmoko mengungkapkan, saat ini, pihaknya tengah menjajaki kerjasama dengan perusahaan asal Belanda untuk mengatasi sampah di Jakarta. Adapun salah satu syarat yang diminta perusahaan asal negeri kincir angin itu, Pemprov DKI mampu menyuplai sampah sebanyak 2.000 ton per hari. "Mereka minta jaminan kita bisa kasih sampah 2.000 ton per harinya," ujar Moko, sapaan akrabnya, Sabtu (19/4).

Untuk itu, kata Moko, saat ini Dinas Kebersihan DKI Jakarta tengah mengkaji memorandum of understanding (MoU) mengenai kerjasama ini. Pihaknya berharap dalam waktu dekat kerjasama ini bisa direalisasikan karena bisa mengurangi beban sampah di Jakarta. 

Dikatakan Moko, kerjasama ini juga bisa mengurangi tiping fee yang dibayarkan Pemprov DKI Jakarta kepada pihak ketiga di Tempat Pembuangan Sampah Terpadu (TPST) Bantar Gebang, Bekasi. Saat ini, perusahaan asal Belanda tersebut telah memiliki lahan seluas 10 hektare di kawasan Cakung, Jakarta Utara. "Mereka memproduksi bahan bangunan dari sampah," katanya.

Nantinya, hasil bahan bangunan akan menjadi hak perusahan tersebut. Pemprov DKI Jakarta hanya menyuplai sampah, termasuk juga pengangkutannya. Saat ini, camat dan lurah sedang diminta untuk identifikasi tonase sampah di wilayah masing-masing.

"Sampah menurut saya bukan mustahil untuk menjadi sesuatu yang menguntungkan. Seperti ini, sampah bisa jadi bahan bangunan. Kemudian yang sampah organik bisa jadi pupuk," tandas Moko.

====================================================================================

 JAWA Jajaki samenwerking met Nederland

Vuilnis tot heden nog steeds een van de problemen in het budget dat niet correct is verwerkt. Bovendien, in één dag, van de stad Jakarta vuilnis kon de productie bereiken  tot 6.500 ton. Ten einde doen verschillende pogingen in het omgaan met afval houdt provinciale regering van DKI Jakarta om te zoeken naar oplossingen voor deze problemen.
"Ze vroegen om een garantie dat we kunnen houden van de vuilnis 2.000 ton per dag"
Zittende (Plt) regionaal secretaris (Sekda) DKI Jakarta, Wiriyatmoko blijkt, op dit moment, het midden van zijn verkennen samenwerking met bedrijven van Nederland om aan te pakken vuilnisbel in Jakarta. Wat een van de voorwaarden geëist door de land company windmolens, de provinciale regering van DKI was om te kunnen leveren 2.000 ton afval per dag. "Ze vroegen om een garantie dat we kunnen houden van de vuilnis 2.000 ton per dag," zei Moko, groet een nauwe metgezel, zaterdag (19/4).

Ten einde, aan het woord Moko, momenteel het centrale Jakarta hygiëne herzien memorandum van overeenstemming (MoU) inzake samenwerking. Het hopen in de nabije toekomst dat deze samenwerking kan worden gerealiseerd omdat het kan vermindering van de lasten van vuilnis in Jakarta.

Moko zei, deze samenwerking kan ook verminderen tiping vergoeding betaald de provinciale regering van DKI Jakarta aan derden op een stortplaats (TPST) Bantar Gebang, Bekasi. Op dit moment heeft het Nederlandse bedrijf een oppervlakte van 10 hectare in de Cakung, het noorden van Jakarta. "Ze produceren bouwmaterialen van vuilnis," vermeldt hij.

Later, zal het resultaat van de bouwmaterialen van het bedrijf rechten worden. De provinciale regering van DKI Jakarta enige levering van vuilnis, met inbegrip van pengangkutannya. Op dit moment wordt het hoofd en het hoofd verzocht om te identificeren tonnage vuilnis op hun respectieve grondgebied.

"Junk in mijn advies is niet onmogelijk te zijn iets nuttig. Ongewenste uitzien, het kon worden bouwmaterialen. Dan de organisch afval zou mest, "gesloopt Moko.
Lees verder…

Echtgenoot Liesbeth List overleden

Echtgenoot Liesbeth List overleden

De man van Liesbeth List is vrijdag op 64-jarige leeftijd overleden. 

Foto:  ANP

Dat bevestigt de manager van de acht jaar oudere zangeres zaterdag.

Robert Braaksma is deze week getroffen door een hartaanval. Hij wordt volgende week in kleine kring gecremeerd.

De zangeres was sinds de jaren 80 met Braaksma samen. De twee hebben elkaar leren kennen in het toenmalige restaurant van Braaksma, L'Entree in de Reguliersdwarsstraat, dat failliet ging.

Later opende de ondernemer een nieuwe horecagelegenheid genaamd Rentree op de toen nog beruchte Zeedijk in Amsterdam. Het stel werd ouders van de nu 32-jarige Elisah, die naast actrice ook de manager van haar moeder is.

List en Braaksma zorgden er vier jaar geleden voor dat Ramses Shaffy na zijn dood toch nog een gepast graf met mooie gedenksteen kreeg op begraafplaats Zorgvlied in Amsterdam. Zonder hulp van de twee zou daar te weinig geld voor zijn geweest.

Door: Novum/BuzzE

Lees verder…
aenselijke cellijnen en ware

10897284496?profile=original"The Natural Cancer Cell Killer"

Fights kankercellen, verlaagt de bloeddruk, verlaagt bloedsuikerspiegel, 
verhoogt het immuunsysteem en nog veel meer!

De Guyabano boom, haar vruchten, bladeren, stam, schors is een natuurlijke kankercel killer.

Een wetenschappelijk onderzoek gepubliceerd in het Journal of Natural Products in 1996, verklaarde dat een bepaalde verbinding van het zaad is selectief cytotoxisch voor colonadenocarcinoom cellen (HT-29) , waarin het was 10.000 keer de potentie van Adriamycin (de meest gebruikte chemotherapie drug) . 

Bescherm uw immuunsysteem en vermijd dodelijke infecties. Voel me sterker en gezonder in de loop van de behandeling. Boost je energie en het verbeteren van uw kijk op het leven.

De bron van deze informatie is net zo prachtig. 

Uittreksels van de boom kregen: effectief richten en doden kwaadaardige cellen in 12 soorten kanker, waaronder colon-, borst-, prostaat-, long-en pancreaskanker.

Wat meer is, in tegenstelling tot chemotherapie, laboratoriumtests blijkt dat de verbinding gewonnen uit de Guyabano boom selectief jaagt en doodt alleen kankercellen. Het is niet schadelijk voor gezonde cellen! Verschillende delen van de boom waaronder de schors, bladeren, wortels, vruchten en fruit-zaden-zijn eeuwenlang gebruikt door medicijnmannen en indianen in Zuid-Amerika tot hart-en vaatziekten, astma, leverproblemen en artritis te behandelen. De resultaten toonden aan dat Guyabano's "bladeren en stengels werden effectief in het aanvallen en vernietigen van kwaadaardige cellen gevonden.

In veel onafhankelijke laboratoriumtests is gebleken dat Guyabano een potente kanker moordenaar.

Het belangrijkste deel van het rapport is dat Guyabano (Annona Muricata) werd aangetoond dat selectief richten van de kankercellen en laat gezonde cellen onaangetast. Unlike chemotherapie, die zonder onderscheid gericht alle actieve reproduceren cellen (zoals maag en haarcellen), waardoor de vaak verwoestende bijwerkingen van misselijkheid en haaruitval bij kankerpatiënten.

Een studie aan Purdue University ontdekte dat de bladeren van de boom Guyabano gedood kankercellen bij zes menselijke cellijnen en waren bijzonder effectief tegen prostaat-, alvleesklier-en longkanker.

n bijzonder effectief tegen prostaat-, alvleesklier-en longkan
Lees verder…

10897275454?profile=originalZaterdag  31 mei presentatie van "Liefde als ruwe diamant"  in samenwerking met Indisch Platform en Nationaal Comite 4 en 5 mei bij Galerie Korpershoek in Nieuw Leusen zie 

10897283681?profile=original

 

10897232476?profile=originalLiefde als ruwe diamant – Henk Harcksen. De auteur richt zijn blik niet op de schuldvraag,  maar schetst een beeld dat voor veel mensen uit andere culturen die als immigrant of vluchteling in

Nederland zijn terechtgekomen, herkenbaar is. De lezer wordt meegenomen in een relaas die   de schurende relaties van de betrokken families  door alle generaties heen blootlegt. Het verhaal is doorspekt met songteksten en proza. Harcksen beschrijft op indringende wijze hoe het spectrum  van het leven, bezien door zijn zelfgeslepen diamant, opeens uiteen kan spatten. Na een succesvolle en heel erg drukke presentatie in het Veteraneninstituut in Doorn waar het eerste exemplaar aan Peter Berlijn werd overhandigd, vindt er een tweede presentatie plaats in Galerie van Janet Korpershoek in Nieuwleusen (tussen Zwolle en Dedemsvaart) op zaterdag 31 mei a.s. 15.00 uur. Adres: Oosterveen 27,  7711 BN Nieuwleusen.  

 

Sprekers:

Inleiding Silfraire Delhaye, vz IP (indisch Platform)

en   Een Indische familiekroniek vanuit generatieperspectief bekeken Dr.Esther Captain  Senior onderzoeker en projectleider Nationaal Comité 4 en 5 Mei  

 

10897285297?profile=original

10897286481?profile=originalGalerie Korpershoek

Oosterveen 27
7711 BN Nieuwleusen
Tel. 06 - 41 15 08 97
info@galeriekorpershoek.nl   http://www.galeriekorpershoek.nl
 

 

 


Lees verder…

10897285897?profile=originalMinister Schultz zal het masterplan NCICD presenteren, Jakarta new perspective

Video over het Jakarta masterplan dat tot doel heeft om inwoners van Jakarta voor toekomstige overstromingente behoeden.. Deze kust beschermingprogramma is ontwikkeld door een consortium van industrieën in de Nederlandse watersector en gepresenteerd door de Nederlandse overheid. Partners in dit consortium zijn: Witteveen + Bos, Grontmij, RoyalHaskoningDHV, Nederland Water Partnership, KuiperCompagnons, Deltares, Ecorys, UNESCO-IHE.

Mijn taak was om een video te maken:

1. dat verklaart de situatie van Jakarta draden,
2. toont de belangrijkste elementen van het masterplan (NCICD); hoe de uitdagingen kunnen worden omgezet in kansen,
3. hoe dit plan kan versterking van het partnerschap tussen Nederland en Indonesië.

De video - samen met een bidbook - werd gepresenteerd door Minister-president Mark Rutte op de Nederlandse handelsmissie in Indonesië, val 2013. Minister Schultz zal het masterplan NCICD in April 2014 presenteren,  over haar bezoek aan Jakarta.

Lees verder…

Gratis NICC magazine | Jaargang 6, april 2014 |

10897255061?profile=originalGratis NICC magazine |  Jaargang 6,  april    2014 | Oplage: 7000 |  Hoofdredacteur:  Hans Vogelsang

.

Beste lezers, 

Allereerst willen wij namens de redactie en het gehele team van het Nederlands Indisch Cultureel Centrum en de technische staf die de verzending verzorgt u een heel voorspoedig 2014 toewensen met veel geluk en gezondheid.
 
In NICC Magazine onder andere de volgende onderwerpen: 

 

10897284476?profile=originalIn Memoriam Lorraine Bartelds-Schwab  (Dochter van Ferry & Astrid Schwab)

Dit is het februarinummer van NICC Magazine (voorheen Nieuwsbrief), met daarin onder andere de volgende onderwerpen: 

Nog miljoenen tegoed………………….……....2

Het verhaal van Eddy Samson………………………...3

Coverstory: Bloedige Bersiap………….….…………..8

Foto vindt familie….12

Indonesisch kolonialisme?............13

Tropenmuseum wil groots verbouwen...14

Indo Rock (4)……..….15

Krakatau tragedie16

Specerijen van Indonesië……….…………18

Kinderhulp.nl….…..….25

Wonderkamers…..….26

 

 

Rubrieken:   Recept, Korte Berichten, Boekbespreking, Gedicht, Just4kids, Indische Agenda, Advertensi Mini, Column, Pasar Malam Kalender.

  • Wij wensen u weer veel leesplezier 

Om NCC - maandblad te lezen (downloaden) ga naar de rubriek  Indisch Maandblad van www.icm-online.nl

 

                                 >>>>>>>>  NICC MAGAZINE Downloaden                                  >>>>>>>>>             

 

 

Lees verder…

Goed nieuws voor gepensioneerden in Indonesie!

10897283271?profile=originalWijziging van de Wet uitkeringen vervolgingsslachtoffers 1940–1945 in verband met het vervallen van de grondslag naar het inkomen in Indonesisch courant ter goedkeuring aangeboden aan de Eerste - en Tweede Kamer!

 

Goed nieuws voor de gepensioneerden in Indonesie!

 

Met dank aan onze correspondent: De Ruwe Diamant.

Enkele passages uit MEMORIE VAN TOELICHTING

 

 

Algemeen

Aanleiding Op 20 december 2012 heeft de Centrale Raad van Beroep (hierna: CRvB) geoordeeld dat de Pensioen- en Uitkeringsraad (hierna: PUR) bij de vaststelling van de grondslag voor de uitkering op grond van de Wet uitkeringen vervolgingsslachtoffers 1940–1945 (hierna: Wuv) het artikel van deze wet waar de toepassing van de rupiah-grondslag wordt geregeld buiten toepassing had moeten laten, omdat die grondslag een niet te rechtvaardigen onderscheid maakt op grond van nationale afkomst in de zin van artikel 26 van het Internationaal verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (hierna: IVBPR. CRvB 10/4054 WUV R003 91). Met dit wetsvoorstel vervalt de aparte rupiah-grondslag, zodat voor alle uitke-ringsgerechtigden zal worden uitgegaan van de euro-grondslag. Hiermee wordt niet langer onderscheid gemaakt tussen uitkeringsgerechtigden die vervolgd zijn in het voormalige Nederlands-Indië en in Indonesië gevestigd zijn en uitkeringsgerechtigden die elders wonen.

 

Achtergrond van de Wuv en de rupiah-grondslag De Wuv is in 1972 tot stand gekomen om degenen die om redenen van ras, geloof of wereldbeschouwing tijdens de bezetting van Nederland en het voormalige Nederlands-Indië in de periode 1940–1945 zijn vervolgd, in staat te stellen te kunnen voortleven overeenkomstig het levenspeil waarop zij leefden vóór de materiële gevolgen van de vervolging tot uiting kwamen. Wegens de medische (veelal psychische gevolgen) van de vervolging werden deze oorlogsslachtoffers als een bijzondere groep beschouwd waarvoor een bijzondere solidariteitsplicht bestaat. De Wuv biedt daarom een maandelijkse inkomensaanvullende uitkering die een individueel vastgesteld inkomen garandeert. Deze uitkering is geen vergoeding voor gemiste kansen of verloren bezittingen en is geen smartengeld voor ondergaan leed, maar een financiële ondersteuning voor vervolgingsslachtoffers.

 

Financiële gevolgen

Op de peildatum van 1 januari 2013 waren er 521 in Indonesië wonende cliënten waarbij als gevolg van dit wetsvoorstel de naar rupiah-grondslag berekende uitkering moet worden herberekend naar de euro-grondslag. De PUR/SVB heeft in de uitvoeringstoets aangegeven dat, uitgaande van een gemiddelde grondslag, de structurele extra programma-uitgaven voor de Wuv 7,6 mln. zullen bedragen. Ten aanzien van de programma-uitgaven wordt door de PUR/SVB aangegeven dat deze voor de komende jaren een sterk dalende trend te zien zullen geven. De afname van het bestand in Indonesië wonende cliënten is de afgelopen jaren minimaal 10% per jaar geweest. Tevens is er sprake van een sterke wijziging in de vorm van de aanspraken op de Wuv: van uitkeringen voor de vervolgden zelf naar de (lagere) nabestaandenuit-keringen.

 

 

Artikel III

Artikel III bepaalt dat dit wetsvoorstel, indien verheven tot wet, in werking treedt met ingang van de dag na de datum van uitgifte van het Staatsblad waarin zij wordt geplaatst en terugwerkt tot en met 20 december 2012. In het algemene deel van deze toelichting is reeds aangegeven dat voor een dergelijke terugwerkende kracht bijzondere redenen bestaan.

De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, M.J. van Rijn

 

 

 

VOLLEDIGE PFD IS HIER TE LOADEN  HIER

of

https://storage.ning.com/topology/rest/1.0/file/get/10897283294?profile=original

Lees verder…

Oostindisch Kampsyndroom van Kousbroek

10897249257?profile=originalOostindisch Kampsyndroom van Kousbroek

Besproken door Pjotr.X.Siccama – deel 13

 

‘’Azië voor de Aziaten”” schreef Bart van Poelgeest in het NRC Handelsblad ( 01.1989)

Kousbroek schrijft dat van Poelgeest bedoelde:’”Azié voor Japan’’. In dat artikel citeerde van Poelgeet de uitspraken van de ex Japanse-minister Okunó., waarin deze Okuno zich ‘’poogde voor te stellen of de Japaners tijdens de oorlog in Azië nooit iets hadden misdaan en in feite alleen maar werden gedreven door idealistische motieven’’

En vervolgt van Poelgeest dat’’ deze uispraken niet verschillen van de Japanse propaganda voor de’’Groot Aziatische Welvaartsfeer’’.

Beroepen op die uitspraken zijn door het Tokyo Tribunaal nooit geaccepteerd als rechtvaardiging van de Japanse agressie.

Zoals we weten had een van de leden van het Tokyo Tribunaal te weten de Indiase rechter Pal (ongetwijfeld tot onsteltenis van de leden van het Tribunaal), vijspraak verzocht voor de betrokken Japanse misdadigers. – Dan citeert Kousbroek van Poelgeest over deze rechter Pal: citaat’’..moest een ongeloofwaardige poging doen de Japanse oorlogsmisdaden te bagatelliseren om niet in de knoop te raken met zijn onwrikbare overtuiging dat Japan he beste had voorgehad met de onderworpen volken’’ (in Azië) einde citaaat.

 

Dat vond Kousbroek niet eerlijk tegenover de rechter Pal en vroeg zich in de eerste plaats af wat van Poelgeest ermee wil bewijzen. En zegt hierover dat Pal niet altijd uitmuntte (wat de Fransen noemen: de la suite dans les idees ( letterlijk: het verloop/gevolg in de gedachtengang- of de puntjes op de ‘’I’’ zetten in de motiveringen van discours)

Maar dat hij de Japanse misdaden niet had gebagatelliseerd. gelukkig maar... Pal s argumenten tijdens het proces ging namelijk niet minder dan bewijzen

of op zn minst aanwijzingen te vinden die Hirohito konden belasten (dus  opdracht van hogerhand). Een vergelijkende verwijzing naar Nazi Duitsland was het niet en was ook geen onderdeel van een stelselmatig systeem en kan die hogerhand daarom ook niet worden veroordeeld.

Van Poelgeest wil in zijn artikel aantonen dat Japan uit eigen belang de helft van Azië wil annexeren onder het voorwendsel van een’’Groot Aziatische Welvaartsfeer’’. Een grote leugen natuurlijk en daar heeft van Poelgeest een serieus punt : Japan had zonder twijfel een dubbele agenda. Welk Aziatisch land had toen het idee (of vermoeden) van de dubbele bedoeling van de Japanners? Geen een; de buurlanden waren immers beschaafde naties en te goeder trouw!

Nog een argument van rechter Pal over de uitspraak dat hij overtuigd was dat Japan ‘’de beste bedoelingen had met de onderworpen volken in Azië’’. Nogmaals een leugen van de Japanners en wel om de volgende redenen:

.Wanneer Japan toch zo zeer begaan was met het lot van haar Aziatische buren, val je de buren niet aan en al helemaal niet zonder (oorlogs(verklaring); (overigens het Westen: de VS werd zonder oorlogsverklaring ook aangevallen- in Japans ogen waren de VS dé grootste vijandelijke mogendheid) en de buren successievelijk horig maakt. Waar zijn de goede bedoelingen? Japan kon toch ook op andere manieren toenadering zoeken met haar buren, (economisch/cultureel en politiek)  Maar die weg is een te lange.- daar had Japan geen tijd voor blijkbaar.

10897282252?profile=originalfoto / Prof.Röling – rechter Tokyo Tribunaal

De aanval van Japan op Pearl Harbour was een zekere wraak (aanleiding tot de WOII) op de wapen en olie embargo van de VS voor Japan, nadat de slachting door Japan bekend werd van Chinese burgers in Nanking en Shanghai in 1937/38 die er had plaatsgevonden, en de VS haar visie op de Japanse politiek totaal had gewijzigd.

De argumenten van rechter Pal waren, dient te worden begrepen dat het ook niet geheel vrij van – weliswaar zeer begrijpelijk - (formuleer ik voorzichtig) vooringenomenheid  en ressentiment (hij was per slot een Indiër en 

 10897282089?profile=original

 

 ‘’onderdaan’’ van het Britse Rijk) en vond, dat wanneer Japan schuldig is aan een veroveringsoorlog (mijn

cursivering) in Azië, dan waren de westerse koloniale mogendheden dat ook. In die positie sloot hij zich zelfs aan bij het argument van de verdediging. Een hele consternatie bij de overige internationale rechters tijdens het Tokyo proces. Ziedaar Pal s dissenting10897282675?profile=original 

Opinion. De in het proces genoemde ‘’the supreme crime’ (in de formulering: misdrijf tegen de vrede en de strafbaarstelling van aggressieve oorlog.) komt derhalve neer op het bevriezen van de status quo van de koloniale status.

Het is begrijpelijk van Pal, niet alleen als lid en rechter van het tribunaal maar ook als burger van een land als India  dat in die tijd nog door een westerse mogendheid werd bestuurd.(gekoloniseerd en dus bezet)

Immers hij zal dagelijks zijn geconfronteerd met onafhankelijkheidsideeen en verlangens en niet alleen in India.

De Nederlandse rechter bij het tribunaal Mr.Röling had de rechter Pal goed begrepen en had zelfs  enige begrip voor zijn opinion. In een interview (NRC Handelsblad 8-1980) vertelde Röling Citaat ‘’..dat de Aziatische bevolking voor het merendeel het de Japanners niet kwalijk nam dat ze een oorlog begonnen om de Europeanen uit Azië te verdrijven.

En de leus Azié voor de Aziaten was voor de Aziaten een heel begrijpelijke leuze’’einde citaat.

 Maar natuurlijk is de gemeenschappelijke ‘’vijand’’ wederom ‘’het westen of de Europeanen’’ en dat werd door Japan de buurlanden constant voorgehouden en in hun propaganda s uitgemolken. Dat gaf Japan alle instrumenten in de hand om als Aziatische superstaat te opereren. De massa volgt dit soort propagandaleuzen gewillig en zeker als het om een collectief ideaal gaat. De gevolgen van de goede trouw van de Japanse buurlanden werd beloond met het grote bedrog in hun leven.


Citaat:’’Met de jaren zijn wij er toe gekomen instinctief (!) de superioriteit van de blanken te erkennen, en de Chinesen en andere volken uit het Zuiden te minachten. Als we dat doen kunnen we onszelf net zo goed weggooien.’’ Einde citaat.

Diepte de schrijver op uit een Japans instructieboekje.

 

Er dan volgen nog meerdere van dergelijke onzinnige versen, waaruit kan worden afgeleid dat het met de Aziatische Welvaartsfeer die Japan haar Aziatische buurlanden met die leuze lokt met een grote pot zout dient te worden genomen.

De door rechter Pal vededigde Japanse human ideal is met deze vastselling geheel aan gort geslagen.

Of de Indiase rechter Pal en trouwens de overige rechters van het Tribunaal dergelijke geschriften c.q. instructies/convocaties in handen hadden gehad is maar de vraag.

 

Indien Pal wel op de hoogte was van het bestaan van deze instructies, dan was het buitengewoon naïf van de man en onderstreept  bovendien zijn precoccupaties jegens de (de huidige status (quo) van de kolonieën die niet eeuwig konden voortduren) koloniale mogendheden sterk.

Waar blijven dan toch de zo goed bedoelingen die Japan met Azië (e.a.) voor had?

De grootste leugen en groot verraad van Japan aan zijn directe buren en aan de Wereld.

 

Maar Pal s bevooroordeeldheid ligt nog fundamenteel gevoeliger dan we dachten. Was het niet de Indiase groep waar hij ook toe behoorde die Japan zo bewonderde, omdat dat het enige land is dat tegen ‘’het westen’’ durfde op te nemen?

 

Het deed me denken aan een herdenking die de schrijver in Utrecht had bijgewoond en er tot in de bijzonderheden over schrijft over een herdenkingsrede door Professor N. Beets.

Deze spreker, ( Kousbroek);’’.. hield zijn toehoorders voor..’’ citaat Beets:’’ ..moesten verwerken dat ze geconfronteerd werden met een niet-westerse agressor’’ (einde citaat)

Kousbroek vroeg zich, zeer begrijpelijk, of dat erger is dan een westerse aggressor. In andere toespraken sprak hij over  ‘’oosterse-agressors’’.

Wanneer in dit land tijdens de (IIWO) oorlogsherdenkingen toespraken worden gehouden, dan spreekt men bijvoorbeeld wel van ‘’onze ooster buren’’, maar voor de Japanners geldt dat opeens niet. – Inderdaad een merkwaardig vergelijk. Een niet-westerse aggressor wordt hiermee ‘’niet blank’’ bedoeld en moet worden begrepen in een raciale context.

 

Zowel Pal als de anti koloniale (verwoed lid van de uiterst linker vleugel van de Socialistische Partij in India vóor de 2e WOII) Indiase Bose, worden tot op heden in sommige kringen in Japan bewonderd voor hun moed en uitspraken (Pal-tijdens he Tokyo Tribunaal)

Er bestaat zelfs een klein herdenkingsmonument voor R.Pal in Japan. Kousbroeks constatering van de diepgewortelde wrok van rechter Pal en zijn geestelijke medestander Bose jegens de Britse overheersing in India en elders in de Wereld, heeft het beginsel van universeel Recht (en rechtvaardigheid in juist deze gevallen) terecht haar aandacht gevraagd op het Wereldpodium. Het is begrijpelijk van Pal om de internationale rechters op te wijzen dat er geen superieure (koloniale) of andere mogendheden bestaan en dat er om die reden (daarom ook) de (koloniale) status quo diende te worden bevroren en het tribunaal tot herbezinning moest komen om het evenwicht te vinden voor een zuiver oordeel.

 

Pjotr.X.Siccama

10897282496?profile=original

1

Sundra Ch.Bose -

 

Wordt vervolgd

Lees verder…

Project de Indische Toren

10897281460?profile=originalIndische Toren

Indische Toren in de Indische Buurt in Almere-Buiten

Betaalbaar wonen in een 2 of 3-kamer appartement in Almere-Buiten? Ideaal voor starters en senioren! 

Op loopafstand van het winkelcentrum, bus- en treinverbinding, zorgvoorzieningen en sportfaciliteiten. 

De appartementen van ca. 50m2 hebben een balkon of tuin, gemeenschappelijke berging en parkeerplaatsen aan de achterzijde en zijkant van het gebouw. 

Start van de bouw is gepland medio september 2014. 

Voor € 99.500,- v.o.n. is dit al mogelijk! 

Inschrijfformulier
Download het inschrijfformulier. U kunt het formulier uitprinten en invullen. Verstuur het formulier per post, of scan het in en verstuur het per e-mail. 

Kom vrijblijvend een kijkje nemen op de bouwlocatie. Adres: hoek De Evenaar/Menadostraat (t.o. de Regenboogbuurt). 
Of maak een afspraak met de NBP Makelaardij, tel. 036 5244573 of 06 46415767

Lees verder…

Herinneringen aan... Een confrontatie

Herinneringen aan... Een confrontatie

Door Paul Baro (1941)

Nadat Nederland de Indonesische archipel in 1949 had overgedragen aan het Indonesische gezag groeide de agressie tegen Nederlanders. De agressie kende geen leeftijdsgrenzen en was ook voor Indo’s zeer voelbaar.

In 1954 was ik met nog drie andere vriendjes van de 7e klas lagere school naar de 1e klas van de Concordante HBS, gelegen aan Getengkali in Surabaya gegaan. Een van hen was Jan Blom, een totok (blanke) jongen die ergens in Gubeng woonde. Jan was sterk en bepaald niet bang uitgevallen.

Op een dag kwam Jan nogal verhit op school. Hij stalde zijn fiets en vertelde ons dat hij onderweg ruzie had gekregen met een paar Indonesische jongens. Hij had de Indonesiërs wat te lang naar hun zin aangekeken en dat was voor hen voldoende om ruzie te maken. Jan, die zich niet snel liet intimideren, gaf na vervelende opmerkingen van de Indonesiërs natuurlijk een gevat antwoord waarna de zaak escaleerde. Nadat de heren elkaar al fietsend een paar klappen hadden uitgedeeld fietsten de twee Indonesiërs weg met het dreigement dat ze Jan na school wel wisten te vinden. 

En passant vertelde Jan ons dat hij een van de tegenstanders waarschijnlijk een blauwoog had bezorgd. Nou, dat zat dan wel goed vonden we. ‘Wees maar gerust Jan’, zei ik stoer, ‘straks fiets ik wel met je mee naar huis.’ Een ander vriendje, een Indische jongen wiens naam ik vergeten ben, liet zich niet onbetuigd en beloofde ook mee te fietsen. Voor ons was hiermee de kous af.

Het eerste lesuur kregen we gym en dat werd  baseball op het voorterrein van de school. De persoon die de bal over het hek kon slaan, kreeg een ijsje beloofde de heer Krentz, onze gymleraar. Helaas, die ochtend lukte het niemand om de bal over het hek te krijgen. De dag verliep verder zonder bijzonderheden en wij waren het incident van Jan eigenlijk al helemaal vergeten toen de bel om naar huis te gaan ging. We liepen gedrieën naar de fietsenstalling. Onderweg viel ons meteen op dat aan de straatzijde van het hek tientallen Indonesische jongens stonden te wachten. Dat was natuurlijk niet zo best. We besloten toch om de meute tegemoet te treden en geen vrees te tonen. 

Volgens mij hadden we op dat moment geen idee welke risico’s ons buiten het hek wachtten. Halverwege het voorterrein kwam een viertal Indonesische jongens ons al tegemoet. Vlak voor ons bleven ze staan. Een van de jongens had een blauwoog constateerden wij met leedvermaak. ‘Iki jo arek e?’ (is dit die jongen) vroeg de grootste van het viertal in het Javaans aan ‘blauwoog’. ‘Blauwoog’ knikte met een verbeten gezicht. Toen richtte de grootste zich tot ons met de mededeling dat wanneer we het waagden om buiten het hek te komen wij zouden kennismaken met de kracht van de Republiek Indonesia. ‘Terus apa?’(en wat dan nog) provoceerde ik. ‘Nou, dan worden jullie een kopje kleiner gemaakt’, dreigde de grootste in het Indonesisch. Vervolgens keerde het viertal terug naar de meute. 

Nu de omvang van het probleem langzaam tot ons doordrong liepen we terug naar onze klas voor overleg. Zo ver kwamen we niet, want de directeur, de heer Radstaeke, kwam ons tegemoet en vroeg wat er aan de hand was. Wij stelden hem op de hoogte van de situatie en verwachtten eigenlijk een uitbrander te krijgen. Maar nee, Radstaeke zei ons op nadere instructies te wachten. Niet lang daarna kwam inspecteur Bijl, een bekend politiefunctionaris, op school met een politieauto. Wij moesten in de auto plaatsnemen waarna we door de heer Bijl thuis werden gebracht. Onze ouders informeerde hij over het voorval.
De dagen erna werden we voor de zekerheid met de auto gebracht en gehaald. Het incident had voor ons gelukkig geen verdere gevolgen gehad.  

Lees verder…

De naam van het schip

10897283474?profile=originalDe naam van het schip

Elke keer als ik de trap op loop van het hoofdgebouw van Bronbeek naar onze publiekspresentatie 'Verhaal van Indië' sta ik altijd even stil en kijk ik een beetje met weemoed maar gebiologeerd naar de geprojecteerde beelden van de Javazee. De beelden symboliseren de terugkeer per schip naar Nederland  van vele lotgenoten die na de onafhankelijkheidsverklaring van Nederlands Indië naar Nederland al of niet terugkeerden. Heel vaag komen dan mijn herinneren terug aan die reis en dat ik als driejarig jongetje mijn ouders regelmatig tot wanhoop bracht, omdat ik weer eens uit het kinderverblijf was ontsnapt en op speurtocht over het schip zwierf. En elke keer neem ik me voor om nu eens goed uit te gaan zoeken wat de naam van het schip was en wie mijn medepassagiers waren.

Natuurlijk had ik dat later aan mijn ouders moeten vragen, maar over Indië werd er bij ons niet gepraat. Niets hoorde ik van mijn vader over de verschrikkingen en ondraaglijke jaren tijdens zijn dwangarbeid aan de Birmaspoorweg en vertwijfeld vraag ik mij nu af waarom ik er dan ook niet op aangedrongen heb om een meer inhoudelijk antwoord te krijgen als mijn vragen met algemeenheden werden afgedaan. Slechts een keer toen mijn kinderen zich verslikten en een vies gezicht trokken bij het eten van sambal, gaf hij aan dat sambal door de vitamine C zijn leven had gered in het Japanse kamp en dat hij extra sambal verzamelde door het te ruilen tegen zijn Lemmy Caution boekjes.

Wel hoorde ik de mooie verhalen over het mooie huis, het zitten op de porch en de geur van verbrand vlees van de satékarretjes op straat. Het klonk als een paradijs, maar nooit zijn we gezamenlijk terug geweest. Mijn eerste echte kennismaking met mijn geboorteland was pas in 2006, toen ik als Commandant Zeestrijdkrachten voor een 5 daags bezoek was uitgenodigd door mijn counterpart de Chief Navy van de Indonesische Marine. Vreemd genoeg zat ik nooit aan boord van een van onze schepen die toch regelmatig Indonesië aandeden. Hoewel ik eigenlijk alleen een soort geurherkenning had, voelde ik mij er onmiddellijk thuis en nam daarna met open armen de uitnodiging aan om lid van het bestuur van het Indisch Herinneringscentrum te worden.

Met mijn zoektocht naar de naam van het schip word ik binnenkort door het Indisch Herinneringscentrum geholpen, aangezien het bestuur voornemens is in zaal 6 van het 'Verhaal van Indie' een zoekmogelijkheid te plaatsen die het mogelijk maakt om de namen van de schepen en haar opvarende repatrianten op een eenvoudige wijze terug te kunnen vinden. Ik kijk er naar uit!

www.indischherinneringscentrum.nl" width="112" height="167" />
Jan Willem Kelder

Lees verder…

IHC - Stichting Herdenking 15 augustus 1945 en Indisch Herinneringscentrum sluiten convenant

10897280887?profile=originalStichting Herdenking 15 augustus 1945 en Indisch Herinneringscentrum sluiten convenant

Het Indisch Herinneringscentrum(IHC) en de Stichting Herdenking 15 augustus 1945 (Stichting Herdenking) gaan als partners samenwerken bij de invulling van het programma van de Nationale Indiëherdenking op 15 augustus en in een nieuw te ontwikkelen jaarprogrammering van gezamenlijke activiteiten. De Stichting Herdenking en het Indisch Herinneringscentrum willen met deze inhoudelijke samenwerking een breder en jonger publiek aanspreken.

Sinds 1 februari 2014 voert de Stichting Herdenking haar secretariaat vanaf het kantoor van het Indisch Herinneringscentrum op landgoed Bronbeek in Arnhem. De afspraken zijn vastgelegd in een convenant tussen beide partijen. De samenwerking wordt mede mogelijk gemaakt door het Vfonds en de BankGiro Loterij.

Het Indisch Herinneringscentrum, een van de vier nationale herinneringscentra van de Tweede Wereldoorlog, is als professionele organisatie actief op het terrein van herdenken en herinneren van de oorlogsslachtoffers van WO II in Zuidoost-Azië en van het dekolonisatieproces. Met onder meer publieksbijeenkomsten, educatieve activiteiten en – projecten brengt het IHC deze geschiedenis onder de aandacht.
 
De Stichting Herdenking organiseert de jaarlijkse Nationale Herdenking bij het Indisch Monument in Den Haag. Op 15 augustus herdenkt Nederland de capitulatie van Japan, waarmee in 1945 de Tweede Wereldoorlog voor het Koninkrijk der Nederlanden definitief ten einde kwam. Bij de plechtigheid worden alle slachtoffers herdacht van de Japanse onderdrukking in Zuidoost-Azië gedurende de Tweede Wereldoorlog. 

Lees verder…

wereldexpress.nl is online

10897282495?profile=originalwereldexpress.nl is online

Wereldexpress.nl is beschikbaar met daarop alle informatie over de nieuwe, reizende tentoonstelling van het Indisch Herinneringscentrum. De buitenkant is inmiddels klaar. De werkzaamheden voor de binnenkant zijn in volle gang. Opwww.wereldexpress.nl laat het Indisch Herinneringscentrum de voortgang in woord en beeld zien. Op de eerste foto's (door Viny Touch) is te zien hoe er van een bestaande trailer een nieuwe buitenkant wordt gemaakt.

Vorige week heeft de Wereld Express zijn eerste ritje over de weg gemaakt. Bekijk hierde korte roadmovie (45 sec., door Laura Hospes) die daarvan is gemaakt.

De Wereld Express is een interactieve tentoonstelling over anders-zijn en jezelf zijn anno nu tegen de achtergrond van de Indische geschiedenis. Het Indisch Herinneringscentrum ontwikkelt de Wereld Express in samenwerking met de Stichting Vredeseducatie Utrecht, Hayo van Gemerden Vormgeving en Productie en reclamebureau Reprovinci.

Dit project komt tot stand met financiële steun van het Nationaal Comité 4 en 5 mei, het vfonds, het SNS REAAL Fonds en het VSBfonds.

10897282883?profile=original

Lees verder…

Indisch Herinneringscentrum krijgt bijzondere leerstoel

Het Indisch Herinneringscentrum vestigt een bijzondere leerstoel Koloniale en postkoloniale literatuur- en cultuurgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam (UvA) in de Faculteit der Geesteswetenschappen. 
De bijzondere leerstoel richt zich op de postkoloniale herinneringscultuur in de naoorlogse periode. Het accent ligt op de dynamiek van de herinnering en de invloed hierop van migratie, repatriëring en globalisering. Onderzoek en onderwijs moeten bijdragen aan een beter begrip van de betekenis van het koloniale verleden voor de samenleving van vandaag en morgen.

De invulling van de bijzondere leerstoel sluit aan bij het doel van de initiatiefnemer. Het Indisch Herinneringscentrum wil de herinnering levend houden aan de gebeurtenissen tijdens en na de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië en aan de gevolgen daarvan voor de Indische gemeenschap. Om niet te vergeten. En om actuele gebeurtenissen, ontwikkelingen en personen beter te kunnen begrijpen.

De werving van een bijzonder hoogleraar voor deze leerstoel is inmiddels gestart. Deze wordt benoemd voor een periode van vijf jaar. Meer informatie over de vacature is te vinden op de website van de UvA.

http://www.uva.nl/over-de-uva/werken-bij-de-uva/vacatures/item/14-0...

Lees verder…

10897278852?profile=original

Binnenkort komt ons boek uit - geen Indisch boek, gewoon een kijkje in mijn leven 1989 - 1999 met bizarre onthullingen! 


Ellen Hauwert, Henk Harcksen, Lizzy Hardy en Astrid, mijn vrouw, inspireerden mij  -   maar in het bijzonder mijn dochter Avril Lorraine die veel te vroeg heen is gegaan  op haar 45 ste. Zij was het die Mischa aan ons gaf.  - om toch dit boek uit te brengen dat al vanaf 2000 stoffig aan het worden was in de boekenkast van mijn werkkamer.  

Hoe belangrijk de viervoeter is voor ons, dat blijkt wel weer:
Bill en Hillary Clinton, Barack Obama en First lady, prinses Beatrix en Poetin hebben ook zo’n viervoeter die hen als spindoctor, adviseur en vertrouweling bijstaat. Zij weer als een Martin Gaus hun viervoeter willen vertroetelen of als hun eigen kind. 

Politicus Jan Ter Louw is ons reeds voorgegaan met uitbrengen van het boek over zijn viervoeter, ergens na 2001, maar ons manuscript lag er eerder.

Uit ons leven gegrepen en  speelde zich af de periode  1989 – 1999, en

als bevoorrecht mens dit te mogen meemaken.

Het moment dat de wereld aan de vooravond stond van grote innovatieve veranderingen (hervormingen) met een dynamiek van turbulente ontwikkelingen, die mondiale wereldse afstanden overbruggen en doen veranderen, niets is vergankelijker dan deze veranderingen. De voorbode van de globalisering, millennium, de Euro en de  creatieve boekhouding - mallisfestaties  met cijfers-  die tot de kredietcrisis leiden.

Met vele onthullingen en een kijkje in ons leven.

Blikken wij met veel genoegen terug op dit leven, en de vele ontmoetingen van beroemdheden en belangrijke mensen dat al begon in mijn jonge leven met o.a. de  beide presidenten van de republiek Indonesia Soekarno en Soeharto. De laatst genoemde zelfs thuis in Voorburg. Uiteraard laten wij die ontmoetingen de revue passeren. 

Deze confrontaties gingen verder in mijn carrière / mijn bedrijfsontwikkelingen; Serge en Marcel Dassault die een belangrijk rol speelde voor het Nederlandse bankwezen. Later bij de Internationale ontwikkelingen van onze onderneming waar de Multinationals als onze klanten konden beschouwen o.a.: Heineken, HoogovensGroep, Cocal Cola, Nikon, AG (Locheed Comapny) en de vele andere Geo 's die wij assisteren bij de Internationale implementaties zodat deze wereldwijd in staat waren hun vestigingen te beheren / te controleren, die zich in Amsterdam en Amstelveen vestigden.  Bill Gates niet te vergeten op Scala Group Conferentie in Nacka (zweden)  die persoonlijk de hand schudde. 


Dit boek is opgedragen aan Mischa. Mischa is een viervoeter, werd op 8 februari 1989 aan de boulevard geboren in een appartement in Harderwijk. Mischa kwam onverwachts op ons pad via mijn overleden dochter Avril Lorraine, R.I.P. 18-10-1968 / 11-12-2013. Haar  hond Sharon kreeg een pup die later Mischa werd vernoemd.

 

De leeswijzer.

Om u als lezer niet in verwarring te brengen kent het boek drie verhaallijnen die door elkaar heen lopen. Om die verhalen weer op chronisch volgorde te plaatsen wordt die verbinding gelegd door de figuur  Mischa,  onze viervoeter.

Mischa legt de verbindingen naar  - en in wisselwerking met gebeurtenissen in ons dagelijks leven. Het leven  waar privé leven en werk aan de orde komt.  Het werk weer die unieke momenten kent, en soms naar de unieke momenten worden teruggeblikt. De afbeeldingen en foto’s  weer leiden een eigen leven wel in de tijdgeest die zich toen afspeelde.  

Met de cursieve tekst wordt er uitstapjes (flashbacks) gemaakt met de gebeurtenissen die vaak om de bedrijfsactiviteiten gaat in relatie tot ontwikkelingen die zich toen de samenleving afspeelden van Astrid en mij, er wordt zelfs teruggeblikt naar die hoogtepunten in 1980.

Uiteraard laat ik U niet in het ongewisse daarom de Epiloog, waar Mr. Google van het Internet een kijkje geeft wat er nu anno 2014 allemaal van deze zaken en ontwikkelingen zijn geworden.

Wij wensen  U veel lees – en kijk plezier toe.

U kunt zich nu al intekenen via schwab.hardy@kabelfoon.nl 

Het boek omvat 400 pagina's met vele foto's en afbeeldingen ;  De uitgever bepaald de prijs. Gezien de omvang van het boek zijn de verzendkosten bekend € 6,75.     Het boek komt uit rond 21 april  uit en is te bestellen bij mij uitgever www.Calbona.nl of via bestel@icm-online.nl

 

 

Lees verder…

Blog Topics by Tags

Monthly Archives