Blog 2.0

Lezen aub !

 

Het gaat mij aan het hart hoe ICM in beeld wordt gebracht enerzijds,  en anderzijds de vele waarderingen.  Mijn doel nu is om te belichten wie ICM is en wat ICM betekent voor de Indische gemeenschap.  Toen ik mijn onderneming Fastware had verkocht  (1999) ontstond bij mij de behoefte aan iets nieuws waar wat kan betekenen voor een gemeenschap,  Net als de onderneming Fastware veel betekende voor de bedrijven. 

Mijn r.i.p vrouw Astrid oppperde :"  Fer, wat denk je van Indische Krant, je kunt hier al je kennis uit Fastware putten, maar nu voor de Indische Gemeenschap".

Wij hadden beiden altijd al een oogje op het reilen  en zijlen van hoe leeft de Indo toch in Nederland.  Beiden hebben een periode traktaat meegemaakt daar en later hier Dit was gedurende mijn werkzame leven een doorn in mijn ogen.  Ik kan niet tegen onrecht.  Wat de overheid heeft gedaan is ons van onze rechten ontnomen  ofwel voor een mooi woord "Ontrechting" .

 

Zo gesproken en zo ontstond  onze visie en missie   voor het ICM.

Gezien mijn achtergrond moest gelijk iets ICT zijn, het werd een Indische krant op internet.    Eerst proefdraaien, in 1999 kon deze in productie.  Waren de eersten, en al heel snel verzamelden andere Indisch organisaties  om zich bij ICM aan te sluiten;  Het Indisch Platform (IP), NINES, Bersiap, en op een rij de Pasar Malam.  De Pasar Malams was een welkome gelegenheid om deze jonge krant aan de pasar-publiek te presenteren. Des te groter werden de lezers van ICM.

 

Waar staat ICM in de Nederlandse samenleving?

ICM was de enige krant die over de Indische wereld ging in Nederland. Als media verwierf   ICM media  macht.  Met deze krachten kon ICM zich wapenen tegen de overheid om  nog beter samen te werken.  Immers de Overheid zat met dit vraagstuk :  " Wie zijn die Indische eigenlijk,   toch! "  verscheen in verslag van de Tweede Kamer in 2001.

ICM Visie om een krant te zijn die beeld geeft hoe de Indo in Nederland leeft.  Later heeft de overheid assistentie gevraagd bij inrichten projecten Gebaar, ICM hiervoor het plan schreef.  Vervolgens inrichten Indisch Huis in Den Haag, verhuizing naar Bronbeek met de implementatie. 

 

De minder leuke zaken,   

de Indische Pijntjes, waar het Indisch Platform  (IP) verzocht of ICM wilde ondersteunen.   IP had ruim 29 Indische stichtingen onder zich o.a. St. Yes,  die werkelijk al 50 jaar alleen werd gedoneerd en zich achter het IP verschool.  Met veel geld, dat ze zelf niets deed, onbegrijpelijk met de steun van de Indo's.

ICM startte de zaak tegen de overheid :  Voor erkenning, excuses, en compensatie (Doel was Traktaat van Wassenaar).   Dus voor iedereen.  Nadat ICM de 10.000 handtekeningen overdroeg met het mandaat Compensatie voor iedereen, werd deze gekaapt  en veranderd in Backpay en Knil  ofwel de ambtenaren.  Achter de schermen heeft ICM  alles nog de regie gepakt dat gewenste resultaat leidde. 1100 man ontvingen 25.000 per persoon.

ICM distantieerde zich van het IP en begon het projact ACTW-66,   rest van het verhaal kent u.

 

ICM heeft zich gedistantieerd van alle Indische Stichtingen die via het IP subsidies ontvangen,  hiervan onderscheidt ICM. ICM als media (krant) heeft zich gemanifesteerd binnen politiek en overheid,

 

Mooi zondag,

Ferry SChwb sr.