|
|||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||
|
Familiebedrijf Go-Tan kondigt partnership met SOS Kinderdorpen aan op Nationale Broer en Zus dag
KESTEREN – Go-Tan gaat de samenwerking aan met SOS Kinderdorpen en wordt lid van het Families voor Families-netwerk. De gebroeders ‘Go’ staan aan het roer van dit familiebedrijf en weten als geen ander wat de kracht van familie kan betekenen.
Go-Tan heeft al veel langer banden met SOS Kinderdorpen. Het familiebedrijf heeft in het verleden verschillende keren in een actie samengewerkt, maar gaat nu een vaste partnership aan om de samenwerking te verbreden. SOS Kinderdorpen streeft ernaar om kinderen een veilige en liefdevolle basis te bieden, zodat ieder kind opgroeit met liefde. Want één op de tien kinderen wereldwijd groeit op zonder familie. Dankzij deze samenwerking creëert Go-Tan samen met SOS Kinderdorpen meer mogelijkheden om alle kinderen een liefdevolle familiebasis aan te bieden.
Han Go, Creatief Directeur Go-Tan: ‘’De samenwerking was voor ons een logisch vervolg, gezien onze historie met SOS Kinderdorpen. Vanuit vroeger speelt lekker eten een heel belangrijke rol binnen onze familie. Dat is voor ons de manier om mooie momenten te beleven met de mensen om je heen. Deze gezamenlijke momenten met familie zijn voor ons één van de meest waardevolle ‘bezittingen’ in het leven! Met deze familiewaarden onderschrijven we vanzelfsprekend de visie van SOS Kinderdorpen, want ieder kind zou het gevoel moeten kunnen ervaren van samen lekker eten!” aldus Han Go.
Noot voor de redactie
Voor meer informatie en/of beeldmateriaal kunt u contact opnemen met Simone Meesters via:
T | 0488 48 71 00 E | s.meesters@go-tan.nl
Go-Tan B.V.
Spoorstraat 57
4041 CL KESTEREN
Tel 0488 48 71 00
Internering van Indische jongens vanwege hun Duitse achternaam
Het noodlot van de Duitse Indo’s
door Werner Stauder
Op 10 mei 1940, toen Tjarda van Starkenborgh, de gouverneur-generaal van Nederlands-Indië te Batavia op de hoogte was gebracht van de Duitse inval in Nederland werd door de radio het codewoord ‘Berlijn’ uitgezonden. Dit was het sein voor de bestuursambtenaren in de gehele Indische archipel om alle personen van Duitse afkomst alsmede sympathisanten van Duitsland te arresteren en in interneringskampen op te sluiten. Duitse zeelieden van de koopvaardijschepen die op dat moment in de havens van Indië lagen, werden door mariniers overmeesterd en gevangengenomen. Onder de noemer van ‘staatsgevaarlijke onderdanen’ werden in totaal ruim 2800 mannen en vrouwen opgepakt en geïnterneerd, waaronder volgens betrouwbare gegevens waarover Dr. Lou de Jong beschikte, echter niet meer dan 30 overtuigde Nazi’s bleken te zitten.
Het merendeel van de mensen die puur vanwege hun Duitse afkomst het slachtoffer van deze maatregel werden, waren fatsoenlijke burgers: arbeiders, architecten, ambtenaren, kooplieden, politieagenten, fabrikanten, hoteleigenaars, boekhouders, juweliers, opticiens, kunstenaars, onderwijzers, wetenschappers, artsen en verpleegsters, die zich aan politiek niets gelegen lieten gaan, maar ook planters en boeren die op afgelegen plantages en boerderijen of in de kampong woonden en zelfs missionarissen en zendelingen diep in de rimboe alsmede bejaarde Duitse oud-Indischgasten die al tientallen jaren in Indië woonden en hun hele leven als militairen trouw bij het KNIL hadden gediend. Sommigen van hen werden zelfs uit de bejaardentehuizen weggevoerd. De stemming onder de Nederlanders in Indië was door de gebeurtenissen in Europa fel anti-Duits op het hysterische af. Vele onschuldige burgers werden het slachtoffer van deze heksenjacht op alles wat maar in de verste verte Duits was. De arrestaties verliepen niet altijd zachtzinnig, want sommigen werden letterlijk hun huis uitgeslagen en liepen daarbij rake klappen en lelijke verwondingen op. Velen kregen niet eens de tijd om zich aan te kleden of om persoonlijke spullen mee te nemen.
Geen onderscheid
De Nederlanders maakten daarbij ook geen onderscheid tussen ‘arische’ Duitsers en Duitse Joden die de vervolging door de nazi’s in Europa juist waren ontvlucht. Ook meer dan 150 onschuldige Indische jongens met een Duitse achternaam (sommige bronnen spreken van circa 200) werden zonder pardon opgepakt en afgevoerd alsof ze zware criminelen waren. Velen van hen spraken geen woord Duits en sommige Indo-Duitsers in de kampongs waren noch de Duitse noch de Nederlandse taal machtig omdat ze in de kampongs van hun inlandse moeders in een geheel Indonesische omgeving waren opgegroeid. Hun vaders of grootvaders waren vaak Duitse militairen in dienst van het KNIL, die met Indonesische vrouwen getrouwd waren en waarvan sommigen zich wel en anderen in verband met de hoge kosten niet hadden laten naturaliseren tot Nederlander.
De latere burgemeester van Amsterdam en minister van justitie Ivo Samkalden was in zijn functie als aspirant-controleur Binnenlands Bestuur nauw betrokken bij de arrestaties van de Duitsers in Indië. In sommige kampongs trof hij Indische jongens aan die weliswaar officieel Duitse staatsburgers waren, maar geen Duits en geen Nederlands spraken en zelfs niet eens Maleis, maar alleen Madoerees of Soendanees. Zij werden samen met hun Duitse vaders gearresteerd, maar later in opdracht van Samkalden toch vrijgelaten. Op de vraag waarom hij dit deed zei hij later: “Ze begrepen absoluut niet wat er aan de hand was. Die lieten we vrij, hun vaders niet.” Deze jongens mogen van geluk spreken, want niet elke bestuursambtenaar was zo schappelijk. De meeste Indo-Duitsers werden namelijk wel opgepakt en kwamen in de interneringskampen achter het prikkeldraad terecht.
Desalniettemin stond in de Sumatra-Post van 16 mei 1940 een artikel over een onderzoek naar de mogelijkheden om bij de internering van Duitsers en NSB’ers een uitzondering te maken voor Duitse en Oostenrijkse Joden en voor Duitse Indo’s. Zij citeren daarin uit de Java-Bode: “Naar wij vernemen, aldus de Javabode, overwegen de autoriteiten, die belast zijn met de interneering van Duitschers en staatsgevaarlijke Nederlanders, een selectie te houden onder de gevangen gezette buitenlanders. Hiertoe zullen binnenkort eenige daartoe aangewezen Parket- en politie-ambtenaren de antecedenten van de geïnterneerden aan een nauwkeurig onderzoek onderwerpen. Het is zeer wel mogelijk, dat enkele Duitsche en Oostenrijksche Joden, die, indertijd uit hun land verdreven, in deze gewesten een toevlucht hebben gezocht en wier loyaliteit jegens het Nederlandsche gezag vaststaat, uit het interneeringskamp ontslagen zullen worden en zich weer in Batavia mogen vestigen. Zij zullen echter onder politie-toezicht staan en verplicht worden om zich op gezette tijden bij de politie te melden. Het blijft de vraag, of zij hun zaken, welke juridisch vallen onder het begrip ‘vijandelijke bezittingen’ mogen voortzetten. Voorts zal men, naar wij verder hooren, nagaan, of verscheidene geïnterneerde Indische jongens, wier vader of grootvader Duitscher zijn, doch die persoonlijk geen sympathieën voor Duitschland of de N.S.B. getoond hebben, op dezelfde voorwaarden als hierboven genoemd uit het interneeringskamp ontslagen kunnen worden.”
De week daarop stond in het Bataviaasch Nieuwsblad van 25 mei 1940 onder de kop “Indische Jongens op Onrust” het volgende bericht: “Naar wij in Onze Stem lezen heeft het hoofdbestuur van het L.E.V. de aandacht gevestigd op het feit dat verscheidene Indische jongens, wier trouw aan het gezag boven twijfel staat, zijn geïnterneerd omdat zij een Duitse vader hebben of hadden. Wij hopen met het hoofdbestuur dat de commissie, die bezig is met de schifting der geïnterneerden, spoedig haar aandacht aan deze gevallen zal kunnen geven. Het L.E.V.-bestuur schrijft er nog het volgende over: Indien de Afdeelingsbesturen van andere, soortgelijke gevallen weten, gelieven zij deze bij ons voor te brengen, onder toezending van zoo volledig mogelijke gegevens betreffende de betrokken personen in den ruimsten zin van het woord. Uiteraard moet het hier enkel en uitsluitend gaan om volstrekt bona fide personen, van wie vast staat, dat hun naam het eenige Duitsche aan hen is en dat elk contact met een partij van landverraders hun vreemd is geweest.” In enkele gevallen is dit gelukkig wel gebeurd en zijn diverse Indo-Duitsers daadwerkelijk uit het interneringskamp ontslagen. Twee mooie voorbeelden voor de vrijlating van Indische jongens vinden wij in de verhalen van Anton Sieberichs en Fighting Mieck.
Anton Sieberichs
Het levensverhaal van Anton Adolf Sieberichs, dat in “De grote zoektocht” uitgebreid staat beschreven, begint met zijn uit Duitsland afkomstige vader Theodor Oscar Sieberichs, die in 1903 naar Indië was gekomen om in het KNIL te dienen. Hij werd te Ambarawa gestationeerd in Fort Willem I. Daar werd hij smoorverliefd op de inlandse schoonheid Kasiem, waarmee hij ging samenwonen. In 1917 werd hun eerste zoon Wilhelm Frederik (Wim) geboren en in 1919 hun tweede zoon Theodor Oscar, maar pas na de geboorte van Anton Adolf in 1921 ging hij uiteindelijk met haar trouwen. Dat betekent, dat Anton hun eerste kind was met de Duitse nationaliteit. Daarna volgden nog Augusta Victoria (Guusje), Karl August en Max. In 1928 stierf hun vader. Theo was dus officieel geen Duitse staatsburger en kon daarom gewoon in militaire dienst. En dan kwam de dag waarop Anton op de radio hoorde dat Nederland door de Duitsers werd aangevallen.
Toen hij de volgende dag in het dagverblijf van de kazerne opnieuw naar de nieuwsberichten luisterde werd er plotseling geroepen: “Is hier een zekere Sieberichs?” Hij stond op en schreeuwde: “Ja, hier ben ik!” Een inspecteur van politie en twee agenten liepen naar hem toe. De inspecteur zei tegen hem: “Houd jouw handen boven het hoofd en kom met mij mee!” Ze gingen vervolgens op weg naar huis om kleding en toiletartikelen op te halen. Voor het huis stonden veel jongens en meisjes, vrienden en bekenden. Kasiem, Guusje, Karl en Max stonden te huilen en wisten niet wat ze moesten doen. Ook Wim was gearresteerd en beiden stapten in de zijspannen van de Harley Davidsons die klaar stonden. Onder escorte van nog twee Harley Davidsons ging men vervolgens op weg naar het politiebureau. Onderweg werden Wim en Anton uitgescholden voor verrader en rotmof. Op het politiebureau aangekomen werden ze naar de aula gebracht. Daar ontmoette Anton zijn oud-schoolgenoten, ook allemaal met Duitse namen: Weber, Müller, Schneider, Löffler en een Afrikaan met de naam Schwarz. Commissaris Vossenaar kwam binnen met een pistool in de hand. Hij richtte vervolgens op een ingelijste foto van Hitler en loste 6 schoten. “Zo die is raak!” zei hij en ging achter zijn bureau zitten. De opgepakten moesten toen lachen en één van hun riep toen: “U bent een grote held!” Na een uur moest iedereen de cel in. Cellen voor misdadigers. ’s Avonds werd het gezelschap overgedragen aan de marechaussee om ’s nachts op transport te worden gesteld naar een interneringskamp in Ambarawa. Aan drie kanten van het kamp waren rijstvelden. Op een dag liep Anton langs het prikkeldraad en hoorde hij een heel bekende stem: “Antoon. Antoon, hier is ma!” Anton keek in de richting van de stem en zag een vrouw lopen met een sluier op haar hoofd, zwaaiend met haar armen. Met moeite kon hij haar herkennen want zij was goed vermomd. De bewaker stond zo’n 50 meter van hun vandaan, dus moest hij wel heel voorzichtig zijn wilde hij haar niet verraden. Het was zijn lieve en dappere moeder. Ze liepen heen en weer, zij in de rijstvelden, hij in het kamp, gescheiden door twee omheiningen van prikkeldraad. De afstand was te groot om echt met elkaar te praten of om eten aan te reiken.
Drie dagen lang konden ze dit stiekem doen, maar toen werd Anton opnieuw op transport gesteld naar Fort Ngawi. Tezamen met zo’n 350 andere mannen werd hij in de trein gezet, alle ramen waren geblindeerd en zwaar bewaakt door de Ambonese marechaussee. Onder hen zes Duitse priesters en een aantal Duitse doktoren. Uiteraard liep de temperatuur in de wagons behoorlijk op. Via Ambarawa en Jogjakarta kwam men in Soerakarta aan. Daar moest men overstappen in bussen die hun naar Ngawi zouden brengen. Militairen hadden een haag gevormd van zo’n vijftig meter van station naar de bussen. Het grote gezelschap werd in groepen verdeeld en iedere groep werd door twee man bewaakt. Anton liep achteraan zijn groep en had geen aandacht voor de twee Europese soldaten die achter hem liepen. Plotseling hoorde hij een bekende stem: “Doorlopen, rotmof!” ... Het Fort Generaal van den Bosch in Ngawi was gebouwd in de negentiende eeuw en werd nu gebruikt als interneringskamp voor mannen met de Duitse nationaliteit in Nederlands-Indië. De KNIL-militairen waren met de bewaking ontfermd. ... Wim en Anton kregen, met zes anderen, een voorkamer in de linkervleugel van het fort. De ontspanning bestond uit het 2 uren lang wandelen of zonnebaden op het dak van het fort of wat handballen op het kleine sportveldje.
Na drieëneenhalve maand werden Anton en Wim door toedoen van de invloedrijke evangelist Johannes van der Steur uit de internering vrijgelaten. Ze moesten zich de volgende dag bij de assistent-resident van Magelang melden en kregen daar te horen: “Elke dag om twaalf uur moeten jullie je melden bij het hoofdbureau van de politie, jullie mogen de stad niet uit en de gezinnen van de andere geïnterneerden niet opzoeken. Mond dicht houden en niets vertellen over het kamp.”
Een andere Indo die vanwege zijn Duitse nationaliteit werd gearresteerd en vastgezet was de in Indië zeer populaire bokser Fighting Mieck. Eind jaren dertig was hij de kampioen van Java in het zwaargewicht boksen en werd vooral in zijn geboorteplaats Bandoeng op handen gedragen. Hij woonde daar bij zijn Javaanse moeder, want zijn Duitse vader, een KNIL-sergeant, was korte tijd na de geboorte van Mieck overleden. Dat de bokskampioen een Duitse achtergrond en dus ook een Duitse achternaam had wist bijna niemand, want iedereen kende hem gewoon als Fighting Mieck. Pas door zijn arrestatie als ‘staatsgevaarlijk individu’ in mei 1940 werd bekend gemaakt dat hij een Duitse staatsburger was. Zijn volledige naam was Hugo Mieck von Gerresheim und Wahlstätt. Ik heb er al eerder op gewezen dat volgens het onderzoek van Dr. Lou de Jong slechts 30 van de 2800 opgepakte Duitsers in Indië echte overtuigde nazi’s waren, en zoals al gauw zou blijken kwam de Duitse Indo Hugo Mieck, die er niet bepaald arisch eruit zag, uitgerekend bij deze nazi’s terecht in de gevangenis. Ze wisten duidelijk niet met wie ze te maken hadden, want anders zouden ze het niet in hun hoofd gehaald hebben om ruzie te zoeken met de legendarische Fighting Mieck! Ze maakten echter de fout om deze Indische jongen met hun racistische opmerkingen te beledigen met het gevolg dat hij korte metten met ze maakte en erop los begon te beuken! Nadat hij ze aardig toegetakeld had werd hij samen met alle andere gevangenen op transport gezet naar het eiland Onrust. Zijn enorme populariteit onder de sportliefhebbers in Nederlands-Indië en het nieuws over het feit dat hij een stel nazi’s in elkaar gebeukt had droeg ertoe bij, dat er in het hele land een succesvolle campagne op touw gezet werd voor zijn vrijlating. De heldhaftige Fighting Mieck heeft derhalve maar heel kort op Onrust vastgezeten en werd al gauw door de Indische autoriteiten uit de internering ontslagen onder voorwaarde dat hij zich vrijwillig bij het KNIL zou melden, hetgeen hij uiteraard ook deed. Helaas kwam hij later als krijgsgevangene van de Japanners alsnog achter het prikkeldraad terecht, maar dat is een ander verhaal.
Niet elke Duitse Indo had het geluk, na korte tijd weer uit de internering te worden ontslagen. Ruim 150 van hen werden eerst in de diverse lokale kampen in de hele archipel geïnterneerd en enkele maanden later naar het grote verzamelkamp Lawe Sigala-gala in de Alas-Vallei op het eiland Sumatra overgebracht. Het merendeel van hen werd begin 1942 met twee schepen naar Brits-Indië overgebracht waar zij de rest van de oorlog in het interneringskamp Dehra Dun doorbrachten, anderen trof echter het lot om met het derde transport op de ‘Van Imhoff’ in de Stille Oceaan te verdrinken. Ook van deze beide groepen wil ik enkele namen noemen.
Oscar Engelmann
Tot de eerste groep behoorde de jonge Indische agent Oscar Engelmann, die samen met zijn meerdere, de uit mijn geboortestreek Saarland afkomstige hoofdcommissaris Otto Coerper, door zijn eigen collega’s werd gearresteerd en weggevoerd. Uit respect voor zijn trouwe diensten bij het politiekorps werd de commissaris in de gelegenheid gesteld om onder begeleiding thuis zijn uniform uit te trekken en nog wat persoonlijke bezittingen op te halen. Daarna werd hij terug gebracht naar het politiebureau van Soekaboemi waar alle Duitsers uit de hele omgeving verzameld werden in afwachting van hun wegvoering naar het eiland Onrust. Hierover schreef hoofdcommissaris Coerper later: “Ik hoefde mijn koffer niet zelf te dragen. Een jonge politieagent met de naam Engelmann nam de koffer op zijn schouder. Hij was ongeveer 19 jaar oud en de zoon van een Duitse man en een inheemse vrouw, die ergens in het oosten ver van de bewoonde wereld had gewoond. De jongen was naar Java gegaan om werk te zoeken, maar kon niets vinden met de heersende werkloosheid en had zich uiteindelijk bij de politie gemeld. Hij had slechts een gebrekkige opleiding, sprak geen woord Duits, had nog nooit andere landen gezien, laat staan Duitsland, maar werd nu als ‘Duitser’ geïnterneerd. Hoe meer hoe beter! Als zijn naam niet was geweest, was er misschien niemand op het idee gekomen dat hij een Duitse staatsburger zou kunnen zijn.” Ook zijn broer Willy en de Duitse vader van de beide Indische jongens, Albert Thilo Engelmann, een gepensioneerde KNIL-militair, werd opgepakt en geïnterneerd. Hij was een van de 66 overlevenden van de ‘Van Imhoff’, maar stierf enkele maanden na de scheepsramp alsnog in het ziekenhuis van Medan. De beide broers Oscar en Willy Engelmann zag ik wel op de interneringslijst van Dehra Dun staan.
Het kamp Lawé Sigala-gala
Over de Indo-Duitsers, die in de Alas-Vallei op Sumatra vastzaten, schreef van Heekeren in zijn boek ‘Batavia seint Berlijn’ op pagina 76: “Ik heb de indruk dat het getal 2396 het aantal is, dat op het laatst in Lawé Sigala-gala zat. Hieronder waren de 150 Indo-Duitsers, die het uiteraard bijzonder moeilijk hadden tussen de zogenaamde ‘arische’ broeders. Als de avond viel, zaten deze Indische jongens dikwijls met overgave krontjongmuziek te spelen, waarnaar door een deel der bewakers, die dezelfde culturele achtergronden hadden, werd geluisterd. Toen kapitein Van Selow, een officier van de bewakingstroepen, werd overgeplaatst, nam de troep juist met deze muziek afscheid van hem. Achter het prikkeldraad zongen de geïnterneerde lndo-Duitsers de geliefde en vertrouwde melodieën mee. Een van deze geïnterneerden was een zekere Hüsges, die als dienstplichtige in het KNIL had gediend onder luitenant De Jager, die aan de andere kant van de omheining stond... ‘Maar,’ zei De Jager, ‘toch moest je oppassen, want er waren er ook die fel pro-nazi waren,’ iets wat nauwelijks te begrijpen is voor iemand die zich de mallotige en gevaarlijke rassentheorieën van de nationaal-socialisten herinnert.”
Van Heekeren had het hier over de 150 Duitse Indo’s, die hij op pagina 35 reeds noemde in verband met hun arrestatie, maar of er eind 1941 nog steeds het zelfde aantal van hen in het interneringskamp geweest zou zijn valt te betwijfelen, want volgens het artikel “De Duitsche Indische jongens” in het Bataviaasch Nieuwsblad van 18 oktober 1941 waren het er nog slechts 50: “In het interview met de pers zeide mr. Block, de procureur-generaal, het volgende over het vraagstuk der Indische jongens, die een Duitschen vader hebben en daardoor zelf ook Duitscher zijn, doordat zoowel hun vader als zij zelf nagelaten hebben, naturalisatie aan te vragen: Tot nu toe worden nog steeds verzoeken om vrijlating ingediend. Van de Duitschers zeer weinig, die moeten trouwens blijven zitten. Wel doet zich onder die categorie het vraagstuk van den zg. Duitschen Indischen jongen voor, dat aandacht verdient. Daaronder bevinden zich jongens, die niet eens Duitsch spreken, die b.v. als monteur en werkman in een of ander bedrijf werkzaam waren. Zij zijn na 10 Mei 1940 zoo vlug mogelijk behandeld, maar niet alle. In Kota Tjane zijn er van die categorie nog ongeveer 50 (op een totaal van pl. M. 2500 geïnterneerden). Wanneer die jongens zich volkomen netjes gedragen en zich niet bij de nazi’s hebben aangesloten, zullen die t.z.t. wel weer in de maatschappij kunnen worden teruggebracht. Ook de rapporten van den kampcommandant over het gedrag zijn daarbij van groote beteekenis. De menschen worden aanhoudend geobserveerd in hun uitlatingen en gedragingen, vooral tegenover de Duitsche nazi’s.” De Indische Courant van 18 oktober 1941 voegde daar nog aan toe: “Hier echter hadden we een krachtiger verklaring willen hooren in den vorm van de verzekering, dat alles zal worden gedaan, om deze jongens voor het gevaar van nazi-besmetting te behoeden, wat als consequentie met zich brengt, dat met hun onderzoek spoed wordt betracht.” Daar is helaas niets meer van gekomen, want in verband met de verwachte landingen van de Japanners werd eind december 1941 besloten het kamp op Sumatra te ontruimen en de gevangenen, waaronder dus ook de Indische jongens, naar Brits-Indië af te voeren. Sommigen van hen hebben het helaas niet gehaald, want zij hadden het pech dat zij deel uitmaakten van het derde transport. Zij werden met 477 man in 2 meter brede kooien van prikkeldraad opeengepakt in het bloedhete ruim van de ‘Van Imhoff’. Omdat elke kooi amper één meter tien hoog was en het voor de gevangenen dus onmogelijk was rechtop te staan, hurkten en lagen zij dicht op elkaar met 30 man per kooi. Er was een gebrek aan zuurstof, drinkwater en sanitaire voorzieningen. In de kooien hing een vreselijke stank en het was er niet uit te houden van de hitte en het stof. De kans om Bombay levend te bereiken was voor deze gevangenen eigenlijk reeds vanaf het vertrek vrijwel nihil omdat de ‘Van Imhoff’ doelbewust niet met het teken van het Rode Kruis als gevangenentransport gemarkeerd was en daardoor een makkelijk doelwit werd van Japanse aanvallen, hetgeen helaas gebeurde.
Hans Willi en Franz Paul Tenzer
Bijzonder tragisch was het lot van de gepensioneerde KNIL-sergeant Fritz Paul Tenzer en zijn beide zonen Hans Willi en Franz Paul. De uit Waldenburg in Duitsland afkomstige Tenzer kwam op 23-jarige leeftijd naar Nederlands-Indië om als hospik te dienen in het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger. Hij trouwde met een Javaanse vrouw en stichtte een gezin in Malang. Zij waren daar gelukkig totdat het land, dat sergeant Tenzer 22 jaar trouw gediend had, zich plotseling tegen hem keerde! Op 10 mei 1940 werd hij samen met zijn beide oudste zonen Paul Franz (19 jaar) en Hans Willi (17 jaar), die beiden in Makassar geboren waren, uit hun huis gesleurd en afgevoerd door zwaargewapende agenten. Hun broertjes van 9, 11 en 15 jaar alsook hun beide zusjes bleven met hun moeder achter. Gelukkig waren zij nog te jong voor de internering. Het oneerlijke en onrechtvaardige aan deze arrestaties was het feit, dat zowel Fritz Paul Tenzer alsook zijn zonen allen stateloos waren en het derhalve niet verdiend hadden om als vijandige staatsburgers en dus als ‘staatsgevaarlijke subjecten’ beschouwd en behandeld te worden. Het is een groot onrecht, dat deze trouwe KNIL-soldaat en zijn Indische kinderen werd aangedaan. Bij het bestuderen van de transportlijsten van de ‘Van Imhoff’ heb ik mij dikwijls afgevraagd wat er in deze man en zijn beide jongen omgegaan moet zijn toen zij, opgesloten in hun kooi, met het schip zijn ondergegaan en verdronken. Decennia lang werd dit drama verzwegen en in de doofpot gestopt. Daarom voel ik mij verplicht, om al deze onschuldige mensen, die zo veel leed en onrecht moesten ondergaan enkel vanwege hun Duitse achternaam, uit de vergetelheid te halen en postuum eer te bewijzen. Helaas werden ook vele Indo-Duitsers, die door de Nederlanders uit de internering ontslagen werden, later alsnog door het noodlot getroffen toen zij in de handen van de Japanners vielen en het lot van alle Indische Nederlanders deelden.
Trouw aan Nederlands-Indië
De na-oorlogse generaties van Indo’s met een Duitse achternaam hoeven zich in elk geval niet te schamen voor hun afkomst, want hun vaders, grootvaders en overgrootvaders waren loyale militairen en burgers van Nederlands-Indië. Niet zij waren het, die hun trouw aan hun nieuwe hadden opgezegd, maar andersom! De Nederlands-Indische autoriteiten hebben hun trouw aan hen gebroken. De staat, die de Duitse KNIL-militairen en hun zonen door de jaren heen trouw gediend hadden, had zich ten onrechte tegen hen gekeerd. Ook dat maakt deel uit van de onverwerkte koloniale geschiedenis van Nederland...
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Werner Stauder is afkomstig uit Duitsland en getrouwd met een vrouw van Indonesische afkomst. Hij was 34 jaar werkzaam bij de Telegraaf en werkt aan een boek over de internering van mensen met een Duitse achtergrond in Nederlands-Indië.
RAPPORT TRAKTAAT VAN WASSENAAR
I N H O U D
Samenvatting
Voorwoord
De Geschiedenis
Van Nederlands-Indië naar Indonesië
Huidige Ontwikkelingen
Ondernomen stappen
16.1 President Joko Widodo geïnformeerd
16.2 Donatie gestart
16.3 Campagne gestart om >60.000 gedupeerden te bereiken.
Voorstellen tot Regelingen
B Einde Indonesische herstelbetalingen aan Nederland
Begrippen / Bronnen
Bijlagen
Zitting 1966 - 906 5 (R 583 ) Goedkeuring van de op 7 september 1966 te ’s-Gravenhage, ondertekende Overeenkomst tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Indonesië inzake de tussen beide landen bestaande financiële vraagstukken.
MEMORIE VAN TOELICHTING NR. 3.
Petitielijst met 15.000 handtekeningen.
Rapport Traktaat van Wassenaar in boekvorm door uitgeverij Calbona uitgegeven, is nu te bestellen.
Het boek is bestemd voor de groep die de petitie hebben ondertekend. En de groep die zich hebben ingeschreven als deelnemer van de claimorganisatie ACTW – 66. Wie hebben aan het rapport gewerkt? Bestuur van Nines Zuid, ICM redactie team, en team advocaten.
Om de feiten boven tafel te krijgen werd als leidraad het document “To forget of a promise for the Future van het Ministerie van Buitenlandse zaken gebruikt. Bij de onderzoeken van de feiten zijn uiteraard mensen ondervraagt. Zo geeft meer dan 15.000 aan nooit van het verdrag te hebben gehoord. Dit wordt min of meer ondersteund door WOB – verzoeken aan de andere Ministeries o.a. Economische zaken.
Het rapport geeft ook aan de momenten dat de NL Staat mogelijkheid had om openbaar te maken. Ook komt aan de orde is de waarde nu van het bedrag van traktaat dat in 1966 werd gesloten. Voor de opwaardering van het vermogen (689 miljoen – 39 miljoen) zijn verschillen rekenmethodes. Voor de hand liggend is uiteraard voor welk percentage de 689 miljoen had op de begroting van de miljoenennota 1966 drukte. Deze percentage dient vervolgens tegen de miljarden van nota 2019 te worden aan gehouden.
Het onderzoek en start van ACTW-66 begon in 2015, moment dat ICM 10.000 handtekeningen overdroeg aan het IP, Dit ten behoeve van de KNIL - Betalingen. In deze tussen liggende periode waar ACTW-66 het onderzoek startte en frequent in conclave was met Ministerie van Buitenlandse Zaken, WOB Verzoeken, en onderzoek in het nationaal archief is het team tot schrikbarend ontdekkingen kwam, en in het verlengde van Grisselda, die leidde tot het schrijven van een aanvullend rapport .
Rapport gaat in welke stappen zijn ondernomen in fase I , welke stappen voor Fase II. Niet onbelangrijk is dat wordt voorgesteld de uitbetaling conform het model Het Gebaar te hanteren
.
Kortom dit rapport geeft u het inzicht wat zoal staat te gebeuren.
Het rapport boek onder het ISBN nummer 978-94-92575-18-0 is nu te bestellen via schwab@ICM-online.nl . Prijs 65 euro inclusief verzendkosten. Ook kan U digitaal via Uw email over het rapport beschikken kosten 17,50.
Bestelformulier rapport boek Rapport traktaat van Wassenaar onder het ISBN nummer 978-94-92575-18-0
Per Email _________________________
Boekvorm
Aantal ____________ exemplaren
Naam _______________________________________________________________________________
Adres________________________________________________________________________________
Postcode _____________________________________________________________________________
Woonplaats __________________________________________________________________________
Telefoon _____________________________________________________________________________
Formulier kan U ook sturen naar F.Schwab/ICM wouterskampen 68 - 3849 BC Hierden
|
Wonen - kopen - huren - inschrijven resort op Bali?
ICM Project & Events heeft plan opgezet om een vestigen te openen op Bali. ICM Bali zal zich richten op de groep Indische Nederlanders die in Indonesië zijn geboren, en daar hebben geleefd. De eerste stappen zijn gezet. Op de Pasar Bazaar (8 en 9 oktober ) komt ICM met folders & Brochures en waar U zich kan informeren of email schwab@icm-online.nl
'
Wonen - kopen - huren - inschrijven ressort op Bali?
Op latere leeftijd ontstaat de behoefte om in Indonesië te willen wonen. Veel signalen komen uit de woonzorg van de ouderen en de geeigende stichtingen.
ICM is een gesprek met diverse partijen om dit te realiseren. Eerst zal huren voor kort - en lang verblijf aan de orde te komen om het te realiseren. Tevens wordt onderzocht of realisatie van Resort woont zorg tot de mogelijkheden behoort.
De folder / brochure is op ICM stands op de Pasar Malams te verkrijgen of voor informatie. Heeft dit bij U nu al die belangstelling gewekt mailen mag ook naar Schwab@icm-online.nl
INFORMATIE
Op de Pasar Bazaar 8 en 9 oktober presenteert ICM, ICM Bali Home Vision, waar U zich kan laten informeren. Altijd via U email schwab@icm-online.nl .
Wonen - kopen - huren - inschrijven resort op Bali?
Wonen - huren - inschrijven ressort op Bali?
ICM Project & Events heeft plan opgezet om een vestigen te openen op Bali. ICM Bali zal zich richten op de groep Indische Nederlanders die in Indonesië zijn geboren, en daar hebben geleefd.
Op latere leeftijd ontstaat de behoefte om in Indonesië te willen wonen. Veel signalen komen uit de woon zorg van de ouderen en de geeigende stichtingen.
ICM is een gesprek met diverse partijen om dit te realiseren. Eerst zal huren voor kort - en lang verblijf aan de orde te komen om het te realiseren. Tevens wordt onderzocht of realisatie van Resort woont zorg tot de mogelijkheden behoort.
De folder / brochure is op ICM stands op de Pasar Malams te verkrijgen of voor informatie. Heeft dit bij U nu al die belangstelling gewekt mailen mag ook naar Schwab@icm-online.nl
I
CT ACTW-66 Traktaat van Wassenaar 1966 operationeel.
Heeft U de petitie ondertekend? U kan zich nu inschrijven, dit een afwachting van het Kabinet - besluit.
Er is veel geld gestopt in de campagne / promotie, onderzoek, en opstellen van Rapporten van ACTW-66, maar mede in de bouw van het ICT systeem en de organisatie.
ACTW-66 is bersiap, gereed, voor de 60.000 verwachte aanvragen. Het is tegenwoordig onontbeerlijk zonder ICT te stellen Het zit in DNA gegoten van Ferry Schwab als 35 jaren consultant bij zijn eigen bureau Fastware & Advisering destijds, die dit project begeleidde. Het bouwen van organisaties die het moeten hebben van een volledig ondersteunde ICT (self bediening concept) met meest moderne technieken, en benodigde onderdelen ; algoritmes om de integriteit, autorisatie en verificatie te waarborgen. Procedures gegoten in Blockchaines, en waarborging van Uw privacy.
Geheel loopt dit proces volgens planning. Nu al hebben zich 521 mensen zich ingeschreven als deelnemer ACTW-66 van de 15.000 die de petitie hebben ondertekend, wij hebben nog lange weg te gaan.
Als het Kabinet Rutte besluit op aandringen van de Tweede Kamer, is alleen benodigd om dit ludiek in de media en omroepen te zetten van " Komt in aanmerking voor ACTW-66, dan dient U zich in te schrijven op de webportaal www.icm-online.nl" . De aanvragen kunnen gelijk in behandeling worden genomen in afwachting van kabinet-besluit.
ACTW-66 is een claim organisatie die collectief zo goed als mogelijk uw belangen behartigt. De planning is geheel conform hetgeen is gesteld in het rapport. De proef/ pilot liet zien dat 521 inschrijvingen hebben plaatsgevonden met leeftijden tussen de 61 tot 83 jaar. Constatering er geen drempels zijn voor de ouderen, de gebruikersvriendelijkheid met waarborging van de privacy. ACTW-66 gebouwd op NING.NETWORKS, professionele webportaals voor bedrijven.
Voor de goede orde het is een misvatting van de petitie-ondertekenaars dat dit traject vrijblijvend is. Om de petitie te ondersteunen is er claimorganisatie benodigd. Immers een petitie is vrijblijvend daartoe dient te worden gezorgd dat op de agenda van de Tweede Kamer komt. ACTW-66 zal haar uiterste best doen dit op de agenda komt.
Om dit te bewerkstelligen dient de partij in dit geval ACTW-66 goed beslagen ten ijs te komen. Dat heeft ACTW-66 gerealiseerd door gedegen onderzoeken in de archieven van Indonesie, VN, Min. BuZa , en met Wob verzoeken richting Min.Buza, Min. Financien, en Min. Sociale zaken.
521 zijn U nu voorgegaan die zich hebben ingeschreven.
Inschrijven op www.icm-online.nl bij INSCHRIJVEN. Na verzending van Uw aanvraag, controleert de beheerder of uw aanvraag aan de gestelde richtlijnen voldoet. Voldoet U dan wordt Uw aanvraag goedgekeurd dit in afwachting op het besluit van het Kabinet.
Beheerder ACTW-66.
_____________________________________________________________________________________
KVK - nummer 72173122
Inschrijving dient U eenmalig bedrag van 65 euro over te maken op Raborekening NL35 RABO 0377 57 9491 t.n.v. ICM Project & Event o.v.v. Inschrijving ACTW-66 .
Namens Administratie ACTW- 66
ACTW-66 Nieuwsbrief 2 van 26 augustus 2022.
Zoals wij U in de voorgaande nieuwsbrief informeerden, werden de rapporten met de overige stukken op 15 maart jl. aan de Tweede Kamer Commissie Min.Buza aangeboden.
Heeft ruim twee jaar geduurd voordat deze aanbieding een feit werd. Vooraf heeft ICM namens ACTW-66 (Actie Comite Traktaat van Wassenaar) 7 maanden geleden een oproep gedaan aan alle fractievoorzitters van de politieke partijen in de Tweede Kamer.
Een oproep om zes moties in te dienen namens ACTW-66, 532 die zich hebben ingeschreven als deelnemer ACTW-66 (claimorganisatie) en de 15.000 handtekeningen.
1 van de moties betreft dat de Overheid de gestelde uitvoering in het rapport volgt, nu al is het ICT deel van ACTW-66 en haar bedrijfsvoering reeds operationeel op Het ICM met de ACTW-66 Helpdesk. Het feit dat 532 ouderen zich hebben ingeschreven online geeft aan dat ACTW-66 ICT geslaagd is. De leeftijden lopen van 62 tot 81 jaar.
Terug naar de oproep.
Het was Mark Harbes fractie-voorzitter van de VVD die als eerste zijn hand opstak, is nu Minister Infrastructuur. De VVD hield zijn woord! ACTW-66 mocht op 15 maart jl. de rapporten + overige stukken aanbieden, die door onder-voorzitter Rudmer Heerema en mw. Agnes Mulder van de CDA in ontvangst werden genomen. De andere twee partijen die in Kabinet zitten ontbraken. Op 30 april werd deze in procedurevergadering besproken voor het vervolg. Is nu crisis in het Kabinet en Kamer, wordt voor ACTW-66 extra spannend op nog harder druk op uit te oefenen.
De rapporten daar wil ik nu met U over hebben, hoe essentieel die ook zijn voor U om die in uw bezit te hebben. Vijf jaar aan onderzoek heeft het ACTW-66 team hierin gestoken. Met assistentie en bronnen van uit de republiek Indonesie, VN en deels uit archief van Min.Buza. Naast de WOB's verzoeken aan Min.BuZa, Sociale Zaken en Min. Financien. Naast andere genoemde instanties. Heeft dus nu al veel gekost.
Bij ontwerp van dit rapport is uitgegaan dat naast de uitvoering, ook een communicatie als hulpmiddel dient te zijn voor de achterban, en om het verder te delen (nu al is ruim 300 keren verdeeld aan instanties / organisaties) , en om uw kennis te vergroten, zodat onze helpdesk wordt ontlast.
Bizar, te moeten constateren dat de Indische burgers afkomstig uit de republiek periode 1947 - 1964 totaal onwetend zijn. Bersiap en oorlog , en deze periode constant worden vermengd met elkaar, brengt het traktaat die helderheid nu!
Het rapport beschrijft de faseringen met betrekking tot de uitvoering.
Zo als nu wij in de fase I de uitvoering zijn beland. Degenen die denken hiervoor in aanmerking te komen, kunnen zich nu al inschrijven via ons webportaal www.icm-online.nl.
Onderstaand kan U het boek rapport of de digitale versie beschikken . Ook op de Pasar Malam zijn wij paraat.
Namens Vz. ACTW-66.
BESTELLEN HIER DOOR REPLY EMAIL.
Naam : ______________________________________________________-
Adres : ______________________________________________________
WPL : ______________________________________________________
Postcode : ____________________________________________________
Mob. : ____________________________________________________
Email : ____________________________________________________
Exemplaren rapport traktaat : ____
Digitaal online versie op Email : __________________
Kosten boek 50 Euro Digitaal 15 euro
U kan voor het boek het bedrag van 50 euro overmaken op Raborekening NL35 RABO 0377 57 9491 t.n.v. ICM Project & Event o.v.v. boek + adres. Of het 15 euro o.v.v. online versie opgave van uw email.
Namens Administratie ACTW- 66
******) Niet voor degenen die zich reeds hebben ingeschreven voor ACTW-66 (traktaat van Wassenaar)
KVK - nummer 72173122 ICM Project & Events.
Voor de Icm abonnees die nog hebben betaald , u kan zich nu ook inschrijving voor het traktaat door overmaking van 65 euro op RABO rekening NL35 RABO 0377 5794 91 ten name van ICM PROJECT & EVENTS o..v.v. inschrijving traktaat van Wassenaar
22 april 2016 jl. betoogde ICM om nieuw handelsverdrag te sluiten met de republiek Indonesia
Op 22 april 2016 jl., met dank aan Hans de Boer, een moment persoonlijk de president mocht spreken. Waar ik betoogde dat een nieuw handelsverdrag met Nederland voor alle partijen een Win Win situatie is om die mega master plannen in de republiek Indonesie nu te kunnen realiseren die voor beide landen oplossingen geven o.a. werk biedt in Nederland voor wel ruim 150.000 FTE's, en ruim 640.000 FTE's in de republiek zelf. Werk tot 2030. Tegelijkertijd bracht ik het Traktaat van Wassenaar onder de aandacht dat de 689 miljoen nog steeds niet door de NL Overheid aan de Indische Gemeenschap werd betaald.
Lees mijn persverklaring dat aan de president Jokowi persoonlijk heb overhandigd namens de Indische Gemeenschap, ICM abonees, en 12.000 die de petitie hebben ondertekend.
De hoop uitsprekend dat ook aan ICM wordt gedacht, met name aan het verdrag Traktaat van Wassenaar
KOPIE ICM PRESS RELEASE
Met dank aan Ellen !
April 22, 2016
ICM Press Release for Mr. Joko Widodo – President of the Republic Indonesia
On behalf of all 400.000 ICM-Online readers and the 9.000 signers of the Petition ‘Payment Treaty of Tractate from Wassenaar 1966’, I welcome you kindest at the Kurhaus in Scheveningen.
ICM-Online is the Dutch-Indonesian Internet paper, with the mission to provide the Dutch people and the Dutch Government, amongst others the daily developments of the Republic of Indonesia. Tilln now we have succeeded very well, in co-operation with our correspondents in Jakarta.
Saya orang Betawi !
As ICM-editor, I am very honoured with your visit. In fact, you are the fourth President, whom I happen to meet, although in a different entourage. The former three Presidents, I have personally met in a private-social atmosphere; the late Bung Karno was a business friend of my father, his daughter Mrs. Megawati Putri Dewi, I have known during my childhood in the age of 11 years, while I met her regularly in the Istana in Jakarta. In the summer of 1966, the late President Suharto and his retinues, came to visit my elderly house in Voorburg. My late father was advisor of the parliament at the time of Bung Karno. Unfortunately he died far to young at the age of 39. However, at heart he has always been an Indonesian.
Many of us (especially the Dutch-Indonesian Group/the Indisch people) still have their roots and ties in your beautiful country and we very much regret the cold attitude from the Dutch Government towards the Republic of Indonesia, regarding mutual relationship. On behalf of the 400.000 ICM-Online readers, please accept our sincere apologies. We feel ashame and like to express to you and the entire Indonesian people, to please look forward and give the Dutch Government a new opportunity.
Your intentions and ambitions for co-operation on economic and political affairs, with priority to intensification of the relationship between The Netherlands and the Republic of Indonesia, is and will always be our main and fervid wish. Besides that, this point also lays in the extension, as stipulated in the agreement of the ‘Treaty of Tractate from Wassenaar 1966’. For more than 50 years, the Dutch Government has failed to fulfil this part of the agreement, whilst the financial part in total has not been fulfilled at all.
They have never paid-off the Dutch-Indonesian Group for the amount of Dfl. 689 million. Your Government, has fulfilled this Treaty completely by payment of the whole amount, towards the Dutch Ministry of Foreign Affairs. As you might know, this amount was meant as a pay-off for compensation of the Dutch-Indonesian Group, for the loss of goods and chattels by leaving Indonesia (aka repatriation).
Now our readers and signers of aforementioned Petition, requested ICM to inform you of this long-lingering matter. We do know, that this case is an internal affair between the Dutch Government and the Ministry of Foreign Affairs, presided by Minister Bert Koenders. Nevertheless, we will have to look back on this item, in order to come in a humanitarian way, to a satisfactory solution for our Group of people.
Much effort has been made for many years, to organise Indonesia-Netherlands Business Forums, just like it is held today in 2016. This Forum is an excellent economical intitiative in order to present the Dutch Companies the possibilities which Indonesia offers to extend their business and to innovate further developments for Indonesia.
This now, leads us to the excellent development of the Jakarta Baru Masterplan in your former function being the Governor of Jakarta and which has been playful propagated worldwide. On request of former President Susilo Bambang Yudhoyono in 2008, the solution of the Jakarta Watermanagement Problem was developed by an independent Engineering Company in co-operation with private multinational investors. The latest report with integral solution for Jakarta, was officialy presented to former vice-governor Basuki Tjahaja Purnama, in February 2013. The settlement of the financial part is still being in negotiation with the private multinational investors. It must be noticed, that the investors wish, that this project will be carry out under direct management and that the Government is free to participate in this project.
For this huge megaproject, with estimated costs of 640 billion and that will offer approximately 640.000 jobs till the year 2028, an ICT Informationplan has been developed. For such a big megaproject, a thorough Informationplan is indispensable for support of efficient management, to conduct, control and to lead the organisation still to be established.
As I am an ICM-editor, emeritus ICT Management Consultant, I offer you this Information- plan symbolic and I would like to express our hope and wish, that the Dutch Government will follow this gesture, to invest largely and that other companies will follow as such, at the same time.
The ultimate wish is to embody your well-meant intentions and ambitions in a new agreement between The Netherlands and Indonesia, in the extension of the ‘Treaty of Tractate from Wassenaar 1966’ in which co-operation is one of the main stipulation of this agreement.
Ing. MBA Ferry Schwab ICM-Editor / ICM Online
22 april 2016
ICM Press Release voor Mr. Joko Widodo – President van de RI
Namens alle 400.000 ICM-Online lezers en 9000 ondertekenaars van de Petitie ‘Uitbetalen Traktaat van Wassenaar 1966’, heet ik U van harte een warm welkom toe in het Kurhaus te Scheveningen. ICM-Online is de Indische Internetkrant die als missie heeft om o.a. de ontwikkelingen van de Republiek Indonesië dagelijks onder de aandacht te brengen, bij het Nederlands publiek en de Nederlandse regering. Dit lukt ons tot op de dag van vandaag uitstekend, mede door samenwerking met onze correspondenten in Jakarta.
Saya orang betawi!
Als ICM-Editor ben ik zeer vereerd met uw bezoek. U bent de vierde president, met wie ik een persoonlijke ontmoeting mag hebben, zij het vandaag in een geheel andere entourage. De drie voorgaande presidenten heb ik persoonlijk namelijk in de privésfeer gekend; wijlen Bung Karno, als zakenvriend van mijn vader, zijn dochter Megawati Putri Dewi die ik als kinderen van 11 jaar regelmatig in de Istana in Jakarta trof. In de zomer van 1966 bracht wijlen President Soeharto en zijn gevolg een bezoek aan mijn ouderlijk huis te Voorburg. Wijlen mijn vader was destijds onder Bung Karno als adviseur verbonden aan het parlement en overleed helaas veel te vroeg in de leeftijd van 39 jaar. In zijn hart echter is hij altijd Indonesiër gebleven.
Voor velen van ons (met name de Nederlands-Indische bevolkingsgroep, ook wel de ‘Indischen’) liggen onze wortels -de banden- nog steeds in uw prachtige land en wij betreuren ten zeerste de kille houding en opstelling inzake de wederzijdse betrekkingen, die de Nederlandse regering tegenover de Republiek Indonesië uitdraagt.
Ik bied u als ICM-Editor en tevens namens die 400.000 lezers dan ook onze welgemeende excuses aan. Wij schamen ons hiervoor en spreken met u en het hele Indonesische volk de wens uit, om a.u.b. vooruit te kijken en de Nederlandse regering een nieuwe kans te geven.
Uw intenties en ambities voor samenwerking op economisch en politiek gebied met als prioriteit intensivering van de banden tussen Nederland en Indonesië, is en blijft onze voornaamste en vurige wens. Bovendien ligt dit uitgangspunt in het verlengde, dat wordt belichaamd door het ‘Verdrag Traktaat van Wassenaar 1966’.
Nederland heeft zich op dit onderdeel van het verdrag ruim 50 jaar niet aan de afspraak gehouden, terwijl het financiële gedeelte in zijn geheel niet werd nagekomen. Nederland heeft namelijk Hfl. 689 miljoen nimmer uitbetaald aan de Indische Gemeenschap. Uw regering heeft zich met de betaling aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken, tot op de laatste cent aan uw verplichtingen voldaan. Dit bedrag werd betaald ter compensatie voor het verlies van al onze bezittingen tijdens het vertrek, de z.g. repatriëring, uit de Republiek Indonesië.
Onze lezers en ondertekenaars van eerdergenoemde Petitie vinden, dat ICM u hiervan op de hoogte dient te stellen. Wij beseffen tegelijkertijd, dat dit een interne kwestie betreft tussen de Indische Gemeenschap en het Ministerie van Buitenlandse Zaken onder leiding van Minister Bert Koenders. Desalniettemin zullen wij op dit punt moeten terugblikken, om deze langslepende kwestie op humanitaire wijze voor de Indische Gemeenschap tot een bevredigende oplossing te kunnen brengen.
Er wordt al jaren veel inspanning gestoken in het organiseren van Indonesia – Netherlands Business Forums, zoals ook nu weer het geval is voor 2016. Dit forum is economisch een heel goed initiatief om Nederlandse bedrijven in contact te laten brengen met de mogelijkheden die Indonesië biedt voor de groei van deze bedrijven en de verdere innovatieve ontwikkelingen van de Republiek.
Dit brengt ons bij het Jakarta Baru Masterplan dat u destijds in 2012/2013 als Gouverneur van Jakarta uitmuntend heeft ontwikkeld en ook ludiek wereldwijd heeft uitgedragen.
Op verzoek van de toenmalig president Susilo Bambang Yudhoyono (SBY) in 2008 was de oplossing van het Jakarta Watermanagement Probleem ontwikkeld door een onafhankelijk ingenieursbureau in samenwerking met private multinationals investors. Het laatste rapport met de integrale oplossing voor Jakarta, was officieel afgegeven in februari 2013 aan toenmalig vice-gouverneur Basuki Tjahaja Purnama (Ahok). De oplossing van het financiële deel is nog in onderhandeling met de private multinationals investors. Het dient te worden opgemerkt, dat de investeerders wensen, dat het project in eigen beheer wordt uitgevoerd en de overheid is vrij om in het project te participeren.
Voor dit immense megaproject dat tot het jaar 2028 zo’n 640.000 arbeidsplaatsen biedt, met kosten geraamd op 640 miljard, is een ‘ICT Informatieplan JBM” ontwikkeld. Voor een dergelijk megaproject is een gedegen informatieplan onontbeerlijk, ter ondersteuning van een doelmatige bedrijfsvoering voor de nog op te zetten organisatie, om deze mega- projecten te beheren, te controleren en aan te sturen.
Als ICM Editor – emeritus ICT Management Consultant, stel ik symbolisch dit informatieplan beschikbaar en spreek ik de hoop uit, dat de Nederlandse overheid dit voorbeeld zal volgen door ruim te investeren en dat tevens andere Nederlandse bedrijven het voorbeeld zullen volgen.
De ultieme wens is om uw welgemeende intenties en ambities te belichamen in een nieuw te sluiten verdrag tussen Nederland en Indonesië, in het verlengde van het ‘Verdrag van Wassenaar 1966’ waarin het samenwerkingsverband tot één van de belangrijkste overeenkomsten behoort.
Ing. Ferry Schwab ICM-Editor / ICM Online
Steun ACTW66 !
Uw donatie kan U storten op Rabo rekening NL41 RABO 03977255 07 ten name van F.Schwab / ICM Online onder vermelding van donatie Traktaat van Wassenaar.
ICM 10.11.16
De redactie ICM zette Indieherdenking voor U op een rij,
Toegevoegd door F.Schwab (ICM Editor) op 2 April 2014 op 9.59 — Geen reacties
Toegevoegd door ICM redactie op 15 Augustus 2011 op 21.03 — Geen reacties
Nationale Indië Herdenking 2015 -
Herdenken 2015 en nog steeds de Indische Kwestie
De vrijheid, en de democratie met het leven van nu gediend en…
Toegevoegd door F.Schwab (ICM Editor) op 10 Augustus 2015 op 14.00 — 1 commentaar
Toegevoegd door F.Schwab (ICM Editor) op 18 April 2018 op 11.00 — Geen reacties
Op 26 juli 2012 vindt bij het KNIL-monument op het landgoed Bronbeek de jaarlijkse openbare herdenking plaats van het opheffen van het KNIL (Koninklijk Nederlands Indische Leger). Dit gebeurde in 1950. Aansluitend aan de herdenking en kranslegging, die om 12.00 uur begint, wordt er een mini-
symposium…
DoorgaanToegevoegd door F.Schwab (ICM Editor) op 24 Juli 2012 op 23.43 — Geen reacties
Toegevoegd door F.Schwab (ICM Editor) op 15 December 2017 op 13.00 — Geen reacties
Telegraaf zwijgt als het graf over INDIË-HERDENKING.
Betreft de maandag-ochtend papieren krant.
…
DoorgaanToegevoegd door F.Schwab (ICM Editor) op 13 Juni 2019 op 10.34 — 3 commentaren
Toegevoegd door F.Schwab (ICM Editor) op 13 Maart 2018 op 20.51 — Geen reacties
Met dank aan NICC.
Gelukkig kreeg de redactie dit jaar na herhaalde oproepen in de vorige edities van NICC Magazine weer een aantal meldingen van herdenkingen in den lande. Die meldingen zal de redactie hierna plaatsen. Voor herdenkingen in uw eigen woonplaats,…
DoorgaanToegevoegd door F.Schwab (ICM Editor) op 8 Augustus 2016 op 16.00 — Geen reacties
Toegevoegd door Jan de Keten op 13 Augustus 2013 op 10.28 — Geen reacties
Kanttekeningen naar aanleiding van de toespraak van premier Mark Rutte tijdens de Indië-Herdenking op 15 augustus 2015
De Stichting “Het Indische Platform” is verheugd dat de Minister-president Mark Rutte aandacht vraagt in zijn toespraak bij de 70e herdenking van de…
Toegevoegd door F.Schwab (ICM Editor) op 19 Juni 2019 op 12.22 — 1 commentaar
Indië herdenkingen in Nederland en buiten Nederland in beeld gebracht door Hans Vogelsang waarvoor onze dank! Vorige jaren ontvingen wij een groot aantal aankondigingen van Indië herdenkingen door geheel Nederland en zelfs uit het buitenland. Het is voor de redactie dan ook een groot raadsel waarom dit jaar niet. Slechts een handvol herdenkingen kregen wij…
Toegevoegd door Jan de Keten op 3 September 2013 op 11.30 — 1 commentaar
Indië - Herdenkingen op 23 locaties met 3 in het buitenland.´
Vorige jaren ontvingen wij een groot aantal aankondigingen van Indië herdenkingen door geheel Nederland en zelfs uit het buitenland. Het is voor de redactie dan ook een groot raadsel waarom dit jaar niet. Slechts een handvol herdenkingen…
DoorgaanToegevoegd door F.Schwab (ICM Editor) op 10 Augustus 2015 op 13.00 — Geen reacties
Toegevoegd door Jan de Keten op 31 Juli 2018 op 11.55 — Geen reacties
Al jaren stond op mijn wenslijstje de nationale Indië Herdenking bij te wonen. Vreemd, zult u misschien zeggen, voor iemand die al zó lang stukjes schrijft over Indië en alles wat daar mee samen…
DoorgaanToegevoegd door F.Schwab (ICM Editor) op 25 September 2016 op 13.23 — Geen reacties
Programma Nationale Herdenking op 15 augustus 2015
Programma in het Zuiderstrand Theater (tegen betaling) gelegen aan het eind van de Kranenburgweg bij de Scheveningse Haven op het voormalige Norfolkterrein.
De herdenkingsplechtigheid bij het Indisch Monument aan de Professor B.M. Teldersweg in Den Haag start om 12:15 uur. Om 12.00 uur sluit de toegang en moet iedereen op zijn plaats zitten. De plechtigheid duurt ruim een uur en…
DoorgaanToegevoegd door F.Schwab (ICM Editor) op 10 Augustus 2015 op 14.05 — 1 commentaar
Waarom weet niemand over 15 augustus? Het ministerie van Onderwijs heeft iets in te halen, betoogt historicus Lara Nuberg.
Premier Mark Rutte en…
Toegevoegd door Jan de Keten op 22 Januari 2019 op 10.30 — 1 commentaar
De uitzending begint met de korte film 'Arigato', waarin het verhaal centraal staat van een Indische oma die haar kleindochter vertelt over haar weggestopte…
DoorgaanToegevoegd door F.Schwab (ICM Editor) op 15 Augustus 2013 op 15.15 — Geen reacties
Bij het Indisch Monument in Den Haag is voor de 26e keer de capitulatie van Japan in 1945 herdacht. De Japanse overgave op 15 augustus 1945 betekende de bevrijding van Nederlands-Indië en het definitieve einde van de Tweede Wereldoorlog.…
DoorgaanToegevoegd door F.Schwab (ICM Editor) op 17 Augustus 2014 op 9.59 — 2 commentaren
14/8 - 2015 Telegraaf Van onze parlementaire
redactie
Een vergoeding voor de Indische gemeenschap, om het niet door Nederland uitbetalen van loon en soldij…
DoorgaanToegevoegd door F.Schwab (ICM Editor) op 11 Juni 2019 op 12.17 — 2 commentaren
U als ondertekenaar van de petitie, en sympathisant zijn van harte welkom bij de de Stand ACTW-66 (Traktaat van Wassenaar ) op 7, 8 , 9, en 10 augustus op de Pasar Malam Dordrecht. Ruim 40.000 man komen op deze pasar!
Op deze dagen is special Infodesk voor Traktaat van Wassenaar ingericht bij ICM stand op de Pasar voor diegenen die de petitie hebben ondertekend, ook welkom zijn sympathisanten. ACTW-66 heeft slechts 15.000 mensen kunnen bereiken dat naar schatting nog eens 35.000 niet op de hoogte zijn van het Verdrag Traktaat van Wassenaar dat in september 1966 is geratificeerd tussen de Republiek Indonesie en Nederland.
Onderzoek en studie (5 jaar) uit de nationale archieven van de republiek en VN dat vanaf 1952 tot 2002 ruim 7 miljard aan Nederland is betaald dit ter compensatie van de Nederlandse Indische Burgers die door toedoen van Kabinet Drees het land uit moesten op stel en sprong met achterlatend van al hun bezittingen. De detailleringen staan in het hoofdrapport. De 600 ton goud is buiten deze zaak gehouden, dat is een zaak tussen de republiek Indonesie en Nederland.
Zoals wij U eerder informeerden is op maart jl. 15.000 handtekeningen met Rapport Traktaat van Wassenaar en overige stukken overhandigd aan de Vaste Tweede Kamercommissie van het Ministerie van Buitenlandse zaken. Rapporten + overige stukken zijn 16 keren overhandigd voor elke politieke partij exemplaren. 1 ding staat vast in de Tweede Kamer kunnen nu niet zeggen " dass haben wir nicht gewusst".
Voorts werd op 30 april jl. deze in Procedurevergadering besproken door de Vaste Commissie. De vaste commissie is druk om de over 16 politieke partijen over de streep te trekken om te participeren in de Tweede Kamercommissie Min.BuZa
Delegatie heeft daarom besloten om gebruik te maken van ICM mogelijkheden om U - als ondertekenaar van de petitie of als ingeschreven deelnemer ACTW-66 - verder persoonlijk te informeren of als U met vragen zit.
Alsmede kunt inkijkje werpen de rapporten met overige stukken - Hoofdrapport, Aanvullend rapport, Onderzoekbewijs rapport en de 24 persoonlijke verhalen - die ACTW-delegatie op de 15 maart heeft overhandigd, waar ruim 6 jaar aan is gewerkt.
OPROEP.
Schrijf U vandaag nog in om ons werk verder af te maken op www.icm-online.nl. ; U bent eenmalig een bedrag verschuldigd om uw claim tegen de NL Staat te behartigen, net als bij Loterijverlies is ACTW-66 een claimorganisatie. U ziet zelf het ICT systeem is reeds door ACTW-66 team ontwikkeld (Heeft veel geld kost) ruim 521 claimanten zijn U al voorgegaan , dit is te weinig als ruim 15.000 mensen de petitie hebben ondertekend. Zorg dat wij ons werk verder kunnen afmaken.
Graag verwelkomen wij U bij ICM /ACTW-66 stand op de Pasar Malam Dordrecht, en van uiteraard van deze grote gezellige Pasar met een scala aan artiesten, warung, makanan, ...... snuif die Indische cultuur !
Rapport traktaat Wassenaar is door de vaste Tweede Kamercommissie voor Buitenlandse Zaken in een procedurevergadering besproken
Beste Belangstellenden,
Samen met de heren Rob Andreas en Paul Vasseur heb ik op 15 maart de petitie met het Rapport
traktaat van Wassenaar aangeboden aan de heer Rudmer Heerema, vice voorzitter van de vaste
commissie voor Buitenlandse Zaken van de 2e Kamer. In zijn dankwoord verzekerde hij ons dat hij zijn uiterste best zal doen onze zaak op de agenda van de commissie te krijgen.
Wij hebben zoals u van ons mag verwachten op divers terrein gebeld, geschreven en personen
benaderd met de vraag wat de stand van zaken is. Op 30 mei heb ik een antwoord van de Griffier van de commissie ontvangen.
Hierbij de strekking van het antwoord:
De petitie met het Rapport traktaat van Wassenaar is door de vaste commissie voor Buitenlandse
Zaken in een procedurevergadering besproken en ook de begeleidende brief van mij.
De commissie heeft besloten mijn brief voor kennisgeving aan te nemen. Dat betekent dat de
commissie geen verdere actie onderneemt naar aanleiding van mijn brief.
Kamerleden kunnen zelf bepalen of zij de informatie gebruiken als achtergrondinformatie of bij
toekomstige debatten over dit onderwerp met het kabinet!!
Dit betekent dat wij alert zullen blijven en onze contacten zullen blijven benaderen!
Ik hoop en verwacht dat ik u met deze update weer vertrouwen heb gegeven.
Met vriendelijke groet,
ook namens de delegatie Paul Vasseur en Rob Andreas
VERZOEK OM SPOED BERAAD, MET COM. MIN. BUZA OF DE TWEEDE KAMER !
**************************************************************************************************************Ten behoeve, en op verzoek van de gehele Nederlands/Indische Burger Gemeenschap (NIB),
Klacht aan :
Deze, en voorgaande Nederlandse Regeringen, de Ministers, Kamerleden en haar Ambtenaren, gekozen , en vervolgens aangesteld, in dienst van haar KIEZERS;
De gehele Ned. Indische Burgers, Nimmer Erkenning, en Antwoord hebben ontvangen, op haar Verzoeken tot Schade-afhandelingen, c.q. Verrekening, t.a.v. Onjuist/Onrechtmatig genomen Politiek Beslissingen, die later grote gevolgen had t.o.v. de Gehele NIB-gemeenschap over de haar Internationaal opgelegde Beslissingen, na Weigering, ALLE aan Indonsië toebehorende grondgebieden over te dragen, doch later (1949) , bij de Ronde Tafel Conferentie (RTC) tussen Nederland en Indonesië, daar samen een accoord voor is ondertekend, dat na ontstane Schaden t.a.v. de Algehele Ontnemingen van Bezit, c.q. Uitwijzingen uit Indonesië, van de totale NIB-gemeenschap,
ALLE tgv van deze Overheid beslissingen, Indonesië de daaruit volgende schadeclaims, zowel over Prive -en Zakelijk Bezit 4,5 Miljard, en plus 600 miljoen plus 89 miljoen aan Renten. Hierboven op 1,2 miljard Marshallhulp door het akkoord RTC alsmede verhoging van Kredietplafond, zouden betalen als Compensatie-gelden aan Nederland, m.n. aan het Min. v Buitenlandse Zaken (BUZA), waaraan ook door Indonesië aan is voldaan !
Ook hieraan ten Grondslag liggen de manier van Politiek handelen door beide landen, en de latere Inzet van Militairen 1947/1948, te Indonesië, deze Betaalde Compensatie-gelden van Indonesië, aan Nederland zouden worden Uitbetaald, t.b.v. de RECHTMATIGE EIGENAREN van Ontnomen BEZIT, - en Uitzettingen vanaf het gehele grondgebied van Indonesië ,
en vervolgens de uitgezette NIB het land dan ook binnen 5 dagen verlaten moesten hebben !!!
Ook ik heb dat van zeer nabij ervaren als Mede-slachtoffer en Schoonouders , ook al 56 jaar , en de tussentijdse verzonden brieven hierover gelezen: Het Ministerie : Hier zijn GEEN regelingen voor tav de NIB ! (en kon het daarmee doen) !
Dit noemt men ook wel Negeren en Discrimineren !!
Dit Politiek Onjuist Handelen, en de daarop latere gestarte Onderhandelingen tav haar Burgers, en vervolgens daarop Discriminerend Handelen, in zowel Indonesië, alswel Nederland, zijn later overééngekomen en vastgelegd in de Overéénkomst, genaamd
"Het Traktaat van Wassenaar 1966".
Een Verklaring vanuit het Ministerie 2019 : Genoemde Zaak is i.o.m. de "gehele NIB afgedaan en uitbetaald (een grote leugen is) , en volgens deze Verklaring in beperkte kring, "het Archief opgeschoond is" , doch voortijdig deze Archiefstukken uit de Vuilnisbak werden gevist door een buitenstaander. Dit kan dan ook niet waar wezen, gezien er ook nog een Wet op het Archiefbeleid bestaat, dat belangrijke niet afgewerkte zaken moet "aanhouden" in tegenstelling tot gepubliceerd Overheids Beleid omtrent deze Archief-gang!
Men is Verplicht vlgs de Archiefwet dit Vooraf in overleg met Betrokkenen ( 15K aan Petitonaires (dit is onjuist, moeten ondertekenaars zijn van de petitie ) vanuit de Claimstichting ACTW66) en de overige van de nog levende 60.000 vd NIB, dit met haar (overlevenden) op te nemen, en dan, na akkoord hierover, pas tot officiële publikatie en Verwijdering mag/moet worden overgegaan, doch niet via een "Verklaring in beperkte omgeving", doch vervolgens ook Transparant te zijn en dit Landelijk te publiceren, dat men dit van plan is, zonder voorbij te gaan aan de nog levende belanghebbenden, die bij het Ministerie bekend zijn.
Nu inmiddels 56 jaar verder, na het onstaan van gemelde geleden Schade(n):
BEWEZEN is, dat de diverse Wetten, t.a.v. Al Haar Burgers, in zeer grote mate zijn Overtreden en Informatie over Inkomsten en Uitbetalingen daaromtrent, wordt Achtergehouden, vervolgens haar WETGEVING, in de daarvoor te volgen Wettelijke Procedures, NIET zijn uitgevoerd, en zelfs uit hiervoor gevraagde WOB-verzoeken hieromtrent, de hierin vastgelegde Informatie, meerdere keren, wordt ACHTERGEHOUDEN.
(uit recente NRC-krant).
De de Werkelijke Slachtoffers (NIB) en ook haar Nabestaanden, Rechten hebben, t.g.v. Politiek onjuist Handelen door de Nederlandse Regering(en), in Binnen -en Buitenland, die Schade(n) tot gevolg hebben, dat deze schuld t.o.v. de NIB , nog steeds bestaat.
Dit behoord aan al haar Wettelijk Erkend en Bekend te worden gemaakt, bij ontstane Schaden, tgv gevolg van Overheids Besluiten, binnen de daarvoor normaal gestelde termijn(en) van 6 weken, als indirect/direct Betrokken Partij.
Normaal dient er daarna dan een Schikking aan de Slachtoffers t.a.v Ontstane Schades (van dit Politiek Handelen) , te worden aangeboden, en na onderling overleg, tot een akkord te komen, van vastgestelde van de hoogte, over de Totaal Schade(n).
Na Verzoeken daartoe vanuit de NIB, is aan Indonesië, al jaren geleden afgedwongen, dat deze ontstane schade dienen te worden betaald aan de Ned. Regering, en hiervoor de 4,5 miljard plus 89 miljoen aan Renten (Zie eerdere opsomming) , als Compensatie-gelden heeft overgedragen aan het Min. van Buitenlandse Zaken (BUZA) te Nederland, volgens de Vastgelegde overeenkomsten, en vervolgens aan de gemelde Slachtoffers,
door Nederland, onverkort dient te worden Uitbetaald, volgens de Regels uit :
"Het Traktaat van Wassenaar 1966"
tussen beiden Landen opgemaakt, dat tot gevolg zou moeten leiden, dat de reeds ontvangen Compensatie-gelden, later als Herstel-betalingen aan de gehele NIB zouden moeten worden uitgekeerd,
ONVERKORT en zonder Verjaringstermijn !
Aan de Huidige Ministers , en haar Ambtenaren, in dienst van haar Nederlandse Kiezers, waartoe OOK DE "NIB" BEHOORT, van nog ongeveer 60.000 personen, die in Nederland verblijven, en alle overige, waar deze ook verblijven, ONTERECHT GENEGEERD, en GEDISCRIMINEERD worden, zonder enige motivatie hiertoe, en Belangrijke INFORMATIE en Adviezen voor hen, de NIB achterhoudt, en de Ned. Staat, de noodzakelijke Wettelijke procedures en Wettelijke Regels omzeilt, omtrent Herstelbetalingen, vlgs Het traktaat van Wassenaar 1966, dit nu na 56 jaar , nog steeds ONVERKORT MOET UITVOEREN , daar er anders zal worden aangestuurd op een Parlementair Onderzoek, omtrent het handelen in Deze Achterhoudingen van Schade Uitkeringen, door Ambtenaren en haar Ministers, aangaande dit Dossier.
AL 56 JAAR , en minimaal haar Ambtenaren de verantwoordelijke Minister, haar had moeten wijzen, op haar Plicht tot Informatie en de Geldende Zorgplicht, zodat aan het belangrijkste deel uit de Overéénkomst, "Het Traktaat van Wassenaar 1966" reeds in Uitvoering was voldaan, doch na 56 jaar, nog steeds NIKS van dit ALLES !!
Al met AL, een Discriminerend en een beschamend Regeringsbeleid, ofwel EEN GEHEEL NIET FUNCIONEREND RECHTSBELEID, en dat ook niet door haar Ambtenaren daarop wordt gewezen, dit uitgesteld Beleid, t.a.v deze onopgeloste problemen rondom de Herstel-Betalingen aan de Slachtoffers, en aan Haar evt. Wettelijk Nabestaande(n), waarvoor ook Discriminerend de Algemene ERFWET , onbedoeld Discriminerend is aangepast, zonder deze NIB daarvan op de hoogte van te stellen.
Via EEN TUSSENTIJDS AANGESTELDE ODERZOEKS-COMMISSIE, heeft daarvoor een speciaal opgestelde brief, met opmerkingen, als BEGELEIDENDE BRIEF, behorende bij de recent AANGEBODEN PETITIE van 15/maart, aangeboden a.d. VOORZITTER/GRIFFIER vd 2-de Kamer, met een antwoordt met :
"WIJ HEBBEN UW BRIEF GELEZEN, DOCH WORDT DEZE TERZIJDE GELEGD, EN HEEFT DIT GEEN VERDERE GEVOLGEN,
tav van uw Verzoek, de Ned. Regering te bewegen, aan haar WETTELIJKE ZORGPLICHTEN te voldoen, en per direct, onverminderd aanvang te nemen met de uitbetalingen, naar genoemde Slachtoffers) :
Wat een Arrogantie wordt hier ten toon gespreid door onze Landvertegenwoordigers en haar Ambtenaren, aangewezen door haar Kiezers .
19 juni 2022,
J.C. van Veldhoven, gem. De Maashorst