Alle berichten (11)

Sorteer op

ICM BOOK nu te bestellen

31241697866?profile=RESIZE_584x

ICMBOOK "Toegang tot de Indische wereld"

Is een overzicht  in boekvorm van de Indische Internetkrant, vergelijkbaar met een jaaroverzicht zoals die wordt gekend bij de overige kranten, 

De geschiedenis van de Indische Nederlanders  in 2000 hoe deze in de Nederlandse samenleving bewoog.

Met 341.000 kwamen ze aan dat het nu een populatie kent van 2 miljoen als  grootste bevolkingsgroep. Hoe deze bevolkingsgroep stilletjes onzichtbaar  achter het scherm Nederland hervormde:  Het Indische eten dat overal is te vinden, ook in de Nederlandse keuken. De verschillende muziekstromingen  die ze brachten van het voormalige Indië naar Nederland onder de Amerikaanse invloeden ; Indo Rock, Country, Rock and Roll,  Classiques en Kroncong. Met de wereldhit van The Blue Diamonds werd Nederland op de kaart gezet. In Duitsland, België en Zwitserland door de legendarische groep The Tielman Brothers die werden aanbeden door Rolling Stones en The Beatles die hun muziek weer verwerkten in hun eigen muziek. In 2010 werd deze bekroond tot de grondleggers van de Nederpop (Leo Blokhuis ) De  50  landelijke pasar malams die niet meer weg te denken zijn uit de Nederlandse samenleving, waarop ruim 2 miljoen bezoekers op af komen. De  jaarlijkse Indië herdenking bij het monument in Den Haag heeft zich uitgebreid tot landelijk in ruim 70 steden 

 

De Indische literatuur, kunst, dansen, en sport.

Wij zijn er nog niet !

Politiek Den Haag met  Els Borst met een Winnie Sorgdrager  dossier Het Gebaar. Een Ben Bot excuses bood aan de republiek Indonesië.   Een Jet Bussemaker die weigerde onderzoek in te stellen naar de Indische per kara's, een Geert Wilders.  Op  de valreep heeft onze Minister President Mark Rutte, die met paplepel thuis het Indisch eten, met de verhalen over de oorlog en bersiap voorgeschoteld. De eerste vrouw van zijn vader,  de zuster van zijn moeder ligt begraven in Bandung.

Dan de onopgeloste Indische pijntjes die nu nog steeds onder de Indische gemeenschap leven,  het stille verdriet  zoals het boek van rip Herman Bussemaker als titel draagt, 

Wat U nu niet wist als Indo, weet U wel na het lezen van het ICMBOOK, en wat zich nu achter de schermen bij politiek Den Haag speelt, en nog veel meer dat alles  zal u zelf moet lezen. ICM die zich bewoogt om die strijd aan te gaan met de Overheid omtrent Het Verdrag Traktaat van Wassenaar tot grote woede bij DPR Jacarta en de Nederlandse Indische burgers tot heden de overheid zich in alle bochten wringt om de 15.000 claimanten niet te betalen. Is geen belasting geld, geld dat republiek Indonesie betaalde. Helaas is ICM wederom de enige zoals bij KNIL-betalingen die strijd aangaat.

 

 
 

Graag bestel ik het ICMBook "Toegang tot de Indische wereld" 

Prijs   19,95 exclusief,  verzendkosten € 3,95 

kortingsaantal bij bestelling meer dan 1 exemplaar.

Aantal Exemplaren  : ______

 Naam                             :  _______________________________________  

Adres                       : ________________________________  

WPL                         :  _________________________________

POSTCODE                    :  _________________________________________ 

Telefoon                  :  ___________________________________

Verzenden naar schwabferry@gmail.com

 

Lees verder…

Opnieuw aanbieding Trakraar Vaste KamerCommissie VWS

 

31241029097?profile=RESIZE_180x180

 

De rapporten + 15.000 handtekeningen zijn ter behandeling in de Tweede Kamer. Onlangs ontving ICM / ACTW-66 een brief van het Ministerie VWS. Om de zaak Traktaat van Wassenaar opnieuw aan te bieden,  maar nu aan de Vaste Kamercommissie van VWS. ICM / ACTW-66 heeft verzocht aan de griffier (Tweede Kamer) en de VVD de zaak nu politiek / logistiek over te dragen  aan de Vaste Kamercommissie VWS om te voorkomen dat weer handtekeningen verzameld dienen te worden. Er was vooraf al een overdracht procedure afgesproken met de VVD en de Griffier van de Tweede Kamer. 

.Ministerie VWS werd onder druk gezet door het Kabinet van de Koning;  door toedoen van  o.a. claimanten  ACTW-66

Op ICM kunt u de ontwikkelingen blijven volgen.

Lees verder…

Boek Traktaat nu te bestellen bij GigaBoek

31223750076?profile=RESIZE_180x180Nu te bestellen bij GigaBoek,
Willem Alexander / Maxima, Rob Jetten, Geert Wilders, Henk Vermeer, Jan Struijs, Jan Paternotte, Mona Keijzer, Joost Eerdmans, Henri Bontenbal, Ruben Brekelmans, en vele andere bewindvoerders, . 
Allen hebben het boek gelezen.
 
Ook kunt het lezen, bestel daarom vandaag bij onze uitgever.
 

31223750265?profile=RESIZE_710xHet Traktaat van Wassenaar

 49,95

Dit rapport/boek gaat  in op  de ontwikkelingen rond  een geratificeerd verdrag  tussen de  Republiek Indonesië en Nederland.  Ten grondslag aan het boek liggen het onderzoek, studiebronnen, een brochure van het Ministerie van Buitenlandse zaken en een studie verricht / Kamervragen  door Halbe Zijlstra.

Doel  van het Verdrag  is om de gedupeerden –  namelijk de Nederlands-Indische burgers (NIB) – te compenseren voor het verlies van al hun bezittingen en banktegoeden. Wie zijn die burgers?  Nederlanders, Indische Nederlanders, Molukkers en van Joodse afkomst  die periode 1947-1962 in de republiek Indonesië verbleven en naar Nederland kwamen. Deze  werden  uit het land  gezet. Kabinet-Drees was niet genegen om deze massale toestroom van 341.000 mensen toe te laten tot Nederland, hoewel zij Nederlands paspoort hadden.

Het rapport is tot stand gekomen door de delegatie ACTW-66 ( Actie Comitee Traktaat van Wassenaar 1966).  ACTW-66 is  een project onderdeel van ICM Project. Later zal  ACTW-66 worden losgekoppeld tot een zelfstandige stichting.

Huidige status:  het boek (rapport) is in de Tweede Kamer ter behandeling, tevens is het boek (rapport) opgenomen in de bibliotheken van scholen.

 
Lees verder…

Ferry Schwab <schwabferry@gmail.com>

 

12:13 PM (19 minutes ago)
 
   
to voorzittercie.vwsKopie:r.brekelmanss.vbaarlet.baudetl.dassenb.eerdmansh.bontebalj.dijkr.jettenc.vdplasm.bikkerg.wildersM.D.M.keizerj.klaverj.paternottej.struisH.vermeerC.teunissenc.stoffer, bcc: thony, bcc: Liessoebaryo, bcc: Peggy, bcc: Jim, bcc: Henk, bcc: reagan, bcc: Fifie
 
 
 

De historie en voortgang  van het Verdrag van Traktaat van Wassenaar 1966.

Inbox
 
 
default-user=s40-p

 

 

 
Oct 21, 2025, 2:15 PM
 
   
to me
ADKq_Nb6GJUxFAwiULObpT01HPg80NE_g-rkYkQMqTxFWlQgmNvN8Dq5TtKuMHaYaIj-bomKalCZxWdORP8Uptdw91UWYDK-BQuG0qYe=s0-d-e1-ft#<a href=https://mail.google.com/mail/u/1/images/cleardot.gif" alt="" data-bit="iit" />
 
 
It looks like this message is in Dutch
 
 
 

13746903475?profile=RESIZE_400xDe historie en voortgang  van het Verdrag van Traktaat van Wassenaar 1966.

 
Op ICM media is specifiek deze rubriek opgezet . Voor de deelnemers  die zich willen verdiepen in deze zaak. Vastleggingen van Tweede Kamer, Min.Buza en overige.  Dus o.a. de briefwisselingen.  
 
 
Aanvullend  hierop staat alles beschreven in het boek rapport.  Voor wie bestemd?   Komen nabestaanden in aanmerking?  Wat is het schadebedrag (LumpSum)?   Hoe wordt uitbetaald ?
 
Wie zijn de gedupeerden?  
Dit zijn de vergeten burgers die in de periode 1947 - 1962 in de republiek Indonesie woonden. Door onhandig politiek beleid van het Kabinet Drees en Parlement  het  land  zijn uitgezet.   Met verlies van hun bestaan, bezittingen en banktegoeden. Hier bovenop alles zelf betalen;  De reis, verblijf in het pension, en herinrichting.   Bij de Overheid kent men kennelijk niet het onderscheid tussen de Indische kwestie en  het verdrag traktaat van Wassenaar 1966.   Verdrag dat tussen de republiek  Indonesie en Nederland is gesloten. Bij Rond Tafel conferentie werd besloten dat de gelden bestemd zijn voor de NIB- Burgers  periode 1947-1962.  De Indische kwestie gaat periode tot 1946.    
NIB - Burgers   (Nederlandse Indische Burgers)  ?    
Zijn Nederlanders, Indischen, Molukkers, Van Joodse komaf en Chinezen.  Bij  Mijn.VWS  ontbreekt volledig deze expertise anno 2026.  2001 adviseerde het rapport van Gaalen om een onderzoek te doen naar deze burgers. Inmiddels heeft ICM media dit onderzoek gedaan. 
DPR (Tweede Kamer) in de republiek Indonesie volgt de ICM media - ontwikkelingen op de voet,  informeert regelmatig of de Nederlandse overheid al de gedupeerden al   heeft gecompenseerd.  DPR betwist de lumpsum boven op de 689 miljoen, komt 4,3 miljard plus 1,2 miljard. 
 
Bij ACTW-66 onderdeel van ICM Media hebben zich 15.000 zich gemeld. Nimmer  van Traktaat te hebben gehoord.  
ICM / ACTW-66  heeft maart 2022  de rapporten  met 15.000 handtekeningen aangeboden.   
15.000 gedupeerden wachten op hun eigen geld.  
 
 
Speciale actie voor deelnemers en donateur ipv 50 euro voor 19,50 ex. verzendkosten.
Bestelling door het bedrag over te maken op RABO 0377 57 94 91  tnv ICM Project ovv.  van uw adres.
 
  

Bezoek ICM - abonnement 8 euro per maand periode 2025 - 2026 op:https://icmonline.ning.com/?xg_source=msg_mes_network

Lees verder…

15 augustus herdenking bevrijding Nederlands Indië:

31221122668?profile=RESIZE_710x

31221123082?profile=RESIZE_180x180

15 augustus herdenking bevrijding Nederlands Indië:
Voor de 1ste, 2e en 3e generatie Indo:
Opdat we niet vergeten …
DE FEITEN
Januari 1942-1946 Japanse bezetting Nederlands Indië
Blanke nederlanders (inferieur cf japan) in concentratiekamp
15 augustus 1945 atoombom -capitulatie Japan
-bevrijding kampen
-bersiap oorlog
Proclamatie Republik Indonesia, Sukarno
1945-1963 repatriatie ned indië naar “moederland”
NL verraad moluks knil leger vmet terugkeerbelofte onafhankelijk maluku
15.000 slachtoffers kampen
onduidelijke grote aantallen buitenkampers (niet “wit” genoeg voor opsluiting)
HET VERHAAL:
Boek Het Onbeloofde Land
Lees verder…

Kampherinneringen 1942-1945 (2)

Kampherinneringen 1942-1945 (2)
 
Inleiding: Hans Vervoort (1939) bracht als kind vanaf 1942 tot eind 1945 de jaren door in het Japanse interneringskamp Ambarawa 6 op Midden-Java)
Als kleine jongen had je eigenlijk weinig last van de Japanse bewakers, behalve dat je een paar uur per dag grassprietjes moest plukken die voortdurend tussen de straatstenen groeiden.
Ook moesten geregeld vliegen gevangen worden.
Waar dat goed voor was wist je als kind niet, maar het moest wel gebeuren. Anders kreeg je moeder er van langs.
En natuurlijk de appèls, die waren zwaar.
Urenlang in de zon..
Je stond in lange rijen diep te buigen voor de Japanse officier, terwijl er geteld werd.
Daarbij moest iedereen in het Japans zijn volgnummer roepen. De moeders telden zenuwachtig van tevoren uit welk nummer hun kinderen hadden en vertaalden dat in het Japans.
Ik herinner me dat tellen als iets dat begon met `isj njie shang sjie goh roku' en dat klinkt authentiek genoeg om nog een kern van waarheid te kunnen bevatten.
Riep je je nummer niet goed of niet hard genoeg dan kreeg je moeder een klap.
Het was een algemene regel dat de moeders geslagen werden als de kinderen iets deden dat de Jap niet beviel. En dat wilde je als kind voorkomen. Niet gezien worden was dus belangrijk en ik heb er de tic aan over gehouden dat ik er nog steeds niet tegen kan als mensen naar mij kijken.
Het als schrijver publiceren van verhalen bleek later een oplossing: dan kreeg ik de aandacht die ik toch wilde, maar hoefde er niet bij te zijn.
Elk gezin had zijn eigen bedden en de helft van het gangetje ertussen en die ruimte werd steeds kleiner naarmate er meer mensen aangevoerd werden. Zo'n 50 cm resteerde uiteindelijk.
Van iedereen in de buurt kende je de geluiden, van iedereen wist je hoe die zich voelde.
Oma van Soest van een paar bedden verderop was het lastigst, wilde steeds dat je water voor haar ging halen en werd boos als je dat niet meteen deed. (wordt vervolgd)
Afbeelding: foto's uit de kampen zijn er eigenlijk niet, tekeningen wel. Op deze tekening ontbreken de kinderen, het kan dus eigenlijk géén ochtend appel geweest zijn al staat dat er wel bij. Dat waren veel grotere groepen, in Ambarawa werden dagelijks ca 4000 vrouwen en kinderen geteld, daarom duurde het ook zo eindeloos. Vermoedelijk was dit een groep vrouwen die iets hadden gedaan waarvoor ze nog gestraft moesten worden.
Minder weergeven
Lees verder…
15 augustus komt er aan, de datum waarop in 1945 Japan capituleerde en de oorlog in de tropen eindigde. Maar vrede, zoals in Europa, kwam daar niet.
In Ned.-Indië kwam een einde aan een eeuwenlange koloniale bezetting door het op 17 augustus 1945 uitroepen van de republiek Indonesia.
Dat was het begin van ruim 4 jaar strijd totdat op 27 december 1949 de souvereiniteitsoverdracht plaats vond.
Geboren in april 1939 heb ik die hele periode als kind meegemaakt. totdat mijn ouders en ik in 1953 mijn moederland moesten verlaten om naar het - voor mij onbekende - Nederland te vertrekken.
De heimwee die mij sindsdien nooit helemaal verlaten heeft begon toen we de eerste stappen in Bibberland zetten in juni 1953.
In de 2-wekelijkse krant Argus schreef ik over mijn - ondanks alles - gelukkige jeugd een artikel dat ik vandaag en de komende dagen in gedeelten hier plaats.
Het artikel ging vooral over de kampjaren. Hier het eerste deel:
Kampherinneringen 1942-1945 (1)
Kampkleuter Jeroen Brouwers (1940) beschreef het leven in het Jappenkamp Tjideng (Oost-Java) als een hel, teenager Rudy Kousbroek (1929) vond het kamp Si Rengo-Rengo op Sumatra juist een verbetering in vergelijking met de strenge kostschool waar hij op zat.
Ze streden om het gelijk, maar ze hadden het allebei, natuurlijk. Oorlogservaringen verschillen nu eenmaal.
Ik (1939) was de oorlog en mijn kamptijd eigenlijk al glad vergeten toen mijn ouders en ik - kind van de koloniale rekening- in 1953 gedwongen naar Nederland kwamen.
Daar sprak men nog veel over de vreselijke hongerwinter van '44 en ik besefte ineens: 'Verrek, ik heb ook een oorlog meegemaakt'.
Mijn eerste herinnering – als driejarig jongetje - is die van een tocht staande in een open vrachtwagen met andere kinderen en hun moeders, op weg naar het interneringskamp, de vaders waren elders krijgsgevangen gemaakt.
Dat moet in de loop van 1942 zijn geweest, de Japanners waren Indië binnengevallen en interneerden alle blanken en veel halfblanken.
Alleen wie kon bewijzen minder dan 50% Neerlands bloed in de aderen te hebben, mocht buiten het kamp blijven.
Ambarawa (Midden-Java) kamp 6, waar we terechtkwamen, was voorheen een militaire kazerne van het KNIL(Koninklijk Nederlands-Indisch Leger), met tien stenen barakken.
Daar brachten mijn moeder, broer en ik drie-en-een-half jaar door met vierduizend andere moeders en kinderen achter de dichte omheining van het kamp.
Was het heel erg? Ik zou het niet kunnen zeggen, een kind weet niet beter dan dat het leven is zoals het is.
En je moeder hield je natuurlijk zover mogelijk weg van de ergste gebeurtenissen.
Voor die moeders was het ongetwijfeld een zware tijd, onzeker als ze waren hoe lang de oorlog zou duren en of hun man nog leefde.
Ook werd de omgang met de Japanse bewakers – die diepe buigingen verwachtten en makkelijk sloegen – als vernederend ondergaan.
Maar voor mij was het opgroeien in zo'n kamp normaal. (wordt vervolgd)
Foto: Kempetai, Japanse militaire politie
Minder weergeven
Lees verder…

Bersiap herdenking 2020 bij het Indisch monument in den Haag

Weergaven:19,891
 
bersiap herdenking 2020 bij het Indisch monument in den Haag "Met het nieuwe begin' van Wieteke van Dort. Georganiseerd door Stichting bersiap compensatie (p...
https://icmonline.ning.com/main/ticket/new?upgradeFromPreservePlan=" target="_blank">reactivate your subscription</a> and upgrade again." data-empty-comment-error="Voer een opmerking in">
 
 
 
 
 
Lees verder…

Blog Topics by Tags

Monthly Archives