Op woensdagavond 21 maart 1951, nu iets meer dan vijfenzestig jaar geleden, meerde ruim vier weken na vertrek vanuit de op Oost Java gelegen havenstad Soerabaja het s.s. Kota Inten van de Rotterdamse Lloyd af in haar thuishaven Rotterdam.

Aan boord naast een grote groep van ongeveer negenhonderd Molukse militairen van het voormalige Koninklijk Nederlands Indische Leger* (KNIL) met hun gezinnen ook een wat kleinere groep Moluks marinepersoneel. Onder hen korporaal-bottelier L. ’Bertus’ Latuheru (stamboek-nummer 46659), zijn echtgenote Son Latuheru-Juliaansche en hun vier kinderen Hendrika, Johannes, Moses en Wijnand. Dat de in 1941 in Soerabaja geboren Moses (Mooz) later een goede collega bij Polygram en vriend zou worden lag nog wel in de toekomst
verborgen.

Bijzonder om te vermelden is dat onder de legaal aan boord zijnde Molukkers zich een groep van zevenenzestig, eveneens Molukse, verstekelingen bevond. De meesten van hen waren leden van de zogenoemde Polisi Negara, de staatspolitie van de inmiddels opgeheven deelstaat Indonesia Timur, en zijn door een Nederlandse legerofficier aan boord gesmokkeld. Door zich onder het motto: ’eens agent, altijd agent!’ als scheepspolitie te

profileren bereikten ook zij het voor hen veilige Nederland. In totaal werden in een tijdsbestek van een kleine vier maanden ongeveer 12.500 Molukkers met twaalf grote scheepstransporten, ingeleid door het ms. Kota Inten en vervolgens de schepen Atlantis, Roma, Castel Bianco, New Australia, Groote Beer, Skaubryn, Somersetshire, Asturias, Fairsea, Goya en nogmaals de Kota Inten naar Nederland overgebracht.   Het m.s. Asturias op 24 april vertrokken uit Jakarta, meerde op 16 mei af in de haven van Amsterdam, met aan boord ca. 1700 Molukse passagiers.

Hierbij het uit vijf personen bestaande gezin van KNIL militair Stefanus ‘Noes’ Ririhena, zijn echtgenote Liesbeth Noya, vierjarige zoon Bob en hun zes maanden oude tweeling (meisjes), waarvan één luisterde naar de naam Nona. Dat deze Nona jaren later de kleurrijke Baarnse persoonlijkheid Nona Salakory zou worden stond mogelijk al in de sterren beschreven maar was nog geen tastbare realiteit.                      
Aankomst in Rotterdam

De schepen hadden romantisch klinkende namen, dat wel, maar daarmee hield iedere vergelijking met de cruisevaart van nu op. Over de achtergronden van deze opmerkelijke volksverhuizing leest u in het vervolg van dit verhaal. Terwijl deze enorme logistieke operatie plaatsvond, zat ik in de derde klas van de Hervormde Lagere School in de Spoorstraat in de klas bij meester Hulst en droomde over later: zeeman worden en naar Indië varen.

__________________________

Op 3 september 2016 vond bij  het Nationale Indië-Monument in Roermond de herdenking plaats van de Nederlandse militairen die tussen 1945 en 1962 in voor-malig Nederlands Indië en Nieuw Guinea zijn gesneuveld. In deze gebieden zijn ruim 180.000 Nederlandse militairen ingezet. Als Veteranenombudsman ben ik bij deze herdenking aanwezig.

Meneer Van der P. is een van de militairen die heeft gediend in deze gebieden. Hij is een krasse oud-marinier van 88 jaar uit Rotterdam. De gevolgen van zijn diensttijd zijn nog dagelijks voelbaar voor hem. Hij is invalide en dat heeft te maken met zijn inzet tijdens oorlogsomstandig-heden. Sinds 2014 ontvangt de heer Van der P. een bescheiden militair invaliditeitspensioen (MIP). Namens het ministerie van Defensie verzorgt het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds (ABP)   de uitvoering van invaliditeits-regelingen- en voorzieningen voor militairen en veteranen.

Naast een militair invaliditeits-pensioen bestaat er sinds 2012 ook de regeling Ereschuld. Dit is een bijzondere uitkering voor veteranen die door hun uitzending lichamelijk of psychisch gewond zijn geraakt en die de gevolgen daarvan nog dagelijks ervaren. Om aanspraak te kunnen maken op deze eenmalige uitkering had meneer Van der P. voor 1 juni 2012 een aanvraag moeten doen. Maar omdat hij niet wist dat deze regeling bestond, was hij te laat met zijn aanvraag.

Meest Bekeken Video's

2:26

Paarlberg op feest: onbegrijpelijk!

0:46

Domme visser vergeet handrem

2:12

Prachtige emotie bij Davy Klaassen

De regeling Ereschuld is opgevolgd door de permanente regeling Volledige Schadever-goeding. Het ABP stuurt meneer Van der P. een brief waarin staat dat hij niet in aanmerking komt voor deze regeling. Helaas! Hij is namelijk te oud om aanspraak te maken op deze vergoeding. Meneer Van der Poel valt daardoor tussen wal en schip en hij voelt zich daardoor niet erkend.

Meneer Van der P. stuurt mij een brief met zijn verhaal. Als Veteranenombudsman behandel ik klachten van veteranen. Ik bespreek zijn brief met collega Marianne. Zij neemt contact op met het ministerie van Defensie. Ze vraagt of het ABP niet toch mogelijkheden ziet om meneer Van der P. tegemoet te komen. Dan krijgt meneer Van der P. toch nog goed nieuws van het ABP. Hij ontvangt alsnog een eenmalige uitkering op basis van de ere-schuldregeling! Wij zijn dan ook tevreden over het maatwerk dat door het ABP alsnog is geleverd.

We zijn blij dat we als onafhankelijke Veteranen Ombudsman meneer Van der P. en andere veteranen kunnen helpen. Want onze veteranen verdienen onze bijzondere aandacht. 

Al jaren stond op mijn wenslijstje de nationale Indië Herdenking    bij te wonen. Vreemd, zult u misschien zeggen, voor iemand die al zó lang stukjes schrijft over Indië en alles wat daar mee samen hangt. Dat is waar, maar het geval wil dat dan meestal heel ver van Den Haag ben, en aan andere dingen denk.

Dit jaar was het dus anders, ik was in de buurt. En dus vol verwachting óp naar het park met het monument! Om er zeker van te zijn dat ik op tijd zou zijn, keek ik bij het Centraal Station nog even op de kaart. ´Komt goed´, dacht ik, en peddelde op mijn fiets richting Scheveningen. Op de Scheveningse Weg werd ik op het fietspad aangehouden door een ouder Indisch echtpaar: of ik wist waar het was? Natuurlijk! Het laatste stukje fietspad werd een paar maal geblokkeerd door auto´s van hoogwaardigheidsbekleders. Duur, donker, en met geblindeerde ramen. Het zij zo, denk je dan.  

Strakke regie

Laat ik eerlijk zijn, ik heb niet álles gezien. Alleen het openlucht-gedeelte: een anderhalf uur in blakende zon op een grasveld, staande, achter een paar duizend betalende gasten op klapstoeltjes.

Mijn indruk? Waardig, zeer waardig. Maar ook wel een beetje erg protocollair. De teksten die werden uitgesproken, vooral die van de ceremoniemeester, wekten de indruk al tientallen keren eerder te zijn gebruikt. Geen woord te veel, geen woord te weinig. Het was in alles een strak geregisseerde herdenking van emoties die één keer per jaar naar buiten mogen treden, maar waar tegelijkertijd weinig van te merken was. In gedachten keerde ik terug naar alle 4 mei-bijeenkomsten waar ik ooit was, en miste hier het gevoel, de emotionele aansluiting bij een gebeuren waar ik – hoeveel stukjes ik ook over Indië kan schrijven – natuurlijk nooit dichterbij kan komen.

Indië-herdenking 2016

Daderschap

Een paar dagen later las ik in het NRC een paginagroot artikel onder de titel ´Japan capituleerde, maar wij bleven Indonesië bezetten.´ Het was een aanklacht tegen de nationale  Indië-herdenking omdat deze alleen maar het slacht-offerschap benadrukt, en voorbij gaat aan ons koloniale dader-schap. Deze herdenking vertekent de geschiedenis en zet, aldus     de schrijfster, de ‘onwetende Nederlander’ op het verkeerde been.

Was het omdat ik net tevoren bij de herdenking zelf was geweest? Ik weet het niet, maar ik voelde me onaangenaam getroffen. Herdenken is iets persoonlijks. De Stichting Herdenking 15 augustus 1945 geeft inhoud aan, bundelt en organiseert al die persoonlijke gevoelens. En biedt de Indische gemeenschap een platform om eens per jaar terug te kijken op de Japanse oorlogsjaren, net zoals de Stichting 4 en 5 mei dat doet voor de Europese herdenkingen.

Heeft de Stichting een taak om ook het Nederlandse koloniale daderschap naar voren te halen? Nee, natuurlijk niet, en het is bijna onkies om er naar te vragen. Zou het niet nét zo vreemd zijn van het Auschwitz Comité te eisen aandacht te besteden aan het feit dat Koningin Wilhelmina naar Engeland is uitgeweken, om ook hier het Nederlandse daderschap te benadrukken? Als ik in het Auschwitz Comité zou zitten, zou ik zeggen: Hoepel op, en laat ons de doden herdenken.

Politiek correct

Herdenken is iets héél erg  persoonlijks. Zó persoonlijk dat iedereen het liefst zijn eigen herdenkinkje wil, bij zijn eigen monument, op zijn eigen moment. Vraag maar aan Bronbeek. Dat er één nationale herdenking is, waar iedereen kan aanschuiven, is al heel wat, en moet worden gekoesterd.

En ja, natuurlijk, het is een herdenking van de bevrijding van de Japanse bezetting, niet meer en niet minder. Vragen, of eisen, dat het een herdenking wordt van vier eeuwen Nederlandse aan-wezigheid in Oost-Azië, ontdoet het evenement van zijn waarde op dezelfde manier als het Van Heutz monument in Amsterdam-Zuid van zijn waarde is ontdaan. Wat rest is een politiek correcte steenklomp waar niemand nog een bloemetje legt.

Dit alles betekent natuurlijk niet dat altijd alles bij het oude moet blijven. Het is goed dat namens Nederland een krans wordt gelegd in Rawagedeh. Maar wáár was de Indonesische vertegenwoordiging op 15 augustus in Den Haag?

Volgend jaar hoop ik er wéér bij te zijn.  Java Post.

Nederland heeft behoefte aan een museum over het Nederlands-Indische verleden           Door:  Niels Graaf

foto Het Indisch Museum Nusantara in Delft dat enkele jaren geleden de deuren moest sluiten

Een historisch museum dat een compleet overzicht geeft van het Nederlands-Indische verleden ontbreekt. Een transnationaal museum over het Nederlands-Indische verleden kan een nuttige rol vervullen in Nederland én Indonesië. Ook als symbool.

In Jakarta is alles anders. Waar tijdens de nationale Indië-herdenking in Den Haag over het gebrek aan kennis van de koloniale geschiedenis werd geklaagd, kijkt men in de Indonesische hoofdstad slechts vooruit. Zelfs vorige maand, bij de grootse viering van 71 jaar onafhankelijkheid, ging het vooral over vandaag en morgen. Aan terugblikken is geen behoefte.

Toch kan meer aandacht voor de koloniale geschiedenis, zowel in Nederland als Indonesië, geen kwaad. Dit verleden is immers  niet   per   definitie    voorbij.   De Leidse hoogleraar Gert Oostindie betoogde het al eens. De Nederlandse aanwezigheid in de koloniën was niet alleen daar van blijvende invloed.

Gedeeld Nederlands-Indonesisch museum

Ook Nederland is veranderd door zijn  koloniale  geschiedenis. Juist dat gedeelde verleden verdient meer belangstelling en over-denking. Dat kan door het oprichten van een gedeeld Nederlands-Indonesisch museum met twee compleet gelijkwaardige vestigingen, één in Amsterdam en één in Jakarta.

Weliswaar zijn er in Nederland al veel musea die zich met deze geschiedenis bezighouden, maar een historisch museum dat een compleet overzicht geeft van     het Nederlands-Indische verleden ontbreekt. Dit is een gemis. Een dergelijk museum biedt de kans op een toegankelijke wijze met   de koloniaal geschiedenis in aanraking te komen. Het is daarmee een museum tegen     het vergeten van Nederland als imperiale mogendheid. Nederland noemt zich graag een klein, tolerant gidsland, maar hoe verhoudt die zeker niet geweld-loze koloniale geschiedenis zich daarmee? Zonder alleen de verschrikkingen uit te lichten,   kan een Nederlands-Indonesisch museum daarover een breed gedragen maatschappelijk debat op gang brengen.

Indonesisch gemeenschapsgevoel

Tegelijkertijd opent dit museum gesloten deuren in Indonesië. Over de Nederlandse aanwezig-heid wordt slechts terughoudend gesproken. Het gaat wellicht te ver om te spreken van een collectief trauma, maar de koloniale erfenis is verre van verwerkt. Kinderen leren deze geschiedenis slechts kennen als een aaneenschakeling van moedig verzet tegen de onderdrukker. De focus ligt daarbij vooral op de periode van na 1945.

Maar de gedeelde geschiedenis beslaat natuurlijk veel meer. Sterker nog, pas vanaf het einde van de negentiende eeuw begon er zoiets te ontstaan als één Indonesisch gemeenschapsgevoel. En dat is eerder dankzij, dan ondanks de Nederlandse over-heersing. Indonesië vandaag de dag valt niet te begrijpen zonder 350 jaar Nederlandse aan-wezigheid, van de bloei van Batavia tot de horror van Rawagedeh. Zonder kennis van dit verleden rest er slechts een niet inzichtelijke, chaotische wereld. Een museum helpt daarbij, al was het maar als symboolfunctie.

Internationale voorbeeldfunctie

De kennis en de netwerken voor een dergelijk museum is zelfs al Nog steeds is er weinig behoefte het koloniaal verleden op te rakelen, maar de Nederlandse invloed wordt niet meer ontkend.

Niels Graaf

aanwezig. Deze visie vindt ook in Indonesië steeds meer weerklank. De vervallen, afbrokkelende en half overspoelde pakhuizen en residentiewoningen in Jakarta staan symbool voor de oude benadering van het koloniaal verleden, maar de nieuwe president van Indonesië, Joko Widodo, wil het Nederlandse erfgoed weer op de voorgrond plaatsen. Alleen zo kan Jakarta de hevige concurrentie met andere metropolen aangaan. Een groots opgezet transnationaal museum draagt bij aan dit nieuwe elan van Jakarta.

Juist op zo'n manier kan een museum ontstaan met een internationale voorbeeldfunctie. Het laat zien hoe de rijke, maar ook versnipperde collecties van landelijke, regionale en lokale historische musea en archieven kunnen worden verbonden. De kennis en de netwerken voor een dergelijk museum zijn zelfs al aanwezig.

Uitwisseling van tentoonstellingen

Eerder zijn er twee grote tentoonstellingen georganiseerd vanuit het shared cultural heritage project in het Nationaal Museum te Jakarta en de Nieuwe Kerk te Amsterdam. Nadrukkelijk gaat het hierbij niet om een dependance,

zoals het Hermitage museum aan de Amstel, maar om twee vestigingen die zich op voet van gelijkheid met elkaar verhouden.

Met een halfjaarlijkse uitwisseling van tentoonstellingen tussen de beide koloniale centra zowel in Amsterdam en in Jakarta wordt de gedeelde geschiedenis optimaal gesymboliseerd.
Driehonderdvijftig jaar koloniale geschiedenis krijgt zo de plek en aandacht die het verdient. Voor een land dat tachtig miljoen euro voor één Rembrandt overheeft, moet dat geen probleem zijn.

Noot van de redactie.

Op het Landgoed Bronbeek in Arnhem, bevindt zich weliswaar het bekende Museum Bronbeek, dat geheel gespecialiseerd is in Nederlands-Indië. Echter de daar tentoongestelde collecties hebben vrijwel uitsluitend betrekking op de militaire kant van het koloniale verleden. Eigenlijk dus meer een KNIL-museum. Daardoor uiteraard niet minder belangrijk. Een museum dat bijna alle facetten van het Nederlands bestuur in Indië voor het voetlicht plaatst, is er dus nog niet. 

Niels Graaf is historicus en is verbonden aan de Wiardi Beckman Stichting. Hij was dit jaar aan-wezig bij de onafhankelijkheids-viering in Jakarta.

(Bron: De Volkskrant)

PERSBERICHT

Proef een stukje Azië in Enschede

Vanaf 30 september t/m 2 oktober Pasar Malam in Go Planet Enschede 

Enschede – Van vrijdag 30 september tot en met zondag 2 oktober ademt de evenementenhal EXPO Twente in Enschede, een Oosterse sfeer. Tijdens de Pasar Malam die dan plaatsvindt, wordt de hele hal aangekleed in Aziatische stijl.

Het evenement vierde vorig jaar zijn 40 jarig jubileum al is het pas de vierde keer dat de Pasar Malam in Enschede wordt gehouden. Na de start in de oude Evenementenhal Borne in 1976 en de latere verhuizing naar het Expo Center Hengelo, heeft de Aziatische markt zich nu gesetteld op het Go Planet Park.

Ook hier biedt de Pasar Malam van het Oosten weer een gezellige middag of avond uit, met een hoogstaand muziekprogramma en een keur aan exotische producten. “Struinend langs de vele kraampjes met Indische en Aziatische spullen, kruiden en specerijen waant u zich even in het verre Oosten”, zo laat de organisatie weten. In de stands vinden de bezoekers tropische vruchten, groenten en rijsttafelproducten, kleding, meubels, kunst, sieraden, curiosa en andere exotische hebbedingetjes.

“Zodra u de evenementenhal binnen loopt, komen de heerlijke geuren uit de verschillende eethuisjes u tegemoet.” Creatieve en deskundige koks bereiden ter plekke de meest heerlijke maaltijden en snacks uit de Oosterse keuken, waarbij diverse verse ingrediënten worden gebruikt. Tijdens de kookdemonstraties kan men ook zelf kennis maken met de receptuur en de bereiding van de traditionele gerechten. Behalve een goedgevulde markt en een hoogstaand muziek-programma met diverse topartiesten is er ook de tentoonstelling “Ontdek je roots” te zien verzorgt door de Stichting Koempoelan Besar, waarin de koloniale geschiedenis van Nederlands Oost-Indië wordt weergegeven.

De Pasar Malam Enschede is te bezoeken op vrijdag 30 september en zaterdag 1 oktober van 13.00 tot 23.00 uur en op zondag 2 oktober van 12.00 tot 20.00 uur. Het complete programma en de openingstijden van de Pasar Malam Enschede staan op de website www.pasarmalam-enschede.nl

Zaterdag 17 september

Open: 12.00 – 22.00 uur

12.00 - 13.00 uur   CD muziek

13.00 - 13.30 uur   Bunga Melati

14.00 - 14.30 uur   Jimi Bellmartin

15.00 - 15.45 uur   Swinging Sound Machine

16.15 - 16.45 uur   Jimi Bellmartin

17.15 - 18.00 uur   Swinging Sound Machine

18.30 - 19.00 uur   Bunga Melati

19.30 -20.15 uur    Riem de Wolff

20.30 - 21.30 uur   Swinging Sound Machine

22.00 uur Einde eerste dag

Zondag 18 september

Open: 12.00 – 19.00 uur

12.00 -12.30 uur    CD Muziek

12.30 - 13.00 uur   Wipe Out Selection

13.20 - 13.50 uur   Warna Semesta

14.10 - 14.40 uur   Doña & de Gado’s

15.00 – 15.30 uur  Wipe Out Selection

16.00 - 16.30 uur   Warna Semesta

17.00 - 17.30 uur   Doña & de Gado,s

18.00 - 18.45 uur   Wipe Out Selection

19.00 uur Einde tweede dag

STEM OP DE PARTIJ VLAKTAKS 2017.

Weg met die  discriminerend  Belastingschijf. Wij zorgen voor minder regels, en kleine Overheid.
Geen 2000 euro maar 10 duizenden euro’s minder voor iedere burger.
Met de partij Vlaktaks 2017 bent u baas over uw eigen beurs.

Máxima in batik

31-08-2016 | NIEUWS

De Indonesische pers is vol lof over Máxima's kledingkeuze. Beeldschoon, elegant en aantrekkelijk, zo schrijven enkele kranten. Koningin Máxima is van 30 augustus tot 1 september op bezoek in Indonesië. Woensdag (31/8) bezocht zij de West-Javaanse stad Bogor. 
Tijdens haar veldbezoek aan Bogor droeg de koningin een lange batik rok. 'Koningin Máxima droeg een bruine blouse met lange mouwen en een lange A-lijn rok in dezelfde kleur. De blauwe accenten in de rok zorgen voor een verfrissende uitstraling', schrijft Kompas. De etnische ketting van hout die ze om haar hals droeg, maakt het plaatje helemaal compleet.
 

View image on Twitter

 Follow

BANK BRI 

✔@BANKBRI_ID

Kunjungan Ratu Maxima ke Agen BRILink BRI di Bogor, didampingi Direktur Mikro Bank BRI Mohammad Irfan.

10:04 AM - 31 Aug 2016

•  
•  1414 Retweets
•  
•  1919 likes

Een dag eerder bezocht de koningin Gedung Pancasila in Jakarta. Gedung Pancasila is een neoklassiek gebouw uit 1830 dat onder meer de residentie was van de legercommandant. 

Máxima had daar een ontmoeting met de Indonesische minister van Buitenlandse Zaken Retno L.P. Marsudi die van 2012 tot 2014 ambassadeur voor Indonesië was in Nederland. Tijdens deze gelegenheid droeg de koningin een lang gewaad met oranje accenten en batik motief. 'Wat is ze knap. Lang, blank en nog zo jong', aldus een medewerker van het ministerie van Buitenlandse Zaken zoals geciteerd door Tribunnews. 
 

View image on Twitter

Koningin Máxima bezoekt Indonesië in haar functie van speciale pleitbezorger van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties voor Inclusieve Financiëring voor Ontwikkeling. Koningin Máxima bracht eerder in haar VN-functie een bezoek aan Indonesië van 3 tot en met 5 april 2012.

Koningin Máxima op VN-bezoek Indonesië

30/08/16, 07:53  − bron: ANP

© ANP.

Koningin Máxima is vanochtend aangekomen in Jakarta voor een driedaags bezoek, in haar VN-functie als speciaal pleitbezorger van toegankelijkheid tot financiële diensten. Op het programma staan onder meer een onderhoud met de Indonesische president Joko Widodo en een veldbezoek in de buurt van Bogor.

Voorafgaand aan haar komst heeft Máxima een opiniestuk laten publiceren in de Engelstalige Jakarta Post. Daarin betoogt ze dat technologie de sleutel is tot betere toegankelijkheid tot financiële diensten, met name in een uitgestrekt land als Indonesië. "Zo kan een boer die kilometers van de dichtstbijzijnde stad woont zijn telefoon gebruiken om zaden te kopen en het schoolgeld van zijn kinderen betalen, zonder dat hij zijn werk moet onderbreken om kilometers af te leggen."

Volgens Máxima staat Indonesië voor unieke uitdagingen. Het is in afgelegen gebieden moeilijk wegen aan te leggen en te zorgen voor elektriciteit, laat staan te zorgen voor bankdiensten. Maar onder meer mobiel bankieren kan een oplossing bieden.

Ook vormen van biometrische identificatie, zoals irisscans en vingerafdrukken, bieden volgens de koningin kansen aan arme Indonesiërs. Zij kunnen zo toch deelnemen aan het financiële systeem, ook als ze geen officieel paspoort hebben. "Als Indonesië alle voordelen van financiële inclusiviteit wil realiseren zal het land ervoor moeten zorgen dat technologische vooruitgang gepaard gaat met beleid dat consumenten beschermt en de financiële kennis vergroot, vooral onder de armsten."

Tijdens haar verblijf discussieert de koningin over de verschillende mogelijkheden en adviseert ze Indonesië, dat de ambitie heeft om de helft van de volwassen bevolking in 2019 toegang te geven tot de bankdiensten. Nu is dat nog maar 36 procent.

KNIL-veteraan de heer Drijsen is uit Arnhem gekomen voor de herdenking.

Foto: Hollandse Hoogte

Geen vergoeding nabestaanden militairen en ambtenaren

Staatssecretaris Van Rijn en premier Rutte hebben een krans geplaatst.

Foto: ANP

De kwestie draait om salarissen van ambtenaren en militairen die vanwege de bezetting van Nederlands-Indië door Japan tijdens de Tweede Wereldoorlog nooit zijn uitbetaald. De Japanners bevroren de banktegoeden waardoor het loon op de plank bleef liggen. Ook na de oorlog werden de salarissen en pensioenuitkeringen niet uitgekeerd.

Rechthebbenden hebben 70 jaar lang met het kabinet gestreden om het achterstallige loon alsnog te kunnen opstrijken. Eind vorig jaar ging staatssecretaris Van Rijn gedeeltelijk overstag. Een deel van de nog levende oud-ambtenaren en KNIL-militairen kreeg 25.000 euro per persoon. Het ging om zo’n 1100 man.

Maar volgens de Task Force Indisch Rechtsherstel is die regeling véél te summier. Niet alleen nog levende ambtenaren en militairen zouden het geld moeten krijgen, maar ook weduwen, kinderen, of andere nabestaanden. „De grootste klacht is dat nazaten van landgenoten die zich hebben ingezet voor Nederland in voormalig Nederlands-Indië, in de kou blijven staan”, aldus voorzitter Sylvia Pessireron van TFIR.

PvdA-bewindsman Van Rijn geeft echter niet thuis. Hij laat deze krant weten dat de vorig jaar bedachte regeling in samenspraak met de Indische gemeenschap is gemaakt. Er is ’intensief’ overlegd met het Indisch Platform (een overkoepelend orgaan van belangenorganisaties), zo herinnert hij zich. Van Rijn: „Na een geschiedenis van meer dan zeventig jaar begrijpt het kabinet heel goed dat er altijd discussie zal blijven bestaan, maar we hopen dat de vorig jaar gemaakte stap de weg vrijmaakt om een bladzijde om te slaan en te beginnen aan een nieuw hoofdstuk van onze gezamenlijke toekomst.”

Anton te Meij van het Indisch Platform denkt niet dat de Indische gemeenschap het erbij laat zitten. Volgens hem is er binnen het platform nooit overeenstemming geweest over het akkoord van vorig jaar en plukt het kabinet daar nu financieel de vruchten van.

Eerdere berekeningen legden bloot dat de Nederlandse overheid waarschijnlijk 2,4 miljard euro had moeten vrijmaken om de niet uitbetaalde tegoeden te kunnen compenseren. Het kabinet had vorig jaar echter aan 30 miljoen euro genoeg, omdat alleen maar de nog levende oud-ambtenaren en militairen er aanspraak op konden maken.

Volgens Peggy Stein, eerder werkzaam voor het verdeelde Indisch Platform, is het een kwestie van tijd voordat het kabinet een claim aan de broek krijgt. De TFIR schermt daarmee, maar ook de Stichting Vervolgingsslachtoffers Jappenkampen, zegt ze. „De eerdere woorden van Van Rijn bieden genoeg haakjes voor een juridische strijd”, beweert ze stellig.

Volgens de 80-jarige Clemens Henkel, die gisteren bij de jaarlijkse herdenking was van het oorlogsgeweld in Nederlands-Indië, is de huidige kabinetsregeling voor de achterstallige salarissen veel te ingewikkeld. „De een krijgt niks omdat iemand te vroeg is gestorven, de ander staat in de kou omdat hij juist te laat is geboren.”

Zijn maatje Eddie Pattiselanno Timmerman (73) ziet het somber in. „Het kabinet wacht gewoon net zo lang totdat al die mensen gestorven zijn. Mijn opa was adjudant bij het KNIL, maar ik doe er niet eens meer moeite voor. Het is allemaal zo’n soesa”, moppert hij.

Steun ons om ons werk af te maken door te tekenen en te doneren
                           

Indische zaak - Het Traktaat vanWassenaar 1966 

Hier Onderteken petitie   < of >    Kijken wie er getekend hebben

< of >   Laatste Updates  In het Engels hier

•   Uitbetalen Traktaat van Wassenaar  Crowdfunder of donateur worden?

   

  Uw donatie  kan U storten op Rabo rekening NL41 RABO 03977255 07   ten name van F.Schwab / ICM Online onder vermelding van donatie Traktaat van Wassenaar.

Pasar Malam Assen 2016

Op 2, 3 en 4 september wordt de TT Hall Assen al weer voor de zevende keer aangekleed in Oosterse sferen voor de Pasar Malam Assen. Deze succesvolle pasar trekt elke editie weer duizenden bezoekers die er gezellig kunnen rondstruinen op de goed gevulde markt met talloze kraampjes, eetstands en restaurants. En natuurlijk wordt er ook deze keer een geweldig muziekprogramma gepresenteerd met optredens van:

vrijdag 2 september Simeon Warkor & Friends (met Simeon Warkor, Marcel Sohilait, Paul Warkor, Selwyn Matrutty en Jack Siahaya) Dansgroep Nuansa Seni Indonesia Cerita Band  Ally & Friends (met Elly Usmany-Unitli, Patrick Unitli, Maurice Matrutty, Yancy Angwarmasse en Chris Soukotta)

zaterdag 3 september Diana & Friends - Trio Predestinated Ben Heart - Dansgroep Nuansi Seni Indonesia

zondag 4 september Xanur - Shanelle de Lanoy Hawaïan Treasure Duo Freeline

Meer informatie over de Pasar Malam Assen

De Pasar Malam Assen wordt elke jaar georganiseerd in de TT Hall Assen. Meer informatie over de artiesten, openingstijden, entreeprijzen, route en locatie vindt u opwww.pasarmalam-assen.nl Hieronder ziet u de aankondigingsflyer van de Pasar Malam Assen 2016.

(klik op de flyers voor een vergroting.)

Historie belangrijk goed’

Het is goed om de Japanse capitulatie op 15 augustus in 1945 jaarlijks te herdenken. Driekwart van de deelnemers aan de Stelling van de Dag vindt herdenken belangrijk. We kunnen ervan leren, ook al herhaalt de historie zich nooit exact hetzelfde.

Telegraaf 17 augustus 2016

Stilstaan bij de gruwelen die in Nederlands-Indië plaatsvonden wordt door de meerderheid van de stemmers van het grootste belang geacht. „Geschiedenis is een belangrijk goed, iedereen kan hiervan leren en vruchten plukken. Wanneer je dit stopt zal er een samenleving ontstaan die nog meer verhardt en daar is geen enkel mens op deze aardbol bij gebaat”, vreest een deelnemer.

Sommigen menen dat de overlevenden die bloot hebben gestaan aan de gruwelen van de Japanse bezetting nooit in Nederland de erkenning hebben gehad voor het leed wat hen daar was aangedaan. „Schandalig was die vreselijke periode daar”, laat een overlevende weten.

De geschiedenis van Nederlands-Indië maakt deel uit van onze identiteit, ook al is de historie onderbelicht. Velen vinden dat er meer aandacht hiervoor moet komen. „Schenk op school aandacht aan dit stukje verleden”, stelt iemand voor.

Herdenken is vooral ook important om de historie door te geven aan de jongere generaties, die nu in vrede opgroeien en geen oorlogen hebben meegemaakt. Zo schrijft een respondent met historisch besef: „Het is vooral voor jongeren belangrijk om te herdenken zodat zij zich realiseren dat vrede niet zo normaal is. Al die verschrikkingen willen we nooit meer!” En een andere deelnemer valt bij: „Herdenken is belangrijk voor de overlevenden. Maar ook voor hun kinderen, omdat de ouders hun verdriet hebben doorgegeven. Daardoor zijn hun jeugd en leven eveneens voor een belangrijk deel bepaald door de gevolgen van de verschrikkingen van de oorlog.”

Bijna een kwart van de stellingdeelnemers is het oneens met de stelling en meent dat het na ruim 70 jaar over moet zijn met herdenken. „Kijk liever naar heden en toekomst. Tot op heden zijn we met herdenken weinig opgeschoten, gezien alle oorlogen op dit moment, ook in het klein in Nederland zelf”, klinkt het. „Ik ben van 1947 en deze herdenking zegt mij helemaal niets. Ik heb er ook nooit iets over op de lagere school gehoord. Laten we ermee ophouden en 4/5 mei aanhouden voor iedereen”, schrijft een naoorlogse deelnemer. En enkelen pleiten voor één nationale herdenkingsdag voor alle oorlogsslachtoffers, bijvoorbeeld op 4 mei.

Anderen menen dat niet alleen de Japanse capitulatie en de gruwelen van de Japanners in Nederlands-Indië moeten worden herinnerd. „Herdenken moet op de juiste manier, met ook een scherpe blik voor ’onze’ eigen fouten in het (koloniale) verleden”, stelt iemand voor. En een ander bekritiseert de huidige opzet van de plechtigheid. „Opvallend dat wel slachtoffers van de Japanners worden herdacht, maar dat we de Nederlandse oorlogsmisdaden en de Indonesische slachtoffers daarvan niet herdenken.”

Aan het verleden moet recht worden gedaan. Dat houdt ook in dat de nabestaanden van oud-militairen en - ambtenaren recht hebben op een nabetaling van het kabinet op salarissen die nooit zijn uitbetaald. De helft van de stemmers meent dat staatssecretaris Van Rijn (Welzijn) hiervoor moet ijveren.

René van Zwieten

Vrijdag 19 augustus

13.00 - 14.00 uur CD Ind.muziek

14.15 - 15.00 uur Diana & Friends

15.30 - 16.00 uur Aniadi Art

16.30 - 17.15 uur Doña & de Gado,s

17.45 - 18.15 uur Diana & Friends

18.45 - 19.30 uur Aniadi Art

19.45 - 20.15 uur Doña & de Gado,s

20.45 - 21.30 uur Diana & friends

22.00  uur            Einde

Zaterdag  20 augustus

12.00 - 13.00 uur CD. Ind.muziek

13.00 - 13.45 uur Wipe Out Selection

14.15 - 14.45 uur Bunga Melati

15.15 - 15.45 uur Hans Milané

16.30 - 17.00 uur Wipe Out Selection

17.30 - 18.15 uur Bunga Melati

18.45 - 19.15 uur Hans Milané

19.30 - 20.00 uur Wipe Out Selection

20.30 - 21.30 uur Massada & 4Suara

22.00 uur             Einde

Zondag  21 augustus

12.00 - 12.30 uur  CD Ind.muziek

12.30 - 13.00 uur  Gerson & friends

13.30 - 14.00 uur  Batik Dance Theatre

14.30 - 15.00 uur  Gerson & Friends

15.30 - 16.15 uur  Jimi Belmartin

16.30 - 17.00 uur  Batik Dance Theatre

17.30 - 18.30 uur  Gerson & Friends

19.00 uur   Einde

Steun ons om ons werk af te maken door te tekenen en te doneren
                           

Indische zaak - Het Traktaat vanWassenaar 1966 

Hier Onderteken petitie   < of >    Kijken wie er getekend hebben

< of >   Laatste Updates  In het Engels hier

•   Uitbetalen Traktaat van Wassenaar  Crowdfunder of donateur worden?

   

  Uw donatie  kan U storten op Rabo rekening NL41 RABO 03977255 07   ten name van F.Schwab / ICM Online onder vermelding van donatie Traktaat van Wassenaar.

Geen Back Pay,  maar rekeningen om tot de laatste cent terug te betalen voor Indisch oorlogslachtoffers !

De burgers (Indische oorlogslachtoffers) wachten nog steeds op het geld dat Republiek Indonesie betaalde aan Nederland omdat ze uit het Indonesie werden verjaagd voor het verlies van al hun bezittingen, geen Back pay maar gekregen de rekeningen gepresenteerd dat ze alles tot de laatste cent moesten terugbetalen.

Tot op heden hebben deze oorlogslachtoffers geen erkenning, excuses en geen cent compensatie gehad. Ik hoor hier niemand hierover, daarvoor hebben 12.000 mensen getekend, of zijn wij het al weer vergeten. KNIL en ambtenaren hebben nog gelden gehad, hoefden hun overtocht naar Nederland niet te betalen naast de andere voorzieningen, die burgers (oorlogslachtoffers wel voor hun kiezen kregen). Kortom nog veel werk te doen voor Martin van Rijn, kan toch niet zo zijn dat Indische vluchtelingen zo maar in de kou worden gelaten. 

Zie verder 

https://petities.nl/petitions/uitbetalen-op-basis-van-traktaat-van-wassenaar-1966?locale=nl

======================================================================================

Steun ons om ons werk af te maken door te tekenen en te doneren
                           

Indische zaak - Het Traktaat vanWassenaar 1966 

Hier Onderteken petitie   < of >    Kijken wie er getekend hebben

< of >   Laatste Updates  In het Engels hier

•   Uitbetalen Traktaat van Wassenaar  Crowdfunder of donateur worden?

   

  Uw donatie  kan U storten op Rabo rekening NL41 RABO 03977255 07   ten name van F.Schwab / ICM Online onder vermelding van donatie Traktaat van Wassenaar.

Voortgangsverslag Traktaat van Wassenaar per  9 augustus 2016 (voorheen 18 juli 2016).

De deelnemers (donateurs) en ondertekenaars verzochten het ACTW66 om een tussentijdse verslag.   

**) Updates met rood.

Voor Fase I  heeft ACTW66 inmiddels vele benodigde werkzaamheden verricht en de nodige stappen ondernomen. ACTW66 heeft bereikt dat de advocaten, materiedeskundigen en de consultants op basis van "no cure no pay "voor ons gaan werken bij deze megaklus om aan 60.000-70.000 gedupeerden om  door  De Staat hun gelden te laten uitbetalen.  Inmiddels hebben deze reeds vele werkzaamheden uitgevoerd voor Fase I.  Met de campagne werd van de 60.000 - 70.000 ruim 15.000 bereikt ( Verschillende Indische organisaties hebben zich gemeld om het traktaat onder hun leden ter kennis te stellen) naast dat er ruim 12.000 ( voorheen 9.479, de verwachtingen zijn dat het eind van jaar de 20.000 zullen worden bereikt. Nu het traktaat meer bekendheid krijgt). De petitie is ondertekend en 3678 (voorheen 2417) hebben toegezegd te willen doneren,  blijven helaas de donaties sterk achter op de andere geboekte resultaten.

Uit de gepleegde research door materiedeskundigen zijn in samenwerking met het team van ACTW66 de feiten, bevindingen en oplossingsrichtingen samengevat in het rapport "Voorstel conceptrapport Uitbetalen Traktaat van Wassenaar".    Deze  werd vorige week aan Jakarta Advocaten Team (JAT) ter beschikking gesteld. Deze zullen de juridische puntjes op de I zetten.  Hierna gaat het rapport naar de uitgever om het in boekvorm uit te geven.  De planning is dat dit Rapport/ boek  in september wordt uitgegeven en in boekvorm  beschikbaar komt, alvorens deze  met dagvaarding met 10.000 handtekeningen uit handen van de advocatenkantoor te Jakarta wordt overhandigd aan Bert Koenders.  Ook hij  en zijn Ministerie zijn op de hoogte van deze komende zaak.

Alle bewindslieden van de Tweede Kamer zijn op de hoogte gebracht, en uiteraard Halbe Zijlstra die in 2009 begin maakte aan dit dossier, ook research heeft gepleegd.  Op 22 april jl. werd persoonlijk de President Joko Widodo van de republiek Indonesië in kennis gesteld van dit Traktaat dat de Nederlandse Staat  het financiele onderdeel uit dit verdrag tot uitbetaling van de Indische Gemeenschap niet heeft uitgevoerd. 

ACTW66 heeft als claimstichting voor Fase I alle benodigde werkzaamheden en uitgaven voor haar rekening genomen, is een fors bedrag geworden !

Voor Fase II, zijn meer middelen nodig om  ten eerste de groep van 60.000 gedupeerden (rechthebbenden) ,  zijnde aangemerkt als deelnemer van ACTW66 als claimstichting- te bereiken via de omroepen, en  de dagbladen.  Hier zijn veel kosten meegemoeid. De griffiekosten om deze zaak op de rol te zetten,  2,5 % van 689 miljoen. Ten slotte voor Informatie & Communicatie naar de gedupeerden toe , de levering van het rapport / boek "Voorstel conceptrapport  Uitbetalen traktaat van Wassenaar 1966" voor 70.000 exemplaren.  ACTW66 is intensief bezig om ook andere fondsen aan te boren via financiële instellingen. De kosten voor Fase II worden geschat op minimaal  15 miljoen euro.

Daarom vraagt ACTW66 een minimale donatie van € 25, en t.z.t. ontvang u het  "Voorstel conceptrapport Uitbetalen Traktaat van Wassenaar" dat in boekvorm wordt uitgegeven.

Uw donatie/bijdrage kunt U storten op Rabo rekening NL41 RABO 03977255 07  ten name van F.Schwab / ICM Online onder vermelding van donatie ACTW 66 - Traktaat van Wassenaar . Wij hebben uw donatie hard nodig voor de uitvoeringskosten van de regeling tot compensatie, welke de Nederlandse Staat bewust 51 jaar heeft nagelaten, teneinde ons werk  verder af te kunnen maken

Respect Rudy, de bedenkers van KNIL betalingen zijn Silfraire Delhay en Martin van Rijn!

Beste Rudy,

alleen maar respect voor deze daad.  

Toch moet je weten wie de ontwerpers, auteurs, bedenkers van dit onhumaan plan zijn, dat uiteindelijk in deze regeling voortvloeit voordat je naar de Overheid wijst.

Het zijn de voorzitter IP Silfraire DelHay en Staatssecretaris Martin van Rijn die dit plan hebben bedacht. Drie jaren lang in stilte zonder maar 1 woord te communiceren naar hun eigen achterban - bij het Indisch Platform de delegatie - en nog erger 10.000 mensen die bij de stille tocht hun mandaat gaven voor: Erkenning, excuses, en compensatie.

De compensatie behelsde op deze volgorde en niet anders;

-          alle oorlogsslachtoffers met een plafond die gelijk is gesteld aan de oorlogsslachtoffers Joodse Gemeenschap, Roma, en Sinti’s die rond de 45.000 ontvingen, en de Indische gemeenschap 5200. Mede omdat Nederland in economische crisis zit( Totaal pakket zou 8 miljard kosten voor een dergelijk 65.000 man), deze in een pensioenplan te vatten van € 600 per maand op het AOW via de SVB dit is o.a. met Ton Te Meij (IP delegatie persvoorlichter) besproken en bedacht.

-          Backpay

-          KNIL, omdat deze al andere voorzieningen hebben gehad, en de eerste groep oorlogsslachtoffers ook nog alles zelf hebben moeten betalen tot de laatste cent.

 Te denken dat NCC & ICM jaren achtereen die 10.000 mensen hiervan hebben moeten overtuigen om te tekenen. 

Bizarre is dat juist op de dag van die beslissing bekend werd dat VWS een meevaller had van 6 miljard. Het zijn de leden van de Tweede Kamercommissie VWS die zich volledig gekeerd hebben tegen dit plan, en alsnog drie moties indienden conform onze eisenpakket. 

Rudy dank voor jouw bijdrage in deze strijd!

Is ook goed om te weten dat de Tweede Kamer commissie  leden deze drie jaren voor ons hebben gestreden, Ik dacht dat wij daar het Indisch Platform voor hadden (nadruk op hadden) ?

Met dank aan NICC.

Gelukkig kreeg de redactie dit jaar na herhaalde oproepen in de vorige edities van NICC Magazine weer een aantal meldingen van herdenkingen in den lande. Die meldingen zal de redactie hierna plaatsen. Voor herdenkingen in uw eigen woonplaats, die hier niet vermeld staan, adviseren wij u het internet te raadplegen. De Nationale Herdenking bij het Indisch Monument in Den Haag zal, evenals andere jaren, op televisie worden uitgezonden.

Met dank aan NICC !

Thema