|
|
Brochure Min.Buza "To forget of a promise for The future " het evaluatie-rapport over het verdrag van Wassenaar.
DEEL VII
Redactie ICM wist dit document te bemachtigen zoals Min.BuZa pleegt te noemen " To forget of a promise for The future " . Het is gewoon een evaluatie rapport verpakt in Brochure die ruimt 90 pagina's bevat. Naast deze onthulling, zijn andere zaken bove tafel gekomen, van die dure onderzoeken. Uit Wob's bij de andere collega Ministeries bleek dat o.a. dat lumpsum niet 689 miljoen bedraagt, maar 6 miljard. Verder was het aan Min.Buza alles gelegen om het bestaan van dit verdrag niet in openbaar te publiceren, zodat de gedupeerden geen claim konden indienen. Gekscherend genoeg bij WOB min. Financien kwam deze met kopie - artikel in parochie-krantje. (WOB = Wet Openbaar Bestuur). Voor ICM was dit een mooie vangst. ICM brengt dit rapport in delen uit.
__________________________________________________________________________________________________________________________________________
‘Stichting Indische Projecten Verdrag Traktaat van Wassenaar 1966’
Om in termen van Martin van Rijn te blijven, zal het ‘Indisch zijn, de verankering’ onder de Nederlandse bevolking bekendheid worden gegeven –dat tevens de wens is van Marion Dijke, Angelien Eijsink (PvdA) en Pia Dijkstra (D66)– met Nederland als eerste doelstelling, zoals ook het programma dusdanig is ingericht. De ‘Stichting Indische Projecten Verdrag Traktaat van Wassenaar 1966’ zal zich bezighouden met het vaststellen van normen en richtlijnen, waaraan een dergelijk project minimaal moet voldoen, om in aanmerking te komen.
De basisrichtlijn is ‘duurzaam ondernemen’. Onder ‘duurzaam’ wordt verstaan, dat het project het fundament vormt van de basisbehoeften van de Nederlandse - Indische Gemeenschap en het ‘Indisch zijn’ functioneel blijvende bekendheid geeft aan de huidige Nederlandse samenleving. Het project moet een businessmodel in zich bevatten, zodat stap voor stap naar selfsupporting wordt toegegroeid en na een positief behaald resultaat een gedeelte hiervan terugvloeit naar de kas van de ‘Stichting Indische Projecten Verdrag Traktaat van Wassenaar 1966’.
Vooraf dient het ingediende projectplan (business plan) door een accountant en een bank te worden getoetst op haalbaarheid en bestaansrecht.
De Indische Culturele Projecten die de basis van levensbehoefte vormen
Indische Omroep Jakarta / Den Haag: ID-gen met een omroepblad plus redactievoering door ICM.
Verdere uitbouw van een Indische Internetkrant, later te implementeren bij ID-gen (Indonesian-Dutch Generation).
Opzetten van het N.I.C.C. Centrum in Den Haag, alwaar de Indische Omroep naast de andere activiteiten wordt gehuisvest.
Het ontwikkelen van de canon voor het Indisch volk met als doelstelling verankering in de wereldgeschiedenis in het Indonesisch, Nederlands en Engels.
Organisatie van periodieke Indische evenementen in Jakarta, Den Haag, Rotterdam….
Bijdrage/subsidies Pasar Malams en Kumpulan in Nederland.
Voor verdeling van overige collectieve doelen wordt als volgt onderstaande tabel gehanteerd:
689 miljoen gaat 100 miljoen naar de collectieve doelen
800 miljoen - 125 miljoen
1,4 miljard - 275 miljoen
1,8 miljard - 400 miljoen
Afhankelijk van het budget wordt het onderstaande gerealiseerd; de eerstgenoemde punten zijn een must!
7 Retraite- en Herstellingsoorden voor Ouderen en Gehandicapten in de regio’s in Indonesië. Per oord een capaciteit voor 10.000 personen gedurende het gehele jaar compleet ingericht met klinieken en dagelijkse ondersteunende huishoudelijke faciliteiten.
Het spreekt voor zich, dat de ‘Stichting Indische Projecten Verdrag Traktaat van Wassenaar 1966’ stemt en beslist; de leden van het bestuur worden bezoldigd conform de gebruikelijk geldende normen en richtlijnen.
22. Verdeling
Als uitgangspunt wordt het ‘Model Gebaar 2000’. Dit werkend model werd bij ‘Het Gebaar 2000’ gehanteerd. Hiervan gaat een deel naar individuele en een ander deel naar duurzame z.g. ‘Collectieve Indische Projecten’ (CIP).
Voor collectieve doelen wordt onderstaande tabel bij verdeling als volgt gehanteerd:
Hfl. 689 miljoen - Hfl. 100 miljoen naar de collectieve doelen
Hfl. 800 miljoen - Hfl. 125 miljoen
Euro 1,4 miljard - Euro 275 miljoen
Euro 1,8 miljard - Euro 400 miljoen
De verdeling
wordt door de “Deelnemersraad” beslist (Stichting Uitbetalen Verdrag Traktaat van Wassenaar 1966) op basis van criteria waaraan de gerechtigde moet voldoen (zie bijlage reikwijdte).
Voor CIP ‘Stichting Beheer Indische Projecten’.
Beide stichtingen worden bezoldigd conform de reguliere procedures, voor ‘Stichting Uitbetalen Verdrag Traktaat van Wassenaar 1966’ geldt opheffing nadat alle belanghebbenden de compensatie hebben ontvangen.
Aan de gerechtigden zal individueel worden uitgekeerd via de SVB en ….. aan het ‘Fonds voor Indische Projecten’. Toezicht zal worden uitgeoefend door een nader te bepalen gerenommeerd accountantskantoor dat mede in het ‘Bestuur TvW-66’ zitting zal nemen. Uit fiscaal oogpunt zal rekening worden gehouden met de juiste balans van de verdeling in percentages, naar aanleiding van ontwikkelingen welke voortvloeien uit het andere IP-dossier (Martin van Rijn). Het ligt niet in de bedoeling dat dit geld weer terugvloeit naar de Staat (kapitaalvernietiging).
23. Reikwijdte
De Nederlandse staatsburgers van Indische afkomst zijn nimmer schadeloos gesteld voor verlies van bezittingen, banktegoeden enz. als gevolg van oorlogshandelingen tijdens de Japanse bezetting, de Bersiapperiode, de Politionele Acties en de gevolgen Linggadjati (zie verder de bijlage beschikking Modeldocument). De genoemde groeperingen vallen onder de WMO (Wet Materiële Oorlogsslachtoffers. Deze zijn dus uitgesloten. Het verdrag gaat U over de periode 1947 – 1962. Soekarno & Hatta die groep compenseerde voor het verlies van al hun bezittingen. Voorts wordt rekening gehouden dat velen zijn overleden, en zodat de compensatie toekomt aan de kinderen. Kinderen die in die periode in de republiek Indonesie zijn geboren of daar woonden.
24. Uitbetaling / verrekening
Geheel en/of gedeeltelijke uitsluiting.
Dit verdrag sluit uit, dat alle eerder verstrekte voorzieningen (claims) ten laste hiervan in mindering worden gebracht o.a. Het Gebaar, WUBO, WUV en KNIL-uitkeringen. De genoemde voorzieningen komen uit een andere voorziening zoals Marshallhulp (oorlogsslachtoffers). Hierbij valt op te merken dat Japan de Nederlandse Overheid heeft gecompenseerd. Van het gesloten Verdrag met Japan, waarbij Japan een bedrag aan de Nederlandse Overheid heeft betaald, werd Hfl. 4 miljard niet uitgekeerd.
Een citaat uit de brief van de Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, drs. Martin van Rijn aan De Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal d.d. 12 oktober 2015:
“Ook in deze periode van de geschiedenis strijden morele gronden en juridische overwegingen om de voorrang. Uiteindelijk hebben het toenmalige Kabinet en de Kamer ingestemd met de boedelscheiding zonder nadere afspraken over eventuele backpay. Dit kwam opnieuw terug bij het Traktaat van Wassenaar uit 1966. Deze overeenkomst betrof claims tussen Nederland en Indonesië die waren ontstaan na de soevereiniteitsoverdracht. Backpay was hierbij uiteindelijk expliciet geen deel van de afspraken“.
24.A Disfunctioneren Verdelingswet
Deze gaat er van uit dat de claimanten volgens Verdelingswet 1969 worden gecompenseerd. Om voor doorbetaling in aanmerking te komen, moest men zijn claim tijdig hebben ingediend, uiterlijk in 1970, dus claimanten hadden drie maanden de tijd om zich aan te melden. Voorts werd dit in de Staatscourant gepubliceerd voor een korte periode.
Deze Verdelingswet heeft zeker niet de intentie gehad om alle gedupeerden - nu 50 tot 60.000 - zoals het verdrag stelt te compenseren voor het verlies van al hun bezittingen, laat staan toe te laten tot hun vaderland. Dit resulteerde dat niemand binnen de Nederlandse Indische Gemeenschap hiervan op de hoogte kon zijn van het bestaan van dit verdrag. Voorts beide Ministeries Bu.Za en VWS een stuk of 7 momenten hadden om dit kenbaar te maken. Geen onbelangrijke factor dat het bedrag van 689 miljoen dat in termijn werd betaald daadwerkelijk ook door Nederland zou worden ontvangen, pas in 2003 had men de zekerheid, waar de laatste termijn door de republiek Indonesië werd betaald.
Concreet, in die periode tussen 1973 – 2003 werd men geconfronteerd met twee onzekerheden; het niet beschikken over de aantallen claimanten, en het niet beschikken over het hele bedrag had. Anno 2015 werd ludiek bekendheid gegeven aan het bestaan van dit Verdrag door de ICM Internetkrant die ruim twee jaar op Internet en alle pasar malams een promotie – petitie campagne startte, een geheel private initiatief, waarop ruim 15.000 claimanten zich hebben gemeld van naar schatting 50.000 – 60.000 die recht hebben op deze compensatie. Het volledige bedrag werd in 2003 volledig betaald. Het kan toch niet zo zijn, dat de een wel deze compensatie ontvangt en de andere niet die ook door deze “situatie al zijn bezittingen heeft verloren. En de andere meer ontvangt dan de andere, tegelijkertijd beiden is dezelfde situatie verkeren. Conclusie; dat Nederland o.l.v. Drees en luns met voorbedachten een ontwerp maakte van een verdelingwet om juist deze groep Nederlandse Indische Gemeenschap op geen enkele wijze maar ook wilde compenseren, en naast dat Nederland
hen ook niet wilde toelaten met de status van een “vluchteling” die land zijn uitgezet, niet te vergeten de groep van 159.000 die daar stateloos zijn achter gebleven.
24. B Einde Indonesische herstelbetalingen aan Nederland
woensdag 27 augustus 2003, Historisch nieuwsblad
'Edelmoedigheid van Nederland,' zo kenschetste de Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken Joseph Luns het akkoord met de Republiek Indonesië in 1966. Van 5 tot 7 september had Luns in Den Haag onderhandeld met een Indonesische delegatie onder leiding van de minister voor economie en financiën, sultan Hamengku Buwono. Indonesië zou in de loop van dertig jaar 600 miljoen gulden betalen om de nationalisatie van Nederlandse bezittingen in het land te compenseren.
Eind vorig jaar kwam de laatste betaling binnen op een rekening van Buitenlandse Zaken bij De Nederlandse Bank. Elk jaar heeft Jakarta keurig op tijd aan zijn verplichting voldaan. Zowel in Nederland als Indonesië was slechts een enkeling nog op de hoogte van de jaarlijkse betaling.
Maar toen een klein nieuwsbericht midden dit jaar melding maakte van deze laatste overmaking, reageerde de Indonesische publieke opinie verontwaardigd en sprak van neokolonialisme en uitzuigerij. Ook in Nederland was de reactie er veelal een van schaamte dat Den Haag van de voormalige kolonie nog geld had geëist. De Indonesische regering echter heeft de kwestie laten rusten.
De regering van Soekarno besloot tot nationalisatie van Nederlandse bedrijven in Indonesië naar aanleiding van de Haagse weigering om de Indonesische soevereiniteit over West-Irian (Papoea) te erkennen. Het conflict escaleerde en tussen eind 1957 en midden 1962 ging Jakarta over tot onteigening van Nederlandse bezittingen. Pas in 1966, na de machtsovername door generaal Soeharto, waren de twee landen in staat om de slepende kwestie uit te praten.
De uiteindelijke overeenkomst hield in dat Indonesië 600 miljoen gulden zou betalen; daarvan was in 1965 al een voorschot van 36 miljoen overgemaakt. De rest zou met een jaarlijkse rente van 1 procent vanaf 1973 in dertig jaarlijkse termijnen worden voldaan. Nederlanders konden tot augustus 1969 via het Bureau Schadeclaims Indonesië van het ministerie van Buitenlandse Zaken een claim indienen vanwege de achterlating van eigendommen door gedwongen vertrek uit Indonesië. Jaarlijks zou het geld volgens een sleutel worden verdeeld. Van Nederlandse edelmoedigheid was volgens Luns sprake omdat de waarde van de activa die de Nederlanders eind jaren zestig hadden verloren, opliep tot 4,5 miljard gulden. Waarom zo vergevingsgezind? 'Het was een politiek akkoord,' erkende Luns destijds in de Tweede Kamer. 'De overeenkomst is niet alleen een afdoening van de commerciële kwestie, maar moet ook dienen om te komen tot een verdieping en vernauwing van de betrekkingen.' Dertig jaar later echter leidt de regeling vooral tot onbegrip.
door Alexander Weissink / Jakarta
25. Overzicht regelingen rond backpay en oorlogsschade; Regeling inhoud/doelgroep
1947-1949 Rehabilitatieregeling (Indisch)
Gericht op het op het been brengen van door de oorlog getroffen huishoudens. Het Indisch Gouvernement gaat niet over tot uitbetaling van het salaris van ambtenaren gedurende de Japanse bezetting. In plaats daarvan wordt er een beperkt aantal maanden salaris betaald (afhankelijk van gezinsgrootte). Geen vergoeding voor oorlogsschade aan de oorlogsslachtoffers (burgers, binnen – en buitenkampers) .
1949 – Wet Materiële Oorlogsschade (voor Nederland)
Deze wet regelt tegemoetkoming voor wie materiële schade heeft geleden gedurende de oorlog. De wet is expliciet afgebakend tot Nederlanders in Nederland. Andere delen van het Koninkrijk vallen erbuiten. NIOD (Keppy) concludeert dat Nederland noch Indonesië een gelijkluidende regeling hebben getroffen. De Joodse Gemeenschap, Sinti en Roma werden in 2001 gecompenseerd 45.000 pp. Dit betrof gelden van Marshal hulp die de Nederlandse staat onving.
1949 Soevereiniteitsoverdracht Indonesië
Op 27 december 1949 komt er een einde aan een relatie van 350 jaar tussen Nederland en Indië. Indonesië neemt rechten en plichten over van het Nederlands-Indisch Gouvernement. Indonesië is niet geneigd backpay en oorlogsschade prioriteit te geven bij de opbouw van de nieuwe natie. Voor oorlogsschade speelt daarbij tevens mee, dat Japan per verdrag met de geallieerden uit de wind werd gehouden, voor aanspraak op schade.
Eind jaren ’50 Rechtszaken en uitspraken in laatste instantie over backpay. Indonesië betaalt geen achterstallige salarissen
Daarop stappen claimanten naar de rechter. De Hoge Raad geeft slechts een oordeel op de vraag of de juiste partij in het geding is. In casu is dat niet de Nederlandse Staat, maar de Republiek Indonesië. Formeel gezien had Den Haag geen juridische verantwoordelijkheid voor de kolonie, Nederlands-Indië was financieel autonoom. Rechtsopvolger van het Nederlands-Indisch Gouvernement is de Indonesische regering. Het Hof bevestigt dat de Nederlandse regering juridisch niet verantwoordelijk is voor de backpay.
1966 Traktaat van Wassenaar
Deze overeenkomst tussen Nederland en Indonesië uit 1966 betrof claims die waren ontstaan in de periode tussen de soevereiniteitsoverdracht (1949) en het verbreken van de diplomatieke betrekkingen tussen beide landen (1962). Ze hadden betrekking op door Indonesië genationaliseerde Nederlandse eigen-dommen. Nederland ontving conform afspraak in tranches tot en met 2003, Hfl. 689 miljoen (incl. 89 mln. rente). Mede hierdoor heeft Nederland in ieder geval nog een deel van de claims kunnen betalen. Backpay was expliciet geen deel van de afspraken.
1981 Wet Uitkering Indische Geïnterneerden
Een Commissie van drie Kamerleden (PvdA, CDA, VVD) wil symbolische genoegdoening. Juridische onderbouwing uitbetaling backpay politiek geen optie, daarom uitkering vanwege oorlogsleed voor alle krijgsgevangenen en burgergeïnterneerden van de Japanse kampen. ‘Backpay-doelgroep’ werd daarmee niet volledig bereikt. Wet Uitkering Indische Geïnterneerden (UIG, 1981) leverde eenmalige belastingvrije uitkering van Hfl. 7500. Niet-geïnterneerde Indische-Nederlanders vielen hierbuiten, evenals de meeste vrouwen. Totaalbedrag was Hfl. 300 mln. Eind jaren ’90 Kabinet stelt: Door de rijksoverheid worden vijf commissies ingesteld die het hele terrein van het herstel rond de Tweede Wereldoorlog en de strijd in Nederlands-Indië .
Blz 42 -80
Wordt vervolgd
Deel IV + V zie https://icmonline.ning.com/profiles/blogs/brochure-min-buza-to-forget-of-a-promise-for-the-future-het-evalu
Deel III Zie https://icmonline.ning.com/profiles/blogs/min-buza-to-forget-of-a-promise-for-the-future-deel-iii
Deel II zie https://icmonline.ning.com/profiles/blogs/min-buza-to-forget-of-a-promise-for-the-future-deel-ii
Deel I zie https://icmonline.ning.com/profiles/blogs/min-buza-to-forget-of-a-promise-for-the-future-deel-i
Oud-premier Dries van Agt heeft drie jaar voor zijn dood bij koning Willem-Alexander aangedrongen op excuses aan Molukkers in Nederland. Hij wilde dat de koning zich als staatshoofd zou verontschuldigen voor de manier waarop zij door de Nederlandse regering zijn behandeld. Van Agt stuurde de koning een brief, bevestigt de Rijksvoorlichtingsdienst (RVD) na vragen van de NOS.
Van Agt was minister van Justitie toen midden jaren 70 een groep Molukse jongeren na jaren van protest overging op gewelddadige acties. Ze wilden aandacht vragen voor de positie van Molukkers, die meer dan twintig jaar na hun 'tijdelijke' aankomst in Nederland nog altijd niet terug konden naar een onafhankelijke staat op de Molukken.
Onder leiding van Van Agt maakte het leger in 1977 een einde aan de gijzeling op een basisschool in Bovensmilde en de treinkaping bij De Punt. Daarbij kwamen zes kapers en twee gegijzelden om het leven.
De Molukken zijn een grote eilandengroep in het oosten van Indonesië. In de koloniale tijd hoorden de eilanden bij Nederlands-Indië. Als Indonesië in 1945 de onafhankelijkheid uitroept, begint een bloedige oorlog. Molukse beroepsmilitairen vechten mee in het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL) tegen Indonesië.
In 1949 geeft Nederland de strijd op en ontstaat er een conflict over de Molukse militairen. Zij willen terug naar de Molukken, maar dat wil de Indonesische regering niet. Begin 1951 besluit Nederland om ze met hun gezin naar Nederland te brengen, voor een half jaar, is de bedoeling.
De 12.500 Molukkers verwachtten dat Nederland zal helpen bij hun terugkeer, maar dat gebeurt niet. De militairen worden in plaats daarvan ontslagen en de meesten kunnen uiteindelijk nooit meer terug naar hun thuisland.
De ontvangst van de brief door de koning en de strekking van de inhoud zijn bevestigd door de RVD. De NOS heeft de brief zelf niet kunnen inzien.
Van Agt schreef de brief in 2021 naar aanleiding van een ontmoeting met drie personen uit de Molukse gemeenschap. Een van hen, Antis Maryanan, had Van Agt uitgenodigd. Maryanan is geboren aan boord van het schip dat zijn ouders naar Nederland bracht. Hij was benieuwd wat Van Agt jaren later zou vinden van hoe de Molukkers in Nederland zijn behandeld.
"Het was een goede ontmoeting", zegt Maryanan. "Het ging ons niet om de kapingen, wij wilden vooral zijn kijk horen over hoe de Nederlandse regering vanaf de aankomst met Molukkers is omgegaan. Het bleek dat Van Agt later in zijn leven meer had geleerd over die geschiedenis en daardoor ook meer begrip had gekregen voor onze situatie." Later liet Van Agt aan Maryanan weten dat hij een brief aan de koning had gestuurd.
Na de ontmoeting zei Van Agt tegen NRC dat er "groot onrecht is bedreven aan de Molukkers" en dat excuses op z'n plaats zouden zijn. Nu blijkt dat Van Agt dus ook een persoonlijk verzoek schreef aan koning Willem-Alexander om excuses te maken. Deze excuses zijn tot nu toe niet gekomen.
Antis Maryanan: "Mijn vader is direct na aankomst ontslagen als KNIL-militair, dat was voor hem heel pijnlijk. Er is nog achterstallig pensioen, dat is nooit hersteld. Excuses hiervoor zouden op zijn plaats zijn. En juist door de koning, want onze ouders waren heel koningsgezind."
Zijn nicht Rachelle Houtman ziet het anders: "Juist doordat het al zo lang uitblijft, hoeft het van mij niet meer. Ik wil niet meer wachten op erkenning van anderen, maar gewoon zorgen dat we onszelf erkennen." Wel ligt er volgens Houtman ook een verantwoordelijkheid bij de regering. "Bijvoorbeeld dat er aandacht is voor dit deel van de geschiedenis in het onderwijs en dat ze helpen met het behoud van de Molukse wijken."
In deze video zie je meer over de geschiedenis van Molukkers in Nederland. Daarin vertellen ook Antis Maryanan en zijn nicht Rachelle Houtman over hun persoonlijke ervaringen:
Het is vandaag 75 jaar geleden dat het eerste schip met Molukse gezinnen aankwam in de haven van Rotterdam. Op veel plekken wordt daarbij stilgestaan.
In Museum Maluku opent de tentoonstelling In Eigen Woorden. Bezoekers kunnen hun eigen herinneringen en verhalen delen door teksten op foto's te schrijven. Rachelle Houtman werkt bij Museum Sophiahof, waar Museum Maluku is gevestigd. "De verhalen en herinneringen van mensen geven meer context, waardoor de foto's meer tot leven komen."
Ook in Het Noordbrabants Museum en in Herinneringscentrum Kamp Westerbork is aandacht voor de geschiedenis tussen Nederland en de Molukken. Een deel van de Molukse gezinnen werd na aankomst opgevangen in voormalig doorgangskamp Westerbork.
Daarnaast komt deze zomer een nationaal monument op de Lloydkade in Rotterdam. Dat is de plek waar de eerste schepen met Molukse gezinnen aankwamen.
Samenvatting Traktaat van Wassenaar (ACTW-66)?
Om te beginnen, dit is een zaak van groot onrecht van de Nederlandse Overheid jegens de Nederlandse Indische Burgers. . Bij de overdracht betaalde de jonge republiek Indonesie in transes van 4.2 miljard en later tegen finale kwijting 689 miljoen.
Doelbestemming is : om de Nederlandse Indische Burger ( Nederlanders, Indische, Mollukers en van Joodse Afkomst) die periode 1947-1962 woonachtig waren in de republiek Indonesie te compenseren. Door het onhandig politiekbedrijf van het Kabinet het land uitgezet met verlies van hun bezittingen en banktegoeden. Alles zelf hebben moeten betalen voor de overtocht en pension.
Het evaluatierapport in opdracht van het Ministerie Buitenlandse Zaken meldt dat pas 39 miljoen is uitgekeerd. Blijft te betalen 4,2 miljard + 650 miljoen. Het rapport is onvolledig zo is het bedrag van 4,2 miljard en Marshalhulp 1,2 niet vastgelegd in het rapport.
Hoeveel mensen hebben recht hierop? Bronnen melden 60.000 gezinnen. Via ICM zijn 15.000 die zich hebben gemeld, en 634 hebben zich ingeschreven als claimant ACT-66 ICT systeem.
Waarom is nooit uitbetaald ? Omdat dit het beleid was om niet uit te betalen, en vanuit de de Nederlandse Indische burgers nimmer tot actie is gekomen in de afgelopen 60 jaren voorzover bekend. Althans niet collectief zoals nu.
Is het verdrag verjaard? Nee, omdat traktaat nimmer is uitgevoerd, en de laatste termijn in 2001 is betaald geldt een verjaringstermijn van 25 jaar. Immers omdat ICM in 2013 heeft gerapeleerd, verjaart dit in het jaar 2038.
Wie hebben hier recht op ? Omdat om bezittingen gaat geldt het erfrecht. Impliceert dat nabestaanden recht op hebben.
Wanneer is dit bekend geworden ? In 2013 meldde zich een ICM Abonnee wonend in Amstelveen.. Omdat dit om melding gaat met grote misstand, startte ICM het project ACTW-66 ( Actie commitee Traktaat van Wassenaar -1966 ) op.
Welke acties?
ACTW-66 campagne werd gestart om het bestaan van het verdrag bekendheid te geven aan het Indisch publiek, onderzoek werd gestart. ICM werd ontwikkeld en implementeerd met Helpdek. Ruim 433.000 werd uit ICM middelen beschikbaar gesteld naast donaties, en prive-gelden. Het meest uit prive-middelen en vrienden/kenissem . Het geheel staat los van de werkzaamheden die het team leverde tot het heden.
Tussenresultaat : - 15.000 personen zijn bereikt en hebben de petitie getekend.
- Binnen de Tweede Kamer heeft ACTW-66 drie kabinetten overleefd
- Voor het eerst in de geschiedenis is volwaardig product in de vormen van
drie rapporten in de Tweede Kamer
- 641 hebben zich ingeschreven als claimant van ACTW-66
- Persoonlijk werden raporten overhandigd aan de President van Indonesie
als partij van dit Verdrag.
- Het boek rapport Traktaat van Wassenaar als eerste Indoboek in
geschiedenis is op genomen in de Nationaal Bibliotheek voor scholen.
- Het ACTW - ICT systeem geimplementeerd met Helpdesk
ACTW-66 zit ter behandeling in de Tweede Kamer.
Verloop van dit proces. Mark Harbes van de VVD nam het voortouw. Deze werd verwees door naar Jacqueline van der Hill. Deze was naarstig opzoek naar een collega. Immers deze kwestie viel buiten haar aandachtsgebied. Uiteindelijk werd haar collega Rudmer Heerema aangewezen. Op 21 maart 2022 nam hij de rapporten in ontvangst namens de Tweede Kamercommissie Min.Buza. Het kabinet viel. Later voor de overdracht van dit dossier werd Christiane van de Wall aangewezen. Deze deelde mede dat na de beschouwingen van de begrotingen begint met inlezen van de rapporten, en vervolgens wordt voorgelegd aan de Tweede Kamer voorzitter.. Op een rij zijn diverse personen van de VVD betrokken. De val van het Kabinet en de moeizame formatie leidde tot vertragingen.
Uitvoering van ACTW-66
In het rapport is voorgesteld te kiezen voor het model Het Gebaar (ICM is hier destijds ook de partij geweest). Die luidt als volgt: het bedrag van de lumpsum te verdelen collectief en 20% naar Indische collectieve projecten. Het bedrag van de lumpsum dient te worden geactualiseerd naar het heden.
Al eerder heeft ICM & NICC onlangs resultaat geboekt met de KNIL betalingen.
DONEREN OM ONS WERK TE VOLTOOIEN. IEDERE BEDRAG IS WELKOM . UITEINDELIJK ONTVANGT U HIERVOOR U DEEL VAN DE LUMPSUM
O 10 euro O 15 euro O 20 euro O 25 euro
Wij zijn door ons budget heen, vragen daarom of U met uw donatie ons wilt steunen. Met uw ICM abonnement kan u nu aanwenden om te doneren zodat de werkzaamheden kunnen worden voltooid. Ook steunt U ons door het Boek Rapport Traktaat van Wassenaar te kopen of wordt claimant.
Uw donatie kan u overmaken op Raborekening NL35 RABO 0377 579491 tnv ICM Project ovv Donatie ACTW-66, alle bedragen zijn zeer welkom,
Bij voorbaat onze dank voor uw bijdrage /. donatie
Admin.
Jan de Keten
Waarom doneren Traktaat van Wassenaar (ACTW-66)?
Om te beginnen, dit is een zaak van onrecht tegen de Nederlandse Overheid. Bij de overdracht betaalde de jonge republiek Indonesie in transes van 4.2 miljard en later tegen finale kwijting 689 miljoen.
Doelbestemming is : om de Nederlandse Indische Burger ( Nederlanders, Indische, Mollukers en van Joodse Afkomst) die periode 1947-1962 woonachtig waren in de republiek Indonesie te compenseren. Door onhandig politiekbedrijf van het Kabinet Drees het land werden uitgezet.
Het evaluatierapport in opdracht van het Ministerie Buitenlandse zaken meldt dat pas 39 miljoen is uitgekeerd. Blijft te betalen 4,2 miljard + 650 miljoen.
Hoeveel mensen hebben recht hierop? Bronnen melden 60.000 gezinnen. Via ICM zijn 15.000 die zich hebben gemeld, en 634 hebben zich ingeschreven als claimant.
Waarom is nooit uitbetaald ? Dat was ook het beleid om niet uit te betalen, en vanuit de de Nederlandse Indische burgers nimmer tot actie is gekomen.
Is het verdrag verjaard? Nee, omdat traktaat nimmer is uitgevoerd, en de laatste termijn in 2001 is betaald geldt een verjaringstermijn van 25 jaar. Immers omdat ICM in 2013 heeft gerapelleerd, verjaart dit in het jaar 2038.
Wie hebben hier recht op ? Omdat om bezittingen gaat geldt het erfrecht.
Wanneer is dit bekend geworden ? In 2013 meldde zich een ICM Abonnee. Omdat dit om melding gaat met grote mistand, startte ICM het projcect ACTW-66 ( Actie commitee Traktaat van Wassenaar -1966 ) op.
Welke acties?
ACTW-66 campagne werd gestart om bekendheid te geven aan het Indisch publiek, onderzoek werd gestart. Ruim 433.000 werd uit ICM middelen beschikbaar gesteld naast donaties, en privegelden. Het meest uit prive-middelen. Het geheel staat los de werkzaamheden die het team leverde tot het heden.
Resultaat : - 15.000 personen zijn bereikt en hebben de petitie getekend.
- Binnen de Tweede Kamer heeft ACTW-66 drie kabinetten overleefd
- Voor het eerst in de geschiedenis is volwaardig product in de vormen van
drie rapporten in de Tweede Kamer
- 641 hebben zich ingeschreven als claimant van ACTW-66
- Persoonlijk werden raporten overhandigd aan de President van Indonesie
als partij van dit Verdrag.
- Het boek rapport Traktaat van Wassenaar als eerste Indoboek in
geschiedenis is op genomen in Nationaal Bibliotheek voor scholen.
ACTW-66 zit ter behandeling in de Tweede Kamer.
Wij zijn door on budget heen, vraag daarom of U met uw donatie wilt steunen. Met Uw ICM abonnement kan U nu aanwenden om te doneren zodat de werkzaamheden kunnen worden voltooid. Ook steunt ons door het Boek Rapport Traktaat van Wassenaar te kopen of wordt claimant.
Uitvoering van ACTW-66
In het rapport is voorgesteld te kiezen voor het model Het Gebaar (ICM is hier destijds ook de partij geweest). Die luidt als volgt: het bedrag van de lumpsum te verdelen in collectief en 20% naar Indische collectieve projecten. Het bedrag van de lumpsum dient te worden geactualiseerd naar het heden.
Al eerder heeft ICM & NICC onlangs resultaat geboekt met de KNIL betalingen.
Uw donatie kan u overmaken op Raborekening NL35 RABO 0377 579491 tnv ICM Project ovv Donatie ACTW-66, alle bedragen zijn zeer welkom,
Bijvoorbaat onze dank voor uw bijdrage . donatie
Admin.
Jan de Kete

Discussie Koloniale verleden in de Tweede Kamer beperkt zich tot Knil & Veteranen
.In eerdere ICM beschouwing te moeten constateren, dat het thema van het onderwerp zich weer puur richt tot de onderdelen KNIL en Molukkers dit zijn niet de Nederlandse Indische burgers, maar de ambtenaren in dienst van Nederlands Indisch Bestuur die onder weer onder Nederlandse regering valt. Dus een interne kewestie. Zeer welkome aangelegendheid voor het Kabinet en Tweede Kamer. Hierdoor de mega zaak Traktaat van Wassenaar (ACTW-66) weer aan de aandacht ontsnapt. Deze weer reeds op 15 maart 2022 iaangeboden namens 15.000 geduppeerden. ICM redactie ( namens 500.000 NIB) menen dat deze zaken niet thuis behoren in dit debat. Wederom een dwaling dat weer deze kleine groep die aandacht opeist ten koste van ruim 60-80 duizenden. Deze groep behoort zich te richten tot Min. Defensie, en niet de politiek democartisch te misbruiken en te scharen onder de Indische kwestie.
Hierdoor de mega zaak soeveriniteitsoverdacht wederom niet op de agenda komt.
De vraag aan de voorzitter en de fracties ? Gebrek aan historisch inzicht? Het Koloniaal verleden betekent dat Nederland als kolonisator afscheid neemt van de van Smaragd. Dan gaat het om de onderdelen (processen) zoals de burgerij, financiën en boedelscheiding zijn dan aan de orde, en dit zijn de taken van de Nederlandse Overheid.
De boedelscheiding tussen de nieuwe republiek, de kolonisator Nederlanden en de NIB (Nederlandse Indische Burgers) spelen hier dan voornamelijk. De NIB waar het om 500.000 burgers gaat. Al deze NIB ers die als dienstplichtige werden opgeroepen lopen ook niet te zeuren dat ze niet betaald zijn !
.Van hun normaal werkomgeving of ondernemer . Hierna weer terug aan het werk of voeren van de onderneming. Voor deze grote groep geraamd op 500.000 burgers bestaande uit : Nederlanders, Nederlandse Indischen, Molukkers, en van Joodse afkomst kregen nog meer te verduren die de vier jaren niet betalen van salaris overstijgen. Eerst de oorlog, voorts periode 1946 tot 1962 dan het land te worden uitgezet met achterlatend van al hun bezittingen en banktegoeden. Een bizar leven leiden vanaf 1947 tot 1962. Wordt wakker allen, Kabinet en Tweede Kamer. Het zal je maar persoonlijk treffen !
In Nederland aangekomen om vervolgens als tweede rang burger te worden behandeld. Wij zijn er nog niet, vervolgens alles terug betalen voor: Overtocht, verblijf in het pension, en herinrichtingskosten. Wat misdadig is in eerste instantie dat Drees deze burgers niet wilde toelaten. Uiteindelijk van de 500.000 zijn er 151.000 niet toegelaten deze waren hun stukken kwijtgeraakt. Wat nog crimineler is dat President Soekarno meerdere geheime betalingen heeft aan Nederland gedaan, raming 5 miljard. Later 689 miljoen conform het Verdrag traktaat van Wassenaar. Deze bedragen waren ter compensatie voor de geleden schade van de NIB-burgers. Tot op heden heeft deze betaling nog steeds niet plaatsgevonden.
Tussen de republiek Indonesië en Nederland vonden de onderhandelingen plaats over de hoogten van bedragen dat Nederland claimde waar vooraf al geheime betalingen hebben plaatsgevonden die rayak (het volk) niet mochten weten . De media in Indonesië kopte: “ Uitbuiting wanneer houdt dit op “, “Over wat voor schulden gaat het “, “sprake van omgekeerde wereld”, “ Zij zijn ons verschuldigd”, “ Laatst over de behaalde omzetten betalen”.
Zoals de Telegraaf kopt: “ Het onderzoek is niet compleet “. Bij de Telegraaf ontbreekt kennelijk de wetenschap dat inmiddels hierover 3 rapporten zijn uitgebracht “Onderzoekrapport naar tegoeden particuliere bank en - levensverzekering van Nederlanders in Indiër 1940 -1958” , “” To forget in the past in favour of Promise for the Future, en rapport Traktaat van Wassnaar ( Nu opgenomen nationaal Bibliotheken) op 15 maart 2022 aangeboden aan de Tweede Kamer.
Toch moeten velen niet vergeten dat de Indonesische burgers 350 jaar zijn gekolonialiseerd. 350 jaar vernedert, 350 jaar uitgebuit, 350 jaar verkracht en vermoord. Dit is niet zo maar niets, kan dit nog ooit goed worden gemaakt. Het frappante doet zich voor dat alleen hier in Nederland door de kleinde groepering voortdurend problemen over wordt gemaakt.
De Indonesiër kijkt niet meer terug maar alleen vooruit en wil samenwerken. Complimenten, dat Mark Rutte bij de Merdeka viering wilt stil staan van 17 augustus, maar hoe kun je het invullen en die 350 jaren goedmaken? Al eerder had ICM een dergelijke verklaring persoonlijk aan de president van Indonesie overhandigd in 2016. ICM was het Kabinet dus al voor plus die duur betaalde onderzoekers, en ook de excuses aangeboden zie https://icmonline.ning.com/profiles/blogs/icm-press-release-for-mr-joko-widodo-president-of-the-republic-in
Redactie ICM
Ferry Schwab sr.
Indonesie wil het geld terug van traktaat van Wassenaar.
Bij de redactie ICM kwam het bericht binnen dat de Republiek Indonesie het geld dat werd betaald aan Nederland terugvordert. Dit betreft de gelden ter grootte van 689 milijoen oude guldens. Waarde nu 7,2 miljard euro.
Dit geld is ondere andere een onderdeel van het gesloten verdrag tussen beide landen, die werd geractificeerd september 1966. Het verdrag hield ook in dat Nederland Indonesie zou steunen door schade die werd aangericht op economisch gebied, en om de banden te verstevigen. Hier is weinig van terechtgekomen. Ter herinneringen de staatsbezoeken van de presidenten werden geweigerd, m.u.v. het bezoek van president Joko Widodo april 2016.
De 686 miljoen gulden was bestemd voor de Nederlandse Indische Burgers ( NIB- Nederlanders, Indo's, Molukkers, en van Joodse afkomst) die het land werden uitgezet. Dit door onhandig politiekbedrijf van het Kabinet Drees. NIB heeft al hun bezittingen en banktegoeden moeten achterlaten, en hebben gewoond in de republiek Indonesie van de periode 1947 tot 1962.
April 2016 heeft de president Joko Widodo uit handen van Ferry Schwab redacteur ICM het rapport traktaat van Wassenaar mogen ontvangen en kennis mogen nemen. Via zijn minister van Buitenlandse zaken liet hij weten deze zaak op voet te volgen en te steunen In Jacarta zijn verschillende groeperingen die nauwe banden hebben met de families in Nederland. Deze werden dusdanig op hoogte gehouden en ICM (Indische Internetkrant).
Niet geheel onverwachts verscheen het bericht op de webportaal van de Indonesische Tweede Kamer het bericht dat ze het geld 689 miljoen toen nu 7,2 miljard willen terugvorderen, omdat Nederland zich niet heeft gehouden aan de afspraken zoals neer gelegd in Het Verdrag. Onder andere dat Nederland zou rapporteren of het geld aan de gedupeerden reeds is betaald. Daarboven op een schadebedrag.
Min of meer is ICM redactie meedere keren aangespoort om dit in te brengen bij de Nederlandse Tweede Kamer. Zoals U bekend werd onze zaak op 15 maart 2022 aangeboden aan de Tweede Kamer, met als trekker de VVD. Alle fracties hebben de rapporten met stukken mogen ontvangen. Is nu 6 juni 2023 ! Van dit moment werd constant geinformeerd wat de stand van zaken zijn van belanghebbenden dus ook van uit de republiek !
ICM is mede delegatie lid van ACTW-66,
en meent dat de republiek Indonesie dit zelf dient aan te kaarten via hun ministers. ICM & ACTW-66 heeft de zaak reeds in de Tweede Kamer gebracht. Heeft de plicht naar de achterban 15.000 om deze zaak niet laten misbruiken door derden in dit geval de republiek, die het geld wilt terugvorderen. Wie moeten die 15.000 mensen dan gaan aanspreken voor de schadevergoeding?
WORDT VERVOLGD
Foto van media DPR (Tweede Kamer in Indonesië)
_________________________________________________________________________________________
https://www.indischeschrijfschool.nl/wp-content/uploads/2023/06/web-couper-300x170.jpg 300w, https://www.indischeschrijfschool.nl/wp-content/uploads/2023/06/web-couper-400x227.jpg 400w, https://www.indischeschrijfschool.nl/wp-content/uploads/2023/06/web-couper-600x340.jpg 600w, https://www.indischeschrijfschool.nl/wp-content/uploads/2023/06/web-couper-768x435.jpg 768w, https://www.indischeschrijfschool.nl/wp-content/uploads/2023/06/web-couper-800x453.jpg 800w, https://www.indischeschrijfschool.nl/wp-content/uploads/2023/06/web-couper-1024x580.jpg 1024w, https://www.indischeschrijfschool.nl/wp-content/uploads/2023/06/web-couper-1200x680.jpg 1200w, https://www.indischeschrijfschool.nl/wp-content/uploads/2023/06/web-couper.jpg 1500w" alt="boekpresentatie" width="1024" height="580" data-lazy-srcset="https://www.indischeschrijfschool.nl/wp-content/uploads/2023/06/web-couper-200x113.jpg 200w, https://www.indischeschrijfschool.nl/wp-content/uploads/2023/06/web-couper-300x170.jpg 300w, https://www.indischeschrijfschool.nl/wp-content/uploads/2023/06/web-couper-400x227.jpg 400w, https://www.indischeschrijfschool.nl/wp-content/uploads/2023/06/web-couper-600x340.jpg 600w, https://www.indischeschrijfschool.nl/wp-content/uploads/2023/06/web-couper-768x435.jpg 768w, https://www.indischeschrijfschool.nl/wp-content/uploads/2023/06/web-couper-800x453.jpg 800w, https://www.indischeschrijfschool.nl/wp-content/uploads/2023/06/web-couper-1024x580.jpg 1024w, https://www.indischeschrijfschool.nl/wp-content/uploads/2023/06/web-couper-1200x680.jpg 1200w, https://www.indischeschrijfschool.nl/wp-content/uploads/2023/06/web-couper.jpg 1500w" data-lazy-sizes="(max-width: 1500px) 100vw, 1500px" data-lazy-src="https://www.indischeschrijfschool.nl/wp-content/uploads/2023/06/web-couper.jpg" data-ll-status="loaded" />Een boekpresentatie is het moment waarop u tegen de wereld zegt: kijk, hier is het. Mijn boek bestaat per vandaag officieel. Lees het of niet, ik heb gedaan wat ik kon. Nee, niet iedereen doet zoiets. Is een boek alleen voor de familie bestemd, dan kunnen die exemplaren best overhandigd worden op een familiedag.
Verder geen soesah.
En dan zijn er mensen die nergens bang voor zijn, en die met een knoepertdik boek over Louis Couperus komen, waarvan je gewoon weet, wéét, daar gaat iedereen wat van vinden,
en die mensen gaan dan ook nog in een zaal van de Nieuwe of Littéraire Sociëteit De Witte (De Witte) staan,
overhandigen het eerste exemplaar aan de directeur van het Literatuurmuseum,
en zulke mensen dragen daarbij een killer broekpak.
Hello there, Caroline de Westenholz.
Durfal.
Ik mocht komen en ik keek mijn ogen uit. Een zaal bomvol mensen, een tafel overladen met boeken, en een blije uitgever want de boeken gingen als warme lempers over de toonbank.
(Louis Couperus, een verwende vagebond- € 29,99 – 352 pagina’s; 450 afbeeldingen)
Beschaafde mensen waren we, maar niet iedereen had de kledingcode van De Witte meegekregen: stropdas verplicht voor heren. Dames ook in het netjes.
Zelf had ik een ver-over-de-knie jurk aan. Hooggesloten. Ik voelde me toch wuft.
Wat ik persoonlijk fijn vond, was dat er geen jongeren waren. Dat scheelt in de toespraken, want dan hoeft er immers minder uitgelegd te worden.
Je hebt vanzelf ook andere gesprekken.
Met Aad Meinderts – directeur Literatuurmuseum – had ik een aangenaam onderhoud over het fysieke lezen, dus niet van een telefoon of tablet. Hij prees het genoegen van terug kunnen bladeren, papier in handen, en het kwellend-heerlijke van zien ik heb het bijna uit, nog een dun stukje boek is er maar over, zal ik doorlezen of juist niet.
Dan heb je niet met een ebook.
We waren het innig eens.
Voor de overhandiging van het eerste exemplaar vertelde Caroline dat ze in haar boek ook veel aandacht besteedde aan de exposities het Couperus Museum waarvan zij de initiatiefneemster was. En dat ze er zondag weer was op de dag van het Louis Couperus Museum. En dat ze lezingen ging geven.
Aan het slot van haar speech declameerde Caroline de laatste regels die van Couperus waren gepubliceerd, een week voor zijn dood. Uit het hoofd. Op toon. Met volume.
In de zaal zag ik geknik. Ja, dat schreef hij. Ja, mooi en waar.
Aan achttienplussers is zoiets niet besteed.
Toen kwam Aad Meinderts. Van alles dat hij zei, kwam dat ene met een knal bij me binnen.
Alsdat Marcellus Emants, die andere Haagse schrijver, óók in 1923 was gestorven. Net als Couperus. Dus.
De mensen in de zaal namen het voor kennisgeving aan. Allemaal Couperianen, natuurlijk. Maar ik hou hartstochtelijk veel van Emants. En van bewaren van mensen uit het verleden.
Daar dacht ik in de trein naar huis over na.
(tekst gaat verder onder video)
(op de video ook: ik blader door het boek)
Wat hoe is de situatie?
En: schrijven is blijven.
Zolang er over je verteld en geschreven wordt, zolang blijf je bestaan. Dat geldt voor Emants, voor Couperus en ook voor uw familieverhalen. Grote kans dat u degene bent die het meeste van vroeger weet.
Wat doet u met al die kennis?
Wordt het route Emants richting vergetelheid of wordt het route Couperus van bewaren?
Schrijftips
Wanneer u aan de jongere generaties van uw familie denkt, dan weet u: ze hebben tekst en uitleg nodig. Anders weten ze niets. Dat is uw verantwoordelijkheid, om door te geven wat u weet. Alleen, hoe begint u? Misschien door met mij te brainstormen, via een gratis telefoongesprek. Klik hier en kijk in mijn digitale agenda hoe dat gaat.
ICM Overige media 1 juni 2023
Geplaatst door Jan de Keten op december 27, 2018 om 7:27pm
Onthulling van de miljoen liquidaties in Indonesië bij Pauwe & Witteman van 20/2-2013. Documentaire komt in Nederlandse bioscopen.
Onthutst, en verbaasd met verontwaardiging was Witteman als media Icoon dat nu pas deze bizarre liquidaties in de Nederlandse media is gekomen. Uiteraard niet te verteren als journalist en media Icoon. Dit naar aanleiding van gesprek met correspondente, die 5 jaren in Indonesië werkte. Dit in het kader dat hierover documentaire is gemaakt en in de bioscopen wordt gelanceerd, en later op TV komt.
Al eerder werd deze Indonesische liquidaties uitgelicht twee jaren geleden in het programma “De Wereld Draait Door”. Waar door Jort Keldert samen met een schrijver deze zaak in verband werd bracht en lijntjes die liepen naar Pr, Bernhard. Echter duidelijke aanwijsbare feiten hadden deze niet, dat financieel werd gesteund voor de coupe om president Soekarno af te zetten. Net het schakeltje van Jort Kelder en de auteur van boek ontbraken nog. Terwijl de geëigende Binnenlandse diensten hiervan op de hoogte waren, maar allen als het graf zwegen.
Was diep slikken voor de sterk geëmotioneerde Witteman als journalist dat niet kon bevatten dat 1 miljoen liquidaties nimmer op het wereldnieuws en de media is gekomen, en geen land ingreep, is niet bevatten.
Zes maanden voor de coupe op Soekarna was Generaal Saboer hoogste in rang, later ook geliquideerd, met generaal Soeharto, en generaal Natision op bezoek in Voorburg aan de David Klemanlaan. Generaal Saboer had de taak om alle openstaande rekeningen van de jongste vrouw van Soekarno te voldoen in Europa.
Het is nu duidelijk dat toen generaal Soeharto een dubbele agenda gehad, en ergens nog een geheim bezoekje bracht buiten om generaal Saboer. De reacties in Tweede Kamer ten aanzien van de Leopard Tanks spreken boekdelen met een bevestiging wie hier ook bloed aan zijn handen heeft; Immers deze kon het niet zetten dat geen koning werd van de Republiek, maar Soekarno, weten betrouwbare bronnen te melden, ook de middelen die oneigenlijk zijn ingezet.
Voor de historici onder U;
De republiek Indonesia onder regiem van president Soekarno dreigde het communisme (Pki) steeds meer te omarmen. De andere bekende groeperingen in Indonesië zagen dit als dreigende gevaar naast de Westerse wereld. De coupe van de generaals met massa moorden maakten einde aan het regiem van Soekarno. In de tijdsgeest van de jaren 60 / 70 in relatie tot de koude oorlog en communisme, heeft de wereld dit kennelijk stilzwijgend gesteund en wereldwijd verzwegen.
De vaste commissie voor Financiën1en de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport2hebben op 8 februari 2001 overleg gevoerd met minister Zalm van Financiën en minister Borst-Eilers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over:
– De voortgang van de werkzaamheden in verband met de tegoeden Tweede Wereldoorlog (25 839, nr. 17);
– De voortgangsrapportage Tegoeden Tweede Wereldoorlog (25 839, nr. 18), voor zover de stukken betrekking hebben op de Indische tegoeden;
– De nadere uitwerking van de regeringsreactie naar aanleiding van het rapport van de begeleidingscommissie onderzoek Indische tegoeden (25 839, nr. 21).
Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit, Vragen en opmerkingen uit de commissies, zijn hier ook te downloaden >>>>>>>
Dat er nu anno 2014 een debat komt daar is geen enkel twijfel over! Want het gaat anno 2014 om het zevenvoudige bedrag dan die van Gebaar 2001 (385 miljoen de schatkist kostte). Een staatssecretaris of een minister kan niet eenzijdig een dergelijk besluit op eigen houtje nemen en zal eerst in de Tweede Kamer moeten brengen, hiervoor is draagvlak van de Tweede Kamer voor nodig, net als in 2001 bij Het Gebaar, desondanks destijds vele zaken onduidelijk lagen in tegenstelling tot nu.
Als voorbeschouwing wil ICM graag als redactie terugblikken In beginsel naar Nr. 23 VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEG dat vast vastgesteld werd op 28 februari 2001, waarom de Indische Gemeenschap niet die gelijke behandeling heeft gehad als de Joodse gemeenschap (Ruim 30.000 - 40.000 per individu gehad), dat overigens bij dit overleg veel aan de orde is geweest. Om dit te beoordelen zal de Indische kwestie naar de vijf perspectieven belicht worden: Indische gemeenschap als bevolkingsgroep, de Indische belangen organisaties (200 stuks verspreidt over het hele land), het oude Indisch Platform voorzitters Boekholt en KLeijn, het Politiek systeem, en Nederlands rechtssysteem.
De Indische Gemeenschap t.o.v. de Joodse Gemeenschap wordt niet gekend als een homogene groep. De verdeeldheid is groot dat zich uit in de wel honderden Indische verenigingen, en ieder met eigen doel en missie, die haaks tegen over elkaar staan. Vanuit politiek Den Haag (Tweede Kamer) komt de Indische Gemeenschap niet goed weg wat de homogeniteit betreft. Is dat de Kamer hier het voordeel van de twijfel geeft (dankzij het politieksysteem) en het zeer te doen hadden wat de Indische Gemeenschap heeft moeten ondergaan in de oorlog tegen Japan, de bersiap periode, en misschien ook door het politieke systeem die redding bracht met Gebaar voor de kille koel ontvangst asl tussenstation. Tevens erkent door de vele te bureaucratisch te werk te gaan en de fouten aan de kant van de Nederlandse Overheid. In vergelijking tot de bevolkingsgroep de Joodse gemeenschap die gekenmerkt wordt als een homogene groep, was binnen de Indische Gemeenschap alleen maar een grote verdeeldheid te besmeuren dat het modder gegooi verder ging dan binnen de Indische Stichtingen. Vele buitenstaanders o.a. ICM (NINES Online) verbaasden zich over dit amateuristisch gedrag in het openbaar.
De Indische organisaties gekenmerkt in het verlengde van hun achterban (leden) voerden een onderlinge hevige strijd onder elkaar, en nadrukkelijk niet tegen die Overheid. Dit was openlijk te besmeuren op het Internet (o.a. via de beroemde websites en het msn). Elk ging voor het eigen belang. De typering alleen al van de "binnen - en buitenkampers”, die regelrecht een discriminatie onder elkaar vormden is te bizar om te verwoorden. Geen eenheid, geen solidariteit, geen visie, geen plan, geen bewijsvoering zoals onderbouwde onderzoek met feiten, en het ontbreken van kennis om een dergelijk grote zaak tegen de Overheid aan te spannen, maar in bijzonder het ontbreken van die professionaliteit, expertise die door de boventoon van eigen belang en emotie werd gevoerd.
Het Oude Indisch Platform als politiekoverlegplatform ingesteld door oud premier Ruud Lubbers moest die oplossingen bieden en die redding brengen.
Moeizaam kwam deze van de grond. Te meer de voorzitters Oud - Militaire door de Overheid werd benoemd, dit viel bij de andere organisaties in slechte aarde dat van de honderden slechts 7 toetraden, is niet te verwonderen. Deze hadden geen enkel stem, dat dominant geregisseerd werd door Boekholt oud - buitendienst generaal ( broodheer de Overheid had) en veelal ging voor zijn eigen belangen. De burgers die in het voormalige Indie als oorlogsslachtoffers gekenmerkt hadden worden vielen daardoor overal buiten de boot. Tot wie moesten zij zich wenden. De andere zittende 7 Indische organisaties porforma zitting namen, geen enkel ervaringen hadden dat buitenstaanders moesten ingrijpen! Is ook vrij logisch gezien hun CV profielen die geen enkel academische achtergronden hadden of bestuurservaringen in het bedrijfsleven, en die zich totaal lieten regisseren (overrulend) door een Boekholt waar later ook gelden naar de familie toestroomden (Indisch Huis, in Scheveningen die nooit afkwam, om maar een voorbeeld te noemen, ook deze zaak werd uitgebreid gemeld in het verslag van het overleg, zegt al voldoende in het vertrouwen van het IP).
ICM / NINES Online zag deze bizarre strijd en stak regelmatig de hand op om geen ruzie met elkaar te maken, want de ambtenaren van Overheid kijken ook mee op het Internet! Wat maakt uit of je binnen - of buitenkamper bent of KNILLER. Allen zijn oorlogsslachtoffer geworden met lange nasleep van de "overdracht", Bersiap, en de "Koele Kille Ontvangst in Nederland "geworden uiteindelijk. Van een oorlog die door het koninklijk huis namens Wilhelmina aan Japan is verklaard. Iedere oorlog zal onherroepelijk schade toebrengen aan het leven van de burgers: oorlogsschade immaterieel als materieel en als je ook nog je land kwijt bent waar je bent geboren en getogen . Dit zijn de keiharde feiten, waarom dan nog Buiten-, Binnenkampers, Knillers, en oud - ambtenaren ! Dit onderstreept al die tegengestelde belangen van de gewone burgers in het voormalige Indie.
Het Politiek systeem, Den Haag erkent dat de Overheid en alle voorgaande regeringen te bureaucratisch en grove fouten hebben gemaakt jegens de Indische Gemeenschap..
Maar gezien de grote verdeeldheid bij de Indische organisaties die weer het Oude IP bejegend is voor de Kabinet moeilijk de claims te becijferen zoals die bij de Joodse Gemeenschap. Voorts verschilt de situatie wordt tot de conclusie gekomen. De vraag is of het een Gebaar of een tegoedkoming moet zijn. Politiek Den Haag heeft toch te doen met alles wat de Indische Gemeenschap heeft moeten meemaken, en krijgt in principe het voordeel voor de twijfel, dit mede door het falen van duidelijk wensen / eisen pakket van het oude Indisch Platform door de grote verdeeldheid, die bij de Joodse Gemeenschap wel nadrukkelijk aanwezig is. Dankzij de politieke partijen die de claims willen wegen wordt Het Gebaar als tussen station gezien voor die "Koele en Kille ontvangst in Nederland"en toegekend 385 miljoen, waarvan 35 miljoen voor collectieve projecten (Voor the time being). Om de zaken te kunnen becijferen wordt voorgesteld om een breed historisch onderzoek door het NIOD te laten uitvoeren. Deze resultaten af te wachten om als nog definitief de hoogte van de claims te bepalen, die naast de claim van Het Gebaar kunnen worden ingediend bij de Overheid.
Het Nederlands rechtssysteem (burgerwetboek) stelt, dat iedere burger rechten heeft die moet toezien of de Overheid die ook nakomt'. Het wetenschappelijk onderzoek om reconstructie van feiten in Voormalige Indie zal moeten uitwijzen dat alle zaken die vastgelegd zijn Nr. 23 VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEG op 28 februari 2001 de Indische gemeenschap in gelijke wordt gesteld aan de hand van de feiten en conclusies die de wetenschappers van het NIOD in het rapport als reconstructie hebben vastgelegd. Daarnaast de transacties hiervoor zijn uitgevoerd; Het Gebaar is uitgedeeld naar de afgesproken bedragen en het breed historisch onderzoek is verricht door de NIOD. Uit dit rapport zijn de claims te herleiden die onvoorwaardelijk de Overheid veroordeelt om tot uitvoering te komen van Gebaar - II met finale kwijting.
Het eventuele verslag van Algemeen Overleg van Tweede Kamer anno 2014 komt er wellicht nu zo uit te zien met betrekking tot eerdere opgesomde perspectieven!
De Indische Gemeenschap, is meer betrokken geraakt bij de Indische kwestie door de jaren heen o.a. door de communicatie via het internet (ICM & NICC) als Internetkrant en maand Magazine en via de pasar malams (800.000 man) . Hierdoor meer bewustwording creëerden en betrokkenheid bij de Indische kwestie. Te meer ICM als communicatie middel werd gebruikt door de Indische organisaties om de achterban te bereiken. Naast dat de Indische kwestie met het Indisch Platform veel in beeld is gebracht door ICM op de pasar malams, en koempoelan gedurende de periode 2003 tot 2014. Niet te vergeten voor de vele oproepen om richting het Plein te gaan voor IP manifestaties. Niet onbelangrijk de informatie en de boeken van schrijvers die hierin een grote bijdrage leveren( Ik Beken, van Elise Lengkeek) . Dat het draagvlak vele malen groter is geworden bleek uit de gehouden Indische Petitie initiatiefnemer Hans Vogelsang. Ruim 10.000 mensen gaven hun mandaat in de vorm van hun handtekening voor de Stille Tocht die uit handen van IP delegatie aan VWS werd overhandigd. Met die petitie stelde de achterban unaniem achter de doelstellingen en de missie: Erkenning, Excuusjes, en compenstatie in de vorm van een pensionregeling.
De Indische organisaties erkenden nu het nieuwe Indisch platform als de organisatie die de belangen namens de Indische Gemeenschap behartigt. Het geruzie en met modder gegooid lijkt nu achter de rug te zijn. Helaas uit dit zich niet bij een aansluiting bij Het nieuwe Indisch Platform, maar allen gaan voor 1 doel; Erkenning, Excuusjes en compensatie voor iedereen die geboren / gewoond heeft in Indonesie. De groep wordt nu geschat op 90.000 man van het oorspronkelijke aantal van 341.000.
Het nieuwe Indische Platform als organisatie ziet een stijging van Indische organisatie die lid worden van Het IP. Van 7 (2001) naar 28, zelfs Pasar Malam Besar in Den Haag met 140,000 bezoekers trad toe tot het IP. De nieuwe vz. Herman Bussemaker koos voor de aanval en trad voor het eerst openlijk de publiciteit tegemoet. Uiteraard gesterkt met de bewijsvoering onder zijn arm De Indische NIOD Rapporten die ruim 1,8 miljoen hebben gekost. In oktober 2009 ism met ICM wordt IP Manifestatie op Het Plein georganiseerd en de hele landelijk pers werd uitgenodigd dat later op de NOS omroep kwam, en in het nieuws. Een gehele andere benadering dan het oude IP, die letterlijk alles hebben verkwanseld.
Niet onbelangrijk en grote aanwinst en versterking was de toetreding bij de delegatie IP Ton Te Mey. Ton die alle in - en outs van politiek Den Haag kent, bovendien met oud MP Jan Peter Balkenende heeft gewerkt. Ton heeft veel sympathie voor wat de Indische Gemeenschap deze 69 jaren moest ondergaan om als tweede rang burger te zijn behandeld door de Nederlandse Overheid. In 2013 trad Herman Bussemaker terug als voorzitter en werd opgevolgd door Silfraire Delhay, Herman Bussemaker zal wel blijven deelnemen in de delegatie als adviseur met betrekking tot zijn achtergrond als materiedeskundige en historicus. Dit IP gaat professioneel en slagvaardig te werk. Het gaat hier niet om 385 miljoen maar ruim om twee en half miljard op zijn minst, dat niet eenvoudig het draagvlak zal krijgen bij de Tweede Kamer.
Politiek systeem, Den Haag heeft er alles aangedaan om barrières den drempels gelegd om de NIOD rapporten te accepteren en om deze ook maar in behandeling te nemen.
Toespraak door Herman Bussemaker bij het overhandigen van de Petitie op 19 maart 2013, zie http://icmonline.ning.com/profiles/blogs/toespraak-door-herman-buss...
PvdA, de partij voor de Nederlandse Indische Gemeenschap?
Uit ICM Archief van 17.3.2016
In het algemeen;
Volgens de ambtenaren van Martijn van Rijn is van de oorspronkelijke groep gerepatrieerde 341.000 (Indische vluchtelingen volgens Martin van Rijn) uit voormalige Indie de populatie gegroeid tot ruim twee miljoen. Dus de grootste onder de kleinste bevolkingsgroepen. Uiteraard met 1 paspoort, het Nederlandse paspoort.
Constatering is dat deze te goed zijn geassimileerd in de Nederlandse samenleving. Vaak gehoord: "wij zijn hier geboren, getogen en opgegroeid in Nederlandse samenleving, wij zijn meer Hollander dan Indo". Indo een zeer beladen woord, liever hanteert men de term “Indische Nederlander”. Tussen de oorspronkelijke groep van 341.000, nu tussen de 60.000 – 70.000 geschat, met de volgende groep generatie Indo’s is een grote kloof geslagen, deze neigt al te snel naar de Nederlandse cultuur. Desondanks de vele Indische cullturele evenementen zoals pasar malams en koempoelan - beiden zonder subsidie - is nauwelijks sprake van die “Verbinding” met tempo Doeloe. Desondanks die 80 / 90 Pasar Malams die veel al door de Nederlanders wordt bezocht, ruim anderhalf miljoen.
Tempo Doeloe van het voormalige Indie dat niet meer bestaat, maar nog steeds sporen van wonden achterlaat bij de oudere groep Indische Nederlanders (Bert Koenders heropende het onderzoek naar die Oorlog in het voormalige Indie), namelijk het grote onrecht dat hun is aangedaan door Nederlandse regeringen op een rij. Deze groep heeft de WAR II meegemaakt, in kampen gezeten, de overdracht van Indisch bestuur naar bestuur van Soekarno en Hatta, de bersiap, uiteindelijk het land werden uitgezet, en waar niet gewenst in Nederland (Koele / Killle ontvangst) Geen Overheid keek naar hun om, desondanks deze gelden ontvingen uit Marhsal hulp, het Verdrag met Japan en het verdrag met Indonesie (Traktaat van Wassenaar) . Terecht dat Halbe Zijlstra van de VVD zich afvroeg waar al die gelden zijn gebleven. Deze Indische vluchtelingen hebben tot de laatste cent alles moeten terugbetalen voor: de overtocht, verblijf in het pension, en herrinrichtingskosten. Hoe is dit mogelijk terwijl Nederland geld hiervoor ontving.
Slechts een handje vol mensen – 200 man- strijden iedere dahg weer voor dit grote onrecht sinds 1999, en de 2 miljoen Indo’s kijken allen de andere kant op, en niet naar de pijn die hun ouders - en voor ouders nog steeds lijden.
Het was de PvdA die in het kabinet van Mark Rutte zich opwierp en nog steeds zal blijven opwerpen voor de “Indische kwestie”! Gelukkig maar! Graag wordt gememoreerd dat Martin van Rijn na 70 jaar de eerste staatssecretaris is die KNIL – betalingen realiseerde tegen de wil in van Mark Rutte. Het was Ijssink en Marion van Dijke die eiste voor een Indische verankering in de Nederlandse samenleving. Blijvend de aandacht om de pallet aan de Indische cultuur uit te dragen aan die 2 miljoen Indo’s en Nederlandse burgers. Het was Martin van Rijn die buiten de beleidsnota om een brief naar de Tweede Kamer stuurde over de “Indische kwestie” en de “Indische verankering”. De PvdA was er niet alleen onder het kabinet van Mark Rutte, maar ook onder die van Jan Peter Balkenende. Vele Indische Nederlanders weten dit niet, en stemden op Geert Wilders omdat deze Indo is, tegelijkertijd de PVV net als Mark Rutte ook de partij is die blokkades opwerpt tegen deze Indische dossiers, onbegrijpelijk ! Juist deze twee die met paplepel thuis zijn opgevoed over de Japanse kampen, bersiap etc.... Tegelijkertijd schaamt openlijk heel Nederland over het gevoerde Indisch beleid door de regeringen op een rij.
Daarom moet het PvdA weer terug in het nieuwe Kabinet, ook Halbe pleit hiervoor, naast vele ander prominente mensen!
De VVD heeft toch heel wat zetels verloren, waarom de PvdA dan niet. PvdA kan de volgende stappen zetten met betrekking tot “Indische kwestie” en die Indische verankering, zodat de twee miljoen Indo’s hun eigen wortels weer beginnen te leren kennen, en niet de andere kant opkijken voor het leed van hun ouders en groot ouders.
Dit keer niet met de Indische partij, die niet de status / bevoegdheid heeft om namens de Nederlandse Indische Gemeenschap " , maar samen met het nieuwe forum de "Indische Kwestie' met PvdA, kunnen wij werken aan de volgende stappen van het Indisch perspectief!
Akkoord van Wassenaar 1980 van premier Kok.
Op WNL kwam dit thema aan de orde. Juist nu de grote verschillen in de arbeidsmarkt met betrekking tot de lonen en de macht / invloed van de vakbonden. Juist nu de vakbonden minder invloed kunnen uitoefenen op het beleid van de Overheid. Door de vergrijzing zijn nu minder mensen lid van de vakbonden. Het antwoord was: " toen er ook crisis was in de jaren 80 het akkoord van Wassenaar " die oplossing bracht.
De verschillen zijn groot tussen de niet_werkende 1 miljoen mensen, die boven hun minimum worden gecompenseerd met de toeslagen voor de huur, zorg, kinderopvang en niet andere genoemde toeslagen ten opzichtig van de werkende die net boven het minimum verdienen. Het riekt naar discrimatie als de lonen niet op het gelijke nivo worden gebracht, dus met 30 % minimaal omhoog. Dit geldt ook voor de gepensioneerden die de waarde van hun pension tussen 30 % - 40 % zagen verdampen omdat al 11 jaren niet werden geindexeerd. Benieuwd hoe het forum van wijzen dit gaat oplossen ? Met terugwerkende kracht?
Nog geen 10 minuten na dit thema op het programma WNL of de lijnen op redactie ICM raakte overbezet, en de e-mails stroomden binnen op info@icm-online.nl en Schwab@icm-online.nl van www.icm-online.nl van de redactie. Met de vraag "hoe zit het nu met akkoord verdrag Traktaat van Wassenaar 1966 " dat werd gesloten tussen president Soekarno en de premier Willem Drees, wachten al 60 jaar op ons geld.
Terecht deze vragen afkomstig uit de 15.000 mensen die hun mandaat aan ICM redactie hebben gegeven! Vervolgens vrij recent moeten vernemen via de media en de Tweede Kamer TV dat Mark Rutte excuses heeft aangeboden en de 96.716 nabestaande in de republiek gaat compenseren, en ook zij tot die gemeenschap van de republiek behoorde in de periode 1947 – 1962.
Het verdrag traktaat van Wassenaar 1966 werd al in 2015 opgestart door ICM eerst als taskforce en later als ACTW-66. Dit liep samen met het onderzoek "oorlogsmisdaden in de republiek Indonesië" door Bert Koenders aan het NIOD.
Vanaf februari 2020 werd verzocht door ICM & ACTWW-66 om alle stukken betreffende traktaat van Wassenaar aan de Tweede Kamer te mogen aanbieden. Pas op 15 maart jl. 2022 werd door de Tweede Kamer toegelaten om de rapporten + verhalen + 15.000 handtekeningen aan te bieden. Dus ruim 2 jaar later. Zuur om te moeten constateren dat het verantwoordelijke Tweede Kamer Commissie Min.BuZa geen enkele vordering of haast lijkt te maken nu het derde jaar in gaat, en meer bezig zijn met zichzelf een podium te geven ( bijvoorbeeld kwestie Arib en Bergkamp o.a. en de Partij FvD)', werkelijk bizar, en dat noemt zich Volksvertegenwoordigers waarop 2 miljoen Indischen hun stem hebben op uitgebracht.
Tegen deze achtergrond waar gezamenlijk werd begonnen met het Traktaat en onderzoek oorlogsmisdaden in de republiek in 2014. Onlangs heeft onze Minister President Mark Rutte excuses aangeboden voor de gepleegde oorlogsmisdaden in de republiek Indonesië , conclusie NIOD. Nog zuurder wordt het dat de 97.612 nabestaanden worden gecompenseerd. De gedupeerden Nederlandse Indische Burgers ( Nederlanders, Indo's, Molukkers, en van Joodse afkomst) nog steeds op hun eigen geld wachten die republiek Indonesië betaalde aan het Minibus en Min. Financiën. Nogmaals het geld is nadrukkelijk niet van de belastingbetaler. Sterker nog het geld kan de president van de republiek Indonesie nu terugvorderen nu na 60 jaar nog steeds niet is uitbetaald aan de naar schatting 60.000 gedupeerden. De LumpSum bedraagt 7 miljard met koers 1966, nu leert dat op 30 miljard komt.
Nog zuurder wordt dat Mark Harbes van de VVD beloofde de zaak op te lossen o.a. om de zes moties in te dienen, die zaak overdroeg aan zijn collega's in de VVD fractie.
Nog zuurder te moeten constateren dat het erop lijkt dat Tweede Kamerleden hun vingers niet willen branden. Petje af voor onze Mark Rutte die niet wegkijkt.
Tweede Kamer wanneer komen jullie in beweging, wel 50 malen heeft ICM verzoeken gestuurd, het blijft daar stil. Zou zeggen bij Min.Buza ligt evaluatierapport neemt kennis van dit rapport, daar heeft ICM deze zaak aan te danken om het nu op te lossen. U kan digitaal dit rapport evaluatie-rapport opvragen via schwab@icm-online.nl
WORDT VERVOLGD.
Lees verder…
DEN HAAG (29 november 2019) – BNNVARA heeft opnieuw geblunderd met de documentaireserie ‘Onze Jongens op Java’. In de tweede aflevering werd kijkers wijsgemaakt dat Indische Nederlanders tijdens de Bersiap door Indonesiërs zijn afgeslacht, omdat zij “met de Hollanders samenwerken”. De uitzending leidde direct tot consternatie onder Indische Nederlanders.
Hans Moll, voorzitter van Federatie Indische Nederlanders (FIN), reageert onthutst: “BNNVARA doet voorkomen alsof Indische Nederlanders de Bersiap zouden hebben overleefd, als zij maar tegen de meutes Pemoeda’s zouden hebben gezegd: ‘Ja, ik ben een Indische Nederlander, máár ik werk niet samen met de Hollanders’. Wij waren in hun ogen de vijand tout court. BNNVARA doet net alsof wij een keus hadden om de slachtpartijen te ontlopen, terwijl wij werden vervolgd vanwege onze Nederlandse afkomst”.
Bersiap is Maleis voor “Wees paraat” of “Geef acht!” en slaat op de uiterst gewelddadige periode, die volgde op de Japanse bezetting van Nederlands-Indië tijdens de Tweede Wereldoorlog. Gedurende de Bersiap zijn tienduizenden (Indische) Nederlanders op gruwelijke wijze gemarteld, verkracht en vermoord door Indonesiërs, vanwege hun Nederlandse c.q. Europese etniciteit. Ook Chinezen, Molukkers en andere etnische minderheden waren de klos, omdat zij werden verdacht Nederlandsgezind te zijn.
Het exacte aantal Nederlandse slachtoffers dat tijdens de Bersiap is gevallen is tot op de dag van vandaag onduidelijk. De schattingen variëren tussen de 15.000 en 30.000 doden en 15.000 vermisten. Hoeveel slachtoffers er onder Chinezen, Molukkers en Nederlandsgezinde Indonesiërs alsmede onder Indonesiërs onderling zijn gevallen is onduidelijk.
De documentairereeks is al langer omstreden. Voorafgaand aan de televisiepremière ontstond er ook al ophef, omdat producent BNNVARA in online aankondigingen onvolledige en suggestieve dodencijfers bleek te hanteren. De onjuiste cijfers vormden in de eerste uitzending eveneens het uitgangspunt. FIN riep BNNVARA daarom op de onjuistheden te rectificeren, maar daar is tot op heden geen gehoor aan gegeven. De meest recente blunder onderstreept de relevantie van die oproep.
Het albumboek met titel The Roots and the Story of Indo – Rockers van Rudy Groenewald overhandigd aan Ferry Schwab.
Het albumboek The Roots and the Story of Indo – Rockers van Rudy Groenewald, overhandigd aan Ferry Schwab.
Op de laatste dag van de Pasar Malam Rijswijk van 10 november jl. die in het teken staat van de IndoRock party op 14 december aanstaande, dit in verlengde van de presentatie van albumboek, werd ICM editor verrast door de schrijver Rudy Groenewald . Rudy bood het eerste exemplaar aan, mooi verpakt. Met de boodschap offerte – aanvragen aan de uitgevers die straks het albumboek in beheer mogen voeren. De intentie is zoals gebruikelijk om dit via de huisuitgever van ICM een offerte uit te laten brengen, naast andere drukkerijen. De goedkoopste mag de order uitvoeren.
Een pracht album met foto’s van artiesten, bands en formaties van de jaren vijftig zo tot het heden. Voor vele Indo’s zeer herkenbare foto’s die uiteraard mooie herinneringen naar boven brengen. Uiteraard zijn er een aantal buiten beeld die kennelijk niet onder het genre IndoRock vallen. Astrid miste reeds een paar o.a. The Vaillants. Inderdaad het een gemis van The Vailants met hun specifieke Vailants sound. Bovendien de laatste jaren waren Roy en Bas de vaste begeleiders van Andy Tielman. De foto’s gesteund door de verhalen (Biografie) van Rudy geven een stuk geschiedenis weer.
Is een prachtig foto-album boek geworden met 200 pagina’s full color, A4 landscape, papier 200 gsm, glans en cover : 200 slik gelamineerd. Het albumboek The Roots and The Story of The Indo – Rockers is een eenmalig collect item dat beslist niet mag ontbreken bij de Indo’s thuis en bij de bezoekers van Koempoelans en de Pasar Malams.
Mail Uw naam, adres, en mobilnummer naar ruud.groenewald@planet.nl met het aantal … exemplaren. Mooi kado voor onder de Kerstboom.
Let op !
Van deze IndoRock Party wordt een live registratie gemaakt.
ICM videoproductions zal de regie / productie voeren, bekend van ICM Video - kanaal en op Facebook meest bekeken kanaal ! Van de opnamen zal een preview worden uitgezonden op ICM webportaal, en ICM Video kanaal op Facebook / YouTube. Later begin 2020 komt dvd uit en is te verkrijgen / bestellen bij onze ICM stands op de pasar malams van Istimewa-events , Stellar - Events, en de Pasars Rijswijk.
De regie valt onder Ferry Schwab sr., Cameramannen/vrouw Brit, Wim Doornik en Jim van Veen. Studie bewerking ICM Video Productions. Distributie via ICM en ICM stands op de pasars van Istimewa - events, Stellar - Events en pasars van de broodjes fabriek,
Lees verder…
ICM Video's (Ruim 600) te ontvangen op Uw mobiel en te casten naar Uw TV
ICM ACTUALITEIT & OVERIGE
Nog altijd maakt de Indonesische dekolonisatieoorlog geen volwaardig deel uit van ons publieke historische bewustzijn. De afwezigheid van Indonesische doden in onze herinneringscultuur maakt dat pijnlijk duidelijk. Een recente telling komt uit op 97.421 slachtoffers – naar waarschijnlijkheid een ondergrens.
ICM ARCHIEF : Open brief aan Pieter Omzicht
Kolonialisme is per definitie geïnstitutionaliseerde discriminatie
Geachte heer Omzicht,
Aller eerst onze felicitaties voor het behaalde resultaat.
Terecht de stem van de CDA - leden. Als redacteur kan ik u zeggen dit wat Uw leden laten zien zal het algemeen beeld worden bij de verkiezingen. Toch mooi dat een CDA een dergelijk talent in haar partij heeft. Geen woorden maar daden, en niet de praatjes Forum van Demogratie, PVV, GroenLinks, die geen gaatjes vullen, en ook onze Henk Rol, die niets voor de ouderen heeft gedaan. Vooral een Jesse Klaver, en een Jette met hun klimaatakkoorden kunnen wel gelijk hun bezem gaan inpakken.
FOTO FRANS PAALMAN
Bijzondere hereniging Voorburgse vrienden na 60 jaar door
ZWOLLE Drie buurjongens uit Voorburg groeiden na de oorlog samen op in een klein straatje. Eenmaal volwassen, ging het contact goeddeels verloren. Eentje overleed, waarna de twee overgebleven, inmiddels hoogbejaarde ’jochies’, elkaar na zestig jaar weer opzochten. Toen pas bleek dat het trio behalve jeugdherinneringen ook een militaire missie in Nieuw-Guinea deelt.
„Er is behalve de Jacques Perkstraat in Voorburg geen enkele straat die drie Guinea-veteranen leverde”, zo heeft Ruud Steffen (81) bij Defensie achterhaald. Hij leidde na zijn tijd bij het Korps Mariniers een veelbewogen leven, waarin hij werkte als onder meer meubelvertegenwoordiger, uitgever van een autokrantje en taxichauffeur. De veteraan woont al jaren in Zwolle, waar hij lang contact onderhield met zijn voormalige Voorburgse buurjongen Henk Luijt. Steffen: „We dienden beiden in Nieuw-Guinea, Henk als telegrafist en ik had bij de lichting van 1958 onder meer de taak om nieuwelingen jungletraining te geven.”