Ferry Schwab's berichten (2037)

Sorteer op

10897290496?profile=originalHet ICM jaarboek werd overhandigd aan Wieteke van Dort en Ais

ICM redactie maakte gebruik van de gelegenheid om  bij Meet & Greet Ais & Wieteke  het ICM Jaarboek te overhandigen bij Pasar Malam Azie in de Rai 22/2/2015  van WN Productions!  

De intentie was om van deze historische gebeurtenis een kort registratie te doen voor een samenvattingsreportage op www.icm-online.nl, YouTube, en Facebook. Echter het mooie aanblik, decor en podium resulteerde dat de volledige optredens werden opgenomen van onze Blue Diamond Riem de Wolff, Tantie Lien & Ais Show, en The Streetrollers toch met een geschiedenis wat de moeite waard is voor de documentaire van Hetty Naaykens (Music Nevers dies). Met de vader van Jerry, Jim van der Hoeven hebben wij tijdens ons wonen in Calpe a/d costa blanca regelmatig opgetrokken, en met Jack Barkeley beiden van de oude Rollers (jaren 50-60). Als ik het goed heb is Jim verder gegaan naar The Hot Jumpers (met die topper die grijs werd gedraaid op Veronica). Nu hebben de zonen van Jim van der Hoeven overgenomen, een voorbeeld dat Indisch muziek stokje is overgedragen aan derde generatie Indo.

Er is ruim 4 uren aan beeld  & Geluid geregistreerd. 

De samenvatting van 25 min - 30 min, is te zien op ICM, YouTube, en Facebook, en is zaterdag a.s te zien op de genoemde kanalen.  Er wordt gestreefd om een mooie ICM Dvd  hiervan te maken van dit historisch moment. De bronmaterialen zijn door de betrokken op te vragen in bekende code. 

Deze samenvatting van 25 min bevat een deel van. Tante Lien Show, Blue Diamond Riem de Wolff en de The Streetrollers, en sfeerbeelden van de pasar.

Het was bizar druk, om door te komen moest je op de hoofden van de mensen lopen, tot 1 maart is pasar Azie in de RAI, zie www.wnproductions.nlof volg het op www.icm-online.nl.

 Een aanrader die U beslist niet mag missen!

Lees verder…

10897300278?profile=originalClub TARI MERAK De Haagsche Liverpool van de IndoRock stopt na 23 jaren!

Ingekomen bericht ICM Facebookgroep

Ferry Schwab 2 uur heeft een bericht van Jacques Wentink gedeeld. 51 min.

Jacques Wentink beste leden van club TARI MERAK bands artiesten collega,s en bezoekers. helaas moeten wij jullie mededelen dat vanaf heden onze club ophoudt te bestaan gelet op dat VELO en de LEUNINGJES hun huur voor 2015 bijna met de 80% hebben verhoogd plus de gezondheid van Jeannette die veel te wensen overlaat zo zijn wij tot dit besluit gekomen na zo,n 23 jaar 10 tallen dansavonden en 21 indo rock gala,s moeten wij met weemoed afscheid nemen van jullie en mijn club. in al die jaren zijn wij verrijkt met vele vrienden en met de vele jaren met de bands doen ons met veel plezier terug kijken. maar wij willen graag afscheid nemen van onze leden en doen dit op VRIJDAG 6 maart met THE EASTERN ACES in zaal Stervoorde te Rijswijk.

Om de kosten te dekken vragen wij jullie een bijdrage van €.5- voor de band en de zaalhuur.Let op, er mogen maar 180 man in de zaal en kunnen wij niet reserveren dus vol is vol !!! zaal open om 19uur einde om 00.00uur.toko TUTI is er en een tombola. namens jacques/jeannette/armand/ en onze gehele crew de leden krijgen hierover nog een brief met het hele verhaal.Tot 6 maart ?? p.s. eventuele introducee,s betalen €.8.- Vind ik leuk · · Delen Jannie Kuiters vindt dit leuk.

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° Cornelia Stuyver Schande ...een huurverhoging van 80% mag dat zomaar.... .? Verder een mooie laatste keer toegewenst! 49 min. · Vind ik leuk -------------------------------------------------------------------------------------------

Reactie Ferry Schwab op ICM Facebook.

Jacques Wentink Doet pijn om dit te horen als oud Hagenaar,

Den Haag de Liverpool van The Indo Rock, waar jij deze bands 23 jaren een podium gaf, en waaruit de rest van Nederland o.a. pasars profijt van trokken.

Met ICM heb ik deze bewegingen dat voor mij begon in Darling / market als ik mij goed herinner, maar jaren daarvoor was je al bezig. Pam Pam,  Palais Dance, noem ze maar op verdwenen en jij pakte de Indo draadje op.  NON-STOP optredens van zo´n wel 10 formaties  met zo´n 1600 man schat ik.

Maar jij zal gedegen met veel wijsheid weloverwogen je besluit hebben genomen.

Met ICM zijn er vele IndoRock Gala´s DVD reportages gemaakt destijds en ik  zal er maar geen geheim maken kwam voor ICM reportage vaak helemaal over vanuit  warme Calpe a-d Costa waar ik tot 2008 woonde, om dit  uniek event te mogen registreren , zal heel zuinig zijn op deze DVD´s IndoRock Gala, en om eerlijk te zijn wanneer een dipje op komt pak ik weer 1 van deze dvd´s

Ik wens jou en Jeannette veel sterkte bij dit besluit!

Ter herinneringen ter aan Tari Merak onderstaande fragmenten uit ICM archieven.

Lees verder…

10897298652?profile=originalINDOmania  6 in de stijgers!                            

Door:  Rob Malasch

                  

Op Zondag 19 April 2015 barst van 12.00 t/m 24.00 uur het Indisch event INDOmania weer los in Alle zeven zalen (inclusief de grote Rabozaal) van De Melkweg.

De eminente en charmante Andrée van Es zal dit jaar INDOmania feestelijk openen met medewerking van Het Attacca Ensemble en harpiste Lavinia Meijer.

 

Na de eerste uiterst succesvolle editie in De Melkweg volgt nu dan eindelijk weer helemaal Indisch in De Melkweg van klokslag 12 uur  's middags tot 12 uur 's avonds kunnen de bezoekers zich verspreid over alle zalen zich laven aan een verrassend en veelzijdig cultureel programma: opwindende muzikale optredens, teasers van theatrale optredens en performances, ontregelende discussies, hemelbestormende films en veel unieke muzikale optredens van gerenommeerde en opkomende supertalenten.

 

Dit jaar zijn uitgenodigd om deel te nemen aan INDOmania onder meer de schrijvers Reggie Baay, Peter Andriese , Hans Vervoort, Karina Schaapman, Gustaaf Peek en zelfs rechtstreeks uit Indonesië Hans Boland en Goenawan Mohamad.

Uit Kopenhagen komt de beroemde film regisseur Joshua Oppenheimer met zijn nieuwste film Look of Silence het vervolg op de Oscargenomineerde Act of Killing. Ook Orlov Seunke wil dolgraag komen.

Broer en zus Leonard en Hetty Retel Helmrich zullen over hun nieuwe filmprojecten vertellen. Hetty is reeds vergevorderd met haan research over Indo-bands, dus dat beloofd wat.

Veel hedendaagse Indo-muziek met de dames Monique en Suzanne Kleman uit Lois Lane, de geweldige Sandra Reemer, Monica Akihari, Esther Apituley, Rudy de Queljoe, Xavier Boot en zelfs Candy Dulfer met haar eerste Molukse band.

Dan is er nog verrassende dans van Kenzo Kusuda en een duet van Nippy Noya met Shusaku Takeuchi. De beeldende kunstenaars Pieter latuw, Rob Renoult, Hadassa Emmerich, Max Kisman en niet te vergeten Peter van Dongen die nu bezig is met het verstrippen van de roman Familieziek van Adriaan van Dis.

U ziet wel: eigenlijk bijna teveel om op te noemen.

 

Dus bij INDOmania geen krontjong en wajangpoppen. De nadruk ligt duidelijk op de nieuwe Indische culturele voorhoede waar het van barst in Amsterdam.

Maar ook ontluikende creatieve jongelui uit Breda, St.Michielgestel en uit Eindhoven zijn meer dan welkom. Bij INDOmania worden er van jong en middelbaar tot oud de vaak fascinerende verhalen met elkaar gedeeld. 

 

INDOmania is er ook voor iedereen die elkaar weer eens wil zien en spreken uit alle uithoeken van ons land en vaak ook van soms zelfs daar buiten.

Indo's zitten namelijk overal…van Australië tot aan Hawaï toe.

 

Natuurlijk kan er de hele dag ook overheerlijk gegeten worden.

Een pan-pacific Food-Court zal menig Indo-culinaire liefhebber  bij binnenkomst al aan het watertanden krijgen. Topchef Jeff Keasberry zal speciaal uit Los Angeles voor INDOmania binnen gevlogen  worden. Van  bapao  tot      ayam kodak tot en met zelfs zwartzuur zal er te smikkelen zijn. Ook de beroemde saté-mannen zullen er de beuk in gooien en dan heb ik het nog niet eens gehad over de knapperige Indische saucijsjes van Van Olphen. Maar de nadruk van het hele programma ligt op de heden-daagse Indische en Indonesische cultuur wat natuurlijk niet betekent dat iedereen die de Indo's een goed hart toedraagt uitgesloten wordt: INDOmania is er ook voor de Nederlanders, Surinamers, Chinezen en wat al niet meer. Het wordt een grote pan-pacific cocktail.

 

Malasch: "INDOmania is er voor iedereen die geïnteresseerd is in de Indische cultuur. Maar dan wel met een knipoog en ver voorbij Tempo Doeloe, Pasar Malam of Tong Tong"

 

De kaartverkoop begint komende week (v.a. 16 februari) via De Melkweg Amsterdam.

Voor alle inlichtingen kunt U   altijd bellen naar 06-28846909 uitsluitend op kantooruren.

Of e-mail robmalasch@Icloud.com

Lees verder…

10897297453?profile=originalICM Column 19 februari 2015

Rolo E. Lapré

 

Laat ik beginnen te zeggen dat ik de doodstraf verafschuw.

Vervolgens is mijn volgende vraag of er wel voldoende kennis is van het Besturen van zo’n grote land als Indonesië bij de kritisische schrijvers.

En waarom zij als onafhankelijke media het gedrag overnemen van de m.n. Nederlandse Politici?

Relativeren, is mijn advies in het grote politieke toneelspel.

 

Laat ik bij de redenen blijven stilstaan van de afgelopen uitgevoerde ter dood veroordeling.

Op elk Internationaal airport van Indonesië staat dat bij drugshandelingen de doodstraf tot gevolg kan hebben.  Toch heeft Ang Kim Soei dat risico genomen.

Waarom dit zware bericht op een Internationaal airport?

 

Eén van de vele redenen is dat er veel meer slachtoffers (zieken & doden vallen) door drugsgebruik. Ook bij ons in Europa.

2) Vele jongeren overgaan tot agressief gedrag, door drugsgebruik, met het gevolg van het doden van de onschuldige mensen.

Realiseren wij ons dat nog wel?

3) Dat het machtsmiddel van het vele geld hebben in handen komt van de verkeerde bedoelende mensen. (de producent-o.a.de politieke machthebbers-de dealers o.a. ook in het politieapparaat- de geldschieters etc.etc.)

Kennen wij de vele gevolgen hiervan in de wereld?

 

Weet U de betekenis van de gouden driehoek?

De ter dood veroordeelde is: Ang Kim Soei, hij is van Chinese afkomst met een Nederlands paspoort. Heeft U kennis van zijn chinese cultuur achtergrond. o.a. is in hun cultuur geimplementeerd het nemen van een risico (de gok) om te komen tot het  financieel onafhankelijk zijn.

Zie de voorbeelden die nu ook Europa treft met dit cultuurgedrag, o.a. in de sport, drugsdealing, voedselketens, casino’s, bankovernamen etc. etc.

Ook Indonesië heeft hier al heel lang last van.

Heeft U dit meegenomen in Uw kritiek als een probleem?

 

Ik schets U een mogelijk voorbeeld van zo’n gouden driehoek :

 

                                                                                             -Nederlandse financiële organisatie.  

10897296691?profile=original

                                                                                                  

                                                                                                             -Chinese drugsproducent(Ang)

Indonesië het confrontatieland

Die dan de wet moet uitvoeren.                                                             met het verkregen ‘n NL. paspoort

 

U mag U zelf de vraag stellen wie de verantwoordelijkheid draagt van deze zgn. etische/beschaafde benadering van de gouden driehoek?

 

Ik weet dat in Nederland wordt gepropageerd :

1) Meedenken, maar als meedenken door de machthebbers (o.a. Politici-Bandirekteuren-Topmanagers etc.) wordt ervaren als negatieve kritiek. Dan neem je als meedenker een risico op een zijspoor te worden gemanouvreerd. En als lastig/gefrustreerd wordt je dan weg gezet, zelfs met behulp van de media.

Want de machthebber wil niet gestoord worden in zijn ideale droom.

 

2) Klokkeluider : deze worden alleen gezien als aanvallers op de droomwereld van de machthebbers. Immers de klokkeluider verteld hem de voorbeelden/ervaringen in de realiteitszin (in de uitvoering).

De gevolgen hiervan heeft U gezien in de zgn. neutrale media van NL. , die laat zich hiervoor gebruiken. Het angst oproepende tot het persoonlijke besmeuren van de klokkenluider, en dat in het vrije democratische Nederland.

 

Vervolgens : Een land Indonesië dat vele malen groter is dan Nederland, dus een probleem oplevert met het implementeren van de wetgeving, is één probleem van o.a. de corruptie.

Maar hoe is dat in het kleine Nederland als welvaartstaat?

 

Naar mijn inziens moet dit worden meegenomen bij het schrijven van kritiek over Indonesië. Zelfs een goedwillende President ziet zich ongevraagd geconfronteerd met deze problemen.

De grote van het land is niet alleen het probleem : de zovele eilanden met de verschillende culturen en de verschillende ingebrachte ontwikkelingen van de verschillende bezetters, (koloniale verleden) van o.a. Europese landen, is een vreselijke opdracht om dit land beheersbaar te krijgen. (Waarbij educatie en honger nog een grote rol spelen).

Realiseren wij dat tegenwoordig eigenlijk nog wel?

En weet U hoe gevaarlijk een hongerende mens kan worden?

 

Als laatste wil ik opmerken :

Waarom willen wij als “nutrale media” van Nederland altijd alleen maar het negatief beeld uitzenden van andere landen? Terwijl Nederland tot nu toe nog steeds profiteert van de grondstoffen van o.a. Indonesië ( het economische belang).

Ook Nederland, heeft sinds kort oorlogschepen verkocht aan Indonesie. (met welk doel?) En zelfs tanks aanbied. Hiermee aangevend dat wij het slechte aanbieden, om vervolgens naar hun te kunnen wijzen?

Heeft U er weet van dat ook de mogelijkheid betstaat hoe ilegale praktijken kunnen worden beschermt?

 

Zoals Annelie Langerok schrijft in haar column ICM over de corrupte KAPOLRI Budi Gunawan.

Weet zij waar hij o.a. zijn opleiding heeft gevolgd?

Heeft zij kennis van de conflicten tussen het Politie apparaat en het leger van Indonesië?

Heeft Annelie kennis van de vele Indonesië wetgevingen die overgenomen zijn van de toen heersende Nederlandse kolonialisatie?

Zie in eigen Nederland (welvaartstaat) hoe moeilijk het is om wetgeving aan te passen naar een nieuwe situatie.

 

Probleemgebied van elke Indonesische President :

a) Is OOK een President niet afhankelijk van de binnenlandse politiek (krachten)?

b) Is er al zekerheid tot de benoeming van de KAPOLRI? En toch schrijft zij het AL als een negatieve punt van de President.

Laatste nieuws 16-2-2015 : Gen. van Politie Budi Gunawan is door het Hogere Gerechtshof vrij gesproken. En OOK de Rechtstaat Indonesië heeft zich neer te leggen bij deze uitspraak. Toch heeft de President Gen.v. Politie Badrodin Haiti naar voren geschoven als de nieuwe KAPOLRI.

Weet zij wel dat een corrupte Parlementslid van de VVD in  NL. wordt gehandhaafd.

In de politiek wordt natuurlijk afgewogen de (vermoedelijke) deskundigheid van deze betrokkene en niet onbelanrijk de samenhang met de andere leden van die zelfde Politieke Partij.

Dat zijn nu eenmaal de Politieke krachten (machten) die spelen.

c) Het is de eerste BURGER President van Indonesië (geen miltaire achtergrond.). Mocht dit een vooruitgang zijn(?).

Waarom schrijven wij daar bijna niets over?

 

Ik heb deze President Jokowi (ter plekke) gevolgd vanaf zijn eerste publieke optredens – begonnen in Solo (Surakarta). Waar hij het goed heeft gedaan op het gebied van democratie – bevolkingsgericht – met een gelijkwaardige economische inslag.

Daar wordt weinig over gesproken in de Nederlandse media?

 

Hoe deze man, daardoor, gekozen is tot Gouverneur van de probleem hoofstad van Indonesië - Jakarta. (overstromingen-het vast gelopen verkeersprobleem etc. etc.)

Heeft Nederland er weet van dat hij dit probleem gaat aanpakken (Masterplan Indonesia). Dat hij zelf aanwezig is bij de overstromingen, om op die manier dichtbij het volk te geraken die het moeilijk hebben door deze oorzaken.

 

Is het niet zo dat Nederland zijn macht (van watermanagement) misbruik op het oude koloniale land.  (Geen medewerking verricht in het Masterplan – VAPRO & ORIO?)

Dat het ten kostte van het Nederlandse economische belang, maar wel vrede propageert in de wereld.

Hebben de Politici in Nederland door dat ze met dit gedrag aggresie oproept?

I.p.v. hun zgn. doel om te komen tot het bruggenbouwen?

 

Laten wij hopen, dat juist de geschiedenis en de culturele achtergronden van een land worden meegenomen in ons kritiek en onze overdenkingen.

Daarbij de frustratie van de OUDE Nederlandse Politici, NU eens eindelijk erkennen als een tegenstrijdige vrede beweging, tussen Indonesië en Nederland.

Laat deze jonge Nederlandse Regering eens overgaan tot een gedrag van een “gentleman” te zijn, in een democratische en beschaafde welvaartstaat.

Het “Tractatenbsluit van Wassenaar 1969”  Stb 183, ligt al 12 jaar te wachten op het uitkeren aan de betrokkenen.

 

Met alle respect mijnheer Frits Bolkestein (VVD), U hoeft van mij niet op straat te roepen dat U een Indo bent. Zie moesson 5.november 2014.

Maar mag ik wel van U verwachten, dat U als (toen) vertegenwoordiger van de Nederlandsestaat, het Recht doet aan de minder geschoolden/geluk hebbende, Indische Gemeenschap?

Overigens dat mag ik toch van iedereen verwachten die de Nederlandse Rechtstaat vertegenwoordigd ?

Daar gaan wij toch prat op, door met ons vinger te wijzen naar anderen?

Laten de drie over gebleven vingers niet ’n keer in Uw nadeel werken.!

 

Ik pleit (als een persoon uit ’n welvaatrtstaat die geluk heeft gehad te mogen studeren) voor een inzet van een hogere prioriteit te geven aan de scholing (educatie) van de jongeren van zo’n land als Indonesië.  En tevens het beter begeleiden van diegene die nu aan de macht zijn. Waarbij de gelijkwaardigheid van de mensen onderling, als groot goed mag worden meegenomen. (Respect).

 

Zie het voorbeeld hier onder.

Een voorbeeld Jan 22, 2015:  Working Visit by Mr. Henny Janssen Police Immigration Officer for Malaysia and The Philippines, Kingdom Of the Netherlands.

The Executive Director received Mr. Henny Janssen who sought to discuss potentive areas of cooperation between ASEANAPOL, the countries in the BENELUX area, EUROPOL and the Netherlands and foster networks for inter-regional collaboration.

10897297487?profile=original

 

10897297873?profile=originalMegawati Sukarnoputri

she tried to push her favorite candidate, Police Commissary General Budi Gunawan, for the post of the Indonesian Police Chief, despite he was being investigated

28 KB (3,044 words) - 04:28, 11 February 2015.

Corruption Eradication Commission

the parliament-approved candidate for the chief of Indonesian Police Budi Gunawan as suspect of gratification case on 14 February, just days before his

19 KB (1,992 words) - 12:12, 26 January 2015.

Badrodin Haiti

from the service and awaiting for elected Police Chief Police-General Budi Gunawan which now being a suspect on a corruption case. Akpol (1982) PTIK (1989)

3 KB (291 words) - 21:14, 20 January 2015.

Lees verder…

GEEN JAARKALENDER PASAR MALAM OP ICM MEER.

10897239863?profile=originalRECTIFICATIE

GEEN JAARKALENDER PASAR MALAM OP ICM MEER.

 

Al eerder informeerden wij U als lezer, en abonnee hier omtrent. Na ruim 12 jaren heeft ICM redactie besloten geen jaarkalender pasar malam meer te voeren. Veel al werd vooraf via dit medium ICM Kalender tussen de pasar organisatoren over en weer afgestemd zodat per eind januari sprake is van een stuk zekerheid. Zodat de definitieve Jaarkalender op ICM geplaatst kom worden. Voor ICM als leverancier van informatie wordt gewaarborgd die het bij de  de abonnees, en lezers brengt dat de zaken zo actueel mogelijk kunnen worden gehouden.  Jaren is dit goed gegaan.

 

Het besluit is ontstaan uit de gerezen problemen die al ergens begonnen in 2013 en 2014 dat enkele organisatoren een dubbele pasar plande op dezelfde datum. Of pasars die gepland waren zo weer van hun websites waren verdwenen.  ICM hiervan niet op de hoogte stelden, uiteraard de goede daargelaten die wel een belletje plegen naar de redactie van ICM of een mail voortijdig sturen zodat de Jaarkalender geactualiseerd kan worden. Zodat ongelukje voortijdig worden voorkomen.

Het afstemmen is zo essentieel. De hal moet worden gereserveerd, de contracten met de artiesten moeten worden geregeld, de restaurants, de standhouders, de floormanagers, de beveiligingen en niet te vergeten de media met schrijvende pers. U kun zich voorstellen dat een jaar vooraf plannen geen kopzorgen biedt, daartoe had ICM in 2002 de centrale agenda op gezet, waar ook de huidige Tjampoer op zat.

 

Deze zorgwekkende ontwikkelingen zorgen wel dat de informatie van de bron onbetrouwbaar worden voor onze abonnees, lezers en niet te vergeten de organisaties zelf. ICM betreurt dat de Jaarkalender al in 2000 tot stand kwam, en nu moet verdwijnen, en een jaar vooruit plannen kennelijk tot het verleden behoort in deze huidige samenleving.

 

Nieuwe situatie is dat aangemelde pasar via Info@icm-online.nl vier weken worden opgenomen bij de afzonderlijk rubriek pasar malam op welkom pagina van www.icm-online.nl. Wilt een pasar organisatie extra aandacht hebben voor zijn pasar, dat is mogelijk door het plaatsten van een advertentie voor een periode 4 weken o.a.;  op adverteer pagina van www.icm-online.nl  van onze krant (bezoekers per dag 4000),  ICM Breaking  (47.000  mails)  of ICM Facebookgroepen ( 70.000 expotioneel netwerk , bereik hierdoor zeer fors wordt )  

 

Voorwaarde is dat de flyers, persbericht of flyers alleen wordt geaccepteerd als de organiserende pasar zelf het verzoek indient, en dus niet via derden.  Alle niet aangemelde / geaccepteerde flyers wordt per onmiddellijk verwijderd met een rapportage naar de Facebook - organisatie, immers ICM plaats alleen betaalde advertenties op Facebook.  

Lees verder…

Het  eerste program “ Aan tafel bij  ICM forum” is succesvol verlopen bij de Pasar Malam van Rijswijk. 

10897302101?profile=original

Uitgangspunt is de verhaalroute van ICM Jaarboek dat onlangs van de persen is gerold. Het team is zeer trots hierop,  net als een krant de Telegraaf en Volkskrant worden de abonnees en lezers verwend aan einde van het jaar met een boek “ Het Jaaroverzicht”. Uiteraard gaat de vergelijking niet helemaal op gezien het bereik, en toch bestaat sinds 1999 op het Internet, kan ICM best meer abonnees gebruiken. Niet onbelangrijk het Indisch Platform steunt bij haar missie o.a. de Indische kwesties, naast het voeren van de Pasarkalender in het land. Dit zijn slechts enkele items uit ICM krant, bovendien heeft ICM digitale Maand Magazine N.I.C.C., dit naast de vele videoreportages dat uit samenvattingen bestaat. 

Om schrijvers en columnschrijvers van ICM een podium te bieden om hun bijdragen te kunnen voordragen aan de lezers, heeft Ferry Schwab (editor) diverse lezingen gevolgd. Nee, het moet anders meer dynamiek en het publiek erbij te trekken met  Q en A sessies. Bovendien is ICM een krant dus een media voor de Indische wereld met een geschiedenis waar iedereen over kan meepraten.  

Op Pasar malam Rijswijk zijn o.a. de thema’s ; pasar malams, Wieteke van Dort wordt niet geaccepteerd door de omroepen,  Zoek tocht in het verleden,  Ontkenning van bevolkingsgroep, Nederland telt 1,3 miljoen Indo’s, Weg uit Indie, Indische Kwestie en vervolg Gebaar. Dit werd het forum gevormd door : Rita Kopetzky, Cornelia Stuyver, Han Dehne ook wel Pakhan, Henk Harcksen, en Ferry Schwab sr.   Met een kijkje in de redactievoering ICM.  

Er is nog veel stof te behandelen uit ICM Jaarboek onder andere; Muziek  / Indo Rock met de vele hoogte punten in die tijd; Andy Tielman de grondlegger van de Nederpop, en 50 jaren Ramona van Riem de Wolff, en Wieteke van Dort niet geaccepteerd bij de omroepen (o.a. Max), de Indische politiek hoe staat  het kabinet in de Indische zaak, dat na 70 jaren eindelijk de eindstreep heeft bereikt dat onder Martin van Rijn ligt, zal dit lukken om het wetsvoorstel door de senaat te lozen? De oplossing is nabij meldt het Indisch Platform zeer resoluut.  De geschiedenis van Indische kwestie dat begon in 2000 met het Gebaar, het tussenstation, de geschiedenis van de pasar malam en nog veel meer .....  

Bij het zien bij Pasar Malam Rijswijk van dit primeur, heeft dit ertoe geleid  dat  het program “ Aan tafel bij ICM forum”  bij de pasars van Wout Nijland in Zwolle, Zeist, Taman Indonesia wordt gegeven , en naast  IndoMania (49 %)  hebben andere organisaties  belangstelling getoond.

Het ICM redactie team is zeer content met deze massale belangstelling, en is net begonnen. Met de Indische krant en Jaarboek wordt bewezen en aangetoond dat er een Indische gemeenschap is in de Nederlandse samenleving, dat 70 jaren wordt ontkend door de Nederlandse regering, lees de stukken op na op www.icm-online.nl

Alle fracties hebben ICM Jaarboek gehad, dit naast dat ze vanaf 1999 ICM Breaking News ontvangen kun je niet meer ontkennen dat er een Indische gemeenschap als bevolkingsgroep bestaat met een populatie van 1,2 miljoen.

 

De agenda:

14/15 februari PM Rijswijk zie www.pasarmalamrijswijk.nl

13-15 maart PM Zwolle bij  Wout Nijland zie www.wnproductions. nl

19 april Indomania

2-3 mei Taman Indonesia www.tamanindonesia.nl

26-28 juni  PM Zeist www.wnproductions.nl

10897297856?profile=original

10897303053?profile=original

Lees verder…

Platform wil onderste steen boven inzake Indische Kwestie

10897285273?profile=originalPlatform wil onderste steen boven inzake Indische Kwestie

Door Redactie Hilversum - 24-6-2014, 12:01 (Update 24-6-2014, 12:01 )

DEN HAAG - Het Indisch Platform is een WOB-procedure gestart om inzage te krijgen in alle stukken van ambtenaren die geleid hebben tot 'een leugenachtig advies', vertelt Ton te Meij. ,,Jarenlang zijn diverse bewindspersonen vals voorgelicht door ambtenaren rond een eventuele vergoeding voor slachtoffers van de Japanners in de Tweede Wereldoorlog. Dat moet voor eens en voor altijd duidelijk worden''.


Te Meij werkt sinds 2008 op vrijwillige basis als lobbyist/delegatielid voor het Indisch Platform, waarbij zo'n 24 Indische organisaties zijn aangesloten. Ook is hij betrokken bij een van de deelnemende organisaties, Stichting Vervolgingsslachtoffers Jappenkampen. Te Meij: ,,Ik ben zelf geen belanghebbende, maar wat die mensen is aangedaan is puur schandalig. Het waren ambtenaren, mensen die in dienst waren van Nederland (Nederlands Indische Overheid) en die tijdens de Japanse bezetting in een kamp zijn gestopt. Daar hebben ze afschuwelijke dingen meegemaakt. Ook de Indo-Europeanen die buiten de kampen verbleven, hebben een beroerde tijd gehad. Ook daarna was het een afschuwelijke tijd voor hen, omdat ze in een burgeroorlog terecht kwamen. Voor die periode hebben zij nooit enige vorm van schadevergoeding gehad. Van alle geallieerden is Nederland het enige land dat geen compensatie heeft betaald aan de mensen die onder de bezetting van de Japanners hebben geleden. De Nederlandse mensen die in de oorlog in Europa slachtoffer geworden zijn van oorlogshandelingen, hebben die wel gehad.

De Nederlanders, die uit Nederlands-Indië terugkwamen, werden hier uiterst kil ontvangen. Daarvoor hebben ze zo'n tien jaar geleden een klein bedrag ontvangen, voor die beroerde aankomst. Maar dat was een schijntje en zeker geen formele schadevergoeding. Het gaat zelfs nu nog niet om smartengeld, maar om datgene wat deze mensen rechtmatig gezien toekomt.''
Te braaf De Indische kwestie draait om uitbetaling van achterstallige salarissen en schadevergoeding aan oud-Indische ambtenaren en militairen die in de Tweede Wereldoorlog in Japanse gevangenkampen waren geïnterneerd. Volgens het Indisch platform is de Nederlandse regering na afloop van de oorlog in gebreke gebleven. De ambtenaren en militairen die in dienst waren van de Nederlands-Indische regering hadden nog tweeënveertig maanden salaris te goed, maar het geld is nooit overgemaakt.


Op de vraag waarom het probleem na zeventig jaar nog speelt, zegt Te Meij: ,,De mensen die uit Indië kwamen zijn te lief geweest, te braaf, te ondergeschikt. Ze vormden geen eenheid. Uiteindelijk kwam in 1991 het Indisch Platform er, een officieel overleg- en gespreksorgaan met de Nederlandse overheid. Het heeft heel lang geduurd totdat er een goede dialoog op gang kwam met de regering. Men was eigenlijk niet welkom in Den Haag. Maar nu lijkt er zicht op een oplossing. De huidige staatssecretaris, Martin van Rijn, is de eerste die het Indisch Platform gelijk geeft in de rechtmatigheid van de claim en die aan een oplossing wil werken. Het cynische is wel dat de regering nu eigenlijk geen geld heeft voor deze schadevergoedingen. In de tijd van Lubbers, de man die de keizer van Japan zo welwillend ontving met voorbijzien van de slachtoffers van de Japanners, was er meer geld. Nu is er al een voorstel gedaan door het Indisch Platform om het bedrag niet in één keer uit te keren, maar om het als een soort pensioenregeling over vijftien jaar uit te smeren. Maar of dat doorgaat, is nog niet duidelijk.''


Jan de Jong, voorzitter van de Stichting Vervolgingsslachtoffers Jappenkampen, snapt ook niet waarom de Nederlandse regering nooit over de brug is gekomen. Hij is zelf wel een belanghebbende: als kind zat hij ruim drie jaar in diverse kampen. ,,Er zijn in 2005 twee wetenschappelijke studies verschenen door het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie (NIOD). Het ene rapport gaat over de 'backpay', betaling van achterstallige salarissen en het andere gaat over de vergoedingen van de geleden schade. Mensen kwamen gedwongen en berooid uit Indië terug. Ze moesten daar alles achter laten. Daarvoor zijn ze nooit gecompenseerd. Het gaat inmiddels om een enorm bedrag. Maar dat niet alleen, het gaat ook om erkenning en excuses. Het een kan echter niet zonder het andere. En het mag duidelijk zijn, dat ze ons met excuses ook niet met een schijntje kunnen afschepen.''

Gevoel ,,De huidige staatssecretaris heeft gevoel voor de Indische Kwestie. Maar als hij niet met een oplossing komt, sta ik niet in voor wat er gaat gebeuren. De Indische gemeenschap heeft zich heel lang ingehouden, maar als de staatssecretaris met een negatief bericht komt, barst de bom.''

Lees verder…

10897295488?profile=originalIndo Rock ons cultureel paradepaardje? (12)  door:  Albert van Prehn  

Toen ik gitaar leerde spelen in het pension waren er al een aantal vergevorderde en ik keek als beginnende gitarist altijd tegen die jago’s (geweldenaren) op en hoopte, dat ik het ooit eens zover zou brengen dat ik die nummers die die jago’s zo moeiteloos speelden ook zou kunnen spelen.

 

Het pensionleven was er een van de verassing van de dag, want iedere dag was er wel iets anders aan de hand, en dat kon ook niet anders zijn want we hadden zo’n 6 gezinnen met hun aantallen van gemiddeld 6 in zes kamers, daarbij moest er gebruik gemaakt worden van een keuken met een twee pits gasstel een douche en twee toiletten. Jaja, kassa voor de pensionhouder die zijn herenhuis met 9 ruimtes aan de opvang ter beschikking had gesteld. Zelf woonde hij met zijn gezin op de beneden verdieping/begane grond en had zelf veel ruimte.

Wij moesten onszelf maar redden en met zovele mensen op zo’n kleine ruimte had je veel frustraties, dus iedere dag was er een van verrassingen. Je ging naar school en maakte jouw huiswerk in de ruimte waar je als gezin de beschikking over had en in jouw vrije tijd had je gelukkig een grote tuin om het gebouw heen waar je kon voetballen, spelen of zo maar lekker wandelen.

In die zelfde tuin kwamen wij elkaar tegen met onze akoestische Egmond gitaren, hoge actie van de snaren een onzuivere tuning  en het geluid was net alsof je   met elastiekjes op een sigaren doosje speelde. Ach, wisten wij veel, de jago’s hadden al betere instrumenten en als het hun behaagde, jaja, dan mocht je heel even op hun gitaar spelen en Boy oh boy wat speelde dat lekker. De nummers die je ging spelen waren natuurlijk de covers die je hoorde via de diverse kleine geluids-installaties van de diverse gezinnen via hun toenmalige krakende platenspelers.

Het leven in het pension had een voordeel, ieder gezin had zo zijn voorkeur voor een genre en dus gebeurde het dat je diverse muziekstromingen had waar je de muziek van uit kon putten. Ik had vele rock and roll nummers, maar ook country en natuurlijk de jazzy muziek van onze ouderen. Waar ik mee begon met instrumentals waren The Shadows, The Stringalongs, The Fire Balls en natuurlijk The Ventures die mij persoonlijk meer aanspraken vanwege de bekendheid van hun sound toen ik nog in Indonesië woonde.

Ik begon dus al heel snel platen te verzamelen van die band, maar ook van de andere genoemde. The Ventures waren wat te moeilijk voor een beginneling dus begon ik met het nummer van The Shadows, Apache, dat hoorde ik toen ik amper een maand in Nederland was en kleren ging kopen bij C&A in Arnhem met mijn ouders en tante die al langer in Nederland woonde. Het kwam uit de speakers van de winkel en ik vond het een heftig nummertje wat in mijn geheugen bleef klinken.

Ach, iedereen weet hoe het ging, we verlieten de school na de eindexamens, maar in die tussentijd kregen jouw ouders een huis en dus vormde jouw wereldje zich opnieuw naar de nieuwe situatie. Je leerde andere vrienden kennen en vriendinnen, maar jouw oude pension maatjes bleven komen in de weekenden en zo had je toch een bandje ongeregeld bij elkaar. Ik ging The Ventures kant op en de instrumentals speelde je zo goed mogelijk na. Ik had ook veel materialen om van te leren, de diverse LP’s die ik had waren mijn lesmaterialen.

Van The Ventures leerde ik wie de solist was, de bassist, in den beginne Nokie Edwards, slaggitaar Don Wilson en solist toen Bob Bogle. Later werden de rollen tussen Nokie Edwards en Bob Bogle omgedraaid omdat Nokie een betere gitarist was. Hij werd mijn voorbeeld, ook toen ik in Duitsland ging spelen, bleef ik gefocust op zijn stijl.

Enfin, de tijd verstrijkt, de muziek werd anders, je ging de kant op van de harde Britse jongens met hun scheur gitaren en dat ging toen verder en uiteindelijk werd je een flower power jongen met anti burgerlijke maatschappij ideeën. Uiteindelijk moet je in dienst en na het verlaten ging je nog terug, maar in de 22 maanden was de muziek scene inmiddels de disco scene geworden. Terug in Nederland ging je werken en carrière maken en daarbij ook nog in een succesvolle top 40 band spelen totdat je je te oud voelde om voor jongeren te spelen en besluit om terug te gaan naar de roots, The Ventures.

Het was 2001 en ik kreeg het bericht van een gitarist Nokie Edwards geheten dat hij naar Nederland wilde komen en mijn band mocht hem begeleiden, later werd hij uitgenodigd door enkele andere Europese landen, en ook daar ging mijn band mee als zijn vaste begeleidingsgroep. Wow, daar sta je ineens, nu komt het erop aan, Nokie mijn Idool begeleiden.

Nou we hadden een jaar om ons voor te bereiden en in dat jaar hebben wij ons blauw geoefend met Ventures nummers, we lieten er geen gras over groeien en name bijna alles door wat The Ventures betreft. Dan komt de dag dat je de man van Schiphol moest ophalen. Nieuwsgierig naar hem keken wij onze ogen uit naar een beeld van de hoes van de platen, en verrassend was het dat er een man aankwam die er helemaal niet op leek. Hij was ouder geworden, stom natuurlijk, maar je kent dat wel, nerveus en dan wordt je kortzichtig.

De eerst oefen sessie in een oefenruimte stonden wij klaar, van zo kom nu maar op, we weten het allemaal. Niks, hoor. Mijnheer ging zitten en deelde een ieder van ons een paar papiertjes uit met een akkoorden schema en sloeg zijn gitaar enkele keren aan om het tempo en ritme aan te geven. Ach en wee, de man speelde helemaal geen bekende Ventures nummers maar muziek a la Chet Atkins, hij was een echte country picker, daar ga je dan. Gelukkig was de ploeg heel flexibel en kon gelukkig zo van blad spelen dus dat was onze redding.

Bij ieder optreden werden wij ca. een kwartier voor het optreden in het hotelkamer bijeengeroepen waar wij toen in het buitenland logeerden en mijnheer gaf ons weer een aantal nummers op die op schrift staan. Gaf het ritme aan per nummer en verwachtte dan dat het klakkeloos ging op de bühne. Nou dat ging gelukkig ook klakkeloos, alleen kon je niet helemaal vrij spelen want je was gefocust op het papiertje wat je op de grond op de bühne voor je had. Ik heb veel van de man geleerd, ook de tijd dat hij tussen de optredens door bij mij thuis was, niet alleen zijn techniek, maar ook hoe zijn leven eruit zag.

Nokie komt uit een groot Amerikaans gezin, waarvan de vader blank was en de moeder een Cherokee vrouw. Het gezin woonde op een stuk grond en zijn vader speelde zoals zovele Amerikaanse farmers, diverse instrumenten Op een dag kwamen blanken aangereden en beschoten het huis, zodat het gezin moest vluchten; alles achterlatend. Nokie zelf heeft hier wel wat van overgehouden want het wantrouwen tegen de blanke bevolking was nog aanwezig in hem. Hij vertelde over zijn tijd dat hij met de Cherokees in de buitenlucht leefde en zo heel veel van de natuur had genoten en geleerd. Het leken wel de indianen verhalen van Old Shatterhand en Winnetou, maar dit is een directe afstammeling ervan.

Ik heb het nooit geweten noch vermoed en eigenlijk was hij net als ik een halfbloed en indirect uit van Aziatische met blank gemixte afkomst want de indianen zijn afstammelingen van Aziaten. Hoe vreemd is het in het leven, wat kan het toch raar lopen, zo ben je een jongen met een idool, speelt zijn muziek en zo sta je met hem te spelen in diverse Europese landen.

Wat ik van hem heb geleerd is dat je gewoon moet doen, ook al ben je nog zo beroemd. Nokie zelf was een bescheiden eenvoudige man. Je zult bij hem geen grootdoenerij bemerken, geen kapsones en  waar hij voor gaat is zijn muziek. Dat lieve mensen is voor mij nummer een; wereldberoemd en toch gewoon, dat is een teken van grootheid. Ik vind dat in ons circuit van muzikanten velen dat voorbeeld zouden moeten aannemen, het duidt op een innerlijke rust en de zelf-verzekerdheid zodat je als muzikant geen last van bewijs-zucht hebt, wat eerder een teken van onzekerheid is.

Je leert veel van de Amerikaanse wijze van muziek maken als je ooit met een van hun het podium deelt, niet alleen qua techniek maar meer zoals je moet zijn als muzikant, gitarist of what ever may be. Gewoon jezelf zoals je bent en nooit beter willen zijn dan een ander, dat lieve mensen is een teken van zwakte. Ik ben zo gelukkig en voel me gezegend dat ik dit mocht meemaken.

Music is our first love and it will be our last. En de rest eromheen? Ach.....

 

Lees verder…

Petitie ‘Unbroken’

10897289871?profile=originalPetitie  ‘Unbroken’

De Amerikaanse actrice Angelina Jolie kondigde eind vorig jaar aan te zullen stoppen met acteren. Ze is echter al een tijdje actief als filmproducent. ‘Unbroken’ is de derde film die ze zelf regisseerde. De film gaat over Louis Zamperini, een Italiaanse Amerikaan, die op zijn negentiende jaar meedeed aan de Olympische Spelen van Berlijn in 1936. De Spelen waarin Jesse Owens schitterde met zijn legendarische overwinning, die zich daarmee de woede van Hitler op de hals haalde.

 

 

Zamperini ging tijdens de Tweede Wereldoorlog in dienst bij de Amerikaanse Luchtmacht. Tijdens een van de bombardements-vluchten crasht zijn vliegtuig, dobberde hij 47 dagen op zee en belandt uiteindelijk in een Japans krijgsgevangenenkamp. De film opent sterk met een luchtduel, waarbij Zamperini’s vliegtuig wordt aangevallen door door de Japanse gevechtsjagers. Het is verder niet zo’n bijster flitsende film, die bovendien in totaal slechts 137 minuten duurt.

 

Een gegeven moment wordt de film zelfs een beetje theatraal wanneer Zamperini een houten balk optilt om zo zijn superieure mannelijkheid te bewijzen tegenover een sadistische Japanse

 

 

kampcommandant. Deze en nog meer scènes, die de Japanners op de hak nemen, is in Japan in het verkeerde keelgat geschoten.    De Japanse nationalisten noemen Jolie zelfs een racist en ze eisen dat zij Japan nooit meer mag betreden. Haar film zet volgens de rechtse Japanners het ‘nobele imago van de Japanse soldaat’ in een kwaad daglicht. Het beeld van de Japanse soldaat in de Tweede Wereldoorlog komt niet overeen met de werkelijkheid, zeggen ze.

Een en ander ligt duidelijk in de lijn van de Japanse manier van nationalistische geschiedschrijving die veel van de gruwelijkheden  die door het Japanse leger zijn begaan, ontkent.

 

Om hiertegen in verweer te gaan is in de Verenigde Staten een handtekeningenactie gestart, die doorgaat zolang de film in de cinema’s draait en deze te presenteren aan de Japanse ambassade. Doel van de petitie is om een groot debat aan te zwengelen, waarin Japan uit-eindelijk meer verantwoordelijk-heid op zich neemt in het erkennen van het oorlogsverleden en dat ook met de volgende generaties deelt. Het lijden van zovele mensen tijdens de Japanse bezetting mag niet als leugen worden afgedaan.

 

De Amerikaanse organisatie “The Indo Project” beheert deze petitie en nodigt iedereen uit deze te tekenen.

Het motto van de petitie is: STOP THE BAN ON ANGELINA JOLIE’S MOVIE, UNBROKEN, IN JAPAN. De geschiedenisvervalsing mogen we niet langer accepteren. Ook heeft het huidige Japanse volk het recht om  te  weten wat er in de Tweede Wereldoorlog gebeurd is. Nu, bijna

 

 

zeventig jaar na dato wordt dit hoog tijd.

The Indo Project heeft een archief waarin vele verhalen van Indische mensen zijn opgeslagen, die u kunt lezen. Wilt u zelf ook een verhaal laten opnemen, stuurt u dan uw verhaal naar:

stories@theindoproject.org      Wilt u de petitie tekenen, gaat u dan naar:

https://www.change.org/p/the-japanese-embassy-in-washington-d-c-stop-the-ban-on-angelina-jolie-s-movie-unbroken-in-japan?just_created=true

 

Wilt u een trailer zien van de film ‘Unbroken’, dan kunt u dit zien via de volgende link:

https://www.youtube.com/watch?v=ebHji2c_ciU                                      Alle overige informatie kunt u vinden op de website van The Indo Project:

www.theindoproject.org.

Lees verder…

Met CHARD mee naar Spanje

10897289295?profile=originalMet CHARD mee naar Spanje

Van maandag 7 t/m woensdag 16 september 2015 kunt u mee met een 10-daagse reis naar Malgrat de Mar in Spanje aan de Costa del Maresme. U verblijft in Hotel Papi op basis van vol pension. U reist dan mee met de topband Chard (waar onze vaste columnist Albert van Prehn in speelt), waarmee u zich in geen beter gezelschap kunt wensen waar het om de drie Kumpulans gaat die u samen met Chard kunt meemaken Alle kamers zijn voorzien van TV, telefoon, kluisje (te huur), airco, balkon met zitje en een badkamer met bad/douche en toilet. Het hotel heeft een royaal buiten-zwembad en een jacuzzi. Er is een doorlopend buffet met slow cooking  gerechten.  Het  hotel ligt

op 200 m. van het strand en scoort hoog in de recensies. De reissom bedraagt € 364,00, incl. de busreis per royal class en toeristenbelasting. Toeslag voor een eenpersoonskamer is € 95,00. Versnaperingen, drankjes en de reis-/annuleringsverzekering zijn niet bij de prijs inbegrepen. Indien u vóór 15 februari boekt, geldt een vroegboekkorting van € 30.00 Bij aanmelding is een aanbetaling van € 100,00 verschuldigd. Wilt   u deze reis meemaken, meldt u zich dan aan of vraag nadere inlichtingen bij de heer G.Wouda, 06-29505672, of via e-mailadres: gwouda@upcmail.nl.

Lees verder…

Indonesische vechtjas

10897294686?profile=originalIndonesische vechtjas

Jeffry Pondaag heeft zich vastgebeten in de rechten van slachtoffers van oorlogsgeweld in voormalig Nederlands-Indië. Excuses of betalen: „Van mij hoeft het niet hoor, al die rechtszaken.”

Door Niek Opten


Jeffry Pondaag

Stel je de aanslag op de redactie van Charlie Hebdo in Parijs voor. Dat de kinderen van de slachtoffers daar ook waren en dus met eigen ogen hebben gezien hoe hun vaders zijn vermoord, vertelt Jeffry Pondaag. Dat is wat vijf Indonesische jongens volgens hem hebben meegemaakt in 1947. Zij hebben gezien hoe Nederlandse militairen onder commando van kapitein Raymond Westerling hun vaders executeerden op Zuid-Sulawesi. De ’zuiveringsacties’ moesten het verzet breken tegen de kolonisator. Naar schatting duizenden mannen werden gedood. Gewone burgers, zonder proces.

Pondaag staat deze vijf, nu bejaarde mannen, bij, die excuses eisen van de Nederlandse Staat. Een unieke rechtszaak. Eén dezer dagen volgt de uitspraak. Ze gaan winnen, net zoals echtgenotes van andere doodgeschoten mannen eerder excuses en een schadevergoeding van Nederland hebben gekregen, daarvan is Pondaag overtuigd. “Waarom zouden weduwen wel en kinderen geen recht hebben op schadevergoeding en excuses? De weduwen hebben hun man moeten missen, de kinderen hun vader.”

Jeffry Pondaag (62) is geen jurist, hij werkt in een cementfabriek. Hij is een bijter, een vechter. Al 45 jaar woont hij in Heemskerk, is getrouwd met een blonde vrouw uit Ooststellingwerf en rookt shag. Maar hij heeft een Indonesisch paspoort, geen Nederlands. En daar is hij trots op.  

Confrontatie

Pondaag zoekt de confrontatie en dat is opvallend. Hij wil niets weten van soedah, van ’Laat maar zitten’, waarmee de meeste van zijn landgenoten opkomende conflicten in der minne schikken. “Als kind was ik niet zo direct. Jullie hebben mij zo gemaakt”, stelt hij. Met ’jullie’ bedoelt hij Nederland en de Nederlanders.

Praten met Pondaag is niet altijd even makkelijk. Hij springt vaak van de hak op de tak, is soms lang van stof, heeft zijn stokpaardjes. Maar zijn verwondering en woede zijn oprecht. “Hij is er dag en nacht mee bezig. Hij kan niet tegen onrecht”, zegt zijn vrouw Ciska. Pondaag laat op zijn telefoon een foto zien van mevrouw Ramisi, een van de weduwen op Zuid-Sulawesi die 20.000 euro schadevergoeding hebben gekregen, mede dankzij Pondaag.

Pondaag is woedend over de manier waarop Nederland met Indonesië is omgegaan. Over de Nederlandse oorlogsmisdaden tijdens de onafhankelijkheidsoorlog, een burgeroorlog. Kom bij hem niet aan met eufemismen als ’excessen’ of ’politionele acties’; over het niet erkennen van een onafhankelijk Indonesië in 1945; over de 4,5 miljard gulden aan schadevergoeding die de Indonesiërs aan Nederland moesten betalen bij de soevereiniteitsoverdracht in 1949. Wat is met dat geld gedaan, wil hij weten. “Maar ik kom ook op voor Nederlanders die weigerden als dienstplichtige naar Indonesië te gaan. Ze moesten jaren de gevangenis in. Sommigen hebben lange tijd ondergedoken gezeten. Na 1945.” Hij komt tevens op voor Nederlandse ambtenaren die destijds maandenlang in kampen zaten en hun salaris niet hebben gekregen.

Arrogant

Hij windt zich vooral op over de manier waarop Nederland nu, 70 jaar later, nog steeds met dit verleden omgaat. Door er niet te veel woorden aan vuil te maken, door het zelfs weg te stoppen. “Arrogant”, vindt Pondaag. Verzwijgen, maar soms toch ook verheerlijken. Want waarom is de Amsterdamse Coentunnel nog steeds vernoemd naar de VOC-gouverneur-generaal Jan Pieterszoon Coen die in 1621 duizenden inwoners van de Indonesische Banda-eilanden liet vermoorden, omdat ze handel dreven met de Engelsen? En waarom heeft de Gouden Koets nog steeds een paneel met Javanen? Dat is volgens Pondaag verheerlijking van het koloniale verleden. En dat in een land dat anderen graag de les leest over mensenrechten. “Belletje blink, kontje stink”, zei zijn Indonesische tante vaak. Nederland houdt de schone schijn op, bedoelde ze daar mee. Al deze kwesties heeft Pondaag menig maal per brief, mail of in persoonlijke gesprekken aangekaart bij de verantwoordelijke personen en instanties. Tevergeefs. De boosheid ontwikkelt zich vanaf 1969, als hij met zijn moeder en broer verhuist van Jakarta naar Nederland. Moeder wil terug naar haar familie, nadat ze is gescheiden van Pondaags vader. Die is Indonesiër, zijn moeder Nederlandse. De jonge Jeffry, een 16-jarige puber, wil niet mee, maar hij moet. Sneeuw, blanke mensen, stenen huizen in rijtjes; Pondaag voelt zich in Noord-Holland als Alice in Wonderland. “Wat kom jij hier doen? Wanneer ga je weer naar je eigen land?”, vragen ze in Heemskerk. “Als jullie niet daar waren geweest, was ik nu niet hier”, bijt hij van zich af. Hij snapt die Hollanders niet. Waarom zien ze Indonesiërs als terroristen, terwijl ze voor hun vrijheid hebben gevochten tegen kolonisator Nederland. Zoals de Nederlanders eerder tegen de Duitsers hebben gevochten.

Terug

Als hij ouder is, dan zal hij teruggaan, neemt hij zich voor. Maar hij krijgt na een technische opleiding een baan bij Hoogovens, ontmoet zijn Ciska en krijgt twee dochters. Voor hij het door heeft, is hij stevig verankerd in Nederland. Zijn woede blijft, zonder dat hij er iets mee bereikt. De ommekeer komt in 1995, voorafgaand aan het staatsbezoek van koningin Beatrix aan Indonesië. RTL 4 zendt een documentaire uit over de massamoord in het dorp Rawagede op West-Java. Daar vermoordden Nederlandse militairen in 1947 tussen de 150 en 400 mannen, toen ze een onafhankelijkheidsstrijder niet konden vinden. Langzaam begint het balletje te rollen. Pondaag zoekt tijdens een vakantie in Indonesië de stokoude weduwen van de slachtoffers op en wijst ze op hun recht op schadevergoeding. “Ze reageerden verbaasd. Sommigen werden bang en dachten ‘Wat gebeurt mij nu nog?’ Anderen wilden direct een rechtszaak.” Zij machtigen de ‘Hollander’ namens hen een rechtszaak te voeren.

Mensenrechtenadvocaat

Via via komt hij in contact met mensenrechtenadvocaat Liesbeth Zegveld. “Ik sprong niet direct bovenop die zaak. Ik wist niets van die geschiedenis en bovendien was de kwestie verjaard”, blikt de advocaat terug. “Maar Pondaag was vasthoudend en aardig.” Zegveld besluit in 2008 het erop te wagen. En met succes. De rechter vindt de verjaring niet terecht, mede omdat Nederland al die tijd achterover had geleund. Negen weduwen krijgen ieder 20.000 euro smartengeld en de overheid maakt haar excuses voor het bloedbad.

Het is een glorieus moment voor Pondaag en een aanmoediging om door te gaan. Hij traceert samen met andere leden van het in 2005 opgerichte Comité Ereschulden Nederland weduwen op Zuid-Sulawesi. Hun mannen waren ook in koelen bloede doodgeschoten door Nederlandse militairen. Zegveld twijfelt, maar Pondaag weet haar over te halen opnieuw een rechtszaak te beginnen. Wederom met succes.

Daarna komt hij met de vijf kinderen aanzetten. “Zij waren ooggetuigen of in de buurt van de moordpartij. Ik twijfelde, maar uiteindelijk zag ik dat we een goede zaak hebben. Waarom zou het voor de weduwen erger zijn dan voor de kinderen? Sommigen weduwen waren destijds 16, een van de kinderen was 13″, vertelt Zegveld. De vrees dat straks hordes kinderen de Nederlandse Staat aanklagen, vindt ze ongegrond. “Het gaat om een beperkte groep van hooguit enkele tientallen.” Vorige maand klaagde ze Nederland ook aan voor marteling en verkrachting van twee Indonesiërs.

Onafhankelijkheidsdag

“Mooi wat één mens kan verrichten”, zegt ze over Pondaag. In augustus vliegt hij naar Indonesië, vanwege de 70ste onafhankelijkheidsdag, een feestje dat Nederland nog steeds niet wil meevieren. Hij zal op Java nabestaanden van Nederlandse oorlogsmisdaden opzoeken, voor nieuwe rechtszaken in Nederland. “Ik kan zo nog driehonderd oorlogsmisdaden uit de Excessennota halen.” Dan fel: “Van mij hoeft het niet, hoor, die rechtszaken. Laat Nederland algemene excuses aanbieden voor al het leed dat het de Indonesiërs heeft aangedaan en erkennen dat Indonesië op 17 augustus 1945 onafhankelijk is geworden.” Maar of dat ooit gaat gebeuren?

x

Eerder verscheen dit artikel in het Haarlems Dagblad, 24 januari 2015

Lees verder…

10897245264?profile=original

Sinds wanneer zijn Indische Nederlanders met een Nederlands paspoort asielzoekers ?


Deze zondag belt een abonnee op helemaal geheel ontroert. Zijn zoon doet een toets, en is psychologisch getest VWO, schooljuf 30 jaar en school directeur schrijven voor VMBO!
Nu komt het; je bent allochtone, en asielzoeker van afkomst en Nederland heeft juist mensen als jullie nodig voor technische ambachten. De vader ingenieur woest kwam op hoge poten naar schooldirecteur, en diende zijn beklag in. De schooljuf en directeur waar heeft U het Nederlands geleerd, u spreekt correct Nederlands.
Nu komt het , beiden wisten niets over de Indische Nederlanders uit het voormalige Indie als onderdanen met een Nederlands paspoort. Dat na 300 jaren onder Nederlands bestuur overging naar het bestuur van Soekarno en Hatta - het Indonesische bestuur - 
De republiek Indonesia ontstond, en Soekarno beschermde deze Indische Nederlanders met een Nederlands paspoort, want Nederland moest haar onderdanen niet in Nederland, Nederland was te klein om een groep van 500.000 mensen op te vangen.


Kortom een advocaat in de armen genomen omdat dit gezin, Indische Nederlanders- als asielzoekers zijn uitgemaakt, en zijn zoon heeft bij zijn leesbeurt alles over de geschiedenis van Indie vertelt.


Bizar anno 2015 dat de Indische - Nederlanders op de scholen als asielzoeker worden gezien, niet alleen op scholen. Regelmatig moet ICM redactie collega-redacteuren corrigeren: Wij zijn geen Indonesiers, maar Indische Nederlanders.


Onze Indo Jet Bussemaker, nota bene ook haar Indisch boek geschreven onder Kabinet Balkenende minister van Onderwijs zal toch een brief moeten uitdoen gaan naar alle schooldirecteuren om ze te vertellen wie wij zijn, schandelijk of nog sterker regio- bijeenkomsten geven kan ze gelijk haar Indisch boek promoten, maar het eerste wat ze moet doen is alle schooldirecteuren aanschrijven en extra inhaalprogramma voor de Indische Geschiedenis bij het vak geschiedenis,

Lees verder…

10897294494?profile=original10897281292?profile=originalKlus: eiland bij Jakarta maken

(bron Telegraaf 29/1-2015)

De Nederlandse baggeraars Boskalis en Van Oord gaan samen een kunstmatig eiland aanleggen voor de kust van de Indonesische hoofdstad Jakarta. Daarmee is een bedrag gemoeid van €350 miljoen, dat gelijk over de twee partijen wordt verdeeld. Op het nieuw op te spuiten eiland van circa 160 hectare worden woningen en bedrijfspanden gebouwd. De aanleg vergt 20 miljoen kubieke meter zand, dat uit lokale wingebieden zal worden gehaald. In de dichtbevolkte regio rondom Jakarta is grote behoefte aan nieuw land om de bevolkingsgroei op te vangen. In Jakarta zelf wonen ruim tien miljoen mensen. In 2018 moet de klus gereed zijn.

ICM Redactie.

Dit is een onderdeel van het al omvattende Jakarta Baru Master Plan  van toenmalige burgemeester Jokowi van Jakarta dat al begon met de voorbereidingen in 2009. Ingenieursbureaus en investeerders uit Rotterdam ontwikkelde verder het totale plan dat in 2014 moest aanvangen en loopt tot 2023. Hiermee worden ruim 640.000 Fte' s (banen) geschapen alleen al in Indonesie. Het Jakarta Baru Master Pan omvat ruim 18 deelgebieden; 7 nieuwe elektrische centrales, metro, duurzame vuilverwerkingen, watermanagement, nieuwe haven, nieuw vliegveld, perphique, lange brug etc. etc,

Niet alleen de ontwikkelingen van het plan met die oplossingen, maar ook grote buitenlandse investeerders moesten voor de realisatie worden gevonden.

 

In dit traject hebben de Nederlandse ondernemingen veel hinder gehad door het neokoloniaal gedrag naar van politiek Den Haag tegen de republiek Indonesie. In tegenstelling tot de andere landen zoals Duitsland, Japan en China werden die partijen fors gesteund om de gunfactor allen verstevigen om die orders binnen te slepen. Angela Merkel was frequent in Jakarta, waar Nederlandse regering in alle rijstvelden ontbraken. Ook nadat de deze onderneming wanhopig een beroep deden op Mark Rutte. Een grote gemiste kans voor de Nederlandse economie, de krenten worden door de andere partijen als Japan, China en Duitsland uit de pap gehaald.

 

Die burgemeester van Jakarta met een populatie van 14 miljoen is nu president van de republiek Indonesië.

 

Zie presentatie Jakarta Baru Master Plan van Jokowi; http://youtu.be/hGtol65OeUg

 

Lees verder…

Vuile handen? De dekolonisatie van Indonesië en de PvdA

10897301080?profile=originalVuile handen? De dekolonisatie van Indonesië en de PvdA

Op 23 januari organiseert de werkgroep Geschiedenis van de WBS een bijeenkomst over de omgang van de sociaal democratie met het koloniale verleden. Hoe ziet de politieke omgang met de koloniale erfenis er sinds 1945 uit? Waarom staat het nu weer op de agenda? En wat zegt dat over publieke herinneringen aan kolonialisme?

Het koloniale verleden is een lastige episode voor de sociaal-democratie geweest. Binnen de beweging was er al vroeg tegenstand tegen het koloniale bestuur, maar als regeringspartij droeg de PvdA na de Tweede Wereldoorlog medeverantwoordelijkheid voor het militaire ingrijpen in Indonesië. Dit kostte de PvdA destijds veel leden. Bovendien had het invloed op de manier waarop Den Uyl in 1975 de dekolonisatie van Suriname doorvoerde.

Niet alleen de PvdA worstelt met het koloniale verleden. De Nederlandse samenleving heeft het koloniale hoofdstuk nooit afgesloten. Dit werd onlangs goed zichtbaar toen de rechter de Nederlandse staat op de vingers tikte en bepaalde dat schadevergoeding moest worden betaald voor begane oorlogsmisdaden uit het verleden. Weduwen in Rawagede en Zuid-Sulawesi kregen een bedrag voor het leed dat hen ooit in naam van de Nederlandse overheid was aangedaan.

De recente opleving van het publieke debat over het koloniale verleden is voor de WBS werkgroep Geschiedenis aanleiding om dit thema eens vanuit historisch perspectief te belichten. Wat is de politieke omgang met de koloniale erfenis sinds 1945? Waarom staat het nu weer op de agenda? En wat zegt dat over publieke herinneringen aan kolonialisme? Samen met dagvoorzitter John Jansen van Galen, auteur van Afscheid van koloniën, zal een drietal sprekers nader op deze vragen ingaan:

- Bart Luttikhuis, als postdoc werkzaam voor het KITLV waar hij zich met name bezighoudt met Nederlands militair geweld tijdens de dekolonisatie van Indonesië. In zijn lezing zal Luttikhuis schetsen hoe de politieke omgang met de dekolonisatieoorlog zich in de afgelopen 65 jaar ontwikkeld heeft, in het bijzonder die van de PvdA.

- Anne-Marie Mreijen, verbonden aan o.a. de Universiteit van Utrecht waar zij een biografie schrijft over Marinus van der Goes van Naters. Zij zal vooral stilstaan bij de debatten over dekolonisatie in de PvdA ten tijde van de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd. Als fractievoorzitter in de Tweede Kamer speelde Van der Goes van Naters hierin een centrale rol.

- Michiel Servaes, buitenlandwoordvoerder van de PvdA-Tweede Kamerfractie, zal tijdens de bijeenkomst o.a. ingaan op de recente uitspraken tegen de Nederlandse staat.

Aanmelden

U kunt zich via dit formulier aanmelden.

Lees verder…

Nederland hield doodstraf in Indië in stand

10897300858?profile=originalNederland hield doodstraf in Indië in stand

- Historiek maakt serieus kans op de Geschiedenis Online Prijs. Stem hier op ons! -

Afgelopen zondag werd in Indonesië de Nederlander Ang Kim Soei geëxecuteerd door een vuurpeloton. Hij werd in 2003 aangeklaagd voor betrokkenheid bij de productie van XTC en veroordeeld tot de doodstraf. Een gratieverzoek en diverse diplomatieke pogingen door de Nederlandse overheid haalden niets uit bij de Indonesische president Joko Widodo, die een hard beleid voert op het gebied van drugsmisdrijven.

‘De handhaving van de doodstraf in Ned-lndië’ in Het nieuws van den dag voor Nederlandsch-Indië 20-01-1919. (Delpher) In Nederland werd geschokt gereageerd op de executie. Minister van Buitenlands Zaken Bert Koenders heeft inmiddels de Nederlandse ambassadeur in Jakarta tijdelijk teruggeroepen naar Den Haag. Het handelen van de minister is begrijpelijk. Indonesië zelf stelt ook alles in het werk om Indonesische burgers, die in andere landen ter dood veroordeeld zijn, uitgeleverd te krijgen. Toch zou het wellicht verstandig zijn in het diplomatieke verkeer dat momenteel plaatsvindt, enig historisch besef te tonen met betrekking tot de schending van mensenrechten door Nederland zelf. Een wijzend vingertje van Nederland als het gaat om mensenrechten, schiet in Indonesië al snel in het verkeerde keelgat.

Als we een en ander in historisch perspectief plaatsen is dat niet onterecht. Nederland zelf heeft een discutabel verleden als het gaat om mensenrechtenschendingen in koloniaal Indonesië. Nederland hield in Nederlands-Indië de doodstraf zelfs in stand.

Toen in 1870 de doodstraf in Nederland werd afgeschaft, werd in Nederlands-Indië alles bij het oude gelaten. Een veel gehoord argument was dat de inheemse bevolking minder beschaafd en ontwikkeld was en daarom nog niet klaar voor deze hervorming. Het besluit is exemplarisch voor de manier waarop werd omgegaan met strafrechtspleging in Nederlands-Indië. Het Nederlands-Indische strafrechtsysteem was vergeleken met dat in Nederland repressiever en werd meer geleid door de directe belangen van het bestuur. Er bestond bovendien ongelijkheid in het systeem door de invoering van aparte rechtbanken voor verschillende bevolkingsgroepen. In de praktijk hield dit in dat de rechtbanken waar Europeanen werden berecht, werden voorgezeten door meer ervaren juristen met betere mogelijkheden tot verdediging door een advocaat.

“Een wijzend vingertje van Nederland als het gaat om mensenrechten, schiet in Indonesië al snel in het verkeerde keelgat.”

De inheemse bevolking daarentegen werd veelal berecht door de Landraad. Deze lagere rechtbank werd tot 1869 voorgezeten door een bestuurlijke ambtenaar zonder juridische opleiding en met bestuurlijke belangen in de regio. In de praktijk legde ook een lagere rechtbank als de Landraad regelmatig de doodstraf op. Revisie door het Hooggerechtshof was de enige controle die plaatsvond op het proces, maar getuigen werden niet opnieuw gehoord en feiten konden vaak niet meer worden nagegaan. De veroordeling van onschuldigen (en het vrijuit gaan van schuldigen met een zekere invloed) kwam dan ook regelmatig voor.

In principe konden zowel Europeanen als ‘inlanders’ op het schavot belanden. Het opleggen van de doodstraf aan Europese burgers kwam echter nauwelijks voor. De ongelijkheid in het koloniale strafrechtssysteem was dan ook niet alleen te vinden in het procedureverloop van een strafzaak. Ook het type straf dat werd opgelegd verschilde per bevolkingsgroep.

Terwijl Europeanen over het algemeen in de gevangenis belandden, werd de inheemse bevolking meestal veroordeeld tot dwangarbeid. Het zou de uitstraling van het koloniale bestuur geen goed doen als ook Europeanen zichtbaar als dwangarbeiders te werk werden gesteld, zo was de gedachte. Voor de inheemse bevolking daarentegen waren dwangarbeid ‘in de ketting’ en lijfstraffen lange tijd geen uitzondering. Slagen met de rotting (rotanstok) werden al gegeven voor lichte overtredingen, zoals rondslenteren of brutaal gedrag. Ook werden jaarlijks tientallen personen veroordeeld tot de dood. In het geval van gratieverlening door de Gouverneur-Generaal – de laatste uitweg om aan de galg te ontsnappen – was de vervangende straf over het algemeen langdurige dwangarbeid.

“Ik geloof dat er weinig inlanders zijn die twintig jaren kettingarbeid of zelfs de helft overleven,” meende een van de leden van de Raad van Indië al in 1841 in een notitie bij een gratieverzoek. Zeventig jaar later, in 1912, was er nog niet veel verbetering zichtbaar op dit gebied. In dat jaar kreeg de Javaan Pa Katjoeng de doodstraf opgelegd wegens het ombrengen van de plaatselijke “Don Juan van de dessa [dorp]” die het had aangelegd met zijn vrouw. De Gouverneur-Generaal toonde clementie met de wraakzucht van de man en verleende gratie. De vervangende straf was twintig jaar kettingarbeid.

Goed voorbeeld

Pas in 1918 werd een geünificeerd Wetboek van Strafrecht ingevoerd dat van toepassing was op alle bevolkingsgroepen van Nederlands-Indië. Het Wetboek kwam deels overeen met het Nederlandse Wetboek van Strafrecht. Met als belangrijk en meest opvallende verschil: het behoud van de doodstraf. Ook Europeanen konden nu dus nog steeds de doodstraf krijgen in Indië, maar in de praktijk werd de doodstraf vooral aan de inheemse bevolking opgelegd. Sinds 1907 vond de uitvoering van de doodstraf – door middel van ophanging aan de galg – niet meer in het openbaar plaats. Er ging overigens wel discussie vooraf aan het opnemen van de doodstraf in het nieuwe Wetboek van Strafrecht. In 1916 werd door een comité, met de wat lange naam ‘Centraal Comité tot voorkoming van de handhaving der doodstraf in het nieuwe wetboek van Strafrecht voor Nederland-Indië en tot verbetering van het Indische Strafstelsel´, een verzoekschrift ingediend bij de koningin, waarin verzocht werd tot afschaffing van de doodstraf. Als argument werd vooral de onomkeerbaarheid van de straf gegeven. In Nederlands-Indië zou de kans groter zijn dat een onschuldige ter dood veroordeeld werd, vanwege het taalprobleem en de “onbetrouwbaarheid van inheemse getuigen”. Het argument dat de inheemse bevolking minder beschaafd en ontwikkeld was, werd nu juist een argument tegen de doodstraf, omdat hen het goede voorbeeld gegeven moest worden van hoe hogere beschaving eruit zag.

Na discussie onder de hoogste organen, waarbij de Adviseur voor Indische en Arabische Zaken C. Snouck Hurgronje als argument tegen de doodstraf aandroeg dat de inheemse bevolking weinig vrees voor de dood had door hun islamitische geloof, werd besloten tot het behoud van de mogelijkheid tot het opleggen van de doodstraf. Onder anderen minister van koloniën Th. B. Pleijte was gevoelig voor het argument dat de doodstraf nodig zou kunnen zijn in het geval van een opstand. Dit bleek het geval in 1927, toen na de communistische opstand 27 mensen ter dood werden veroordeeld, waarvan er 16 ook daadwerkelijk ter dood gebracht werden. De overige 11 kregen gratie. Dit keer lieten communisten, leden van de SDAP en vrijzinnig democraten van zich horen. Zij gaven een scherp geluid af tegen de doodstraf. In de Volksraad werd door de heer W. Middendorp van de Indische Sociaal Democratische Partij (ISDP) fel van leer getrokken tegen het strafrechtsysteem in Nederlands-Indië, waarbij hij taalmoeilijkheden tijdens verhoren, onbetrouwbare politiegetuigenissen, rassenhaat en klassenjustitie noemde als oorzaken voor vele rechterlijke dwalingen. Toch werd een verzoek van het Comité Nieuw-Indië, tot afschaffing van de doodstraf, vrij snel afgewezen. De angst voor opstanden zat er diep in; vanaf de jaren twintig werd in Nederlands-Indië een nog repressiever bewind gevoerd.

Opgeheven vinger

De doodstraf werd niet afgeschaft en tot het einde van de koloniale tijd regelmatig uitgesproken. Als een Gouverneur-Generaal tegenstander was van de doodstraf sprak hij consequent gratie uit, zoals Gouverneur-Generaal D. Fock (1921-1926), maar in de latere jaren 1929 – 1936 werd toch maar liefst 27 keer de doodstraf opgelegd aan niet-Europeanen verdacht van moord, waarvan dertien personen gratie kregen.

Vanuit de historisch ontwikkelde opvatting dat de doodstraf niet past bij een beschaafde natie, kijkt Nederland nu afkeurend naar landen, zoals Indonesië, waar de doodstraf onderdeel is van het strafrechtsysteem. Lange tijd werd echter onder het mom van diezelfde beschavingsgedachte de doodstraf wel opgelegd door het Nederlandse rechtssysteem. Dit betekent niet dat de misstanden uit een koloniaal verleden een excuus mogen zijn voor de Indonesische overheid tot het schenden van mensenrechten. Het aan de kaak stellen hiervan is het goed recht van Nederland, zeker als het een Nederlands staatsburger betreft. Wel zou het de Nederlandse minister en diplomaten sieren als zij zich tonen bewust te zijn van het koloniaal verleden en met niet al te hoog opgeheven vinger de diplomatieke arena betreden.

~ Sanne Ravensbergen

Sanne Ravensbergen MA is als promovendus verbonden aan het Instituut voor Geschiedenis van de Universiteit Leiden. Zij doet promotieonderzoek naar strafrechtspleging op Java (1816-1918). Daarbij maakt zij gebruik van archiefmateriaal uit de koloniale archieven in Jakarta en Den Haag. Voor dit artikel is uit dit materiaal geput. Verder is dankbaar gebruik gemaakt van de volgende werken:

Lees verder…

Blauwtje voor Koninklijk Huis.

10897281292?profile=original10897293462?profile=original

Blauwtje voor Koninklijk Huis.

Bron Telegraaf 21/1-2015

Na de executie van de Nederlander Ang Kiem Soei in Indonesië slooft minister Koenders zich uit om duidelijk te maken dat de regering er echt alles aan heeft gedaan om de terechtstelling te voorkomen. De Nederlandse ambassade kwam in actie, er werd een speciaal gezant naar Jakarta gestuurd, Koenders sprak ’indringend’ met zijn Indonesische ambtsgenoot, net als premier Rutte.

Zelfs koning Willem-Alexander werd ingezet. Hij belde president Widodo met het verzoek de doodstraf om te zetten. Dat Koenders dit allemaal aan de Kamer uit de doeken doet, heeft een reden. Een voorganger van de PvdA’er, minister Rosenthal, kreeg in 2011 het verwijt dat hij niet voldoende had gedaan om de executie van een Iraans-Nederlandse vrouw te voorkomen. Het bracht de VVD’er in grote politieke problemen.

Dat het kabinet nu zelfs de Koning tevergeefs heeft ingezet, is opmerkelijk. Doorgaans wordt het staatshoofd pas naar voren geschoven als duidelijk is dat diens inspanningen vruchten zullen afwerpen. Het kabinet heeft de Koning een blauwtje laten lopen. Door dit aan de grote klok te hangen, wekt Koenders de indruk dat hij zijn eigen straatje probeert schoon te vegen. De minister wil nu via de VN druk zetten op Jakarta om de executie van een andere Nederlander te voorkomen. Het kabinet moet oppassen niet in een fuik te zwemmen. Want als de gebeurtenissen van afgelopen week iets bewijzen, is het dat het altijd gevoelige Indonesië de schouders ophaalt als een ’bevriende’ natie op het allerhoogste niveau gezichtsverlies lijdt.

Commentaar redactie ICM.

Het neokoloniale gedrag van Nederland tegen Indonesië van de afgelopen 10 jaren; het weigeren van de bezoeken van de presidenten aan Nederland, het verbod op Garuda Airways, stuk lopen van de deal van Leopard tanks, en bij de bezoeken van de Aziatische landen dat Id. werd overgeslagen. Primaire dient Nederland nog steeds eerst excuses aan te bieden voor het verleden. Is een illusie dat Ben Bot dit heeft gedaan, alleen de hoogste van het land kan excuses aanbieden, en niet een klerk!

Dit terzijde ....................

ID / Jokowi wil hiermee een duidelijk voorbeeld stellen. Eenieder weet wat in die (oosterse) landen de gevolgen zijn voor strafbare zaken. Zelfs nog vóórdat je grond op ID's bodem zet, wordt men in het vliegtuig al gewaarschuwd, ongeacht waar men binnen ID naartoe reist. ID is daar heel duidelijk in. De geëxecuteerde NL-er wist hiervan maar heeft toch dit risico bewust genomen. Hij kan zich altijd 'onschuldig' hebben verklaard, maar ID is niet achterlijk. En dit zijn de gevolgen.

Wat is nl. het gevolg, als een zo groot land als ID dit standpunt niet zou innemen? Kijk maar naar het westen/Europa of in dit geval NL waar drugscriminaliteit de boventoon voert, een zooitje ellende, vernietiging van onschuldige mensen, etc. Justitie en het politieapparaat hebben genoeg werk hierdoor, kan het zelfs niet eens aan, naast alle andere vormen van criminaliteit. Laat NL zich eerst daarmee in eigen land gaan bezighouden. Daarnogbij vindt men wat USA doet kennelijk niet aanstootgevend, immers wordt daar de doodstraf ook nog steeds uitgevoerd én is achteraf gebleken, wél met onschuldige slachtoffers. Maar ja, NL is bondgenoot van USA en kan dientengevolge USA niet afvallen.

Als Koenders intelligent en diplomaat genoeg is, neemt hij de raad aan wat Schulte Nordholt, ID-kenner, gisteravond in 'Nieuwsuur' aangaf. ID laat zich niet de wet voorschrijven en al helemaal niet door miezerig NL, die denkt dat ID nog altijd afhankelijk is van hen. Neokolonialisme noemt hij het zelfs. De (internationale) handelsbetrekkingen met ID gaan gewoon door, maak je niet druk, want NL kan niet zonder ID en niet andersom.

En als NL zo door blijft gaan, heeft ID nóg een punt meer waarmee ze NL met de vinger kunnen nawijzen; de 600 miljoen van Soekarno die is betaald voor de Indische Gemeenschap, en geen 1 euro heeft Koenders van Min. BuZa aan de Indische gemeenschap betaald ....NL heeft de boel en iedereen (ook de inheemsen in vroegertijd, Molukkers, Indische NL-ers) altijd belazerd.

Met die 600 miljoen (689) wordt aangeduid het "Verdrag Traktaat van Wassenaar" dat Nederland en Indonesie in 1966 hebben ondertekend. Indonesie heeft tot de laatste cent aan het Ministerie van Koenders betaald, en Nederland is dit verdrag in de uitvoering niet nagekomen, waar Halbe Zijlstra in 2009 Kamervragen heeft gesteld.

 

Lees verder…

De wanhoop van het Indisch Platform is nabij

10897262476?profile=original19 maart 2013  beloofde Martin van Rijn het IP met definitieve oplossing te komen - De wanhoop van het Indisch Platform is nabij, zwijgt in alle talen, en toch wordt beweerd  dat .........

 

 Staatsectretaris Martin van Rijn komt met definitieve oplossing voor ; Erkenning, Excuses, en compenstatie. Nederlandse regering is bereid om te erkennen, en excuses, maar zoals hierbij hoort heeft de regering geen geld voor de Indische compensatie.

Het Indisch Platform loopt op haar laatste benen nu op de Indisch finish af!  ICM Achterban heeft een passende betaalplan voorgesteld dat niet in keer het verschuldigde 8 - 9 miljard op tafel hoeft te komen. Maar een plan passend bij deze tanende economie namelijk een pensioenplan voor alle Indische - Nederlanders die in het voormalige Indie zijn geboren.
Volgens Martin hebben zijn ambtenaren alles al voorbereid, ook het wetsvoorstel is panklaar (net als die vrije keuze artsen, die in de Eerste Kamer werd afgeschoten) , dat als deze panklare wet door de Tweede - en Eerste Kamer komt , via Sociale Verzekerings Bank wordt uitgevoerd.
Binnen de Tweede Kamer is voldoende drachtkracht!  Mijn gedachten zijn dat Martin  even moet wachten totdat  de senatoren zijn opgestapt van de eerste Kamer (dus na de verkiezingen), de kans is groot anders dat ook deze Indische Wet wordt afgeschoten ... en de binnen PvdA is de eenheid geheel zoek, dit fenomeen zie je ook bij een VVD de lijn van eendracht / solidaire is zoek tussen de top en de achterban .....
Worden risicovolle tijden de komende  periode voor wetsvoorstellen.

 

 

 

 

 

 

 

 

==========================================================

 

De wanhoop van het Indisch Platform is nabij.

 

 

Met veel hoop gingen velen dit keer  dat het zal gaan lukken met die georganiseerde  stille tocht op 19 maart 2013, nu bijna twee jaar geleden. Nog erger het IP heeft nog steeds de achterban mediatechnisch niet geïnformeerd zo als de gebruikelijke UPDATES betaamt, hoe het nu in dit proces zit.

 

 Veel inspanningen zijn er gedaan door N.I.C.C en ICM om 10.000 handtekeningen te verzamelen van Indo’s die het al lang niet meer in geloven in dit IP met deze benadering, en toch wist die Indo’s over de streep te trekken om hun mandaat aan het Indisch Platform te geven. Het IP heeft zich alleen ingezet op dit dossier en niet die anderen o.a. waar men bij Min. BuZa moet aankloppen waar die 689 miljoen is gebleven die rep. Indonesia betaalde ter compensatie aan de Indische Gemeenschap o.a. voor de nationalisatie.  Deze  dossiers die bij ICM redactie binnen kwamen van verontruste abonnees / leden , werden door het IP ter zijde gelegd.  Essentieel in de benadering er  is niet gekozen voor twee sporen beleid. Voorts een benadering ook nog eens van 1 op 1, zeer risicovolle onderneming, zeker in het politiek landschap.

 

Dan de pech dat de geplande WOB-procedure van vorige week niet op de rol werd gezet, twee dagen vantevoren werd dit pas gemeld!  Is ook al een teken dat dit IP niet serieus wordt genomen, of wellicht de krachten achter de schermen; zijn de vele reacties op ICM. Deze politieke benadering heeft vele risico's in zich. Politiek is nooit te vertrouwen, zeker nu het politieke klimaat in de Eerste Kamer dusdanig is verziekt. Voorproefje hebben wij gehad voor de Kerst dat het Kabinet voor de afgrond zit, en nog steeds voor de afgerond staat, het is juist net begonnen!

 

Binnen de PvdA de verdeeldheid heel groot is met gevoerd beleid van Samsom en de top,  bleek op het gehouden congres van PvdA. Zoals Jinek stelde aan Samsom “heeft u niet gefaald als leider, en wordt niet tijd dat ..” Nee, was het stellig antwoord van Samsom. Je hoeft niet als academicus te zijn afgestuurd om te zien dat de Eerste Kamer tot "oorlogsgebied" is verklaard. Alle overvliegende vliegtuigen met registratienummer PvdA of VVD zullen onherroepelijk worden neergehaald. De panklare wetvoorstellen (werkwijze van Martin van Rijn) en zeker het Indisch vliegtuig zullen in dit luchtruim worden afgeschoten.

 

Nu komt het Indisch Platform met de strategische oplossing! Met een cliché aanzetten dat al eerder werd gevoerd het  boek "Ik Beken" van Elise Lengkeek  dat aan alle Kamerleden werd aangeboden in 2009. Nu wordt het net uitgebrachte boek van oud-voorzitter & Historicus Herman Bussemaker "Indisch Verdriet” aangeboden aan de Tweede Kamer (vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport).

 

Is onbegrijpelijk dat het IP zich nu twee jaren aan het lijntje laat houden, zullen vele Indo’s zeggen. Terwijl iedereen ziet dat het een chaos is binnen de PvdA nota bene waar Martin van Rijn lid van is, en nu al zoveel pogingen zijn gedaan via de politiek sinds 2008.

 

Nee, wat onbegrijpelijk is dat i.p.v. het aanbieden het boek "Indisch verdriet" met respect, niet gelijk plan B uit de kast wordt getrokken.  JES – 1 van de aangesloten organisaties -  heeft voldoende buffers opgebouwd van het ontvangen contributies van haar leden die zich in de strijd achter het IP schaard om Plan – B  nu uit te rollen en de staat voor Hoge Gerechtshof te dagen.

 

Wordt vervolgd!

 

Lees verder…

10897276895?profile=originalStaan de betrekkingen onder druk onder Jokowi de hervormer, uit de stal van oud - president Soekarno met deze executie? 

 

Nederland zal eerst de hand in eigen boezem moet steken van 300 jaren kolonialisatie die zelf de Verdragen met de republiek Indonesië met handen en voeten heeft betreden. Is zeer naïef en hypocriet van de media om dit te stellen die nooit aandacht besteedt aan oud-kolonie Indonesie.

 

De eerste vraag die gesteld moet worden waren er betrekkingen met de republiek Indonesië? Zijn alle zaken uit het verleden tussen Nederland en de republiek Indonesië de plooien glad gestreken? Is er ooit excuses door het Koninklijk Huis  aangeboden voor het huishouden in deze regio voor die afgelopen 300 jaren en niet te vergeten de regeerperiode van oud-president Soekarno die continue vanuit Den Haag werd tegengewerkt? Wie heeft de coupe financieel ondersteund vanuit Nederland om oud-president Soekarno af te zetten, waar ruim 100.000 mensen zijn vermoord?

Hier hoor je de hypocriete media als een Telegraaf en Ad niet over, of komt dat ze niet over de oorspronkelijke bronnen beschikken?

 

Er is alleen nog meer olie op het vuur gegooid met jaren op deze betrekkingen door Nederland. Alleen al van de afgelopen 12 jaren kan een heel archief worden opgebouwd.

 

  • ·Er is een Verdrag onder de naam “Traktaat van Wassenaar” getekend tussen beide landen om maar te noemen, ook deze weer is eenzijdig niet nagekomen door Nederland. 689 miljoen betaalde republiek Indonesië aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken om de Indische Nederlanders te compenseren onderen andere voor de nationalisatie. Het was weer Halbe Zijlstra van de VVD die zicht verantwoordelijk voelde om het Kabinet ter verantwoording te roepen waar die 689 miljoen is gebleven, veel geld voor toen. Zie ICM reportage https://www.youtube.com/watch?v=Sq6Sn8SGy5g

  • Nederland heeft de afgelopen jaren diverse keren Indonesie beledigd en vernederd kan alleen de constatering zijn. ICM heeft ook een lijntje met de Indonesische ambassade, hoe vaak zijn de presidenten geweigerd om naar Nederland te komen, de boycot op de Garuda Airlines, terugtrekken van de deal Leopard tanks en bij de afgelegde staatbezoeken in Azië werd weer de republiek Indonesië overgeslagen;

 

Na oud-president Soekarno staat er eindelijk weer een hervormer op uit zijn stal. Dit schrijft de Telegraaf als bron zelf die afrekent met het verleden, wat de vorige presidenten heeft nagelaten.

 

De Kamer wil deze week met Koenders debatteren over de executie. D66 en SP willen de betrekkingen met Indonesië herzien. Dit meldt de Telegraaf.

Hoe zo debatteren met Koenders, die als Minister van Buitenlandse zaken het Verdrag “Traktaat van Wassenaar niet is “ nagekomen. ICM redactie heeft vanuit de Indische Gemeenschap haar abonnees reactie ontvangen met verontwaardiging, dat de betaalde 689 miljoen nimmer bij de Indische Gemeenschap is gekomen. Ook wist ICM redactie in het bezit te komen van de Brochure “Verdrag Traktaat van Wassenaar” geproduceerd door het Ministerie van Koenders. De vraag die destijds door Halbe Zijlstra werd gesteld waar die 689 miljoen is gebleven, kan ook de vraag nu worden gesteld: Is Jokowi wel op de hoogte dat  zijn 689 miljoen nimmer is uitbetaald aan de Indische Gemeenschap? ICM redactie heeft het vorige jaar de vraag wel voorgelegd bij mevrouv Retno (Ambassadeur in Den Haag, nu Min. BuZa onder Jokowi).  De redactieteam is verder een onderzoek gestart en stelt vragenlijst op:  O.a hoe zijn de 341.000 gerepartrieerden op de hoogte gebracht dat ze aanspraak konden maken op deze voorziening.

Voorlopig heeft minister Koenders  nog heel wat uit te leggen aan Jokowi, de Indische Gemeenschap en zijn collega Halbe Zijlstra waar die 689 miljoen oude guldens zijn gebleven.

 

 

 

Lees verder…

het januari nummer van NICC Magazine is uit!

10897291258?profile=originalGratis maandelijks magazine |  Jaargang 6,  Januari 2015 | Oplage: 7800 |  Hoofdredacteur:  Hans Vogelsang

.

In  het januari nummer van NICC Magazine  met daarin onder andere de volgende onderwerpen met:  

  • Vuurwerk en Indië…................................... 2
  • Vuil oorlogje op Bali....................................6
  • De 50 beste Indische van 2015………...10
  • Première voorstelling “Kruit”………… ....12
  • Wie wint de Gouden Buffel 2014?..........13
  • Collectie “Tropenbiep” uit elkaar gerukt...14
  • Indo Rock (12)…..….............................15
  • Petitie ‘Unbroken’................................. 19
  • Foto’s zoeken nog steeds familie………..23
  • Indische erfenis…….............................. 31
  • kortingsbon op pagina ...........................34

Rubrieken: Recept, Korte Berichten, Toen en nu, Boekbespreking, Gedicht, Just4kids, Indische Agenda, Advertensi Mini, Column, Pasar Malam Kalender.
Nederlands Indisch

 

Wij wensen u weer veel leesplezier 

Om NCC - maandblad te lezen (downloaden) ga naar de rubriek  Indisch Maandblad van www.icm-online.nl  

                 OF 

               >>>>>>>>  NICC MAGAZINE Downloaden>>>>>>>>>  

 

Lees verder…

Tempo Doeloe versus Sekarang    (Toen en Nu)

10897304295?profile=original

10897305259?profile=original    


genwoordig (letterlijk) overschaduwd door de enorme moskee ernaast. Deze stond er 100 jaar geleden ook, maar dan in een bescheidener formaat
De protestantse kerk aan de aloon-aloon van Malang. De kerk wordt te

Column                                    door:  Anita Bunt

 

De donkere dagen voor Kerst, we kunnen er niet omheen.

De dagen worden korter, en buiten is het vaak koud en guur. Brrrrrrrrrrrrrr, niks aan! We trekken ons terug in ons huis, doen de kachel aan, de gordijnen dicht en sluiten ons. Er lopen nog maar weinig mensen op straat.

In Indonesië wordt het ook vroeg donker, alleen dan komt het buitenleven juist op gang, wat een verschil! Daar komen de mensen ’s avonds uit hun huizen om elkaar te ontmoeten en lekker te eten, zittend op de rand van de stoep en spelende kinderen om zich heen. Er wordt veel gekletst, gegeten en gelachen. Ik kan daar heel erg van genieten, gewoon iedere dag, iedere avond zonder jas naar buiten en elkaar ontmoeten! In December is het stil op straat in Nederland, zijn spontane ontmoetingen een uitzondering, zijn we met onze aandacht naar binnen gekeerd. Gelukkig heeft December in het koude Nederland ook zijn mooie kanten voor mij!Zoeken vrienden en familie elkaar op, om binnen bij de haard de December tradities te vieren. Zo hebben we eerst Sinterklaas met lekkere pepernoten en de mooie gedichten en dan de Advent, de dagen voor Kerst, Kerst en dan nog Oud en Nieuw.

Waar ik heel erg van kan genieten is de kerstversiering binnen en buiten. De vol verlichte kerstbomen, kerstfiguren en mooie watervallen van lampjes aan de balkonnetjes. En wat dacht je van de verlichte ramen van de huizen? De een heeft nog meer lampjes dan de ander!Het geeft mij een warm gevoel en een gevoel van saamhorigheid. Met ons allen vieren we het feest van het Licht, de geboorte van Jezus. Het lijkt alsof het licht ons met elkaar verbindt.

Verbinding is belangrijk voor ons allemaal, als mens. Wij zijn individuen en zijn (vaak onbewust) verbonden met onze familie, onze voorouders en wij als Indo’s ook met onze talrijke tradities, de prachtige magische krachten van oeroude rituelen bijvoorbeeld. Onlangs heb ik er bewust kennis mee mogen maken, tijdens een workshop en heb gevoeld wat deze “Stille Krachten” met ons en anderen kunnen doen.

De traditionele muziek, kracht-voorwerpen, de zang, rituelen, wierook en kruiden. Fantastisch! Wat een rijkdom om daarmee te werken. De Indonesische cultuur heeft ons echt heel veel te bieden, vaak meer dan dat wij ons bewust zijn. De al oude tradities en rituelen kunnen mensen op een andere manier met elkaar in verbinding brengen. We kunnen ze gebruiken op een negatieve manier, waar ik zelf geen voorstander van ben, maar juist op een positieve manier! Vaak worden de Stille Krachten negatief benaderd, ik herinner het me nog van thuis. Bij sommige gebeurtenissen werd ‘de schuld’ vaak bij de ‘Guna Guna’ neergelegd. Door deze over-tuigingen hebben velen van ons, inclusief mezelf, het positieve van deze krachten weggeschoven, zo jammer! Er zijn nog zoveel mooie dingen te doen en te bereiken door ons te verbinden met oude tradities en oma’s recepten; wat dacht je van een heilzame olie met een kruidenmengsel voor de spieren tijdens een lekkere pitjit behandeling of een beker wedang djahé om je buik te verwarmen, een gesneden bawang Merah, op de fontanel van een pasgeboren baby’tje? Simpele, maar zeer doeltreffende gebruiken die vaak krachtiger zijn dan een pilletje    of poedertje van de Westerse apotheek.

De Stille Kracht van de Gordel van Smaragd; laten we blij zijn met wat ze ons kan bieden. Als wij de wijsheden koesteren en meer open staan voor onze, verborgen, Stille Krachten en deze inzetten waar nodig om anderen te ondersteunen en te helpen, dan weet ik zeker dat we een mooi 2015 tegemoet gaan.

Selamat Tahun Baru!

Lees verder…