Op deze plek, bij de Johan de Wittbrug, in het centrum van Dordrecht stond ooit het Oranjehotel.
Gebouwd in 1902, ontworpen door architect Carel A. Tenenti.
Tot de oorlog een chique hotel.
Na de oorlog verpauperde het al snel.
Toen wist de eigenaar, dhr. Kanis, een vijfjarig contract binnen te slepen met de Nederlandse overheid voor de opvang van Indische Nederlanders.
Zo werd het Oranjehotel een zogenoemd contractpension:
een tijdelijke opvangplek voor Indische gezinnen die na 1945 in Nederland aankwamen.
Bewoners moesten 60% van hun inkomen inleveren om in een contractpension te mogen wonen.
Wrang detail: Indonesië betaalde Nederland nog jarenlang voor haar onafhankelijkheid.
Een deel van die betalingen was bedoeld voor de opvang van Indische Nederlanders.
Nederland verdiende er dus gewoon aan.
Via het Oranjehotel maakten vele Indische families voor het eerst kennis met het leven in Nederland.
Maar hoe welkom waren zij écht?
Daar vertel ik meer over in een volgende video.Binnenkort reis ik met mijn zoon Sriyanto en Ronny van @mydordrecht naar Java voor een documentaire.
19 juni 2026 – première bij Filmhuis De Witt
Daarna: 80 jaar Indisch Dordrecht in het Dordrechts MuseumWil je onze reis en dit verhaal blijven volgen?
Volg @indischnederland en @mydordrecht
Sampai jumpa.
Opmerkingen