Noodkreet van Pelita   

door   Ria Lincklaen

Beste mensen, 

Ik wil jullie vertellen wat het me doet om via de tamtam te vernemen dat Pelita opgeheven wordt als zelfstandige, unieke instantie. Voor ons Indische, Chinese, Ambonese, Molukse Nederlanders uit Indië valt weer een steun weg. Ik zal jullie eerst iets vertellen over mijn geschiedenis.

De eerste vijftig jaar van mijn leven heb ik mijn Indisch zijn niet als problematisch of bijzonder ervaren. Gezellig toch, dat accent, dat eten samen, die bijeenkomsten, feesten, de familie. Lekker thuis, senang, warm nest. Veel lachen, praten, dansen, muziek luisteren, muziek maken. Ik was gewoon wie ik was, mijn familie ook. Toen ik rond mijn vijftigste overspannen raakte, kwam ik er achter dat mijn ouders (oorlogs-) verleden in  Indië  een nadelige invloed had gehad op hun opvoeding van hun kinderen.

Ik merkte dat mijn ontwikkeling in de eerste 13 jaar was geschaad in het huis waarin de oorlog uit Indië zo’n prominente rol speelde. Ik was gekwetst en wist niet eens hoe. In tijden van stress, vermoeidheid, kwetsbaarheid dus, kwamen deze onverwerkte kanten van mij naar boven. Om gezond te kunnen worden, wilde ik deze kwetsuren van het Indisch verleden onder ogen zien. Verwerken als het kon, een plek geven als verwerken een stap te ver was. De afgelopen tien jaar heb ik een cyclisch proces meegemaakt van heling, terugval, weer opkrabbelen. De ergste randjes zijn er nu van af. Maar ik blijf kwetsbaar. Dat geeft niet, het is wat het is.

In deze afgelopen tien jaren heb ik veel steun, warmte, begrip, hulp gehad van Indische instanties. De lotgenotengroep van de KJBB hielp me om mijn leed te plaatsen in de juiste context, de Pelita maatschappelijk werker bracht me op het spoor van de juiste therapie, Icodo hielp me om de juiste hulpverlener te vinden en de therapie te helpen financieren, bij Icodo kon ik de juiste boeken vinden om me te verdiepen in de Indische oorlogsgeschiedenis van mijn ouders en de effecten op mij als tweede generatie, de directrice van Pelita hielp me door zich te laten interviewen voor mijn scriptie over de tweede generatie, Pelita hielp mee met het organiseren van de reünie INOG 20 jaar. Zonder Pelita  

en de andere gespecialiseerde hulpverlening had ik mijn weg uit de oorlog van mijn ouders niet gevonden. Nu kan ik weer genieten van het Indisch zijn, mijn identiteit, mijn gevoel van ergens bij horen. Ik waardeer de Indische sfeer nu dubbel. Ik neem het Indische niet meer “for granted”. Ik ervaar het nu als echt eigen, uniek.  Het Indische is mijn thuis, waar ik vandaan kom. Het Nederlandse verrijkt mijn leven, is onderdeel van mij, maar het is niet mijn thuis.

En nu, nu verdwijnen de typisch Indische dingen. De Pasar Malam is nu De Tong Tong Fair geworden, een Aziatische/ Surinaamse markt. Zonder de voor Indische mensen zo leuke programmering. De Indonesische Pasar van de Indonesische ambassade had een meer Indische sfeer. Van planmatig Nederlands naar Indisch plan-plan, jam karet, ontspannen, gegiechel, waar alles kan en niets moet. Typisch Indische tantes en ooms gaan dood. Dat is de loop van de natuur. Wel weer een stukje thuis weg. En ook de instanties die mij zo geholpen hebben zoals Icodo, KJBB zijn verdwenen. En nu hoor ik in de wandelgangen dat ook Pelita wordt opgeheven. Of overgenomen wordt, geassimileerd.  Ik merk dat ik geschokt ben, verdrietig zelfs. Het voelt alsof het laatste bastion tussen mij en de Nederlandse omgeving wordt weggehaald. Alsof er nu geen instantie is, die voor de belangen van mij, mijn kinderen, ooms, tantes, moeder, familie en INOG-ers opkomt. De laatste 

organisatie die zo veel weet heeft van onze geschiedenis, verdwijnt. De specifieke professionele hulpverlening aan ons Indo’s houdt op, verwatert, moet worden gedeeld met andere doelgroepen die getraumatiseerd zijn. Onze maatschappelijk werkers moeten zich gaan verdiepen in andermans trauma’s. Wie verdiept zich in de onze? De laatste organisatie die specifiek iets voor ons allen uit Nederlands-Indië doet, verdwijnt. De laatste cultuurdrager verdwijnt.

Laten we dit weer gebeuren? Net als bij de KJBB, Icodo. Soedahlamaar. Zo erg is het toch niet? Je moet accepteren, los laten, mee gaan met de stroom en met de tijd, aanpassen. Het is immers voorbij, tempo doeloe?Nee! Niks tempo doeloe, ik ben nog niet dood! Ik ben nog geen geschiedenis. Het is mijn cultuur. De cultuur van een miljoen Nederlanders. We zijn geen allochtonen, we zijn Nederlanders uit een voormalige kolonie. We mogen gezien en gehoord worden. Onze cultuur mag uniek en specifiek als die is, bewaard blijven en ontwikkeld worden. We zijn echter een beschaamde, kwetsbare, onzichtbare, verdeelde, zeer verscheiden groep die zich niet profileert. We hebben schijnbaar geen duidelijke eigen identiteit, vormen schijnbaar geen eenheid. Sommigen profileren zich liever als Nederlander dan als kind van de Indische cultuur. Voor sommigen lijkt het zelfs wel of je een loser bent als je je als Indo profileert. Maar we herkennen elkaar altijd, overal. En dan komen we weer even thuis. De Nederlandse wereld lijkt op de mijne, ik zou me er graag thuis in voelen, maar dat lukt niet, omdat het schuurt. Het voelt niet echt eigen. Alsof je als Zeeuw tussen Drentenaren leeft. Wel elkaars taal, maar niet elkaars gevoel delend.We hebben Pelita nodig om onze groep op professionele, diplomatieke wijze bij elkaar te houden en om die cultuur, die sfeer, dat eigene te helpen bewaren. Om ons te helpen met trauma’s, het zoeken naar onze identiteit, onze geschiedenis, met onze typisch Indische wensen. En zeker ook om met elkaar het Indische te vieren.

Dat is helend, want veilig, een thuis, een welkom. Ik kan me voorstellen dat je zelf niet zo veel ervaring met Pelita hebt als ik. Ik hoop dat ik je het belang van Pelita heb duidelijk kunnen  maken. Ik wil je vragen om mij of de directie van Pelita zelf te mailen als je wilt dat Pelita haar eigenheid bewaart. Zodat ook de eigenheid van de Indische Nederlander meer overlevingskans heeft. Jouw steun helpt Pelita om tegen de stroom van assimileren in te gaan. Samen kunnen we een signaal geven. Ik hoop dat je meedoet en mailt aan  info@pelita.nl   tav directie of aan mij, rialincklaen5@gmail.com

Liefs van Ria Lincklaen

Weergaven: 148

Opmerking

Je moet lid zijn van ICM Indische Internetkrant & inschrijving traktaat Wassenaar om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van ICM Indische Internetkrant & inschrijving traktaat Wassenaar

ADVERTENTIE.

WORDT ICM ABONNEE VOOR  4 EURO IN DE MAAND

Schrijf U vandaag nog in voor ICM abonnee.

ook kan U hier inschrijven voor traktaat van Wassenaar. Donaties zijn van harte welkom
U bent € 50 verschuldigd als deelnemer ACTW66, en U heeft 1 jaar gratis een ICM Abonnement en toegang tot ons Video-kanaal, het  enige Indisch Kanaal !  

Steun ACTW66 ! 

Uw donatie  kan U storten op Rabo rekening NL41 RABO 03977255 07   ten name van F.Schwab / ICM Online onder vermelding van donatie Traktaat van Wassenaar.

ICM PRIVACYVERKLARING

Lees onze ICM algemene voorwaarden   -- >Hier

KVK - nummer 72173122

ICM Project & Events, organiseert seminar  naar het boek "Overleven door het denken in projectstrategieen.

.

Advertenties

==> NAAR SAM SAM MUSIC

De lente breekt aan, wat dacht U van uw tuin in bamboo design? 

https://bamboedesign.nl/

Het boek "Rapport traktaat van Wassenaar" €  50 exclusief verzendkosten, donaties boven € 50 ontvangen het boek kosteloos. Deelnemers  die zich inschrijven voor ACTW66 kosteloos. Boek wordt vrijgegeven nadat deze aan het nieuwe kabinet is overhandigd

www.calbona.nl

Graag bestel ik het ICM Jaarboek "Toegang tot de Indische Wereld"  prijs 19,95 exclusief  verzendkosten € 3,95  Bestellen

hier !  

Velen lezen nu al mijn pas uitgebrachte boek "Voorbode van het turbulente Millennium" .................

INDISCHE NEDERLANDER AAN HET WOORD. ===>>> 

Zie verder Hier 

ICM/MSN de geschiedenis van de Indische  een digitale guerrilla

kik hier on te downloaden

 http://www.diasporaindonesia.org/

=Onderzoekrapport naar tegoeden

particuliere bank en - levensverzekering van Nederlanders in Indie 1940 -1958

klik HIER

========================

Rapport

Diaspora Dispatch Memorizer for prime Minister Mark Rutte 

Download EJOS Newsletter

HIER / HERE

 

Recensie “door de ogen van het kind”  De vader van een bekende schrijver overleefde het jappenkamp door op zijn tellen te passen en door de macht van het getal de macht over zijn leven in eigen hand te houden (Adriaan van Dis, Indische Duinen). 

Leo Blokhuis schrijft boek over Indo-Rock De bekende popmuziekhistoricus Leo Blokhuis (onder andere bekend als deskundige en DJ van de “Top 1000 Aller Tijden” die aan het eind van ieder jaar op TV te zien is) is momenteel druk bezig met een standaardwerk over Indo-Rock.…  Doorgaan  

 Buitenkampers Sinds de première heeft nu al ruim 5000 bezoekers getrokken Doorgaan

 Farewell to the Indies (De Engelse vertaling van  het  boek "Weg uit Indië", verschenen in 2012) is nu op website  www.hansvervoort.nl 

gratis te downloaden als ePub, PDF-file, Kindle-file of Word-file

Of hier op ICM site downloaden HIER.



Het besluit om onderzoek naar dekolonisatie van Nederlands-Indiē uit eigen zak te betalen is een diplomatieke beslissing

Mijn levensverhaal - 5     door onze correspondent in Nieuw Zeeland, Adrian Lemmens  doorgaan

Column van Ellen Hauwert


 

Likeur met spekkoek smaak predikaat fine and excellent!   Doorgaan

Pasar Malam Selamat 

Datang in Holland - boek verkrijgbaar bij Amazon.met  vertaalde  Nederlandse artikelen - Engels Doorgaan  

 

www.prepaidunion.com

 



© 2019   Gemaakt door F.Schwab (ICM Editor).   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden