Waren wij moordende kolonialen? door: Prof. Dr. Bob Smalhout

Waren wij moordende kolonialen?    door:   Prof. Dr. Bob Smalhout

Vorige maand publiceerde de Volkskrant een tweetal gruwelijke foto’s van executies.  In onze vorige editie hebben we hierover reeds uitgebreid verslag gedaan. Hier nu een artikel van de hand van Prof. Dr. Bob Smalhout, waarin hij zijn visie kenbaar maakt.

De foto’s waar veel ophef over ontstaan is, zijn bij toeval gevonden in een weggeworpen fotoalbum van de overleden oud-soldaat Job Ridderhof. Hij had tussen 1947 en 1949 als dienstplichtig soldaat gediend in onze vroegere kolonie Nederlands-Indië. Dat was weliswaar in augustus 1945 bevrijd van de Japanse bezetting, nadat – zoals bekend – de Verenigde Staten twee atoombommen op Japanse steden had geworpen, maar de politieke leider van de Indonesische nationalisten, Soekarno, greep de naoorlogse chaos aan om op 17 augustus 1947 de Republiek Indonesia uit te roepen.

De onafhankelijkheidsverklaring wordt voorgelezen door Soekarno.

Dat viel verkeerd bij de Nederlandse regering, die het nieuwe Indonesië nog steeds beschouwde als een Nederlandse kolonie, zoals die al meer dan 300 jaar bestond. Om orde op zaken te stellen, stuurden wij 120.000 dienstplichtige militairen, 20.000 oorlogsvrijwilligers en 40.000 man van het Koninklijk Nederlands Indische Leger naar het land. Dit alles onder het opperbevel van Generaal Spoor. Een belangrijke taak was de Nederlandse burgers, die juist waren vrijgelaten uit de Japanse concentratiekampen, te beschermen tegen de vrijheidsstrijders van Soekarno. Dat waren veelal geen reguliere soldaten, maar Indonesiërs die tijdens de drieënhalf jaar durende Japanse bezetting en indoctrinatie een diepe haat hadden ontwikkeld tegen alles wat blank en niet-Aziatisch was. In het bijzonder haatten ze de Nederlanders, hetgeen duizenden het leven zou kosten. De zogenaamde Indonesische vrijheidsstrijders waren vaak niet meer dan terroristen die zich vergrepen aan burgers die ziek en verzwakt uit de Japanse concentratiekampen kwamen. Ze werden rampokkers, pemoeda’s of peloppers genoemd.

Verlengstuk

Het vroegere Nederlands-Indië is onvoorstelbaar groot met een afmeting van ca. 2000 bij 6000 km. En een toenmalige bevolking van 70 miljoen mensen. Om dit reusachtige eilandenrijk in cultuur te brengen, inclusief een goed werkende infrastructuur, waren er slechts 300.000 Nederlanders in Indië werkzaam. Door de gemiddelde man en vrouw in Nederland werd Indië beschouwd als een verlengstuk van ons eigen land. Vóór de Tweede Wereldoorlog leerden alle kinderen op Nederlandse scholen de geografie van Nederlands Oost-Indië, terwijl 18.000 km. Verder de Indonesische kinderen de namen van alle Nederlandse provincies uit het hoofd moesten kunnen opzeggen.

Vandaar dat het verlies van onze kolonie voor veel Nederlanders een traumatische gebeurtenis was, die emotioneel moeilijk kon worden verwerkt. Extra zwaar was dat voor de Nederlanders die in Nederlands-Indië hadden gewoond en gewerkt en in dat enorme land hadden meegeholpen de gehele infrastructuur op te bouwen. Dat was een grote taak geweest. In de kolossale kolonie werd onder andere een uitnemende medische dienst georganiseerd, die ziekten als malaria, pest, cholera, tyfus, lepra, framboesia en tuberculose bestreed en de miljoenenbevolking vaccineerde tegen onder andere de pokken.

Wegen en spoorwegen, bruggen, plantages en fabrieken, telefoon en telegraaf, onderwijs van lagere scholen tot aan universiteiten, kwamen tot stand. Aan hogescholen en universiteiten in Nederland werd onderricht gegeven in de inlandse talen van Nederlands-Indië, het Indisch recht en de wetenschappelijke basis van tropische landbouw. Van de

vele Europese landen die honderd jaar geleden nog bijna allemaal koloniën bezaten, was ons land het meest geavanceerde. Alleen is een van onze grootste fouten geweest, dat we zelden of nooit Indonesiërs in gezag-hebbende functies benoemden. Dit kweekte onvrede en haat bij de ontwikkelde Indonesiërs.

Meedogenloos

Het grootste deel van de Nederlandse militairen die in de jaren 1947 tot 1951 naar onze vroegere kolonie werden gestuurd, had zojuist de Duitse bezetting in eigen land meegemaakt en hadden meestal nooit verder dan Zandvoort of de Veluwe gereisd. Indië was voor hen een cultuurschok. Bovendien was er geen sprake van een echte reguliere oorlog. Daarom bedacht men de term “politionele acties”, tevens om de protesterende nieuwbakken Verenigde Naties tevreden te stellen. De pemoeda’s of rampokkers traden meedogenloos op tegen de hulpeloze Nederlandse burgers. Wreedheden lokken altijd wreedheden uit. Dat is bij ieder gewapend conflict zo.

Het is dan ook begrijpelijk dat het onder die omstandigheden kan komen tot standrechtelijke executies, waarbij ook onschuldige tegenstanders worden afgemaakt. In de Volkskrant werden twee gruwelijke foto’s uit het nagelaten album van Job Ridderhof uit Enschede gepubliceerd. Eén betrof Indonesische mannen, die kennelijk werden neergeschoten en een tweede  foto, genomen met een simpel foto-toestel, laat een greppel zien met enkele tientallen lijken erin. Daarbij zijn twee Nederlandse militairen in uniform te zien.

Onjuiste beeldvorming 

Niemand weet wanneer en waar de foto’s zijn gemaakt. Het is daarom niet juist om thans, alleen op grond van die primitieve beelden, te constateren dat het Nederlandse leger zich als een troep criminelen heeft gedragen in onze vroegere kolonie. Vooral links-georiënteerde landgenoten willen dat zo graag zien. Vandaar ook de kille ontvangst van onze uit Nederlands-Indië militairen en ambtenaren en onze oud-Indische landgenoten, die op een schoen en een slof, totaal berooid, in Nederland terugkeerden en van onze overheid geen enkele steun ondervonden hebben. Zelfs de simpele kleding die ze via het Rode Kruis tijdens de thuisreis hadden ontvangen, moesten ze later terugbetalen, evenals de kosten van de bootreis. Jarenlang dorsten ze niet te zeggen dat ze in Nederlands-Indië hadden gewerkt of gediend. Wan dat was toen sociaal niet acceptabel en politiek niet correct.

Beschrijving

Nederland verloor in het naoorlogse Indië ruim 6000 militairen en meer dan 24.000 burgers waren al door toedoen van de Japanners gestorven. Het zou zeker zinvol zijn de opschudding die veroorzaakt is door de in een vuilnisvat teruggevonden foto’s van de oud-soldaat Job Ridderhof, als aanleiding te gebruiken om eindelijk, na ruim zestig jaar, een zinvolle geschiedschrijving te maken. Een beschrijving die niet misbruikt wordt voor politieke doeleinden, maar die tracht recht te doen aan alle betrokkenen, namelijk de slachtoffers van een uiterst pijnlijke periode in de geschiedenis van de Staat der Nederlanden.    

 

Weergaven: 317

Opmerking

Je moet lid zijn van Indische Internetkrant sinds 1999 onderdeel van ICM om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Indische Internetkrant sinds 1999 onderdeel van ICM

ADVERTENTIE.

WORDT ICM ABONNEE VOOR  4 EURO IN DE MAAND

Schrijf U vandaag nog in voor ICM abonnee.

Lees onze ICM algemene voorwaarden   -- >Hier

KVK - nummer 72173122

Advertentiee

De lente breekt aan, wat dacht U van uw tuin in bamboo design? 

https://bamboedesign.nl/


Het boek "Rapport traktaat van Wassenaar" €  50 exclusief verzendkosten, donaties boven € 50 ontvangen het boek kosteloos. Deelnemers  die zich inschrijven voor ACTW66 kosteloos. Boek wordt vrijgegeven nadat deze aan het nieuwe kabinet is overhandigd

www.calbona.nl

Graag bestel ik het ICM Jaarboek "Toegang tot de Indische Wereld"  prijs 19,95 exclusief  verzendkosten € 3,95  Bestellen

hier !  

Velen lezen nu al mijn pas uitgebrachte boek "Voorbode van het turbulente Millennium" .................

INDISCHE NEDERLANDER AAN HET WOORD. ===>>> 

Zie verder Hier 

ICM/MSN de geschiedenis van de Indische  een digitale guerrilla

kik hier on te downloaden

 http://www.diasporaindonesia.org/

=Onderzoekrapport naar tegoeden

particuliere bank en - levensverzekering van Nederlanders in Indie 1940 -1958

klik HIER

========================

Rapport

Diaspora Dispatch Memorizer for prime Minister Mark Rutte 

Download EJOS Newsletter

HIER / HERE

 

Recensie “door de ogen van het kind”  De vader van een bekende schrijver overleefde het jappenkamp door op zijn tellen te passen en door de macht van het getal de macht over zijn leven in eigen hand te houden (Adriaan van Dis, Indische Duinen). 

Leo Blokhuis schrijft boek over Indo-Rock De bekende popmuziekhistoricus Leo Blokhuis (onder andere bekend als deskundige en DJ van de “Top 1000 Aller Tijden” die aan het eind van ieder jaar op TV te zien is) is momenteel druk bezig met een standaardwerk over Indo-Rock.…  Doorgaan  

 Buitenkampers Sinds de première heeft nu al ruim 5000 bezoekers getrokken Doorgaan

 Farewell to the Indies (De Engelse vertaling van  het  boek "Weg uit Indië", verschenen in 2012) is nu op website  www.hansvervoort.nl 

gratis te downloaden als ePub, PDF-file, Kindle-file of Word-file

Of hier op ICM site downloaden HIER.



Het besluit om onderzoek naar dekolonisatie van Nederlands-Indiē uit eigen zak te betalen is een diplomatieke beslissing

Mijn levensverhaal - 5     door onze correspondent in Nieuw Zeeland, Adrian Lemmens  doorgaan

Column van Ellen Hauwert


 

Likeur met spekkoek smaak predikaat fine and excellent!   Doorgaan

Pasar Malam Selamat 

Datang in Holland - boek verkrijgbaar bij Amazon.met  vertaalde  Nederlandse artikelen - Engels Doorgaan  

 

www.prepaidunion.com

 



© 2019   Gemaakt door F.Schwab (ICM Editor).   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden